Ontoed

Ontoed • Onthou • Vergeet me niet

Wij maken tastbare herinneringen uit kledij van dierbaren.

19/03/2026

*Tussen breken en blijven staan*

1 jaar geleden zat ik met mijn dochter Clara in het UZ Gent.
We wachtten… en kregen het verdict: kinderreuma.

Verdriet. Onmacht.
Het gevoel dat je alles wil doen om te helpen, maar eigenlijk niks kan.
Huilen. Radeloos zijn.

En net op dat moment ging mijn telefoon.
VTM Nieuws. Of ze mochten langskomen om mijn werk bij Ontoed in beeld te brengen.

Een kans die ik niet kon laten liggen.
En hoe moeilijk het ook was… vandaag ben ik dankbaar dat ik het toen heb gedaan.

Want terwijl mijn hart in twee gescheurd was,
tussen zorgen voor Clara en er moeten staan voor de buitenwereld,
heb ik ook iets kunnen tonen dat voor mij zo belangrijk is.

Het was hard. Heftig. Dubbel.
Een rollercoaster die ik nooit zal vergeten.

Vandaag, 1 jaar later…
gaat het met Clara stap voor stap vooruit. 💛
En Ontoed? Dat groeit. Dat leeft. Dat maakt impact.

En ik… ik ben vooral dankbaar.
Voor haar. Voor ons. Voor alles wat wél kan.

08/03/2026

Soms begint een nieuw hoofdstuk met een gemis dat mee aanwezig is.

Terwijl een kindje verwacht wordt,
wordt ook iemand gemist die daar zo graag bij geweest was.

Voor deze toekomstige mama werden knuffels gemaakt,uit de kledij van haar mama.

Zodat haar dochter straks iets in handen heeft
dat nog dicht bij haar oma stond.

Geen vervanging, geen antwoord op wat ontbreekt.

Maar wel een zachte manier
om die nabijheid een plaats te geven
in het begin van een nieuw leven.

Knuffels, waarin verleden en toekomst elkaar even raken. ✨️

22/02/2026

Wat je samen meemaakt, verdwijnt niet zomaar.

Het nestelt zich in verhalen,
in kleine gewoontes,
in dingen die je blijft herkennen.

De knuffels die ik maak zijn daar een stille vertaling van.
Steeds anders maar telkens,
een onmiskenbaar deel van hun eigen verhaal.

Tastbaar.
Zacht.
En bedoeld om te blijven. 🧸

11/02/2026

Soms is verlies geen groot woord, maar een stille aanwezigheid.
Een lege stoel. Een naam die je nog altijd wil uitspreken. Een liedje dat onverwacht binnenkomt en alles even stilzet.

Rouw is geen rechte lijn. Het is een landschap waar je doorheen beweegt. Dit met dagen waarop het draaglijk voelt, en momenten waarop het gemis je onverwacht vastgrijpt. Het zit in kleine dingen: een geur, een herinnering, een gewoonte die plots geen vanzelfsprekendheid meer is.

Misschien herken je dat gevoel van tegelijk vasthouden en moeten loslaten. Van dankbaar zijn om wat was, en intens verlangen naar wat nooit meer hetzelfde zal zijn. Verlies verandert ons. Het schuurt, het vertraagt, het verdiept. Het leert ons hoe kostbaar verbondenheid is.

Er is geen juiste manier om te rouwen. Geen tempo dat gevolgd moet worden. Alleen jouw weg, met jouw herinneringen, jouw stilte, jouw woorden of net het gebrek eraan.

Weet dat wat je voelt er mag zijn. Dat gemis een vorm van liefde is die geen plek meer vindt om naartoe te gaan. En dat zelfs in het zwaarste verdriet, de band die er was niet verdwijnt. Die leeft verder in wie jij vandaag bent. 🤍

04/02/2026

Wat hier ontstaat, begint zelden bij een vorm.
Het begint bij iemand die iets mist
en daar voorzichtig woorden voor zoekt.

Uit dierbare kledij groeit dan een knuffel
die mag vastgehouden worden
zonder uitleg.

Hij is er voor momenten waarop praten te veel is,
en stilte genoeg. ✨

24/01/2026

Dit is Moose.
Een sterke eland, maar oh zo knuffelbaar 🫶

Gemaakt met dierbare kledij
van een geliefde papa.

Ontstaan vanuit één specifieke vraag,
en daar helemaal op afgestemd.

Een knuffel om vast te nemen
en niet meer los te laten.

handgemaakt

14/01/2026

Ontoed is niet ontstaan vanuit een businessidee.
Het groeide uit kleine momenten aan mijn naaimachine.
Uit herinneringen die niet in dozen pasten.
Uit het besef dat textiel vaak meer kan dragen dan we zelf kunnen zeggen.
Wat ik maak, maak ik niet alleen om “mooi” te zijn.
Maar vooral om nabij te mogen zijn.

08/01/2026

In mijn atelier maak ik vaak kleine vormen.
Dingen die je kan vasthouden met één arm,
om altijd dichtbij te houden.

Deze vraag was anders.

Ze zocht iets groters.
Iets dat je kan vastnemen zonder voorzichtig te zijn.
Iets om je hoofd op te leggen en je hart te legen.

Zo ontstond deze lama. gegroeid vanuit noodzaak.
Is het dan een maxi makker?

05/01/2026

Soms ontstaat troost niet uit grote gebaren,
maar uit iets dat gemaakt is uit wat al was.
Iets dat blijft.

Deze knuffels werden niet afzonderlijk bedacht,
maar als geheel.
Elk met een eigen vorm en detail,
en tegelijk onmiskenbaar verbonden.

Ze dragen geen uitleg,
geen oplossingen,
geen woorden die alles proberen te benoemen.

Wel nabijheid.
Warmte.
En het stille weten dat je niet alleen draagt.

Tastbare herinneringen,
gemaakt om vast te houden
in wat mensen met elkaar verbindt.

26/12/2025

Wat achterblijft, weegt soms zoveel zwaarder dan wat verdwijnt.
Een geur in een kraag. De vouw van een mouw die altijd zo viel.
Een stukje stof dat niets zegt voor wie het niet kent,
maar alles bevat voor wie achterbleef.

Want liefde verdwijnt niet. Ze zoekt alleen een nieuwe vorm.
In wat we mogen vasthouden, ruiken, voelen,
soms maar heel even, soms elke dag.

En zo wordt wat overblijft geen overschot,
maar een zachte herinnering.
Iets dat zwijgt, maar toch spreekt.

.be

14/12/2025

Kerst brengt gemis vaak extra dichtbij.
Soms helpt het als er iets tastbaars mee aan tafel zit, of aan de schouw hangt.
Zoals deze kerst sok, een stille manier om erbij te zijn🌟

Adres

Zedelgem
8210

Website

http://www.ontoed.be/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Ontoed nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.