01/09/2026
თავის დროზე ეგვიპტელებმა დიდი მხედართმთავრის , მუჰამედ ქარიმის მეთაურობით, მედგარი წინააღმდეგობა გაუწიეს ნაპოლეონის ფრანგულ ექსპედიციას. ქარიმი ტყვედ ჩავარდა და სიკვდილი გადაუწყვიტეს, ამის შემდეგ ნაპოლეონმა დაიბარა და უთხრა:
- მეცოდება სასიკვდილოდ კაცი, რომელიც ასე მამაცურად იცავდა საკუთარ სამშობლოს. ისიც არ მინდა, ისტორიამ სამშობლოს მცველი გმირების მკვლელად დამიმახსოვროს. ამიტომ შეგიწყალებ, ოღონდ 10 ათასი ოქროს მონეტის სანაცვლოდ - ეს იქნება შენგან დახოცილი ჩემი ჯარისკაცების კომპენსაციაო.
მუჰამად ქარიმმა გაიღიმა და უპასუხა:
- არა მაქვს მაგდენი ფული, მაგრამ ვაჭრებს მართებთ ჩემი 100 ათას მონეტაზე მეტიო.
ნაპოლეონმა გადაუვადა სასჯელი და ფულის მოსატანად გაუშვა. ქარიმმაც ბაზარს მიაშურა, ბორკილებში, ოკუპანტი ჯარისკაცების ბადრაგის თანხლებითა და იმათი იმედით, ვისთვისაც წირავდა თავს...
არ გამოეხმაურა არცერთი ვაჭარი, პირიქით - ბრალი დადეს ალექსანდრიის დანგრევასა და ეკონომიკის დაცემაში.
დაბრუნდა მუჰამად ქარიმი ნაპოლეონთან ხელცარიელი და გულგატეხილი. უთხრა ნაპოლეონმა:
- მე დაგსჯი შენ სიკვდილით, ოღონდ არა იმისთვის, რომ ჩვენ გვებრძოდი, არამედ იმისთვის, რომ სიცოცხლე გაწირე ლაჩარი ხალხისთვის, რომლისთვისაც ვაჭრობა უფრო ძვირფასია მისივე სამშობლოს თავისუფლებაზეო.
და თქვა მუჰამად რაშიდ რიდამ: „ის, ვინც ამბოხს მოაწყობს უბირი საზოგადოების სასარგებლოდ, იმ კაცს ემგვანება, ცეცხლს რომ წაიკიდებს ბრმისათვის გზის გასანათებლადო“.
