شهرکتاب کرج

04/02/2014

03/02/2014

عروسک‌سخنگو، شماره 266_ 265 (آذر و دی92)

در این شماره:
شعر اول: منهای شیمی و جنگ (سپیده صریحی)
کلمک: این جا چه خبر است؟ (سارا زار)
داستان‌تصویری: او آمد، ماند، نرفت (کوین هنکس/ ترجمه مریم موسوی)
ناقدک: یک دختر ناز (نگین عباسی 13ساله)
شعر: این گاهی، گاهی (افروز ارزه‌گر)
ناقدک: جهیزیه میمون (محمد‌مهدی کلوندی 12ساله)
درباره‌ی پرونده‌ی نویسنده: رابرت کورمیه را یافتم (رویا زنده‌بودی/ مترجم پرونده‌ی این شماره)
پرونده‌ی یک نویسنده: پایان‌های خوش حق مسلم ما نیست (رابرت کورمیه)
داستان‌ترجمه: محو (رابرت کورمیه)
تجربه‌ی شاعران فردا: جیک جیک (دیانا جوانمرد 9ساله، بجنورد)
ناقدک: کابوس‌های من (ریحانه بخشی 11ساله، ساوه)
چند کتاب خوب: هیچ تابویی وجود ندارد (رابرت کورمیه)
یادداشت‌های پرکنده‌ی یک نوجوان: حُسن تهمینه بودن (تهمینه آشورپوری، قائم‌شهر)
با یک تصویرگر: من هم به فضله‌ی حیوانات نگاه می‌کنم (برای سالگرد تولد «Gomi Taro»/ مرتضا زاهدی)
داستان: درس نخواندن خوب است (حنانه بذرافکن، اصفهان)
مصاحبه: سانسور از خانه شروع می‌شود (رابرت کورمیه)
ناقدک: بوی خوش آشغال (محدثه رضایی)
داستان‌ترجمه: گیوتین (رابرت کورمیه)
گفتار انتقادی: اعتراض دارم (سپیده واعظ)
مصاحبه: دشمن من: صفحه‌ی سفید (رابرت کورمیه)
یادداشت‌های روزانه: بنیانگذاران روش مطالعه (بهجت شجاعی)
پاسخک ویژه و پاسخک
کودکی نویسندگان امروز: «قلدرها» همه جا هستند (رابرت کورمیه)
و
مجموعه‌ای از دستخط‌ها و نقاشی‌های بچه‌ها

21/01/2013

page kheili jaleb az bachehaye book city....
hatman like konin...
www.facebook.com/badbakhshodim?ref=hl

24/09/2012

inam az bachehaye tahrire emsaaal...

14/08/2012

zamani k bache bodim ,az laveme hendesi be in anavin estefade mikardim...

10/08/2012

شهر کتاب بزرک کرج


صفحه شهر کتاب کرج را به دوستان خود معرفی کنید

.

10/08/2012

از امروز برای آشنایی شما پرسنل بخش های مختلف شهرکتاب کرج رو بهتون معرفی میکنم

ایشون آقای نوری هستن , معاون بخش تحریر
و همچنین یکی از ادمین های این صفحه که مطالب نوشت افزارو براتون می زاره

10/08/2012

پک زدن به این ته‌سیگارها بدجور کرختم می‌کرد؛ وقتی آدم دود را به سینه فرو می دهد، سرش به چرخش می‌افتد و انگار می‌خواهد جگرش را بالا بیاورد، و دیگر دلش نمی‌خواهد به هیچ چیز فکر کند. آدم ته‌سیگار پدرش را برمی‌دارد و در حالی‌که می‌لرزد، به آن پُک می‌زند؛ اولین پُکِ زندگی‌اش. بعد سرش به چرخش می‌افتد و خون زیرِ پوستِ لب‌های آدم انگار لخته می‌شود. پُکِ بعد، پلک‌های آدم را کرخت می‌کند، همۀ خشم و غضبِ توی چشم‌ها را می‌کُشد. و پک سوم، فکر آدم را کاملاً از کار می‌اندازد و نمی‌گذارد آدم ه پدرش فکر کند... پُک چهارم، آدم را از زندگی بیزار می‌کند و دل و رودۀ آدم را مثل قِی از گلو بیرون می‌کِشد. آن‌وقت دیگر به خودت لعنت می‌فرستی که هیچ‌وقت لب به ته‌سیگار پدرت نزنی! عرق از پیشانی و سر و پشت گوش‌هایش راه می‌گیرد، دلت به‌هم می‌خورد و عق می‌زنی. یاد میرود که نباید روی لباس دامادی‌ات استفراغ کنی. و استفراغ که کردی، بوی استفراغ حالَت را به‌هم می‌زند. می‌خواهی بدوی به ایوان، و پدرت را می‌بینی که آمده به ایوان. و دوباره به خاطر چیزی که می‌بینی، دلت می‌خواهد سیگار بکشی، آن‌قدر که استفراق کنی. اما سیگار نداری و این توی خاطرت می‌ماند. سال‌ها در خاطرت می‌ماند و دنبال فرصت هستی که یک وقتی بنشینی و سیگار بکشی و به این شب فکر کنی. و این شب، بالاخره فرا می‌رسد. شبی مثل شب مرگ پدرت. دیگر می‌توانی از توی گنجه، قوطیِ حلبی و زنگ‌زدۀ سیگارِ پدرت را برداری، درِ آن را باز کنی، یک نخ سیگارِ هُمای تختِ مانده از دو سال قبل را لای لب‌هایت بگذاری و آن را آتش بزنی. بعد، سیگارها را بشماری: «یک، دو، سه... »
...

عنوان: میراث
نویسنده: حسن شکاری
موضوع : داستان ایرانی
ناشر: به نگار
قیمت: 3200 تومان

10/08/2012

دربارهٔ اهل آخرت

«برادران، شما را سوگند می‌دهم که به زمین وفادار مانید و باور ندارید آنانی را که با شما از امیدهای ابرزمینی سخن می‌گویند. اینان زهر پالای‌اند، که خود دانند یا ندانند. اینان خوار شمارندگان زندگی‌اند و خود زهرنوشیده و رو به زوال، که زمین از ایشان به ستوه‌است. پس بهل تا سر خویش گیرند.»
...
فردریش ویلهلم نیچه / چنین گفت زرتشت