15/07/2026
🌺ညမွှေးပန်းလေးရဲ့''ဥယျာဥ်မှုး''🌺 ``🧍🏻♂️´´
Part - 1
ကလစ်! ကလပ်!📸
မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ထိပ်တန်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးတွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဦးနေမဟာစက်
သူ့ပုံစံဟာ...အမြဲ အမည်းရောင် ဝမ်းဆက်နဲ့
အရပ်ခပ်မြင့်မြင့် ဆံပင် အနက်ရောင်
မျက်လုံးတွေဟာ...လင်းယုန်ငှက်တွေရဲ့
မျက်လုံးထည့်ထားသည့်အလား...
ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူလေးတွေ
ဖြောင့်စင်းပြီး အထင်းသားပေါ်နေတဲ့ နှာတံလေး...
မိန်းကလေးတွေရဲ့အသည်းစွဲ....
ဒါ့အပြင် ထိပ်တန်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေထဲမှာ အသက်ငယ်ဆုံးနဲ့အတော်ဆုံး အခန့်ညားဆုံး
ဖြစ်တာကြောင့်.....
ရေဗန်းစားနေပြီး မိန်းမပျိုလေးတွေရဲ့နှုတ်ဖျားကနေ မချတော့လောက်အောင်
ပျိုတိုင်းကြိုက်နှစ်သက်မက်မောတဲ့
''နှင်းဆီအနက်ရောင်တစ်ပွင့်''အဖြစ်တည်ရှိနေ၏
ကလပ်! ကလစ်! 📸
"ခနလောက် ဘေးဖယ် ပေးကြပါ...ဘေးနားကပ်ပေးကြပါ.."
"ဓါတ်ပုံရိုက်...အင်တာဗျူး ခွင့်ပြုပါ..."
"ယေး! ယေး!"
"ခွင့်ပြုပါ! ခွင့်ပြုပေးပါ!"
ဒီနေ့ဟာ သူ့ရဲ့စီမံကိန်းအောင်မြင်လို့ ဂုဏ်ပြုပွဲလေးလုပ်တာဖြစ်၏။
သတင်းထောက်တွေကလဲ ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်အားလုံးနီးပါးကလဲ ဒီပွဲကိုတက်၍သူ့အား ဂုဏ်ပြုပေးကြပါသည်။
"သခင်လေး ဘယ်လိုစီစဥ်လိုက်ရမလဲဗျ.."
"ကောင်းပြီလေ ဒါဆို ငါ အင်တာဗျူး ဖြေမယ်.."
".ဒါပေမယ့် ညီညာတိတ်ဆိတ်စွာ နေပေးမှနော်...
ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေရင်တော့
ငါ လုံးဝဖြေမှာမဟုဘူးလို့ ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောခဲ့လိုက်.."
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး..."
"ကန် မင်းတို့အဖွဲ့က သခင်လေး နောက်လိုက်သွား..
ငါ့အဖွဲ့က သတင်းထောက်နဲ့ကင်မရာတွေကို ရှင်းလိုက်မယ်...."
"အိုခေလေ..."
''သခင်လေး ဒီဘက်ကြွပါခင်ဗျာ''
''အင်း!''
''အားလုံး အကုန်လုံးပဲ့ ဒီကအစည်းအဝေးပြီးတာနဲ့ သခင်ကြီးက အင်တာဗျူး ဖြေပေးပါလိမ့်မယ်..
အဲ့အတွက်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပေးကြပါနော်...''
အဲ့လိုပြောလိုက်မှာပဲ့ သတင်းထောက်အကုန်လုံး ငြိမ်ကျသွား၏...
''ဟူး...''
~
~
~
~
~
~
~
''ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ..ဦးနေမဟာစက်''
''ဟုတ်ကဲ့ thankyou''
''ဒါနဲ့ ဦးနေမဟာစက် ရဲ့စီမံကိန်းက ဒီတခါအရမ်းအောင်မြင်သွားတာနော်..''
''ဟုတယ် ကျွန်တော်ရဲ့စီမံကိန်းမှန်သမျှက အောင်မြင်ပါတယ်လေ„ခများတို့သိတဲ့အတိုင်းပဲ့..''
"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ!"
''ဒါနဲ့ ဦးနေမဟာစက် နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရအုန်းမယ်..
ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့သား ရှိုင်းထက်အောင် တဲ့
တပတ်ခါတုန်းကမှ နိုင်ငံခြားက ပညာသင်ပြီးပြန်လာတာ..''
''တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ခင်ဗျာ..''
ရှိုင်းထက်အောင်က လက်ကမ်းလိုက်ပေမယ့်..
ဦးနေမဟာစက် ကတော့ ဝိုင်ခွက်ကိုသာ စတိုင်လ်ကျကျ ကိုင်ပြီး သောက်နေမိ၏..
နောက်တော့ ရှိုင်းထက်အောင်လဲ ရှိန်သွားတာမို့...
''ရပါတယ်..နှုတ်မဆက်လဲ...''
''အင်း''
ပြောလဲပြော ဦးနေမဟာစက် ဟာ..နေရာကနေ ထွက်လာလိုက်၏..
''သားရှိုင်း...သူက ဒီလောကရဲ့ဘုရင်ပဲ့„
ဘယ်လိုပဲ့ဖြစ်ဖြစ် သူ့နဲ့တည့်အောင် ပေါင်းရမယ်...ကြားလား..''
"အလကားပါ ဒယ်ဒီရယ်..မာနတံခွန်ထောင်လွှားနေတာ မဖြစ်စလောက်လေး နဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ဘာထင်နေတာပါလိမ့်...”
"အကုန်လုံးပဲ့ သခင်ကြီးကို တခုပြီးမှတခု အေးဆေးငြိမ်သက်စွာ မေးပေးပါ ခင်ဗျာ...''
''ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့..''
''ဦးနေမဟာစက် ဟာ...ဟန်ကျစွာနဲ့ သေချာဂနစွာ ရပ်နေပြီး သူ့ပုံစံက ဆွဲဆောင်မှုရှိလှ၏...''
''ဦးနေမဟာစက် က စီးပွားရေးပိုင်းမှာ အရမ်းအောင်မြင်တော့ မိန်းကလေးတွေက ဒီလောက်ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတာ..ဘာလို့ အခုချိန်ထိ အိမ်ထောင်မပြုရသေးတာလဲရှင့်..''
''အကြိုက် မတွေ့သေးလို့...''
''ဒါဆို ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးကို ဦးနေမဟာစက် အနေနဲ့ သဘောကျပါလိမ့်..''
ပုံမှန်ဆို သူက အဲ့လောက်စိတ်ရှည်တတ်သူမဟုတ် ဒါပေမယ့် ဒီနေ့က သူ့ရဲ့စီမံကိန်းအောင်မြင်တဲ့နေ့
သူ့စိတ်ကို အကြည်လင်ဆုံး ထားချင်သောကြောင့် ဖြေပေးနေတာဖြစ်၏..
''ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုး သဘောကျတာလဲဆိုတော့ ကိုယ် သဘောကျတဲ့ type က မရှိဘူး...ရှားတယ်.....''
''အော်...ဟုတ်ကဲ့...ဒါဆို တွေ့နေပြီဆိုတဲ့ သဘောလားရှင့်..''
''နိုး! မရှိဘူးလို့ ပြောပြီးပြီလေ ဒီလောက်ပါပဲ့.''
''အော်...ဟုတ်ကဲ့ ဒါဆို နောက်ထပ်တခုအနေနဲ့
ဒီစီမံကိန်းက ဦးနေမဟာစက် အတွက် သန်းချီမြတ်တယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်နေတာလေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖြေပေးပါလားရှင်..''
''အဲ့ထက်များတယ်...ခန့်မှန်းခြေထက်တောင်
ပိုအောင်မြင်ပြီး ပိုထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာလေ..''
''ဟုတ်ကဲ့ အခုလို စိတ်ရှည်စွာဖြေပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ့ရှင့်''
''ကန်နဲ့ထန် သွားမယ်..''
''ဟုတ် ဟုတ် သခင်ကြီး..''
''ခနလောက်ဖယ်ပေးပါ...ဖယ်ပေးပါခင်ဗျာ..''
သတင်းထောက်တွေ များလွန်းတာကြောင့်
မနည်းရှင်းပြီး အပြင်ခေါ်ထုတ်ရလေ၏..
~
~
~
~
~
~
~
'' ဟင်! ''
''အဲ့လိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့ ဒေါ်လေးရယ်...
ဟိုလေ ပျို ကျောင်းထွက်ဆို ထွက်ပါ့မယ်...
သင်တန်းမတတ်နဲ့ဆိုလဲ ပျို မတတ်ပါဘူး...
အိမ်ပေါ်ကတော့ မနှင်ချပါနဲ့နော်...ပျို့မှာ ခိုနားစရာဆိုလို့ ဒေါ်လေး ပဲ့ရှိတော့တာပါ..''
''အို...ငါ နင့်ကို ဒီအရွယ်ထိ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီးပြီပဲ့...ငါ့တာဝန်ကျေပြီ..''
''ဟင့်အင်း ဒေါ်လေးရဲ့ယောက်ကျား ပျိုရဲ့ဖေဖေ့မျက်နှာထောက်ထားပြီးတော့ပဲ့ဖြစ်ဖြစ် ပျို့ကို
ဒီအိမ်မှာ ဆက်နေခွင့်ပေးပါနော်...
အဟင့်! အင့်! ပျို တောင်းဆိုတာပါ..ဟိုလေ...အိမ်အလုပ်တွေကိုလဲ ပျို လုပ်ပေးပါ့မယ် ဒေါ်လေး...အီး...ဟီး.."
''ကောင်းပြီလေ ငါ့ယောက်ကျား မျက်နှာထောက်ထားစွာဖြင့် ငါ့ နင့်ကို ငါ့အိမ်မှာ နေခွင့်ပြုမယ်..''
''ဟင်! တကယ်ပေါ့ဒေါ်လေး ပျို ဝမ်းသာလိုက်တာ..''
''မစောနဲ့''
''မင်း ဒီအိမ်မှာ ဆက်နေချင်ရင် ကျောင်းထွက်ရမယ်...တတ်နေတဲ့သင်တန်းနားပစ်လိုက်...
ဒီနေ့ဒီချိန်ကစပြီး ဒီအိမ်အလုပ်တွေကို
နင်တယောက်ထဲ လုပ်ရမယ်....„
တနည်းအားဖြင့် ပြောရရင် နင်က ဒီအိမ်မှာ အိမ်ပေါ် အဆင့်သာရှိတဲ့မိန်းမဖြစ်ရမယ်..."
''အဟင့်! အင့်! ပျို လုပ်ပါ့မယ်...ဒေါ်လေး ဒီအိမ်မှာနေခွင့်ပေးတာနဲ့တင် ပျို ကျေးဇူးတင်လှပါပြီရှင့်..''
''အင်း သွားတော့ မျက်ရည်လေး တစမ်းစမ်းနဲ့
လာငိုပြမနေနဲ့ ကျက်သရေတုံးတယ်! လုပ်စရာရှိတာ
သွားလုပ်ချေ!''
''ဟုတ် ဟုတ် ဒေါ်လေး...''
အဲ့လိုနဲ့ပဲ့ နွဲ့ရိပ်ပျိုဆိုတဲ့မိန်းကလေးဟာ...
ကပိုကရိုလေးနဲ့ငိုရှိုက်ပြီး သူ့မဖေဖေ၏မယားငယ်ဖြစ်သူ
သူ့ရဲ့ဒေါ်လေး ဒေါ်ခင်မမရှေ့ကနေ ခေါင်းလေးငုံ့
ပြီး ထွက်သွားလေ၏...
အမြန်ပြေးသွားတဲ့ နွဲ့ရိပ်ပျိုလေးသည်„ သူမရဲ့အခန်းသေးသေးလေးထဲအရောက်...ကုတင်ရဲ့ခေါင်းရင်းမှာ ရှိနေတဲ့
ပျိုရဲ့အချစ်ရဆုံးသူ ဖေဖေ! ဖေဖေ့ရဲ့အမှတ်တရဓါတ်ပုံလေး
''အဟင့်! အင့်!
ပျိုရဲ့ဘဝကို ကြည့်လှည့်ပါအုန်းရှင့်...
အီး...ဟီး...ဒေါ်လေးက ဖေဖေဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း အရမ်းပြောင်းလဲသွား၏..
အချိန်ပြည့် ပျို့ ကို ဆူငေါက်နေပြီး ရိုက်လဲ ရိုက်လာ၏...
ဖေဖေ ရှိတုန်းကနဲ့ မတူတော့ဘူး...ပျို နာကျင်နေရပြီ....အီး...ဟီး...ဖေဖေ....''
''ဖေဖေ ကို အရမ်းသတိရတယ်ရှင့်...အီး...ဟီး...''
နွဲ့ရိပ်ပျိုလေးဟာ အိပ်ရာကုတင်လေးအနား
သူ့မဖေဖေရဲ့ဓါတ်ပုံလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး
ကွေးကွေးလေး ငိုယိုနေမိ၏။
သူ့မရဲ့ ငိုယိုသံလေးတွေကို ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ သူမ ဖေဖေ ကြားနိုင် မဟုတ်ပေ!
~
~
~
~
~
~
~
''ရောက်ပါပြီ သခင်ကြီး
ဒါနဲ့ ဒီမှာ ဘယ်နာရီကြာ နေမှာလဲဗျာ..''
''ငါ စိတ်ပြေတဲ့ အထိ...''
''ကန် မင်းတို့အဖွဲ့ သခင်ကြီးနဲ့လိုက်သွားလိုက်
ငါ့တို့အဖွဲ့က အပြင်လုံခြုံရေး အခြေအနေကို
စောင့်ကြပ်မယ်..''
''ကောင်းပြီ ထန်''
ရောင်စုံမီးကာလာတွေက တဖျပ်ဖျပ်!
မြူးတူးနေတဲ့ သီချင်းအသံတွေက တဂျိမ်းဂျိမ်း!
ဦးနေမဟာစက် ဝင်လိုက်တာနဲ့ အထဲမှာရှိနေတဲ့ မိန်းကလေး မှန်သမျှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြ၏။
''အဟွန်း!''
''သခင်ကြီး ဒီဘက်ကို ကြွပါခင်ဗျာ...''
စားပွဲထိုး ပြပေးသည့် နေရာသည် ဦးနေမဟာစက် သုံးနေကျ VIP သီးသန့်အခန်းဖြစ်၏။...
''ဟင်! အင်း မမ သွားလိုက်မယ်...
အကြောင်းကြားပေးတဲ့အတွက်ကျေးဇူး...''
''ရပါတယ် မမရယ် ဒီလောက်က အပန်းမကြီးပါဘူး...'''
''အင်းပါ....ဒါက မမ မင်း တော်လို့ သီးသန့်မုန့်ဖိုး ပေးတာ''
''ကျေးဇူးပါပဲ့ရှင့်''
''ဦးနေမဟာစက်! ရူပါ လာပြီ''
~
~
~
~
~
~
~
ဒေါက်! ဒေါက်!
''ဟင်! ဘယ်သူလဲ?
ကန် ဒါက သီးသန့်အခန်း ဘယ်သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပေးထားတာလဲ...''
''ဟုတ်ကဲ့ သခင်ကြီး ကန် တောင်းပန်ပါတယ်...''
ဒေါက်! ဒေါက်!
ကလပ်!
'' မမရူပါ''
''အင်း ကန် သခင်ကြီးဦးနေမဟာစက် ရောက်နေတယ်ဆို...ခလေးတွေ သတင်းလာပေးလို့ ''
''ဟုတ်ကဲ့ ဒါပေမယ့် သခင်ကြီးက''
ပြောလို့တောင်မပြီး ရူပါဟာ ကန်ကို တွန်းဖယ်၍
ဦးနေမဟာစက် ရှိရာ အခန်းထဲဆီသို့
''ကျစ်!''
ဦးနေမဟာစက် ဟာ မမြင်ချင်တဲ့သူကိုမြင်လိုက်ရတော့..စိတ်အလိုမကျဖြစ်သွားရသလို မျက်နှာကိုလဲ အစွမ်းကုန်တင်းထား၏။ သို့သော်ငြားလဲ ချောမောခန့်ညားမှုကြီးက အသက်...
''ရူပါ ပါရှင့်''
''ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ?''
''ပြောစရာရှိမှ ဦးနေမဟာစက် ကို တွေ့ရမှာလား?
ရူပါ တို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးက
အဲ့လောက်တောင် အေးသွားခဲ့ပြီလား...''
''အစကတည်းကတောင် မပူခဲ့တဲ့ဆက်ဆံရေးလေ..
ဘာကိုမျှော်လင့်နေသေးတာလဲ ရူပါ...''
''ဟုတယ် ရူပါကတော့
ဦးနေမဟာစက် ဆီက အချစ်တွေကို ရူပါ ရဲ့ အသက်မသေမချင်း မျှော်နေမှာပဲ့...''
''အဲ့မှာပဲ့ ဆက်မျှော်နေလိုက် ကန် ငါ ပြန်မယ်...''
''ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ သခင်ကြီး''
''ကျစ်! ဦးနေမဟာစက် ရူပါကို ဘယ်ချိန်ထိ အဲ့လို ရှောင်နေမှာလဲဟမ်...''
ပြောလဲပြော ဘေးနားက ခုံသေးသေးလေးပေါ်မှာ
ရှိနေတဲ့ သခင်ကြီး သောက်ပြီးကျန်ခဲ့တဲ့
အရက်ခွက်ကို မော့ချလိုက်လေ၏...
''ဒီလို ခပ်ပြင်းပြင်း အရက်တွေကလဲ ရူပါရဲ့နှလုံးသားကို မကုစားပေးနိုင်ပါဘူးလေ......
ရူပါရဲ့ဝေဒနါတွေကိူ ဦးနေမဟာစက်
ရှင်တယောက်ထဲကပဲ့ ကုစားပေးနိုင်မှာ...''
~
~
~
~
~
~
~
''ဟင်! ညကြီးမိုးချုပ်!!!
အကိုလေး ပျိုရဲ့အခန်းထဲ ဘာလာလုပ်တာလဲ?''
ရုတ်တရက်မို့ နွဲ့ရိပ်ပျိုလေးဟာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပေ၏။
အကိုလေး ဆိုသူက ပျိုရဲ့ ဒေါ်လေး ဒေါ်ခင်မမရဲ့ မောင်လေး သင့်အောင်ထူး ဖြစ်၏။
သူက ဒေါ်လေးအားကိုးနဲ့ဆိုးချင်တိုင်းဆိုး
မိုက်ချင်တိုင်းမိုက်နေတဲ့ အကောင်
အခုလဲ ညကြီးမိုးချုပ် မှ ပြန်လာပြီး ပျို အခန်းတံခါးလော့ချထားပေမယ့်
သူဝင်လာရတယ် ဆိုကတည်းက သူ့မှာ ပျိုရဲ့အခန်းသော့ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ပျို တထစ်ချသိလိုက်၏။
''အဟင့်! အင့်! အကိုလေး ပျိုရဲ့အခန်းထဲက ထွက်သွားပါနော်
အကိုလေး အမ ဒေါ်လေး မြင်သွားရင်မကောင်းဘူး
ပျို အရိုက်ခံရပါလိမ့်မယ်ရှင့်
နောက်တခု ကိစ္စတွေက ပိုရှုပ်သွားလိမ့်မယ်ရှင့်..''
''ကျစ်! အပျိုလေးရယ်...
ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ?
ဒီမှာ အကိုလေးတယောက်လုံး ရှိနေတာပဲ့
အကိုလေးရဲ့ ရင်ခွင်ကိုသာ မှီခိုလိုက်...
အပျိုလေးကို ဒေါ်ခင်မမဆိုတဲ့
အကိုလေးရဲ့ အမ လက်ကနေ
တသက်လုံး ကာကွယ်ပေးမှာ...''
''ဟင့်အင်း မရဘူး အကိုလေး...
အကိုလေး အရမ်းမူးနေတာ မဖြစ်နိုင်တာတွေ
မပြောပါနဲ့ရှင့်...အိိး...ဟီး...ပျို ကြောက်တယ်
ပျို ရဲ့ အခန်းထဲက ထွက်သွားပေးပါနော်...
ပျို တောင်းဆိုပါတယ် အကိုလေးရယ်...''
''မတောင်းဆိုနဲ့!!!''
သင့်အောင်ထူးဟာ..သူ့ကိုကြောက်လွန်း၍ တုန်ရီနေတဲ့နွဲ့ရိပ်ပျိုလေးကို အသံခပ်ကျယ်ကျယ်နဲ့ ပိတ်အော်ပြစ်လိုက်တာဖြစ်၏။
''အဟင့်! အင့်!''
''ဘာလို့ဆို ငါက မင်းရဲ့အပျိုစင်ဘဝကို အရယူပြီးမှ ဒီအခန်းထဲက ထွက်မယ်လို့ မဝင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသား...''
''ဟင့်အင်း အကိုလေး အဲ့လိုလုပ်လို့ မရဘူးနော်...''
''သိပ်ရတာပေါ့!!!''
ပြောလဲပြော အကိုလေးဟာ..ပျို အနားကို
အရက်မူးပြီး ရီဝေစွာနဲ့ ချဥ်းကပ်လာတာမို့ ပျိုလေးဟာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ငိုယိုဇွတ်ငြင်းပြီး နောက်ဆုတ်နေမိရာ...
''ဟား....ဟား....''
''နွဲ့ရိပ်ပျို! မင်းက ငါ့မျက်စိရှေ့မှာတင်
ပွင့်လန်းလာတဲ့ နူးညံ့တဲ့ပန်း အပျိုစင်လေး.....
အဲ့ဒါကို ငါ့က မစားပဲ့ အလှကြည့်နေရအောင်
အဲ့လောက် မတုံးဘူးကွ!....''
''ဗုန်း!''
ပြောရင်းငြင်းရင်းနဲ့ အိပ်ရာပေါ် ကြမ်းတမ်စွာ တွန်းချခံလိုက်ရလေ၏
''ဟင်! အကိုလေး မလုပ်ပါနဲ့
ပျို တောင်းပန်ပါတယ်...အီး....ဟီး...
ကြောက်တယ်...ပျို ကြောက်တယ်...''
သူမလေးဟာ...သင့်အောင်ထူး ရဲ့ အသာယူ
စီးမိုးနေမှု အောက်မှာ အငိုက်မိသွား၍
ငိုယိုပြီး တောင်းပန်နေမိ၏...
''ဟင့်အင်း ပျို ကို မလုပ်ပါနဲ့ အကိုလေးရယ်..
ကယ်ကြပါအုန်း ပျို ကို ကယ်ကြပါအုန်းရယ်
အဟင့်! အင့်!''
သူမ အော်ငိုယိုပြီး အကူအညီတောင်းနေပေမယ့် အရိပ်တောင် မတွေ့ရ...
တဖြည်းဖြည်း နဲ့ သင့်အောင်ထူး ဟာ..
သူမရဲ့ ရင်ညွ့န်နေရာကို အတင်းနမ်းရှိုက်ပါတော့သည်...
ပျို ကြောက်တာပဲ့ သိတယ်...ဖေဖေရေ...အီး...ဟီး...ဟုတယ်..ပျိုဘာသာ ပျို အခုချိန်မှာ ကိုယ့်ကိူယ်ကို ကာကွယ်ရမယ်...
စိတ်ထဲကသာ အားတင်းပြီး ခုခံဖို့ နည်းလမ်း
စဥှးစားနတေဲ့သူမ
''အကိုလေးရယ်...ပျို တောင်းပန်ပါတယ်နော်..
ပျို က မိန်းကလေး ကိုယ့်ရဲ့အပျိုစင်ဘဝကို ထိန်းသိမ်းရမှာဖြစ်သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိိုလဲ ကာကွယ်ရမယ်! ''
အဲ့အပြောလေးနဲ့အတူ„
သူမလေးဟာ..လွတ်နေတဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့
အိပ်ရာရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာရှိနေတဲ့ ပန်းအိုးကို ယူလိုက်ပြီး အကိုလေးရဲ့ ခေါင်းဆီသို့ ဦးတည်၍ ထုချလိုက်လေ၏။
''ခွမ်း!''
''အား! အား!''
ဟန်ချက်ပျက်သွားတဲ့ သင့်အောင်ထူး ဟာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်သွားတဲ့ခေါင်းကိုဖိနေတုန်းမှာပဲ့
သူမလေးကတော့ သူ့အား တွန်းဖယ်၍ ကုတင်ပေါ်ကနေ ကုန်းရုန်းထွက်ပြေးပါလေ၏။
~
~
~
~
~
~
~
ဆက်ရန်
