https://www.facebook.com/638670086551147/

Хөзрийн Хатан Page, Ulaanbaatar (2026)

14/09/2026

**ХҮН МУУ БОЛСОНДОО БИШ,
ХЭТЭРХИЙ ИХ ГОМДСОНДОО ӨӨРЧЛӨГДДӨГ.**

Заримдаа бид хүнийг хараад:

“Ямар хүйтэн болчихов оо.”
“Өмнөх шигээ биш болж.”
“Их өөрчлөгджээ.”
“Урьд нь ийм хүн байгаагүй дээ...” гэж боддог.

Гэхдээ хүний өөрчлөлтийг зөвхөн өнөөдрийнх нь байдлаар дүгнэж болохгүй.

Магадгүй тэр хүн нэг өдөр гэнэт өөрчлөгдөөгүй.

**Олон удаагийн гомдол,
хэлээгүй үг,
уучилсан алдаа,
залгисан нулимс,
хүлээсэн итгэл,
биелээгүй амлалтуудын дараа
аажмаар өөрчлөгдсөн байх.**

Тэр өмнө нь бүхнийг ярилцдаг байсан.

Харин одоо дуугүй.

Өмнө нь гомдоходоо тайлбарладаг байсан.

Харин одоо юу ч хэлэхээ больсон.

Өмнө нь алдааг чинь уучилдаг байсан.

Харин одоо нэг л алдаан дээр харилцаагаа дуусгаж байна.

Та түүнийг “хүйтэн болсон” гэж бодож магадгүй.

Гэхдээ үнэндээ тэр **хэтэрхий удаан дулаан байж үзсэн** хүн байж болно.

Хүн нэг удаа гомдоод өөрчлөгддөггүй.

Дахин дахин итгээд,
дахин дахин шархаад,
дахин дахин “энэ удаа өөр байх болов уу” гэж найдаад,
эцэст нь өөрийгөө хамгаалахын тулд өөрчлөгддөг.

Тэгээд нэг өдөр тэр хүн:

**маргахаа больж,
тайлбарлахаа больж,
хүлээхээ больж,
хэний ч араас гүйхээ больдог.**

Тэр өдөр хүмүүс:

“Ямар муухай хүн болчихов?” гэж асуудаг.

Гэтэл хэн ч:

**“Чи түүнийг ийм болтол нь хэдэн удаа гомдоосон бэ?”**
гэж асуудаггүй.

Зарим хүн муу болоогүй.

Зүгээр л **өмнөх шигээ тэвчихээ больсон.**

Зарим хүн хайргүй болсон биш.

Зүгээр л **өөрийгөө хайрлахыг сурсан.**

Зарим хүн хүйтэн болсон биш.

Зүгээр л **сэтгэлээ дахиж хэнд ч үнэгүй өгдөггүй болсон.**

Тиймээс хүний өөрчлөлтийг хараад шууд буруутгахаасаа өмнө өнгөрсөнд нь юу тохиолдсоныг бодоорой.

Учир нь зарим хүний өнөөдрийн хүйтэн байдал бол
**өчигдрийн хэтэрхий их тэвчсэний үр дүн байдаг.**

Хүн муу болсондоо биш...

**Хэтэрхий их гомдсондоо өөрчлөгддөг.** 🖤

14/09/2026

**ХЭТ ИХ ТЭВДЭГ ХҮН НЭГ ӨДӨР
ЮУ Ч ТАЙЛБАРЛАЛГҮЙ ЯВДАГ.**

Зарим хүн яагаад гэнэт өөрчлөгдөөд,
ямар ч тайлбаргүйгээр харилцаагаа орхидог юм бол?

Үнэндээ тэр хүн гэнэт яваагүй.

**Тэр явахынхаа өмнө маш удаан тэвчсэн.**

Хэлэх гэсэн үгээ олон удаа залгисан.
Гомдсоноо нуусан.
Уучлах ёсгүй зүйлээ ч уучилсан.
“Дахиж ийм зүйл болохгүй байх” гэж өөртөө итгүүлсэн.
Харилцаагаа аврахын тулд ганцаараа хичээсэн.

Тэр хүн танд олон удаа боломж өгсөн.

Магадгүй та түүнийг уучилсан болгондоо
“Дахиж ийм зүйл хийж болох юм байна” гэж ойлгосон байж болно.

Магадгүй түүний дуугүй байдлыг
**“зүгээр байна”** гэж андуурсан байх.

Гэхдээ дуугүй байна гэдэг үргэлж зүгээр гэсэн үг биш.

Заримдаа хүн дахин дахин тайлбарлаад,
дахин дахин ойлгуулаад,
дахин дахин гомдоод ирэхээрээ
**эцэст нь тайлбарлах эрч хүчгүй болдог.**

Тэгээд нэг өдөр...

Тэр маргахаа больно.
Асуухаа больно.
Хүлээхээ больно.
Гомдлоо хэлэхээ больно.

Тэр үед та:

**“Яагаад ийм гэнэт явчихав?”** гэж гайхаж магадгүй.

Харин тэр хүн дотроо:

**“Би аль хэдийн хангалттай удаан хүлээсэн.”**
гэж бодож байдаг.

Хамгийн аюултай мөч бол хүн уурлаж байгаа үе биш.

**Юу ч хэлэхээ больсон үе.**

Учир нь уурлаж байгаа хүн харилцаагаа аврахыг хүсэж байж болно.
Гомдож байгаа хүн ойлгуулахыг хүсэж байж болно.
Маргалдаж байгаа хүн хүртэл “намайг ойлгооч” гэж хүлээж байдаг.

Харин юу ч хэлэхээ больсон хүн
заримдаа шийдвэрээ аль хэдийн гаргасан байдаг.

Тиймээс хайртай хүнээ
**“явах хүртэл нь” бүү хүлээлгэ.**

Түүний дуугүй байдлыг
тэвчээр гэж бүү ашигла.

Түүний уучлалыг
дахин шархлуулах зөвшөөрөл гэж бүү ойлго.

Учир нь хэт их тэвчдэг хүн
нэг өдөр яваад өгвөл...

**эргэж харах ч үгүй явж мэднэ.**

Тэр өдөр түүний явсан өдөр биш.

**Тэр хүний тэвчээр дууссан өдөр байдаг.** 🖤

14/09/2026

**ХҮН ТАНЫГ ОРХИСНООРОО БИШ,
ҮНЭ ЦЭНИЙГ ТАНЬ МЭДЭЭГҮЙГЭЭРЭЭ АЛДДАГ.**

Зарим хүн таныг явсны дараа л ямар хүн байсныг тань ойлгодог.

Та хажууд нь байхдаа
түүнийг ойлгож, сонсож, дэмжиж,
алдааг нь уучилж,
хэцүү үед нь хамт байсан байж болно.

Гэхдээ хүн дасчихсан зүйлээ үнэ цэнтэй гэдгийг анзаардаггүй үе бий.

Таны өдөр бүрийн халамжийг — **үүрэг** гэж бодно.
Таны тэвчээрийг — **сул дорой байдал** гэж ойлгоно.
Таны уучлалыг — **дахин дахин гомдоож болно** гэсэн зөвшөөрөл мэт хүлээж авна.
Таны дэргэд байгааг — **үргэлж л байх зүйл** гэж бодно.

Гэтэл нэг өдөр та ядарна.

Маргалдах ч үгүй.
Гомдлоо тайлбарлах ч үгүй.
“Яагаад?” гэж асуухаа ч больж магадгүй.

Зүгээр л дотроо нэг зүйлийг ойлгоно.

**“Би энэ хүний амьдралд үнэ цэнтэй байх гэж өөрийгөө алдах шаардлагагүй юм байна.”**

Тэгээд явна.

Тэр үед л нөгөө хүн таны орон зайг мэдэрч эхэлдэг.

Таны бичдэг байсан мессеж байхгүй.
Таны асуудаг байсан “Зүгээр үү?” байхгүй.
Таны хүлээдэг байсан орой байхгүй.
Таны уучилдаг байсан алдааг уучлах хүн байхгүй.

Тэгээд “Чамайг алдчихлаа” гэж ойлгоно.

Гэхдээ үнэндээ...

**Тэр хүн таныг явсан өдөр алдаагүй.
Таныг хажууд нь байхад үнэ цэнийг тань мэдээгүй өдөр л алдсан.**

Тиймээс хэн нэгэн таны үнэ цэнийг харахгүй байлаа гээд өөрийгөө үнэ цэнгүй гэж бүү бод.

Зарим хүмүүс алмазыг барьж байж чулуу гэж боддог.
Харин алдсаны дараа л юу байсныг нь ойлгодог.

Гэхдээ тэр үед буцааж авах боломжгүй байх нь бий.

**Таны үнэ цэнэ хэн нэгэн таныг хэр их үнэлж байгаагаар хэмжигдэхгүй.**

Таныг үнэлэхгүй байгаа хүний араас өөрийгөө батлах гэж бүү ядар.

Зөв хүн таныг алдахаас өмнө биш,
**хажууд нь байхад тань үнэ цэнийг тань мэддэг.** ❤️

11/09/2026

🏠 **Гэр бүлийн харилцаа нэг өдөр гэнэт нурдаггүй.**

Ихэнх гэр бүл нэг том асуудлаас болж биш, өдөр бүрийн жижигхэн зүйлс хуримтлагдсаар аажмаар холддог.

Эхэндээ нэгнийгээ сонсдог байсан хүмүүс ярилцахаа больдог.

“Яах вэ дээ” гэж өнгөрөөсөн жижиг гомдлууд дотроо хуримтлагдана.

Хэлэх гэсэн үгээ хэлэлгүй дотроо хадгална.

Хань нь ядарч байгааг анзаарахаа болино.

Өмнө нь талархдаг байсан зүйлээ энгийн зүйл мэт хүлээж авна.

Өмнө нь “Чи зүгээр үү?” гэж асуудаг байсан бол одоо хэн хэндээ хамаагүй мэт болно.

😔 Тэгээд нэг мэдэхэд нэг гэрт амьдарч байгаа хоёр хүн **сэтгэлээрээ аль хэдийн холдчихсон** байдаг.

Гэр бүлийн харилцааг хамгийн их эвддэг зүйл нь дандаа урвалт, мөнгөний асуудал, том хэрүүл байдаггүй.

Заримдаа...

**Хүндлэлгүй үг.**
**Сонсохгүй байх.**
**Үргэлж буруутгах.**
**Өнгөрсөн алдааг байнга сөхөх.**
**Хайхрамжгүй байдал.**
**Чимээгүй шийтгэл.**
**Нэгнийхээ хөдөлмөрийг үнэлэхгүй байх.**
**Бусдын өмнө ханиа доош хийх.**

Эдгээр зүйлс өдөр бүр давтагдсаар байвал хайр байсан ч харилцаа ядардаг.

💔 Хамгийн харамсалтай нь зарим хүмүүс гэр бүлээ алдах хүртлээ **гэр бүлээ алдаж байгаагаа анзаардаггүй.**

“Бид зүгээр байгаа.”

“Зүгээр л жаахан асуудалтай.”

“Хэсэг хугацааны дараа гайгүй болно.”

гэж бодсоор явсаар нэг өдөр ярилцах зүйлгүй, хуваалцах зүйлгүй, бүр нэг нэгнийхээ хажууд суухад хүртэл хөндий болсон байдаг.

Гэр бүл гэдэг зөвхөн нэг гэрт хамт амьдрахыг хэлдэггүй.

**Нэгнийгээ сонсох.
Нэгнийгээ ойлгох.
Нэгнийгээ хүндлэх.
Хэцүү үедээ нэгнээ ганцааранг нь үлдээхгүй байх.**

Энэ бүхний нийлбэр.

❤️ Гэр бүлд “би” биш, “бид” гэдэг ойлголт хэрэгтэй.

Гэхдээ “бид” гэж явахын тулд нэг хүн бүхнийг тэвчиж, нөгөө хүн бүхнийг хийж болно гэсэн үг биш.

Харилцааг **хоёр хүн** авч явдаг.

Нэг нь байнга уучлаад, нөгөө нь байнга шархлуулдаг бол тэр бол эрүүл харилцаа биш.

Нэг нь байнга ярилцах гэж хичээгээд, нөгөө нь байнга зугтдаг бол тэр харилцаа аажмаар унтарна.

Нэг нь хүндэлж байхад нөгөө нь доромжилдог бол хайр ганцаараа тэр гэр бүлийг аварч чадахгүй.

🌿 Тиймээс гэр бүлээ авч үлдэхийг хүсэж байгаа бол том асуудал болтол нь хүлээх хэрэггүй.

Өнөөдөр ханьдаа нэг удаа чин сэтгэлээсээ:

**“Чи үнэхээр зүгээр үү?”**

гэж асуугаарай.

Сонсох гэж сонсоорой.

Буруутгахын өмнө ойлгох гэж хичээгээрэй.

Талархах зүйлээ хэлээрэй.

Хайртай гэдгээ зөвхөн үгээр биш, **үйлдлээрээ харуулаарай.**

Учир нь гэр бүл нэг өдөр гэнэт нурдаггүй.

🥀 **Өдөр бүр бага багаар хаягдсан хайр, хэлэгдээгүй гомдол, алдагдсан хүндлэл хоёр хүнийг холдуулсаар эцэст нь гэр бүлээ нургадаг.**

Тиймээс гэр бүлээ алдахаас нь өмнө хайрла.

Ханиа холдохоос нь өмнө сонс.

Хүндлэл үгүй болохоос нь өмнө хүндэл.

**Гэр бүл бол өөрөө өөрийгөө авч үлддэг зүйл биш.
Өдөр бүр хоёр хүний сонголтоор авч үлддэг зүйл.** ❤️‍🩹

11/09/2026

💭 **Хэлсэн үгэндээ хүрэх гэж бүхнээ хаядаг хүмүүс заримдаа хамгийн их өрөвдөлтэй байдаг.**

“Би амласан.”

Энэ хоёр үг зарим хүнийг өөрийнхөө амьдралаас хүртэл татгалзахад хүргэдэг.

Хэн нэгэнд өгсөн амлалтаа биелүүлэхийн тулд өөрийнхөө хүсэл мөрөөдлийг хойш тавина.
Өөрийнхөө сэтгэлийг дарна.
Дотроо аль хэдийн дууссан харилцаагаа хүртэл үргэлжлүүлнэ.
Аз жаргалгүй байсан ч “би нэгэнт хэлчихсэн” гээд тэвчинэ.

😔 Тэгээд эцэст нь өөрөөсөө:

**“Би яагаад ингэж амьдарч байгаа юм бол?”**

гэж асуудаг.

Үнэнч байх сайхан.
Амласандаа хүрэх сайхан.
Хэлсэн үгэндээ эзэн байх чухал.

Гэхдээ нэг зүйлийг битгий мартаарай.

**Амлалт бол өөрийгөө устгах гэрээ биш.**

Чи өчигдөр ямар нэгэн зүйл амласан байж болно.
Гэхдээ өнөөдөр нөхцөл байдал өөрчлөгдсөн байж болно.

Чи тэр үед бүх зүйл сайхан болно гэж итгэсэн байж болно.
Харин одоо тэр сонголт чинь чамайг өдөр бүр өвтгөж байгааг ойлгосон байж болно.

Тэгвэл зөвхөн “би амласан” гэдэг ганц өгүүлбэрийн төлөө өөрийгөө насан туршдаа шийтгэх хэрэг байна уу?

🖤 Зарим хүн бусдад өгсөн үгэндээ үнэнч байх гэж хичээсээр байгаад **өөртөө өгсөн хамгийн чухал амлалтаа мартдаг.**

“Би өөрийгөө аз жаргалтай байлгана.”
“Би өөрийгөө хүндэлнэ.”
“Би намайг гомдоож байгаа зүйлээс холдоно.”
“Би өөрийнхөө амьдралыг өөрөө сонгоно.”

Эдгээр амлалтууд ч бас үнэ цэнтэй.

Хэн нэгнийг гомдоохгүйн тулд өөрийгөө гомдоох хэрэггүй.

Хэн нэгэнд өгсөн үгэндээ хүрэх гэж өөрийнхөө ирээдүйг золиослох хэрэггүй.

Хэн нэгнийг орхихоос айгаад өөрийгөө орхиж болохгүй. 🥀

Заримдаа **амлалтаа зөрчих биш, буруу амлалтаас өөрийгөө чөлөөлөх** нь хамгийн зөв шийдвэр байдаг.

Учир нь хүн амьдралынхаа туршид нэг л удаа амьдарна.

Тиймээс бусдад өгсөн үгэндээ эзэн байхын зэрэгцээ
**өөртөө өгсөн амлалтаа ч бас битгий мартаарай.** ❤️‍🩹

**Өөрийгөө алдаж байж хадгалсан ямар ч амлалт үнэндээ ялалт биш.**

11/09/2026

💔 **Чамайг гомдоосон хүнээс биш, өөрийгөө гомдоож байгаагаа мэдсээр байж үлддэгээсээ ай.**

Заримдаа бидний хамгийн том өвдөлт нэг хүний хийсэн зүйлээс биш, тэр бүхнийг ойлгож, мэдэрч, тэвчсээр байгаад **өөрсдийгөө тэнд үлдээсэн сонголтоос** эхэлдэг.

“Дахиж тэгэхгүй гэсэн...”
“Энэ удаа үнэхээр өөрчлөгдөх байх...”
“Хүүхдүүдийнхээ төлөө тэвчье...”
“Би явчихвал тэр яах бол?”
“Ийм олон жил хамт амьдарсан хүнээ яаж орхих вэ?”
“Магадгүй буруу нь надад ч байгаа байх...”

😔 Ингэж өөртөө шалтгаан олсоор хүн заримдаа **өөрийнхөө сэтгэлийг хамгийн сүүлд тавьдаг.**

Гэхдээ хайр гэдэг хүнээр өөрийгөө байнга шархлуулахыг тэвчих нэр биш. ❤️‍🩹

Чамайг байнга доромжилдог.
Чиний үгийг сонсдоггүй.
Чамайг айлгадаг.
Өөрийнхөө бурууг чамд тохдог.
Чамайг буруутай мэт мэдрүүлдэг.
Уучлал гуйгаад дахиад л яг адилхан зүйл хийдэг.

Тэгсэн хэрнээ чи **“хайртай”** гэдэг ганцхан шалтгаанаар үлдсээр байвал нэг л өдөр чи тэр хүнийг биш, **өөрийгөө алдаж эхэлнэ.**

🥀 Хамгийн аюултай зүйл нь нэг өдөр сэрээд:

**“Би яагаад энд байгаа юм бол?”**

гэж өөрөөсөө асуух үе.

Учир нь хүн бусдын шархыг эдгээх гэж яваад өөрийнхөө шархыг анзаарахгүй уддаг.

Чи түүнийг ойлгож болно.
Уучилж болно.
Өөрчлөгдөнө гэж итгэж болно.

Гэхдээ **өөрийгөө дахин дахин гомдоохыг зөвшөөрөх албагүй.** 🖤

Хэн нэгнийг алдахаас айгаад өөрийгөө алдах хэрэггүй.

Ганцаараа үлдэхээс айгаад сэтгэлээ ганцаардуулах хэрэггүй.

“Би тэвчвэл бүх зүйл сайхан болно” гэж бодоод өөрийнхөө үнэ цэнийг золиослох хэрэггүй.

🌿 Заримдаа явах нь хэн нэгнийг үзэн ядсандаа биш.

**Өөрийгөө дахин хайрлах хэрэгтэй болсондоо явдаг.**

Тиймээс өөрөөсөө нэг удаа үнэнээр нь асуугаарай.

❓ **“Би энэ хүнийг хайрлаад үлдэж байна уу,
эсвэл өөрийгөө гомдоож байгаагаа мэдсээр байж орхиж чадахгүй байгаа юм уу?”**

Хариулт нь өвдөлттэй байсан ч өөрийгөө хуурахаас хамаагүй дээр.

✨ Учир нь чи хэн нэгний хайр халамжийг хүртэхээс өмнө ч
**хүндлүүлж, хамгаалуулж, тайван амьдрах эрхтэй хүн.**

03/08/2026

Хайр гэдэг хяналт биш. Хайр гэдэг хүндлэл.

Хайртай хүнээ өөрийн хүссэнээр амьдруулах гэж оролдох нь хайр биш.

Түүнийг хэнтэй уулзахыг нь заах, юу өмсөхийг нь шийдэх, утсыг нь шалгах, үргэлж тайлбар шаардах, "би чиний төлөө ингэж байна" гэж хэлээд эрх чөлөөг нь хязгаарлах нь халамж биш. Энэ бол хяналт.

Жинхэнэ хайр хүнийг боодоггүй.
Харин илүү эрх чөлөөтэй, илүү аюулгүй, илүү үнэ цэнтэй мэдрүүлдэг.

Хүндлэл байгаа газарт итгэл байдаг.

Итгэл байгаа үед хүн өөрийгөө нуух шаардлагагүй болдог. Алдаа гаргасан ч ярилцаж болдог, санал нийлэхгүй байсан ч бие биенээ гутаах шаардлага гардаггүй.

Учир нь эрүүл харилцаа зөв байх гэж бус, хамтдаа ойлголцох гэж хичээдэг.

Харин айдас орж ирсэн мөчөөс хайр аажмаар алга болж эхэлдэг.

Нэг нь үргэлж болгоомжлон ярьдаг.
Уурлуулах вий гэж айдаг.
Юу хэлэхээ хүртэл бодож хэмждэг.
Инээхдээ ч, уйлахдаа ч зөвшөөрөл мэт зүйл мэдэрдэг.

Тэр үед харилцаа хайр дээр тогтож байгаа юм биш.
Айдас дээр тогтож байдаг.

Хүчирхийлэл үргэлж цохилтоос эхэлдэггүй.

Эхлээд доромжлол ирдэг.
Дараа нь буруутгал.
Дараа нь тусгаарлалт.
Эцэст нь айдас хэвийн зүйл мэт санагдаж эхэлдэг.

Тиймээс хүчирхийллийг зөвхөн гар хүрэлтээр хэмжиж болохгүй.

Хүний дуу хоолойг дарж,
өөрийг нь үнэ цэнэгүй мэт мэдрүүлж,
айдастай амьдруулж байгаа бүхэн хүчирхийллийн нэг хэлбэр юм.

Жинхэнэ хайр таныг хэзээ ч жижигрүүлэхгүй.

Таныг өөрийнхөөрөө байх эрхийг хүндэтгэнэ.
Таныг сонсоно.
Таныг хамгаална.
Таныг айлгахгүй.

Хайр гэдэг эрх мэдэл биш.
Хайр гэдэг хяналт биш.
Хайр гэдэг хүндлэл.
Харин айдас, дарамт, хүчирхийлэл бол хэзээ ч хайрын өөр нэг нэр биш.

31/07/2026

ХҮҮХЭД ТАНЫ ХЭЛСНИЙГ БИШ, ТАНЫ АМЬДАРЧ БАЙГААГ СУРДАГ.

"Худлаа ярьж болохгүй."
Ингэж хэлчихээд утсаар:
"Би зам дээрээ явж байна..." гэж худлаа хэлэхийг чинь хүүхэд сонсдог.
"Уурлаж болохгүй."
Гэтэл хамгийн жижиг алдаан дээр эхнэр, нөхөр, эсвэл хүүхэд рүүгээ чанга дуугарч байгааг чинь тэр бас хардаг.
"Бусдыг хүндэл."
Харин гэртээ хамгийн ойр хүмүүсээ үл тоож, доромжлон ярьж байвал хүүхэд тэр л харилцааг хэвийн гэж ойлгодог.
Хүүхэд үгийг чинь сонсдог.
Гэхдээ үйлдлийг чинь илүү сайн тогтоодог.
Чи ном унш гэж хэлж болно.
Харин өөрөө үргэлж утас ширтэж байвал тэр утсыг л сонгоно.
Чи "Уучлал гуйж сур" гэж хэлж болно.
Харин өөрөө алдаагаа хэзээ ч хүлээн зөвшөөрдөггүй бол тэр ч бас буруугаа бусдаас хайж өснө.
Хүүхэд эцэг эхийнхээ хэлсэн үгээр бус,
өдөр бүрийн харилцаа,
бие биедээ ханддаг хандлага,
асуудлыг хэрхэн шийддэг арга,
баярлах, уурлах, хайрлах хэв маягийг нь дуурайж хүн болдог.
Тиймээс хүүхдээ өөрчлөхөөс өмнө өөрөөсөө нэг зүйл асуугаарай.
"Би хүүхдээ ямар хүн болоосой гэж хүсдэг вэ?"
Тэгээд дараа нь...
"Би өөрөө яг тийм хүн мөн үү?"
Учир нь хүүхэд таны зөвлөгөөг биш,
таны амьдралыг өвлөж авдаг.
Тиймээс хүүхдэдээ үлдээх хамгийн үнэт өв хөрөнгө бол мөнгө биш.
Таны өдөр бүрийн үлгэр жишээ юм.

31/07/2026

ХҮН ЯАГААД ӨӨРИЙГӨӨ ХАМГИЙН СҮҮЛД ТАВДАГ ВЭ?

Зарим хүмүүс өөртөө биш, бусдад зориулж амьдардаг.
Өглөө сэрэхдээ хамгийн түрүүнд гэр бүлийнхнээ бодно.
Юу идэх вэ гэж биш, "Хүүхдүүд идсэн болов уу?" гэж санаа зовно.
Юу өмсөх вэ гэж биш, "Нөхөрт дулаан хувцас байгаа болов уу?" гэж бодно.
Юу хүсэж байгаагаа ч анзаарахаа больчихдог.
Өдөр хоног өнгөрөх тусам өөрийн мөрөөдөл, амралт, хүсэл, бүр сэтгэлээ хүртэл хойш тавьсаар байдаг.
Эхэндээ энэ нь хайр шиг санагддаг.
Харин удаан үргэлжилбэл өөрийгөө мартаж эхэлдэг.
Нэг л мэдэхэд чи бусдын төлөө бүхнийг хийсэн мөртлөө, хэн нэгэн чамаас:
"Чи өөрөө ямар байна?" гэж асуухаа больсон байдаг.
Хамгийн харамсалтай нь...
Чи өөрөө ч энэ асуултад хариулж чаддаггүй.
Өөрийгөө нэгдүгээрт тавина гэдэг бусдыг хая гэсэн үг биш.
Өөрийгөө хайрлана гэдэг хувиа хичээ гэсэн үг биш.
Харин өөрийгөө дэндүү удаан орхивол нэг өдөр чи бусдад хайр өгөх хүчгүй болдог.
Ядарсан хүн халамжилж чаддаггүй.
Хоосорсон хүн бусдыг дүүргэж чаддаггүй.
Өөрийгөө мартсан хүн жинхэнэ аз жаргалыг мэдрэхэд улам хэцүү болдог.
Тиймээс өнөөдөр нэг хором ч болов өөрөөсөө асуугаарай.
"Би хамгийн сүүлд хэзээ өөрийнхөө төлөө ямар нэгэн зүйл хийсэн бэ?"
Учир нь чи бусдад үнэ цэнтэй байдаг шигээ, өөртөө ч үнэ цэнтэй хүн.
Өөрийгөө хамгийн сүүлд биш, бас хамгийн түрүүнд ч сонсож сур.
Тэгж байж чи өөрийгөө ч, хайртай хүмүүсээ ч илүү эрүүлээр хайрлаж чадна.

Хөзрийн Хатан Page

14/09/2026

14/09/2026

14/09/2026

11/09/2026

11/09/2026

11/09/2026

03/08/2026

31/07/2026

31/07/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Listing takedown request