Mz Hausa books novels

27/05/2026

Kofar duhu

27/05/2026

*🌑 ƘOFAR DUHU*
*Kashi na Ɗaya: Lamiya da Rana Mai Duhu*

A ƙauyen *Tafkawa*, ranar aure ba ta da k**a da kowace rana. Rana ta fito da haske mai laushi, tsuntsaye na rawa a sama, kuma mutane na ta dariya da shagali. Lamiya, budurwa mai kyau da nutsuwa, ta zama amarya ga saurayin da zuciyarta ta zaɓa— *Danjuma*, saurayi mai kirki da kwarjini, wanda kowa ke kauna a ƙauyen.

An yi walima, an ci abinci, an yi rawa. Lamiya ta zauna a ɗakin aurenta, tana kallon hoton mahaifiyarta da ta rasu shekaru biyu da s**a wuce. Ta furta a hankali:
> “Allah ka sa wannan dare ya zama mafari, ba ƙarshen rayuwa.”

Danjuma ya raka abokansa kofar gida, yana dariya da annashuwa. Amma lokacin da ya dawo, komai ya canza.

Ɗakin ya yi shiru. Kamar ba a taɓa zama a ciki ba. Mayafin Lamiya yana a ƙasa, turaren da ba a san daga ina ba yana yawo a cikin iska. Fitilar ɗakin ta yi haske mai sanyi, ba k**ar yadda aka bar ta ba.

Danjuma ya kira:
> “Lamiya?”

Shiru. Ya buɗe ƙofa, sai iska mai sanyi ta buge shi. A bango, an rubuta da jini mai ɗumi:

> _“An buɗe ƙofar duhu. Lamiya ta shiga.”_

A cikin dare, Lamiya ta farka a wani wuri da ba ta taɓa gani ba. Masarauta ce, ganuwar zinariya da duhu, bishiyoyi masu magana, da aljanu masu siffar mutum. A ƙasa, ƙamshin ganye da jini yana motsa iska. A sama, wata mai launin ja yana haskaka duniya da tsoro.

A gabanta, wani mutum ya tsaya— *Malam Kwatami*, tsohon saurayinta, wanda ta taɓa barin sa saboda tsoronsa da halayensa masu duhu. Amma yanzu, yana sanye da riga mai tambarin tsafi, kuma yana da murya mai sanyi da iko.

> “Na ce miki, jinin ki ba na duniya ba ne. Yanzu kin dawo inda kika dace.”

Lamiya ta kalli ƙungiyoyin mayu da ke zagaye da ita. Kowanne yana da tambarin tsafi:
- *Ƙungiyar Gaggawa* – masu saurin motsi da iska.
- *Ƙungiyar Karkara* – masu amfani da ganye da ƙasa.
- *Ƙungiyar Harsashi* – masu tsafi da jini da ƙarfi.

A gefe, boka mai suna *Baba Gizo* ya ce:
> “Idan ba ta karɓi tsafi ba, za mu mai da ita ƙaho.”

A gefe, wata ƙofa mai haske da duhu tana motsi. Lamiya ta san cewa rayuwarta ba za ta kasance k**ar da ba. A cikin zuciyarta, tambayoyi na yawo:
> “Me yasa aka ɗauke ni? Me tsohon saurayina ke shiryawa? Ina mijina Danjuma?”

A cikin duhu, wata murya ta fito daga ƙasa:
> “Ƙofar da ta buɗe ba ta rufe. Amma idan kika shiga gaba, ba za ki iya komawa ba.”

-

27/05/2026

27/05/2026

*Tsohon Gida*
*Kashi na 9*
*(Kiran Ƙaddara: Amina ta dawo)*

Daren ranar Litinin ya zo da sanyi mai nauyi. Amina ta zauna a gaban akwatin da yarinyar ta kawo, tana duban zoben da ke ciki. Kalmar da aka saka a jikin zoben — *"Aminta ko Ƙaddara?”* — tana rawa a idonta, k**ar rubutun yana motsawa da kansa.

Tana ta faɗakar da zuciyarta cewa ta tsira, cewa komai ya wuce… amma wani ɓangare a cikin zuciyarta — wanda ta fara ji yana girma tun bayan komawar ta daga ƙauyen — yana ƙara karfi. *Kira ne. Amma ba daga waje ba — daga cikin kanta.*

A ranar da ta kwana tana mafarki, ba mafarki irin na baya ba — wannan karon, tana a cikin gidan. Amma ba tsohon gidan da ta sani ba, *gidan ya canza*.

Kowane bango ya zama ƙarfe, kowane ɗaki yana jujjuya k**ar tana cikin wata ƙatuwar na’ura. Fitilu suna walƙiya da launuka daban-daban. Tsakar gidan ya zama duhu mai zurfi, amma da wata ƙofa mai baƙi da launin zinariya. A kusa da ƙofar: *Harisu* — amma ba shi kaɗai ba — a bayansa, *Ruqayya da wasu yaran da s**a ɓace a ƙauyen*, dukkansu suna kallonta da *bakin ido*.

> Harisu ya ce:
> “Ke kadai za ki iya kulle wannan ƙofa. Amma sai kin tsinci kanki cikin asalin gidan — ba jikin ginin da ke ƙasa ba, amma cikin ginin da ke ƙirjinki.”
Wani murya mai sanyi ya fito daga ko ina:

> “Zabi daya kacal:
> – Ki rufe ƙofar har abada, ki zauna tare da sirrin gidan.
> – Ko ki sake barin ƙofar ta buɗe, domin wasu su zo su fahimta, su ƙare.”

Sai wani babban haske ya bayyana, a cikinsa:
*Asalin Ruqayya* — wadda ta zama *ruhi mai tsarki*, tana kallonta tana hawaye.

> “Amina… idan kika zaɓi rufewa, ni da sauran mu za mu samu salama.
> Amma ke… za ki zauna nan har abada.”

*Zabin yanzu yana hannunta.*

—

Amina ta farka da zufa. Hannunta na riƙe da zoben da ke cikin akwatin — ba mafarki ba ne. Ainihi ne. Kuma a lokacin ta yanke shawara:

*Ta dawo Gidan Gwari.*

Sai ta shirya ba tare da faɗa wa kowa ba. Ta hau mota, ta koma ƙauyen da daddare. Kamar wata ya bayyana ta — mutane s**a yi mamaki. Dattijon da ya faɗa mata gargadi farko ya tsaya yana kallonta, ya ce:

> “Idan kika shiga wannan ƙofa karo na biyu, kin riga kin bar wannan duniya. Za ki dawo da wani abu ko kuma ki ɓata wani abu har abada.”

Amina ta kalli dattijon da ƙarfi a idanu, ta ce:

> “Na bar wani abu a cikin gida. Kuma idan ban dawo da shi ba — to ni ce asalin *ɓatan*.”

Ta shiga gidan.
Yana da shiru. Amma shiru mai nauyi ba k**ar da ba.
Gidan ya gyaru da kansa — bangon da ya fasa ya zama sabo. Madubi da ya karye ya dawo. Fitilar da ta ƙone, tana kyalli.

Amina ta je ɗakin *Takan Gida*.
A ƙasan bango, wata *ƙaramar ƙofa* ce — ba wanda ya taɓa ganinta a baya. A kanta, kalmar: *“Ƙaddara tana jiran mai yanke hukunci.”*

Ta ɗaura zoben a yatsanta.
Kofar ta buɗe da kanta.

Wani iska mai nauyi ya fisge ta ciki. Haske ya cika idanunta.
Sai ta tsinci kanta a wani wuri — *ba gidan bane*, *ba duniya ba ce* — wani yanki ne na lokaci da sarari, inda ruhohi ke motsi, inda kira ke fitowa kai tsaye daga zuciya.

To be continued...

27/05/2026

✍️ DARE A ASIBITI ✍️

BABI NA ASHIRIN DA TARA – MASU NEMAN HASKE

Ƙofar duhun tana ƙara faɗaɗa.

Iska mai sanyi tana fitowa daga ciki da ƙarfi har takardu suna tashi a cikin ɗakin.

Hannaye masu yawa suna miƙowa waje.

Wasu suna rawa.
Wasu k**ar suna neman taimako.

Yaron da ke rungume da Aisha yana kuka a hankali.

“Aunty… suna tsoro…”

Aisha ta durƙusa ta rungume shi sosai.

“Ba zan bar ku ba,” ta ce, duk da cewa zuciyarta tana cike da tsoro.

Dr. Musa ya tsaya kusa da bango, idanunsa cike da hawaye.

“Duk wannan…” ya furta.
“Da mun saurara tun farko…”

Sai babbar inuwar ta matsa kusa da ƙofar.

Duhunta yana motsi k**ar hayaƙi.

“Kowa yana tsoron gaskiya,” ta ce cikin sanyin murya.
“Saboda haka suke rufe ta.”

Aisha ta kalli hannayen da ke fitowa daga cikin duhun.

Yanzu tana jin muryoyinsu sosai.

“Kar ku manta da mu…”

“Muna son komawa…”

“Muna jin sanyi…”

Hawayen Aisha s**a zubo.

Waɗannan ba dodanni bane kawai.

Mutane ne da aka bari cikin tsoro.

Mutane da aka manta da su.

Sai ta tuna abin da aka rubuta a bango:

> “Abin da aka buɗe da tsoro…
gaskiya ce kawai za ta rufe.”

A hankali ta ɗaga kai.

“Gaskiya…” ta furta.

Sai ta kalli Dr. Musa.

“Sun ɓoye komai, ko?”

Dr. Musa ya gyada kai cikin kuka.

“Eh.”

“Sun rufe sunayensu.
Sun rufe abin da ya faru.
Sun yi k**ar babu su.”

Aisha ta juya ta kalli babbar inuwar.

“Kai kana son a tuna da su ne?”

Inuwar ta yi shiru.

Daga baya ta ce:

“Muna son a gani.”

Nan take zuciyar Aisha ta motsa.

Ba wai ƙofar tana son cinye duniya bane.

Abin da ke cikin duhun…

yana son a yarda cewa sun taɓa rayuwa.

Sai yaron da ke jikinta ya ɗaga kai.

“Aunty…” ya ce a hankali.
“Idan aka tuna da su… za su samu hutu?”

Aisha ta kalli shi.

Sai ta ji wani irin ƙarfi a zuciyarta.

“Eh,” ta ce cikin tausayi.
“Ina ganin haka.”

Dr. Musa ya matsa gaba da sauri.

“Aisha, ki saurara!” ya ce.
“Takardun tsoffin marasa lafiya suna cikin archive room!”

Aisha ta juya.

“Me kake nufi?”

“Idan muka fito da sunayensu… muka faɗi gaskiya… wataƙila ƙofar za ta rufe!”

Sai ƙarar duhun ta ƙaru.

Babbar inuwar ta ɗaga kai.

“Lokaci yana ƙarewa…”

Nan take—

ɗaya daga cikin hannayen duhun ya k**a bangon ɗakin.

Bango ya fara tsagewa.

Ihu ya tashi daga corridor.

Asibitin gaba ɗaya yana fara canzawa.

Fitilu suna fashewa.

Na’urori suna kashewa.

Aisha ta miƙe tsaye da sauri.

“Dole mu yi sauri!”

---

S**a fara gudu zuwa archive room.

Corridor ya yi duhu sosai yanzu.

A wasu wurare—

ana ganin inuwa suna tsaye a nesa.

Ba sa motsi.

Sai dai suna kallon Aisha yayin da take wucewa.

Wasu yara ne.
Wasu manya ne.

Kuma duk idanunsu…

cike suke da baƙin ciki.

Yaron da ke tare da Aisha ya matse hannunta sosai.

“Suna biye da mu…” ya ce cikin tsoro.

Aisha ta gyada kai.

“Na sani.”

Da s**a isa archive room, Dr. Musa ya buɗe ƙofar da sauri.

Ƙura da tsoffin takardu s**a bayyana.

Sai ya fara neman wani babban akwati.

“Hanzari!” Aisha ta ce.

Wani ƙara mai ƙarfi ya fito daga nesa.

Kamar wani abu yana matsowa cikin asibitin.

Dr. Musa ya samo akwatin.

A saman sa an rubuta:

21 – CONFIDENTIAL

Hannunsa yana rawa yayin da yake buɗewa.

A ciki—

akwai hotuna.

Sunaye.

Rahotanni.

Da kuma jerin mutanen da aka manta da su.

Aisha ta ɗauki hoton wani ƙaramin yaro.

Nan take ta gane shi.

Yaron da ta gani a cikin wahayi.

Hawaye s**a cika idanunta.

“Sun kasance mutane…” ta furta.

Sai iska mai ƙarfi ta bugi ɗakin.

Takardun s**a fara yawo sama.

Muryoyin s**a cika corridor:

“Ku tuna da mu…”

“Kar ku sake rufe mu…”

Aisha ta riƙe hoton a kirjinta.

Sai ta ce da ƙarfi:

“Ba za mu manta da ku ba!”

Nan take—

duhun corridor ya tsaya cak.

Kamar wani abu ya saurare ta.

Sai babbar muryar nan ta fito daga nesa:

“Faɗi sunayenmu…”

Aisha ta kalli Dr. Musa.

Zuciyarta ta bugawa da ƙarfi.

Domin ta gane—

wannan ne kaɗai hanyar rufe ƙofar.

---

👉 A BABI NA TALATIN:
• Shin faɗin sunayen zai rufe ƙofar?
• Menene zai faru idan s**a makara?
• Kuma wa yake cikin jerin sunayen na ƙarshe?

27/05/2026

✍️ Wata Yarinya A Mafarki ✍️

Shafi Na Bakwai

Dariyar nan mai ban tsoro ta ci gaba da amsa kuwwa cikin corridor ɗin makarantar.

“A ƙarshe… dukanku kun dawo wurina…”

Ayman ya ji sanyi ya ratsa jikinsa gaba ɗaya.

Sai ya matsa kusa da Maryam.

Yarinyar tana kuka sosai har jikinta rawa yake yi.

A hankali ta durƙusa ƙasa.

“Ni ce dalilin komai…” ta faɗa cikin matsanancin kuka.

Ayman ya kalleta cikin tausayi.

Tun farkon haɗuwarsu yana ganin tsoro a idanunta.

Amma yanzu…

Ya fara ganin wani abu mafi muni.

Nadama.

Nadamar da ta daɗe tana cin zuciyarta shekaru da yawa.

Sai ya durƙusa kusa da ita.

“Maryam…” ya kira sunanta cikin tausasawa.

Ta ɗago idanunta masu cike da hawaye na jini.

“Ka ƙi tsanata…” ta faɗa cikin rawar murya.

Ayman ya girgiza kai a hankali.

“Ban san me ya faru ba… amma bana jin kina mugunta.”

Da ta ji hakan—

Sai ta fashe da kuka.

Kuka mai karya zuciya.

Tamkar zuciyarta ta gaji da ɓoye ciwo tsawon lokaci.

Sai ta k**a rigar Ayman da hannu mai rawa.

> “Na yi ƙoƙarin cetonsu…”

Kalmar ta fito daga bakinta da ciwo mai tsanani.

Ayman ya yi shiru yana saurare.

Maryam ta ci gaba cikin kuka:

> “A ranar nan… mun shiga Daki Na 6 ne saboda wani ƙaramin yaro ya ɓace…”

Iska mai sanyi ta kaɗa cikin corridor ɗin.

Fitilu suna walƙiya.

Pak…

Pak…

Pak…

Maryam ta ci gaba:

> “Mutane suna cewa akwai wani abu cikin ɗakin… amma babu wanda ya yarda…”

Sai ta runtse idanunta cikin azaba.

> “Da muka shiga… mun same shi.”

Ayman ya haɗiye yawu.

“Me kuka gani?”

Maryam ta fara girgiza kai cikin tsoro.

Tamkar tunanin abin yana ƙona mata rai.

Sai ta furta a hankali:

> “Wani mutum…”

“Amma ba mutum na al’ada ba.”

Nan take wani ƙara mai ƙarfi ya fito daga cikin Daki Na 6.

“BOOM!”

Ƙofar ɗakin ta girgiza.

Maryam ta firgita ta manne da Ayman.

A karo na farko…

Ayman bai ji tsoronta ba.

Sai kawai ya ji yana son kareta.

Duk da cewa bai gama fahimtar ko wacece ita ba.

Sai ya ɗora hannunsa a kanta a hankali.

“Kina lafiya… ina tare da ke.”

Maryam ta ɗago tana kallonsa.

Idanunta sun nuna mamaki sosai.

Tamkar shekaru da yawa babu wanda ya taɓa riƙe ta da tausayi irin haka.

Sai ta yi murmushi kaɗan.

Ƙaramin murmushi mai cike da ciwo.

Amma kyakkyawa sosai.

Zuciyar Ayman ta buga da ƙarfi.

Na ɗan lokaci…

Ya manta cewa suna cikin makarantar da ake cewa matattu suna yawo.

Sai muryar nan ta sake tashi daga cikin ɗakin:

> “Maryam…”

Muryar ta canza.

A wannan karon…

Ta yi k**a da muryar mahaifiyarta.

Maryam ta tsaya cak.

“Mama…?”

Ayman ya kalleta cikin mamaki.

Sai aka sake jin muryar:

> “Ki zo wurina ‘yata…”

Maryam ta fara kuka.

Ayman ya fahimci abu ɗaya nan take.

Abin da ke cikin Daki Na 6 yana amfani da abin da mutum ya fi so domin ya jawo shi.

Sai ƙofar ɗakin ta fara buɗewa a hankali.

Kiiiiiiii……

Duhun cikin ɗakin ya bayyana.

Amma a cikin duhun—

Ayman ya hangi wata mata tsaye.

Sanye da farin kaya.

Fuskarta cike da murmushi.

Maryam ta fara matsawa gaba a hankali.

“Mama…”

Ayman ya riƙe hannunta da sauri.

“A’a! Kar ki je!”

Maryam ta juya tana kallonsa cikin hawaye.

> “Na shekara goma ina son sake ganinta…”

Kalmar ta karya zuciyar Ayman.

Ya ji zafin da Maryam ke ɗauke da shi.

Shekaru goma na kaɗaici.

Shekaru goma na tsoro.

Shekaru goma tana gudu daga wani abu da ya kashe mutanen da take ƙauna.

Sai muryar matar ta sake cewa cikin taushi:

> “Maryam… kina barina ne saboda wannan yaron?”

Nan take corridor ɗin ya fara yin sanyi sosai.

Bangon makarantar na zubar da wani ruwa baƙi tamkar jini.

Ayman ya fara jin wani abu yana motsi a bayan duhun ɗakin.

Wani abu mai girma.

Mai numfashi.

Sai ya fahimta.

Wannan ba mahaifiyar Maryam ba ce.

Wani abu ne yake kwaikwayonta.

Maryam kuwa tana kuka sosai.

A hankali ta kalli Ayman.

Sai ta ce kalmar da ta sa zuciyarsa ta narke:

> “Ayman… idan wani abu ya same ni… kar ka manta da ni…”

Kafin ya amsa—

Sai wata baƙar hannu mai dogayen farce ta fito daga cikin Daki Na 6…

Ta cafki Maryam da ƙarfi.

“AHHHHHH!”

Maryam ta yi ihu yayin da ake jan ta cikin duhu.

“MARYAM!” Ayman ya yi ihu yana miƙa hannu gareta.

Sai idanunsu s**a haɗu a karo na ƙarshe kafin duhun ya haɗiyeta.

Hawaye suna zuba daga idanunta.

Tsoro da kaɗaici sun cika fuskarta.

Sai ƙofar Daki Na 6 ta rufe da ƙarfi.

“BOOOOM!”

Shiru ya mamaye komai.

Sai Ayman shi kaɗai…

Tsaye cikin duhun makarantar.

Yana jin kukanta daga can cikin ɗakin.

> “Ayman… ka taimake ni…”

Za a ci gaba…

27/05/2026

ƘOFAR SIRRI

Babi na (5)

Fuskar Da Ke Cikin Duhu

“Aminu… gudu…”

Muryar mahaifinsa ta fito daga cikin jikin halittar nan mai ban tsoro.

Aminu ya tsaya cak.

Idanunsa s**a cika da hawaye.

Fuskar mahaifinsa tana manne cikin jikin duhun k**ar mutum da aka binne da rai.

Yana kuka.

Yana miƙa hannu.

“Kada ka bari ya haɗiye ka…”

Sai wata murya mai ƙarfi daga cikin halittar ta yi ƙara k**ar aradu:

“SHIRU!”

Nan take fuskar mahaifin Aminu ta nutse cikin baƙin jikin halittar.

Aminu ya yi ihu:

“BABA!”

Sai halittar ta motsa gaba.

Ƙasa ta fashe.

Bangon ɗakin ya fara rugujewa.

Dubunnan idanun halittar suna kallon Aminu lokaci guda.

Wasu idanun suna zubar da jini.

Wasu suna dariya.

Wasu kuma suna kuka.

Tsohon nan ya faɗi ƙasa yana karanta addu’a cikin tsoro.

Maryam kuwa tana tsaye k**ar mutum da ya rasa ƙarfi.

Ta kalli Aminu da idanun ciwo.

“Ya farke…”

Aminu ya juya gare ta cikin hawaye.

“Wannan ne abin da aka rufe tsawon shekaru?”

Maryam ta gyaɗa kai a hankali.

“Shi ne duhun da aka ciyar da raina…”

Halittar ta sake yin wata irin ƙara mai firgitarwa.

Sai aka fara jin muryoyin mutanen da ke cikinta suna magana lokaci guda:

“Ka buɗe ƙofar…”

“Ka dawo mana…”

“Ka shiga cikinmu…”

Aminu ya toshe kunnensa yana ja baya.

Amma muryoyin suna shiga zuciyarsa.

Sai ya fara ganin hotuna.

Ya ga mutane da yawa da halittar ta haɗiye tsawon shekaru.

Wasu yara.

Wasu mata.

Wasu maza.

Dukansu suna ihu cikin duhu.

Sai ya ga mahaifinsa.

Shi kaɗai ne bai daina gwagwarmaya ba.

Yana riƙe da wani abu a hannu.

Wani ƙaramin farin dutse mai haske.

Aminu ya zaro ido.

Domin dutse irin wannan…

ya taɓa gani a wajen kakarsa lokacin yana yaro.

---

Tun yana ƙarami, kakarsa tana saka wani farin dutse a wuya.

Ta taɓa gaya masa:

“Idan duhu ya taso… haske zai tuna da kai.”

A lokacin bai fahimta ba.

Yanzu kuwa…

zuciyarsa ta buga da ƙarfi.

Sai ya kalli Maryam.

“Ina dutsen?”

Maryam ta yi shiru.

Kamar tana jin tsoron amsar.

Sai tsohon nan ya yi magana cikin rawar murya.

“Kakarka ta ɓoye shi…”

Aminu ya matsa kusa.

“Ina?”

Tsohon ya nuna sama.

“A cikin masallacin da aka rufe.”

Nan take iska ta tsaya.

Maryam ta zaro ido.

“A’a…”

Sai ta girgiza kai cikin tsoro.

“Ba za ku isa can ba kafin ya fito gaba ɗaya!”

Sai halittar ta sake motsawa.

Wani babban hannu ya taso daga jikinta ya bugi bango.

KRAAAASH!

Dutse ya fara faɗowa daga saman ɗakin.

Aminu ya kalli tsohon.

“Wane masallaci?”

Tsohon ya haɗiye yawu.

“Tsohon masallacin da ke cikin dajin bakin ƙauye…”

Sai ya runtse ido.

“…wurin da aka binne masu tsaron ƙofar.”

Nan take Maryam ta k**a hannun Aminu.

Hannunta yana rawa.

A karo na farko, muryarta ta cika da roƙo.

“Kar ka tafi ka bar ni…”

Aminu ya tsaya.

Ya kalleta.

Maryam tana hawaye.

Ba irin halittar ban tsoro da ya fara gani ba.

Yanzu k**ar yarinya ce da aka zalunta tsawon ƙarni.

“Na gaji da duhu…” ta faɗa cikin kuka.

“…na gaji da jin kukansu.”

Sai ta nuna halittar.

“Idan ya fito… ba zai bar komai da rai ba.”

Aminu ya ji zuciyarsa ta yi masa nauyi.

Ya tuna yadda aka kashe ta.

Yadda aka yaudare ta.

Yadda aka manta da ita.

Sai ya tambaya cikin sanyi:

“Idan na dawo da hasken… me zai same ki?”

Maryam ta yi murmushi mai ciwo.

Murmushin mutum da ya riga ya san ƙarshensa.

“Zan huta.”

Shiru ya mamaye ɗakin.

Sai hawaye s**a zubo daga idanun Aminu.

“Ba ki cancanci wannan azaba ba…”

Maryam ta runtse ido.

“Amma na rayu da ita.”

Sai wata ƙara mai firgitarwa ta sake tashi daga cikin halittar.

Bangon ɗakin ya tsage gaba ɗaya.

An fara ganin dare daga sama.

Sai aka ji ihun mutane daga ƙauye.

Wuta ta fara ci.

Tsohon ya yi ihu:

“Ya shiga ƙauye!”

Aminu ya juya cikin firgici.

Ta cikin ramin bangon ya ga gidaje suna ƙonewa.

Mutane suna gudu.

Yara suna kuka.

Duhun halittar yana yawo cikin iska k**ar hayaƙi yana shiga jikin mutane.

Duk wanda ya taɓa—

sai idanunsa su zama ja.

Sai ya fara kai hari kan sauran mutane.

Aminu ya ji jikinsa ya yi sanyi.

“Ya Allah…”

Sai ya ji ƙaramin kuka a bayansa.

Ya juya.

Maryam ce.

Tana durƙushe ƙasa.

Jikinta yana fara ɓacewa k**ar hayaƙi.

A hankali.

Kamar rai yana fita daga gare ta.

Aminu ya ruga kusa da ita.

“Maryam!”

Ta ɗago ido gare shi.

Hawaye suna fita daga idanunta.

“Ƙofar tana buɗewa…” ta faɗa cikin rauni.

“…kuma raina yana ɗaure da ita.”

Aminu ya riƙe hannunta.

“Zan dawo.”

Maryam ta girgiza kai cikin kuka.

“Kada ka yi alƙawarin da ba za ka iya cikawa ba…”

Kalaman s**a bugi zuciyarsa.

Domin shi ma wannan ne ya jawo duk abin da ya faru shekaru aru-aru da s**a wuce.

Alƙawarin da aka karya.

Sai ya matse hannunta da ƙarfi.

“A wannan karon… ba zan gudu ba.”

Maryam ta kalli idanunsa na wani lokaci.

Sai ta yi murmushi karon farko.

Murmushi mai cike da baƙin ciki.

Amma kuma da ɗan bege.

Sai ta saki hannunsa a hankali.

“Ka yi sauri…”

Nan take halittar ta yi wata irin ƙara mai firgitarwa.

Sai wani babban ido ya buɗe a tsakiyar duhun jikinta.

Idon ya kalli Aminu kai tsaye.

Sai murya mai girgiza zuciya ta ce:

“MAI GADO…”

Ƙasa ta fashe ƙarƙashin Aminu.

Sai duhu ya fara tasowa yana ƙoƙarin haɗiye shi.

✍️ Ci gaba na zuwa…

27/05/2026

🌙 GAISUWA TA MUSAMMAN GA BABBAR SALLAH 🌙

Assalamu Alaikum wa Rahmatullahi wa Barakatuh 🤲

Ina mika sakon barka da Babbar Sallah ga daukacin al’ummar Musulmi. Allah Ya maimaita mana wannan rana cikin koshin lafiya, imani mai karfi, da zaman lafiya mai dorewa.

Taqabbalallahu minna wa minkum – Allah Ya karbi ibadunmu baki daya 🤍

---

🕌 ADDU’O’I NA ALKHAIRI

Allah Ya karbi layyarmu da sauran ibadunmu 🤲

Allah Ya gafarta mana zunubanmu, na bayyane da na boye

Allah Ya kawo zaman lafiya a kasarmu da duniya baki daya

Allah Ya yalwata arziki mai albarka ga kowa

Allah Ya hada kan musulmai Ya kawar da fitintinu

---

📖 HADISAI GAME DA RANAR BABBAR SALLAH

1. An rawaito daga Anas ibn Malik cewa:

> “Manzon Allah ﷺ ya zo Madina, yana da ranaku biyu da suke wasa a cikinsu, sai ya ce: Allah Ya sauya muku mafi alheri daga gare su: ranar Eid al-Fitr da Eid al-Adha.”
(Abu Dawud)

2. Daga Aisha bint Abi Bakr:

> Manzon Allah ﷺ ya ce: “Babu wani aiki a ranar Babbar Sallah da yafi zubar da jinin layya.”
(Tirmidhi)

---

🌟 ABUBUWAN DA YA KAMATA MUSULMI SUYI A WANNAN RANA

Yin wanka da tsaftace jiki 🛁

Sanya tufafi masu kyau (amma cikin kamun kai) 👕

Yin Sallar Idi tare da jama’a 🕌

Yin layya ga mai hali 🐏

Yawaita Takbiri: Allahu Akbar, Allahu Akbar...

Ziyartar ‘yan uwa da abokai 🤝

Bayar da sadaka da taimakon mabukata ❤️

---

🕋 SUNNAR ANNABI ﷺ A RANAR BABBAR SALLAH

Daga cikin abin da Prophet Muhammad ﷺ ya koyar:

Yana fita Sallar Idi ta wata hanya, ya dawo ta wata hanya daban

Yana jinkirta cin abinci har sai ya dawo daga sallah (a Eid al-Adha)

Yana yawaita ambaton Allah (Takbiri)

Yana karfafa yin layya ga masu hali

---

💡 SHAWARWARI GA MUSULMAI

Ku guji barna, sharholiya da abubuwan da ba su dace ba

Ku kiyaye dokokin Allah a dukkan harkokinku

Ku kula da marasa galihu da marayu

Ku rika yafiya da kyautatawa juna

Ku tuna da cewa wannan rana ta ibada ce, ba ta wasa kawai ba

---

🌺 FATAN ALKHAIRI NA KARSHE

Ina yi muku fatan alkhairi, farin ciki, da nasara a rayuwa.
Allah Ya sa wannan Sallah ta zama sanadin cigabanmu da shiriya.

Barka da Sallah! Allah Ya maimaita mana cikin alkhairi 🤲✨

26/05/2026

Cikin wadannan novels din guda biyu
👉
👉

Wanne yafi muku dadi yafi bada citta❓kusa mana zaɓinku a comment section 👇 👇

26/05/2026

Aslm duk wanda yake bukatar document na Novel din TSOHON GIDA dana novel din AMARYA, to yayi mana magana ta WhatsApp se a ruwa masa ✍️✍️08144209023