19/09/2025
Storytime!! Héél lang geleden, toen ik 8 jaar was, ging mijn moeder met een paar andere dames naar de musical Elisabeth in Scheveningen. M’n zus en ik zouden daarom overblijven op school (ja, want toen was er nog geen continu rooster 😉). Iets wat ik normaal niet erg vond maar dit keer wel, want ik wilde ontzettend graag mee naar de Musical Elisabeth, door de tekenfilmserie was ik aangestoken met de ‘Sisi gekte’. Maar helaas ik was te klein en mocht niet mee. Tijdens het overblijven speelde m’n zus en ik een spelletje; we zwaaide aan het klimrek en keken dan wie het verste kon springen. Helaas pakte dat voor mij niet helemaal goed uit🤭 Ik belande op m’n arm en die stond niet meer bepaald meer recht. Natuurlijk gelijk paniek en huilen, want tja dat deed pijn. Ik weet nog goed dat de overblijf moeders iemand probeerde te bereiken die mij kon ophalen, en dat ze me gerust probeerde te stellen door te zeggen dat het mogelijk wel gekneusd was. Als je eens wist hoe die arm stond dan zou je ze nu ook vierkant hebben uitgelachen. Volgens de artsen was het net geen open bot breuk en stak die dus net niet uit😂 Lang verhaal kort... M’n tante nam me mee naar het ziekenhuis (die kon er het snelste zijn) mijn vader nam het daarna over. Omdat ik al geluncht had werd ik flink misselijk van de operatie die later die dag volgde en terwijl ik mijn maaginhoud in zo’n klein spuugbakje probeer te mikken krijgt m’n vader de vraag of hij me mee naar huis wil nemen of hier laten, hij koos het laatste 🤭 Na een nacht niet slapen kwam mijn moeder me ophalen in de ochtend en heb ik haar nog vaak gezegd dat als ze me nou gewoon mee genomen had, ik die gebroken arm nooit gehad had.…….. En nu is het eindelijk zover! Na 26 jaar ga ik eindelijk de musical Elisabeth zien, gezellig met mn moeder en zus😌