Do by Heart

HANDMADE AND D.I.Y. Craft HANDMAKER
คงไม่ว่าอะไรใช่ไหม
ถ้าฉันจะอุปโลกน์ตัวเอง และใช้ชื่อว่า
“ต่าย แฮนด์เมด /นัก ดีไอวาย”

เมื่อตอนเด็กๆ ถ้าผู้ใหญ่ถามว่า โตขึ้นอยากเป็นอะไร
ฉันมักจะตอบไปตามความนิยม เช่น ครู พยาบาล นักธุรกิจ
ทั้งๆที่ไม่รู้รายละเอียดของเนื้องานมากนัก
เมื่อเติบใหญ่ ถึงระดับที่ต้องเลือกสายการเรียน
ฉันก็คงยังไม่รู้จักตัวตนของตัวเองเท่าใดนัก
จึงเลือกไปตามคะแนนที่ทำได้
แม้กระทั่งถึงเวลาเลือกสาขา
ที่ต้องเป็นวิชาเอกในมหาวิทยาลัย ก็ยังลังเลสับสน
เมื่อจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งแรกมาแล้ว
แ

น่นอน...ก็ต้องหางานที่ตรงกับที่เรียนมา
แล้วบอกตัวเองว่า นี่แหละงานที่ตรงกับสาขาที่เรียนมา
แต่ชอบงานนั้นหรือเปล่า...ยังไม่รู้
ฉันโลดแล่นอยู่ในกระแสของมนุษย์เงินเดือน 20 กว่าปี
ร่ำเรียนเพิ่มเติมจนจบ 3 ปริญญาตามสายงานที่เปลี่ยนไป
กว่า 20 ปีที่ผ่านมา ทำให้ฉันรู้สึกว่า
การเป็นลูกจ้างคนอื่น อาจจะไม่ใช่คำตอบของฉัน
ฉันจึงลาออกจากงานประจำ ท่ามกลางการคัดค้านของคนรอบข้าง
ไม่มีใครเห็นด้วยกับฉันแม้แต่คนเดียว
ที่จะทิ้งตำแหน่งและเงินเดือนประจำ
มาทำงานอิสระ
แต่...ฉันก็เลือกที่จะเดินออกมา
ถ้าถามว่า...ฉันไม่กลัวว่า ไม่ประสบความสำเร็จหรือ
ฉันขอตอบว่า...กลัวมาก
เพราะมีคนรอบข้างเฝ้าจับจ้องอยู่
แต่ฉันถอยหลังไม่ได้ ต้องเดินหน้าอย่างเดียว
หลังจากผ่านเรื่องราวต่างๆ
และเก็บเกี่ยวประสบการณ์มาระยะหนึ่ง
ฉันคิดว่า...ตอนนี้นะ...ตอนนี้
ถ้ามีใครมาถามฉันอีกว่า
ฉันอยากเป็นอะไร...
ฉันขอตอบว่า...
ฉันอยากเป็น นักดีไอวาย
D.I.Y.