26/10/2022
چو گیرم ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
چرا بخشم چنان حافظ سمرقند و بخارا را؟
سمرقند و بخارا را چه ارزان داده ای حافظ!
به کوهی کاه گرفتی تو ، اگر چه برده دلها را
الا ای صائب تبریز ! که بخشیدی ز اموالت
چرا بخشی به خالش پس سر و دست و تن و پا را؟
چه سودای توان معشوقه با آن دست و پاهایت؟
اگر گیرم که تو بخشیده باشی..... آن فریبا را؟
عجایب مردمی دیدم که حتی خود نمی دانم
یکی بخشیده عقبا را ؛ یکی بخشیده دنیا را
یکی بر خال هندویش ؛ یکی بر زلف قمچینش
یکی بیهوده می بخشد..... تجمل های دنیا را
مگر اینجا سرای بخشه سالاری به ترکان است؟
هزاران بهتر از آن ترک شیرازی .....؛ هریوا را
چنان توصیف بی حد شد ز آن ترکان شیرازی
که مجنون کرده گم صحرا و آن صد کوه لیلا را
خدا ایمن دهد فرهاد! تو را از ترک شیرازی
فراموش کرده یوسف عشق شیرین زلیخا را
بگو مصدق برای رهروانی ترک شیرازی
نمی باشد به قانونم ، سزاوار شکر خارا
"مصدق هروی"
پ.ن:در تصویر اندکی مشکلات تایپی وجود دارد بزرگواری کرده عفو نمائید.
سوال 1 : ترک شیرازی کیست؟
سوال 2 : چرا شاعران این همه به سوی ترک شیرازی رجعت کرده اند؟
جواب 1 : ترک شیرازی بعد از حافظ شیرازی نمادی از معشوقه شد و این معشوقه را بزرگانی چون خود حافظ و صائب تبریز که از عرفای وقت شان بودند به ذات اقدس الاهی که همانا خداوند بزرگ می باشد نسبت داده اند و همچنان هستند شاعرانی چون شهریار که معشوقه را در شعر خود زمینی انتخاب کرده اند.
جواب 2 : بعد از حافظ شیرازی شاعران زیادی بودند و هستند که با پیروی از حافظ شیرازی ، ترک شیرازی را نمادی از معشوقه ساختند و به همین دلیل گرایش شاعران به سوی ترک شیرازی افزایش یافته و می یابد.
رهروان ترک شیرازی شامل 2 گروه اند.
1 : گروهی که معشوقهء آن ها آسمانی است.
2 : گروهی که معشوقه ء آن ها زمینی است.
در اینجا هدف از پست این شعر خدای ناخواسته بی حرمتی به حضرت حافظ ، صائب تبریز و امثالهم نبوده و نیست و مرام اصلی کسانی اند که به تعقیب این بزرگواران ترک شیرازی را ورد زبان شان ساختند و برایش هدایای را بخشیده اند.