توسعه پایدار

17/12/2021

Visionaries!!

14/12/2021

True

14/12/2021

جهان سبز و صلح آمیز!!!

15/12/2014

مدیریت پایدار منابع آب در کشور...

روال عمومی مديريت و سياست‌گذاری آب در سطح جهان تا آغاز دهه 1980، صرفاً به دنبال عرضه آب بيشتر برای تأمين تقاضای جمعيت رو به رشد بود. متأثر از اين رويكرد، مبنای توسعه منابع همواره تك‌ منظوره بود. بناعن برای مصرف بهینه آب نیاز شد تا مدیریت پایدار آب بوجود اید.

مديريت پایدار منابع آب مفهومی تجربی است كه مبتنی بر تجربه جامعه آب برپا شده است. با اينكه سابقه اين مفهوم به چند دهه قبل باز می‌گردد (نخستين كنفرانس جهانی آب در ماردل پلاتا در سال 1977)، ولی پس از دستور كار 21 و اجلاس سران زمين درباره توسعه پايدار در سال 1992 در ريودوژانيرو بود كه پياده‌سازی اين مفهوم در عمل، موضوع مباحثات وسيع قرار گرفت. امروزه اين مفهوم در سطح گسترده مورد توجه مديران آب‌،‌ تصميم‌گيران و سياست‌مداران در سراسر جهان قرار گرفته است.

در كنفرانس بين‌المللي آب و محيط‌زيست در دوبلين درجنوری 1992، نمايندگان دولت‌ها از 100 كشور جهان بر سر اصولی به توافق رسيدند که به اصول دوبلين (موارد چهارگانه ذیل) مشهور شدند.

آب شيرين، منبعی محدود و آسيب‌پذير است و برای تداوم حيات، توسعه و محيط‌ زيست ضروری است.
زنان نقشی محوری در تهيه، مديريت و تضمين آب ايفا می‌كنند.
توسعه و مديريت آب بايستی بر رهيافتی مشاركتی شامل مصرف‌كنندگان، برنامه‌ريزان و سياست‌گذاران در تمامی سطوح مبتنی باشد.
آب در تمامی مصارف رقيب خود دارای ارزش اقتصادی است و بايستی به عنوان كالايی اقتصادی به رسميت شناخته شود.

نهاد همکاری جهاني آب (GWP)، مديريت پایدار منابع آب را چنين تعريف مي کند:

«مديريت پایدار منابع آب، فرايندی است كه توسعه و مديريت هماهنگ آب، خاك و منابع وابسته را به‌منظور حداكثركردن رفاه اقتصادی و اجتماعی به شيوه‌ای عادلانه، بدون لطمه‌ديدن پايداری اكوسيستم‌های حياتی ترويج می‌كند.»
ارکان تحقق مدیریت پایدار ویکپارچه آب

بسترسازی در قالب سياست‌ها، راهبردها و قوانين مناسب برای توسعه و مديريت پايدار منابع آب.
چارچوب نهادی كه از طريق آن سياست‌ها، راهبردها و قوانين اجرا شوند.
ابزارهای مورد نياز برای انجام وظايف‌ نهادها.

سياست‌ها و قوانين، «برنامه بازي» را مشخص می‌كنند. نقش‌های نهادی مشخص می‌كنند «بازیگران» چه كساني هستند و چه بايد بكنند. ابزارهای مديريت نيز «صلاحيت‌ها و مهارت‌های» بازيگران را كه برای بازی لازم است مشخص می‌كنند.

مديريت يكپارچه منابع آب يك نظريه علمی نيست كه نياز به اثبات يا رد داشته باشد. در واقع، مجموعه توصيه‌هايي است كه از فهم متعارف درباره عناصر مهم مديريت آب برگرفته شده است. مديريت يكپارچه منابع آب بايستی رويكردی انعطاف‌پذير به مديريت آب داشته باشد تا بتواند با شرايط متنوع (محلی و ملی) انطباق يابد. از سویی دیگر مستلزم آن است كه تصميم‌گيران درباره مناسب‌ترين پيشنهادها، اصلاحات، ابزارها و ترتيبات نهادی با توجه به زمينه خاص فرهنگی، اجتماعی، سياسی، اقتصادی و زيست‌محيطی به قضاوت بنشينند.

از نقاط قوت مهم مديريت يكپارچه منابع آب اين است كه به جامعه آب زبان مشتركي داده است كه در سطوح محلي تا ملي و منطقه‌ای قابل استفاده است. بر اين اساس امکان تبادل دانش و تجربه و توافق (در آب‌های مشترک) و پايش سياست‌ها و اهداف ارتقای مديريت منابع آب برای تصميم‌گيران و مديران فراهم می‌گردد.
Ref .www.iswm.ir/iwrm

26/08/2014

زراعت افغانستان با چه مشکلاتی مواجه است؟
افغانستان یک کشور زراعتی است. بر اساس بعضی برآوردها تقریبا 80 درصد مردم ما در عرصه زراعت مشغول کاراند و از این طریق، غذا و احتیاجات خانواده خود را به دست می‌آورند.
این رقم ـ وابسته بودن مستقیم 80 درصد مردم افغانستان به زراعت ـ در مقایسه با کشورهای همسایه رقم قابل توجهی است. چرا که در مقایسه با کشوری مانند هندوستان که در حدود 32 درصد مردم آن در عرصه زراعت مصروف هستند، به آسانی پی میبریم که تا چه اندازه افغانستان به زراعت وابسته است.
اما متاسفانه زراعت در افغانستان تا کنون برای دهقانان شکل «بخورنمیر» و یا به عبارتی «سنتی» داشته و از موهبات تکنالوژی و شیوههای نوین زراعت به دور بوده است. تا جایی که ما میبینیم دهقانان ما با وجود در اختیار داشتن زمینهای حاصلخیز فراوان و آب کافی نمیتوانند احتیاجات یک فامیل نسبتا کوچک را تامین کنند. زراعت ما برای بارور شدن و تبدیل شدن به یک صنعت قابل توجه در کشور، محتاج سرمایهگذاری، توجه دولت و مسوولان، و آموزش و ترویج شیوههای جدید زراعت است. اما با تاسف زیاد نهادهای دولتی وغیردولتی مسوول در این رابطه، خصوصا وزارت زراعت و مالداری و سازمانهای زراعتی بینالمللی، در این عرصه با قوت عمل نکردهاند و اقدامات شایان توجهی را نداشتهاند. زارع ما دقیقا به همان شیوهای زراعت میکند که پدرانش هشتاد سال پیش زراعت میکردند و به همین ترتیب زندگیاش مانند زندگی پدرانش است؛ بدون هیچ تغییر محسوسی. تغییرات کوچکی که در دهه چهل و پنجاه زراعت ما را وارد مرحله جدیدی میکردند، با شروع نابهسامانیهای داخلی ناکام ماندند. به این ترتیب ما هیچ وقت نتوانستیم در عرصه زراعت به خودکفایی برسیم.
پیشرفت زراعت، یک امر حیاتی برای کشور ماست که بر تمام جنبههای زندگی مردم ما اعم از اقتصادی، سیاسی و حتا امنیتی تاثیر خواهد گذاشت.
در طول سفرها و دیدارهایی که از مناطق مختلف کشور داشتهام، به این نکته پی بردم که زراعت در تمام نقاط کشور ما تقریبا با مشکلاتی مشابه مواجه است. اگر نهادهای دولتی و غیردولتی در رفع آنها کوشش کنند، بدون شک زراعت ما متحول خواهد شد.
در این جا مشکلات عمدهی زراعت افغانستان را به صورت بسیار خلاصه ـ که در این مجال، فرصت بحث مفصل درباره آنها نیست و در آینده و در مقالات جداگانه هر کدامشان را جداگانه به بحث خواهم گرفت ـ ذکر میکنم:
• در سطح ولسوالیها و قریهجات، راهنماها و مسوولان مسلکی حضور ندارند. در حالی که حضور مسوولان محلی مسلکی برای دادن مشوره به زارعان امری کاملا ضروری است.
• آشنا نبودن متخصصان سازمانهای زراعتی دولتی و خارجی با محیط افغانستان که در بعضی موارد منجر به دادن مشورههای نادرست به زارعان شده است. حتا در مواردی دیده شده است بعضی از تخمهای اصلاح شده در مناطقی توزیع شدهاند که آب و هوا و خاک برایشان مناسب نبوده است. در چنین حالتی با وجود صرف هزینههای هنگفت، نتیجه مطلوبی گرفته نشده و باعث دلسردی و بیباوری دهقانان به تخمهای اصلاح شده و مشورههای متخصصان گردیده است.
• عدم تطبیق پروژههای آموزشی دوامدار برای دهقانان به منظور آگاه کردن زارعان از شیوههای زراعت نوین، که منجر به سنتی ماندن زراعت در افغانستان شده است. زارعان افغانستان نیاز دارند از آفات، انواع و شیوههای سمپاشی، شیوههای آبرسانی و مراحل مختلف کاشت و برداشت محصولات مختلف آگاهی پیدا کنند.
• عدم توزیع مواد ضدآفت به قیمتهای پایین و بهموقع برای زارعان تا محصولاتشان در فصول مختلف از شر آفات در امان باشد.
• موجود نبودن یک تقویم زراعتی دقیق برای مناطق مختلف کشور تا بر اساس آن، محصولات مختلف در اوقات معین و در مناطق معین کشت شوند. وجود چنین تقویمی در تمام جهان مرسوم است و کمک فراوانی به بالا رفتن بازدهی زمینهای زراعتی یک کشور میکند.
• کوپراتیفهای زراعتی فعال در کشور وجود ندارند تا سهولتهای مورد نیاز را برای کشاورزان فراهم کنند.
• نبود انبارهای مدرن و با ظرفیتهای بالا که بتوانند محصولات مختلف را در خود ذخیره کنند. در تمام نقاط کشور اعمار چنین انبارهایی برای یک زراعت مدرن کاملا حیاتی است.
• عدم برپایی کارگاههای آموزشی کوتاهمدت برای زارعین جهت ارایه آموزشهای ابتدایی آبیاری و کاشت و برداشت محصول. کارگاههایی که به دهقانان یاد دهند چگونه میتوانند از امکانات موجود استفاده اعظمی ببرند.
• نبودن معلومات درست درباره اراضی زراعتی افغانستان بر اساس یک سروی دقیق مسلکی. زمینهای للمی و زمینهای قابل کشت آبی هنوز مشخص نیستند و جای یک سروی تخصصی در این زمینه کاملا خالی است. چرا که اساس سیاستگذاریهای زراعتی، اطلاعات دقیق بر پایه سرویهای دقیق میباشد.
• نبودن بانکهای زراعتی برای حل مشکلات مالی دهاقین.
• ضعف در بازاریابی برای فروش محصولات زراعتی در بازارهای داخلی و خارجی.
• نبود یک استراتژی زراعتی دقیق و جامع، و جدی نگرفتن سکتور زراعت به عنوان یک سکتور کلیدی رشد اقتصادی در افغانستان از جانب دولت.
• عدم توزیع درست و بهموقع کودهای کیمیاوی و هدر رفتن آنها.
• فقر مفرط دهقانان و عدم دسترسی آنان به امکانات و تجهیزات زراعتی جدید. دهاقینمان اکنون از تجهیزات ابتدایی چندصد سال پیش استفاده میکنند.
• وجود خلای سیاست حمایتی و تشویقی از جانب دولت برای رشد سکتور زراعت.
تمام مشکلاتی که در بالا گفته شد، دست به دست هم دادهاند و زراعت ما را پسمانده و عقبافتاده نگه داشتهاند.
وقت آن رسیده که مقامات دولتی و سازمانهای بینالمللی به زراعت افغانستان توجه بیشتری به خرج دهند و با رشد این سکتور اقتصادی ـ اجتماعی برمشکلات کشور نقطه پایان گذارند. باور من این است که افغانستان با رشد زراعتش میتواند بر بخش عمدهای از مشکلاتش فایق آید و یک آینده روشن را برای نسلهای آینده رقم زند.
Ref: 8 AM

09/08/2014

تابه حال به این موضوع فکر کرده اید که فایده جنگل چیست؟
خیلی از کسانی که نام جنگل را می شنوند یاد تفریح و گردش می افتند. تعدادی به فکر شکار و گاهی آن را زیستگاه حیوانات وحشی می دانند. عده ای نیز جنگل ها را به عنوان یک منبع اقتصادی می دانند که سود کلانی را برای آنان دارد.
جنگل ها به عنوان يكي از مهمترين سامانه هاي حيات بخش بشر جايگاه انكارناپذيري در تأمين رفاه، آسايش و سعادتمندي جوامع بشري دارند. جنگل و درخت نه تنها از نظر اقتصادی و پاکیزه نگه داشتن محیط زیست بلکه از نظر اجتماعی و فرهنگی و روانشناسی برای همه انسان ها جایگاه و ارزش ویژه ای دارد.
امروزه با رشد بی رویه شهرها از یک سو و افزایش آلاینده ها اعم از کارخانه های تولیدی یعنی بخش صنعت و خودروها تا فاصلاب ها و نظایر آن محیط زیست و کره زمین به شدت در معرض تهدید است و هر ثانیه بر میزان آلودگی ها افزوده شده و در همان حال متأسفانه از میزان فضاهای سبز و به خصوص جنگل ها کاسته می شود. متأسفانه همه ساله سطوح بسيار زيادي از جنگل هاي دنيا بر اثر عوامل متعدد نظیر تغییر کاربری جنگل به اراضی کشاورزی، برداشت ناپایدار و بی رویه چوب، روش های ناصحیح مدیریت اراضی و ساخت سکونتگاه های انسانی، منهدم مي شود.
جنگل‌زدایی یکی از فعالیت‌های مخرب جوامع انسانی است که بسیاری از کشورها را با مشکلات جدی مواجه نموده است. خشکسالي هاي ادواری، توسعه بیابان‌ها، پیشروی کویرها، بروز سیلاب‌های خانمان برانداز و ... از جمله تبعات جنگل‌زدایی محسوب می شود. بر اساس گزارش بانک جهانی، جنگل زدایی به تنهایی عامل تولید ۲۰% مجموع گازهای گلخانه ای دنیاست که این گازها موجب افزایش گرمایش جهانی می شوند.
فواید زيست محيطي جنگل ها
ـ اراضي جنگلي به دليل ريشه دواندن گياهان و درختان و فعاليت ميكروارگانسيم هاي موجود در جنگل ها، موجب نفوذ نزولات آسماني درخاك و ذخيره اين نزولات مي شوند به طوري كه هر هكتار جنگل قادر به ذخيره سازي 500 تا 2 هزار متر مكعب آب است. در نتیجه پوشش گياهي درختان به دليل حفاظت از خاك ، قدرت نگهداري و جذب نزولات وكاهش سرعت سقوط برف و باران بر زمين نقش انكار ناپذيري در جلوگيري از فرسایش خاک و جاري شدن سيلاب و كاهش اثرات مخرب آن دارد.
ـ پوشش گياهي به ويژه درختان در كاهش آلودگي هواي ناشي از سوخت واحدهاي صنعتي، خودروها و منازل تأثير به سزايي دارند. شاخ و برگ درختان جنگلي گرد و غبار هوا را كه توسط باد جابه جا مي شوند را جذب کرده و آلودگي هوا را كاهش مي دهند.
ـ جنگل ها از مصرف كنندگان عمده دي اكسيد كربن ناشي از سوخت هاي فسیلی هستند. از آنجا كه دي اكسيد کربن از گازهای گلخانه ای محسوب می شود، مصرف بیش از حد سوخت های فسیلی افزایش میانگین دمای زمین و به دنبال آن اختلال در محيط زيست انساني آن را در پی خواهد داشت. بنابراين حفاظت و توسعه جنگل ها موجب جذب و رسوب دي اكسيدكربن و مانع افزايش گرماي زمين و بروز پديده گلخانه اي خواهد شد.
ـ پوشش گیاهی و به ویژه جنگل‌ها با انجام عمل فتوسنتز يكي از منابع مهم توليد اكسيژن و به عنوان ریه های تنفسی حیات به شمار مي روند. به طوري كه هر هكتار جنگل قادر به توليد اكسيژن مورد نياز دست كم ده نفر در طول سال خواهد بود.
ـ به دليل تنوع ساختار افقي و عمودي درختان جنگلي، به ويژه وجود درختاني با سرشت متفاوت و طبقات ارتفاعي مختلف، جنگل ها در مطلوبيت بهره مندي از اثرات فيزيكي، شيميايي و حرارتي پرتو خورشيد براي انسان ها تأثير به سزايي دارند. ضمن اين كه وضعيت تابش نور خورشيد در فضاي جنگلي نقش مؤثري در آرامش روحي انسانها دارد.
ـ جنگل ها موجب تعديل آب و هواي محيط مي شوند. در ساعات روز به اين دليل كه شاخ و برگ درختان مانند حفاظي در برابر پرتو نوراني خورشيد قرار مي گيرند، دماي هواي جنگل كمتر از دماي فضاي غير جنگلي است و در طول شب نيز به اين دليل كه تغيير و انعكاس حرارتي دما در محيط و خاك جنگلي كمتر است ، هواي محيط جنگلي خنك تر از فضاي باز است .
ـ در جنگل تركيبي از آواي دلنواز پرندگان، جريان آب دره ها و رودخانه ها و به هم خوردن برگ ها و شاخه ها به روح و روان آدمي آرامش مي بخشد. از آنجا كه محيط جنگلي فاقد انواع صداهاي گوشخراش و مخرب است ، محيطي امن و آرامش بخش براي استراحت انسان هاي خسته از فعاليت در مراكز صنعتي و شهري در ايام فراغت است. سيماي ظاهري درختان، چشم انداز آرامش بخش و مطلوبي براي انسان به شمار مي آيد. درختان و درختچه ها به دليل دارا بودن رنگ هاي مختلف، چشم اندازي طبيعي و ديدني در برابر ديدگان آدمي قرار مي دهند. به ويژه رنگ سبز برگ درختان كه از نظر رواشناسي از جمله رنگ هاي آرامش بخش است. جنگل همچنين در زيبا سازي محيط زندگي جوامع بشري جايگاه ويژه اي دارد.
ـ مقاومت جنگل در مقابل ويرانگري هاي باد و طوفان، نشانه و نمادي از دوستي طبيعت و بشر است. درختان جنگلي در كاهش سرعت باد و طوفان نقش بسزايي دارند و موجب كاهش اثرات تخريبي اين عوامل مي شوند.
ـ درختان جنگلي با جذب نزولات و ذخيره كردن آن در سفره هاي آب زير زميني و تبخير آن در ايام خشك، موجب افزايش رطوبت نسبي هوا در فضاي جنگل مي شوند. افزون بر اين كه شاخ و برگ درختان با جلوگيري از تابش مستقيم نور خورشيد و كاهش اثرات تخريبي پرتوهاي خورشيدي، مانع تبخير سطحي رطوبت خاك مي شوند.
ـ جنگل ها به عنوان محيط زيست طبيعي، مأمن بسياري از حيوانات وحشي و پرندگان هستند و نقش مؤثر آنان در بهسازي محيط زيست انكار ناپذير است.
اهميت روز افزون نقش زيست محيطي جنگل ها و تأثير همه جانبه آن در توسعه پايدار ايجاب مي كند براي ترويج فرهنگ حفاظت و حراست از جنگل ها و به منظور برخورداري كامل از كليه ارزش هاي زيست محيطي، دست در دست يكديگر تلاشي مشترك را عينيت بخشيم تا جنگل ها همچنان به عنوان ابزار آرامش و سعاتمندي نسل هاي امروز و فردا پايدار بمانند. ما و شما که ضرورت وجود درخت را به دلیل وجود آلاینده ها بیش از هر چیز دیگری احساس می کنیم، نه تنها بایستی در توسعه جنگل و درختکاری ساعی باشیم بلکه از هرگونه تخریب جنگل و فضای سبز ممانعت کنیم.
ما طبیعت را از پدرانمان به ارث نبرده ایم بلکه از فرزندانمان به امانت گرفته ایم.
در حفظ و حراست از این امانت کوشا باشیم.
منبع: سایت ها و وبلاگ های معتبر زیست محیطی

08/08/2014

توسعه زراعت درافغانستان فرصت ها وچالش ها:

افغانستان کشوريست محاط به خشکه و همچنان داراي يک مجمع اجتماعي سنتي و در طول تاريخ يک کشور بوده که معبر و گذرگاه تمدن هاي مختلف جهاني بوده است. اين کشوردر ضمن اينکه داراي يک پيشينه پرآشوب تاريخي بوده و سعي جهانگشايان بر اين بوده است که از اين معبر پر جنجال عبور و خود را به آبهاي گرم هند برسانند ، در ضمن اين احوال تمدن هاي مختلف در افغانستان پرورش يافته است که مي توان نمونه آن را عهد تيموريان، هرات باستان وغزنويان غزنين زمين نام برد. افغانستان در ضمن اينکه يک کشور داراي جامعه سنت گرا مي باشد و به مشکل مي توان تکنالوژي هاي جديدي را به خصوص در عرصه زراعت در اين خطه پياده کرد ، پس رول ترويج و کارکنان ترويج زراعتي اشد ضرورت بوده و برکارکنان اين رشته مي باشد که بايد با تحمل مشکلات و رنج هاي فراوان تکنالوژي هاي معاصر زراعتي ، از جمله ميکانيزه سازي زراعت ، ترويج تخم هاي بذري اصلاح شده و همچنان استفاده از کود هاي مختلف و عوامل موثر توليد که رول اساسي را در بلند بردن حاصلات بازي مي نمايد پياده سازند.
چون در شرايط فعلي افغانستان نيازمند يک تحول عظيم در زمينه زراعت که اساس زنده گي پايدار و اقتصاد مردم را تشکيل مي دهد ، بناءً هدف عمده اين موضوع چگونگي راه کار هاي درست و موثر راه يابي تکنالوژي معاصر در زراعت افغانستان مي باشد تا باشد شاهد يک افغانستان نيرومند اقتصادي باشيم

ترويج عبارت از آموزش خارج از نظام آموزشي مدرسه اي است که طبق آن بزرگ سالان و جوانان در حين عمل به فرا گيري دست مي يابند و يا به طور مشخص گفته مي توانيم که هدف بنياي ترويج همانا ايجاد رشد مدرمې مي باشد که اين پروسه با برنامه عمران روستائي در کشور هند از آغاز آن در سال 1952 مرتبط بوده و بايد به اين باور بود که ترويج يک برنامه و يک فرآيند کمک به مردم روستائي براي خود ياري در جهت افزايش توليد و ارتقاء سطح زنده گي شان مي باشد ، و يا به طور عاميانه گفته مي توانيم که عبارت از رواج دادن و گسترش يک تکنالوژي جديد بعد از تحقيقات لازمه از مراکز تحقيق به ساحه کار در اكثر نقاط يک منطقه مي باشد.

سوابق ترويج در افغانستان
رياست ترويج قبل از آغاز جنگ هاي داخلي سال 1357 توانسته بود به همکاري نزديک رياست تحقيقات خدمات ملاحظه اي را در سرتاسر کشور به جامعه دهقاني عرضه کند. يونت هاي ترويجي آن در سرتاسر کشور تا سطح ولسوالي و قريه فعال بوده و دهاقين را در استفاده از تکنالوژ ي ، معلومات و روش هاي جديد زراعت و مالداري رهنمايي مي کرد و به حيث يک ارتباط قوي بين دهقان و دولت عمل مي کرد.
علاوتاً يونت هاي ترويجي تمام معلومات و ارقام احصايوي مورد ضرورت وزارت زراعت و مواد غذائي را که براي طرح پلان هاي انکشافي سکتور زراعت و مالداري لازم بود، جمع اوري مي کرد و به مرکز وزرات انتقال مي داد.
قبل از سال 1357 به تعداد 216 يونت ترويج در تمام ولسوالي هاي کشور فعال بود که به صورت اوسط در هر يونت در حدود 6 نفر مامور ترويج کار مي کرد و تعداد مجموعي کارمندان ترويج به 2520 نفر رسيده بود. همچنان در سرتاسر کشور 216 يونت ترويج تعمير و دفتر داشت و با امکانات ترانسپورتي و لوژيستيکي وسيع فعاليت مي کرد که در نتيجه افغانستان از نگاه توليد غله به درجه خود کفائي رسيده بود.
اما در نتيجه جنگهاي دهه هاي 80 و 90 اکثريت تاسيسات ولايتي و ولسوالي وزارت زراعت يا به کلي از بين رفت و يا صدمه فراوان ديد به طور مثال در نتيجه جنگ هاي متواتر سال 1981 تعمير يونت هاي ترويج به کلي تخريب شد و 131 تعمير آن به ترميم و بازسازي اساسي نياز دارد.
انگيزه عمده بوجود آوردن ترويج در افغانستان از يک طرف رشد بي حد نفوس و نياز مبرم اين جمعيت انساني عظيم به يک کتله بزرگ از غذا و از طرفي ديگر پيشرفت ميکانيزم ماشيني شدن زراعت در جهان بوده است.

اهداف ترويج
1. اهداف ترويج به برنامه ها جهت مي بخشد و باعث مي شود که برنامه و روش هاي انجام کار با سياست هاي مدون مطابقت باشد.
2. هدف هاي کلي ترويج به مشخص شدن اهداف اختصاصي و هدف هاي کاربردي کمک مي کند.
3. هدف ديگر کنترول مداوم نتايج را براي تشخيص ميزان ، پيشرفت امکان پذير مي نمايد.
4. به طور خلاصه هدف نهائي ترويج عبارت از رضا مندي مردم از طريق فعاليت هاي مشترک مراجعين و مردم مي تواند به دست آيد.

فعاليت هاي ترويج:
1 انکشاف ميوه جات چندين ساله
2 تامين مصدونيت مواد غذائي
3 انکشاف مالداري
4 انکشاف تجارت محصولات زراعتي
5 انکشاف صنايع زراعتي
2. اشتراک فعال در تهيه پروژه هاي انکشافي وزارت زراعت
3. اشتراک فعال در طرح پاليسي و استراتيژي جنگلات و علفچر ها
4. اشتراک فعال در طرح و تطبيق ريفورم تشکيلاتي
5. تهيه لوايح وظايف
6. اجراي ريفورم تشکيلاتي رياست عمومي ترويج
7. سفر هاي کاري به ولايات مختلف کشور
8. اشتراک فعال در طرح پاليسي قانون تخم هاي اصلاح شده بذري
9. سازمان دهي کمپاين هاي خزاني
10. اشتراک هاي فعال در در کنفرانس ها ، سيمينار ها و ورکشاپ ها
11. فعاليت هاي مربوط به ارتقاي ظرفيت کاري کارمندان ترويج

روش هاي مختلفه ترويج:

1. احداث قطعات نمايشي
2. ملاقات مامورين ترويج با دهقان بالاي مزرعه و يا جاي مناسب
3. ايجاد کورس هاي تربيوي ، سيمينار ها و ورکشاپ ها در مراکز ولايات و ولسوالي ها.
4. چاپ پوستر ها ، تبليغات راديوي و تلويزيوني براي جوامع دهقاني.

مشکلات اساسي ترويج در افغانستان:
1. نبودن يونت هاي ترويج به صورت کافي و پايدار در اکثر مناطق کشور.
2. نداشتن امکانات پايدار تبليغاتي
3. نبود توان پايدار رياست تحقيقات علمي وزارت زراعت و به خصوص رياست ترويج.
4. پائين بودن سويه علمي مامورين و کارمندان ترويج.
5. محدوديت ارتباط مامورين ترويج با دهاقين.

راه هاي حل مشکلات ترويج:

1. تقويه زير بناي ترويج
a. بازسازي تعمير هاي شاخه هاي رياست ترويج در ولسوالي ها و ولايات
b. تقويه خدمات لوژستيکي
c. ارتقاء ظرفيت کاري کارمندان
d. تشويق مادي کارمندان
e. افزايش تشکيلات با در نظر داشت زيست محيطي مامورين و کارمندان ترويج.

ماخذ:
1. فضل، دوکتور فضل الدين ، فعاليت ها و مشکلات ترويج ، وزارت زراعت و مالداري و مواد غذائي کشور سال 1385
2. سوهال ، دوکتور تي اس ، استاد ترويج دانشکده زراعت ، دانشگاه بوخوم 1998.
3. سينگ، دکتر ران جيت ، ارزش يابي ترويج ، انستيتوت زراعت ايالت اوتراپراديش 1999.
4. سلمان زاده ، سيروس ، مقدمه بر آموزش ترويج ، دانشگاه شهيد چمران تهران ، ايران 1370

07/08/2014

درود خدمت همه عزیزان فرهیخته ام :
اینک صفحه توسعه پایدار راکه حاوی موضوعات( کشاورزی - محیط زیست - منابع طبیعی -اقتصادی) پایدار ودیگر بخش ها می باشد ایجاد نمودیم از همه عزیزان توقع میبریم این صفحه را لایک نموده ضمنا در راستا غنامندی آن مارا یاری رسانند.
عرض حرمت
طنین

توسعه پایدار پلتفورم است برای شریک سازی تجارب ومعلومات آموزنده، شما نیز با عضویت این صفحه به غنامندی آن بی افزاید!

07/08/2014

منابع‌ طبيعي‌ و توسعه‌ پايدار :
مفهوم‌ توسعه‌ پايدار و ابعاد چند گانه‌ آن‌ و حفظ‌ محيط‌ زيست‌ و به‌ ويژه‌ بعد مهم‌ آن‌يعني‌ تنوع‌ زيستي‌ كه‌ هر دو زاده‌ كنفرانس‌ ريو (كنفرانس‌ زمين‌) هستند از جمله‌مفاهيم‌ نويني‌ هستند كه‌ اكنون‌ دل‌ مشغولي‌ اكثر كشورها را تشكيل‌ مي‌دهند.امروزه‌ رشد و تعالي‌ جوامع‌، بر مبناي‌ معيارهاي‌ گذشته‌ ارزيابي‌ نمي‌شود. ميزان‌پايبندي‌ جوامع‌ به‌ مسايل‌ زيست‌ محيطي‌ و حفاظت‌ از منابع‌ طبيعي‌ و به‌ ويژه‌ درسالهاي‌ اخير، رعايت‌ اصول‌ توسعه‌ پايدار و حفظ‌ تنوع‌ زيستي‌، يعني‌ حفظ‌ طبيعت‌ وگسترش‌ فرهنگ‌ آن‌ معيارهايي‌ اساسي‌ براي‌ ارزيابي‌ رشد جوامع‌ به‌ شمار مي روند. بر همين‌ اساس‌ بي‌ دليل‌ نيست‌ كه‌ بسياري‌ بر اين‌ باور هستند كه‌ نسل‌هاي‌ آينده‌ در وراي‌ آنچه‌ امروز به‌ دنيا مي‌گذرد، اين‌ خوشوقتي‌ و شانس‌ را خواهند داشت‌ كه‌ درگستره‌ روابط‌ موزون‌تري‌ با طبيعت‌ از نظر حفاظت ازآن‌ قرار گرفته‌ و احتمالاً دنياي‌ بهتري‌ خواهند داشت‌ در جهان‌ امروز، توسعه‌پايدار و حفظ‌ منابع‌ طبيعي‌ و محيط‌ زيست‌، به‌ عنوان‌ دو فراز و هدف‌ ارزشمند،يگانگي‌ بوم‌ شناختي‌ طبيعت‌ و جامعه‌ را نه‌ تنها در سطح‌ كشورها بلكه‌ در سطح‌ كره‌مسكوني‌ مورد توجه‌ قرار داده‌اند.
تفكر زيست‌ محيطي‌ زمين‌ شايد بتواند بسياري‌ از آمال و آرزوهاي‌ بشري‌ را تحقق‌بخشد. اما اين‌ امر ممكن‌ نخواهد بود مگر از طريق‌ ترويج‌ و نشر گسترده‌ و مستمرفرهنگ‌ زيست‌ محيطي‌ در ميان‌ اقشار مختلف‌ جامعه‌. مسايل‌ زيست‌ محيطي‌ امروزه‌دامنه‌ وسيعي‌ پيدا كرده‌ و از حد مسايل‌ فني‌ گذشته‌ عميقا داراي‌ مفهوم‌ اجتماعي‌هستند. به‌ هر حال‌ دستيابي‌ به‌ مفهوم‌ توسعه‌ پايدار در كنار حفاظت‌ از منابع‌ طبيعي‌و محيط‌ زيست‌، وظيفه‌ خطيري‌ است‌ كه‌ بر عهده‌ سازمانها، نهادها، مسئولان‌ و كليه‌دست‌ اندركاران‌ مسايل‌ توسعه‌ و محيط‌ زيست‌ گذاشته‌ شده‌ است‌ چنين‌ وظيفه‌خطيري‌ جديت‌ و تلاش‌ همه‌ جانبه‌اي‌ مي‌طلبد كه‌ بايد بر آن‌ همت‌ گماشت‌. اما سئوالي‌كه‌ هم‌ اكنون‌ فرا روي‌ ماست‌ اين‌ است‌ كه‌ به‌ جاي‌ ادامه‌ شيوه‌هاي‌ غارتگرانه‌اي‌ كه‌طبيعت‌ را به‌ نحوي‌ خطرناك‌ از مايه‌ تهي‌ و نظامهاي‌ حامي‌ حيات‌ را نابود مي‌كند،چگونه‌ مي‌توان‌ با ورود در معامله‌اي‌ سودبخش‌ با طبيعت‌، بر سرعت‌ توسعه‌اجتماعي‌ - اقتصادي‌ افزود؟ چگونه‌ مي‌توان‌ مفهوم‌ همزيستي‌ جامعه‌ و طبيعت‌ را جانشين‌ مفهوم‌ سلطه‌ برطبيعت‌ كرد؟ آن‌ هم‌ در زماني‌ كه‌ شواهد علمي‌ به‌ نحو روز افزوني‌ حاكي‌ ازمخاطرات‌ ناشي‌ از داد و ستدي‌ ويرانگر است‌. اكنون‌ زمان‌ آن‌ رسيده‌ است‌ كه‌ در قبال‌ قصور و بي‌ تفاوتي‌خويش‌ نسبت‌ به‌ طبيعت‌ به‌ جبران‌ مافات‌ بپردازيم‌ تا از اين‌ طريق‌ براي‌ نسلهاي‌ آينده‌محيطي‌ قابل‌ زيست‌ فراهم‌ آيد.
11/8/14