Pioner - Coffeebook

Pioner - Coffeebook Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Pioner - Coffeebook, Comic Bookstore, S. Rəhimov, Baku.

Ulduz Əliyevaİlk azərbaycanlı qadın teatr rejissoru — Ulduz Əliyeva Rəfili. 1951-ci ildə M.Əliyev adına Azərbaycan Dövlə...
08/02/2016

Ulduz Əliyeva

İlk azərbaycanlı qadın teatr rejissoru — Ulduz Əliyeva Rəfili. 1951-ci ildə M.Əliyev adına Azərbaycan Dövlət Teatr İnstitutunun “rejissorluq” fakültəsini bitirmişdir.

1952-ci ilin sentyabr ayından Azərbaycan Dövlət Gənc Tamaşaçılar Teatrında rejissor vəzifəsində fəaliyyətə başlayan U.Əliyeva baş rejissor vəzifəsinə qədər yüksəlmişdir. 1952-ci ilin sentyabr ayından Azərbaycan Dövlət Gənc Tamaşaçılar Teatrında rejissor işləməyə başlayıb, teatrın baş rejissoru olmuşdur.

Atası Saleh Əliyev Ulduz doğulmamışdan əvvəl rəhmətə getmişdir. Anası ikinci dəfə ailə həyatı qurmuş, lakin çox yaşamır. Ulduz 13 yaşında həyata tək addımlamaq məcburiyyətində qalır. Böyük Vətən müharibəsinə qədər Moskvada yaşayan böyük bacısı Səmayə Rəfilinin yanında yaşamalı olur.

Daha sonra Ulduz Moskvada Dəmiryolu Nəqliyyatı üzrə Mühəndislər Institutuna daxil olmuş, orada oxumaqla yanaşı, Moskva metropolitenində stansiyada növbə rəisi və elektrik qatarında maşinist kimi çalışmışdır. Ulduz Rəfili müharibə bitdikdən sonra Bakıya qayıdır və indiki Mədəniyyət və Incəsənət Universitetinin rejissorluq fakültəsinə daxil olur.

Təhsili ilə yanaşı, C.Cabbarlı adına “Azərbaycanfilm” kinostudiyasında məsləhətçi və o zamankı kitabxanaçılıq Texnikumunda pedaqoq kimi fəaliyyət göstərmişdir.

Ulduz Əliyeva — Rəfili 1972-1975-ci illərdə Gənc Tamaşaçılar Teatrında teatrın baş rejissoru kimi fəaliyyət göstərib. Burada həm Azərbaycan, həm də rus bölmələrində tamaşalar hazırlayaraq onlara quruluş vermişdir. O, 50-dən artıq tamaşaya «İkinci ailə» (1954), «Ayrılan yollar» (1957), «Durna qatarı» (1958), V. Hüqo «Qavroş» (1959), «Ümid nəğməsi» (1959), «Hünər» (1963), S. Qədirzadə «Şirin bala bal yığır» (1965), «Xoruz» (1965), X. Əlibəyli «Dovşanın ad günü» (1966), C. Məmmədov «Dan ulduzu» (1967), K.Haldoni «İki ağanın bir nökəri» (1968), M.Təhmasib «Rübailər aləmində» (1968), Anar «Keçən ilin son gecəsi» (1968), S. Sani Axundov «Qaraca qız» (1971), X. Əlibəyli «Aycan» (1973), Ə. Əylisli «Mənim nəğməkar bibim» (1975) və s. maraqlı quruluşlar verib.

1975-ci ildən fəaliyyətini Bakı Musiqi Akademiyasının opera hazırlığı kafedrasında davam etdirərək bu təhsil ocağının professoru kimi müəllim həmkarlarının və tələbələrin hörmətini qazanmışdır. Musiqi Akademiyasında çalışdığı müddətdə rejissor kimi S.Raxmaninovun “Aleko”, P.Çaykovskinin “İolanta”, F.Əmirovun “Sevil”, V.A.Motsartın “Fiqaronun toyu” və s. əsərləri uğurla səhnələşdirmişdir.

Ulduz xanımın həyat yoldaşı Qurban Əliyev uzun müddət Azərbaycan SSR Təhsil Nazirliyində çalışmışdır. Yeganə övladları Həsən Əliyev isə səhiyyə sistemində işləmişdir. Kəşməkəşli həyat yolu və maraqlı yaradıcılıq tarixçəsi ilə yaddaşlarda yaşayan Azərbaycanın ilk qadın teatr rejissoru olan Ulduz Rəfili 2006-cı ildə Bakıda vəfat etmişdir

Ovqatımın iqlimiGün kimi gah çıxıb, gah batanımsan, Mənim mühitimi yaradanımsan. Gün kimi çıxdınsa, dönərəm günə, Batdın...
08/02/2016

Ovqatımın iqlimi

Gün kimi gah çıxıb, gah batanımsan,
Mənim mühitimi yaradanımsan.

Gün kimi çıxdınsa, dönərəm günə,
Batdınsa, bataram zülmət gölünə.

Sən varsan, dünyamda hər şey var mənim,
Yoxluğun dünyamı boşaldar mənim.

Sən varsan, baxaram dost tək düşmənə,
Sənin rəqibin də əzizdir mənə.

Sən varsan,
dünya var
orda varam mən.
Sən yoxsan, varlıqla barışmaram mən.

Varsansa, daşlar da açar gül-çiçək,
Yoxsansa,
çiçək də daşa dönəcək.

Sən varsan, özümə möçüzəyəm mən,
Sən yoxsan, özümlə üzbəüzəm mən.

Qəlbindən asmışam mən öz qəlbimi
Sən gözə görünməz bir ətir kimi
Ruhuma, könlümə səpələnənsən,
Mənim ovqatımın iqlimi sənsən.

B. Vahabzadə

Emin Sabitoğlu-kinonun ruhunu duyan bəstəkarEmin Sabitoğlu 1937-ci il noyabrın 2-də Bakıda anadan olub. 1954-cü ildə Azə...
06/02/2016

Emin Sabitoğlu-kinonun ruhunu duyan bəstəkar

Emin Sabitoğlu 1937-ci il noyabrın 2-də Bakıda anadan olub. 1954-cü ildə Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasını bitirdikdən sonra Moskva Dövlət Konservatoriyasında Yuri Şaporinin bəstəkarlıq sinfində oxuyub (1956-1961). 1961-ci ildən “Azərbaycanfilm” kinostudiyasında musiqi redaktoru vəzifəsində çalışıb.
Musiqinin bir çox janrında dəyərli əsərlərin müəllifi kimi tanınan Emin Sabitoğlunun kinoda səslənən mahnıları və musiqiləri bu gün də dillər əzbəridir, müğənnilərin fərdi repertuarında geniş yer tutur. O, 600-dən çox mahnının, 9 musiqili komediyanın, 40-a yaxın filmdəki musiqilərin müəllifidir. Emin Sabitoğlunun istər teatr tamaşalarına (“Hicran”, ”Xoşbəxtlər” və s.), istərsə də filmlərə yazdığı musiqiləri bədii əsərlərin təcəssümü olan zamanın ruhunu bizə çox dəqiqliklə hiss etdirə bilir, hadisələrin məğzini açır.
Bəstəkarın teatr və kino yaradıcılığında mahnı, estrada, simfoniya və digər janrlar yer alıb. Bu mənada bəstəkar yaradıcılığının çoxşaxəliliyi teatr və kinoda yaratdığı əsərlərinin fərqliliyində özünü göstərib. Məsələn, bəstəkar görkəmli dramaturq Sabit Rəhmanın “Hicran” (rejissor Ş.Bədəlbəyli) əsərinə bəstələdiyi musiqi kompozisiyası hadisələrin mənasını açır, personajların xarakterlərini müəyyənləşdirir, ümumilikdə musiqili komediyanın bədii təsir qüvvələrini möhkəmləndirir. Ədəbi əsərlərin səhnə təcəssümündəki hadisələri müxtəlif çalarlarla dilləndirən uvertüralar, aktyorların dialoqlarını müşayiət edən vokal musiqilər, monoloqları əvəzləyən ariyalar, hərəkət etüdlərini açıqlayan rəqslər vahid bəstəkar duyumu, istedadı ətrafında cəmlənib.
Emin Sabitoğlunun kino musiqiləri də bədii komponentlərin dəyərli vasitəsi kimi həmişə milli kinomuza zənginlik gətirib. O, müxtəlif kinorejissorlarla (A.Babayev, F.Əliyev, R.Ocaqov, H.Seyidbəyli və s.) işləyib. Ən zəif süjet xəttinə malik olan filmlər belə, Emin Sabitoğlu musiqisinə görə emosional ekran poeziyası kimi baxımlıdır.

Bizim Cəbiş müəllim filmindən vals. İlahi musiqi
https://www.youtube.com/watch?v=WnXHk7dfLSU

Azərbaycan kinosunun əsas dayaq sütunlarından biri olan musiqi estetikası Ü.Hacıbəyli, Q.Qarayev, F.Əmirov, T.Quliyev, A.Məlikov, X.Mirzəzadə, F.Qarayev, P.Bülbüloğlu və s. bəstəkarların bacarığı sayəsində filmlərin emosional dilini zənginləşdirib, geniş tamaşaçı auditoriyası toplamasına şərait yaradıb. Hər bir bəstəkarın da fərdi yaradıcılıq üslubuna aid ifadə dili olub. Emin Sabitoğlunun kino musiqisi filmlərdəki hadisələrə tamaşaçının daha çox ürəkdən təmas etməsinə, daxilən obrazlarla ünsiyyət qurmasına təkan verir. Onun bəstələrinin müşayiət etdiyi filmlər bitdikdən sonra belə tamaşaçını öz emosional təsirində saxlayır. Məsələn, görkəmli kinorejissor H.Seyidbəylinin çəkdiyi “Bizim Cəbiş müəllim” filmində İkinci Dünya müharibəsi illərində arxa cəbhədəki insanların psixoloji sarsıntılarını, məhv olmuş gənclik, uşaqlıq təəssüratlarını sözsüz kadrlardakı lirik melodiyalarda belə hiss edirik, hadisələrin dərinliyinə varırıq. Sovet dövründə çəkilən filmlərin ümumi kompozisiyası dramaturq, rejissor, bəstəkar ideyalarının vahid yaradıcılıq təntənəsi kimi cəmiyyətin ümumi maraqlarına, mənəvi ehtiyaclarına cavab verməli, ekran yaradıcılığı bütünlüklə estetik dəyərlərin yüksəlişinə xidmət etməli idi. Bu mənada həmin illərdə çəkilən filmlərin bir çoxunda məhz istedadlı bəstəkar yaradıcılığı müəyyən texniki çatışmazlıqları kölgədə qoyurdu, filmlər həyat hadisələrinin səmimi təsviri kimi xarici tamaşaçıların belə diqqətini çəkirdi.

Emin Sabitoğlunun peşəkar yaradıcılığı 40-a yaxın filmə uzunömürlü ekran həyatı bəxş edib. Bunlardan “Gün keçdi” (rejissor A.Babayev), “Dədə Qorqud” (T.Tağızadə), “Dantenin yubileyi”(G.Əzimzadə) və s. adlarını çəkmək olar. 1979-cu ildən etibarən görkəmli kinorejissor Rasim Ocaqovla Emin Sabitoğlunun mütəmadi yaradıcılıq prosesi bəstəkar ideyalarının bədii təfəkkürlə, rejissor improvizələri ilə vəhdətinin önəmini bir daha təsdiqlədi. Çünki müxtəlif janrlı ekran əsərlərindəki kadrların mənasını, obrazların xarakteristikasını məhz onun emosional ruhu, dili olan musiqiləri vasitəsi ilə daha dərindən anladıq, həyatın, insanlığın inkişafına mane olan neqativ halları (“İstintaq”, “Bağlı qapı” və s.) yekdilliklə qınadıq. Həmçinin bəstəkarın filmlərin əvvəlində belə səslənən musiqiləri filmin ideyalarını anons edir, ekran hadisələrini yalnız müşayiət etmək yox, şərh etmək məqsədi daşıyırdı.
Rasim Ocaqov çəkdiyi filmlərin bir çoxunun musiqi taleyini Emin Sabitoğlu yaradıcılığına etibar etmişdi. Bunlardan “Bağlı qapı”, “Həm ziyarət, həm ticarət”, “Ad günü”, “İstintaq”, “Ölsəm… bağışla” və s. adlarını çəkmək olar. Bu filmlərin musiqiləri, mahnıları (“Bayatı”, “Bir axşam” və s.) nəinki müğənnilərin fərdi repertuarlarında, həmçinin televiziya (“Səni axtarıram”) və teatr tamaşalarında uğurla istifadə edilib.

“Ad günü” filminin musiqiləri filmin baş qəhrəmanı olan Mustafanın (H.İsmayılov) cəmiyyətdəki mövqeyini, ictimai və şəxsi həyatını təhlil edir. Romantik duyğulu, pessimist Mustafa ilə, optimist Əlinin (David Uplisaşvili) xarakterləri sanki ayrı-ayrılıqda ətrafındakılar üçün darıxdırıcı və natamam şəxsiyyət təsiri bağışlayır. Onların təsadüfi görüşlərindən sonra həyatı dəyərləndirən insanların mehribançılığı və dostluq münasibətlərinin vacibliyini musiqi dili əbəs yerə nikbin notlarla vurğulamır. Ad günündən xəbərsiz qəfil qonaq olan Mustafanın sadə dünyası, dostluğu Əli üçün böyük bir hədiyyəyə çevrilir.
Tikintidə işləyən Əli sosial problemi olmayan bir zəhmətkeşdir. Onu yalnız insanların, keçmiş dostlarının biganəliyi narahat edir. Oğluna edəcəyi “ad günü” isə bu problemin aradan qalxmasına şərait yaradacaqdı… Lakin dostları ilə bayram etməyə hazırlaşdığı “ad günü” belə, yorğun keçirdiyi gündəlik iş günündən heç də fərqlənmir. Dramaturq, rejissor və bəstəkar ideyaları xoşbəxtliyin təmtəraqlı məclislərdə yox, məhz qayğısız, sakit ailə çərçivəsində olduğunu maraqlı nüanslarla tamaşaçılara çatdırdılar.
https://www.youtube.com/watch?v=oCgq64phZjI

Əlinin həyat tərzini, arzularını, mədəni cəmiyyətdən geri qalmamaq prinsiplərini, emosional dünyasını əslində bizə obrazla bərabər filmin musiqisi nəql edir. Eyni zamanda Əlinin həyat yoldaşı olan Rənanın (Ş.Yusupova) sakit, təmkinli davranışından oxunan “sənin xoşbəxtliyin ailəndir” kəlmələrini musiqinin dili kifayət qədər xarakterizə edir. Filmin baş qəhrəmanı Mustafanın tənha, romantik dünyasını haradasa qınayan musiqi Əlinin şən, qayğısız aləmindən tənha gəncin həyatına qismən də olsa pay qatmaqla insanların həyatlarını çətinləşdirməyə yox, əslində bir-birlərinə qarşı olan biganəliyə son qoymaqla həyatlarına rəng qatacaqlarını diktə edir. Filmin bütünlükdə psixoloji cəhətlərini kadrlarla həmahəng səslənən musiqiləri təhlil edir. Psixoloji dram janrında olan “Ölsəm… bağışla” filmində nakam məhəbbəti olan iki gəncin taleyini, puç olmuş arzularını musiqinin bədii səviyyəsi etibarı, məntiqi mənası ilə anlayırıq. Musiqinin təsiri altında nəzərə çarpan kadrların səciyyəvi cəhətləri filmlərin psixoloji nüanslarını aydınladır və kadrlardakı lirizmin daxili dinamikliyini təmin edir. Bu mənada bəstəkar yaradıcılığının rejissor ideyaları ilə vəhdəti ekran əsərinin (hadisələrin zaman fərqinə baxmayaraq) müasir səslənməsinə imkan yaradır, əsərin ictimai mənası adi əhvalat xarakteri daşımaqdan da artıq əhəmiyyət kəsb edir, mahiyyətini dərinləşdirir.

Emin Sabitoğlunun bütün kino musiqiləri dramaturq mədəniyyətini, intellektini, zəngin dünyagörüşünü, romantik dünyasını, bütünlükdə bədii əsərlərin səviyyəsini yüksək formada təqdim edir. Onun müxtəlif səpkili musiqiləri filmlərin mövzusu ilə paralel olaraq sosial problemləri təhlil edir, həyat hadisələrinin fəlsəfi dərinliklərini açıqlayır, kadraltı mənalara aydınlıq gətirirdi. Həmin musiqiləri bu gün də geniş tamaşaçı auditoriyası rəğbətlə dinləyir. Bu o deməkdir ki, hər evdə, hər məkanda Emin Sabitoğlunun nəfəsi duyulur və duyulacaq.

Mənbə: Mədəniyyət qəzeti

Qızıl barmaqlı Vaqif MustafazadəOnun barmaqları pianinonun dillərinə toxunduqca dinləyicilər heç vaxt eşitmədikləri musi...
06/02/2016

Qızıl barmaqlı Vaqif Mustafazadə

Onun barmaqları pianinonun dillərinə toxunduqca dinləyicilər heç vaxt eşitmədikləri musiqinin sehrində özlərini unudurdular. İnsanlara olan hörmətini, səmimi münasibətini o, öz musiqi əsərləri ilə bir növ tamamlayır, bütövləşdirirdi. Musiqiyə hamı kimi yox, özü kimi, fərqli, qeyri-adi və tam yeni nəzərlə baxırdı. Onun musiqisində və duyumunda Qərbin caz üslubu, elementləri ilə yanaşı, Şərqin qəlbi riqqətə gətirən min bir duyğu çaları özünə yuva salmışdı.

Vaqif Mustafazadə 16 mart 1940-cı ildə Bakıda anadan olub. Atasının ölümündən sonra, anası Vaqifin tərbiyəsi ilə məşğul olmağa başlayır. O, yerli məktəbdə musiqi müəlliməsi idi.

1963-cü ildə Asəf Zeynallı adına Bakı Musiqi Kollecini bitirib. Bakı Musiqi Akademiyasına daxil olub. İlk məşhurluqda elə bu zaman gəlir. Vaqif burada kiçik konsertlər verir, klublarda çıxış edir. O, əsasən klassik caz, bluz və oynaq mahnılar ifa edir. 1964-cü ildən “Orero” ansamblına, “Qafqaz” caz üçlüyünə, “Leyli” və “Sevil” qadın vokal instrumental və “Muğam” instrumental ansambllarına rəhbərlik edib. Beynəlxalq caz müsabiqələri və festivallarının (“Tallin-66”, “Tbilisi-78”, Monte-Karlo) laureatı olub.

Fortepiano və simfonik orkestr üçün konsertin, “Muğam” simfoniyasının (tamamlanmamış), bir sıra caz kompozisiyalarının və pyeslərin müəllifidir. Vaqif Mustafazadə Azərbaycan caz musiqisinin banisi və yeni caz fikrinin (devizinin) təsisçisidir. O, Azərbaycan musiqisinin, muğamın klassik Amerikan caz musiqisi ilə sintezini yaradıb. Onun yeni devizi Caz-Muğam adlanır. O, Azərbaycan Muğam Caz Hərəkatının memarıdır.

Vaqif Mustafazədə yaradıcılıq yolunu ilk dəfə Tiflisdən salır və 1965-ci ildə Gürcüstan Dövlət Filarmoniyasında «Qafqaz” triosunu yaradır. Son dərəcə çətin, məsuliyyətli bir dövrdə fəaliyət göstərən bu qrupdan ayrıldıqdan sonra Vaqif Mustafazadə „Opera” ansamblına dəvət alır. Məhz bu ansablda o, gələcək həyat yoldaşı Elza Banzeladze ilə tanış olur. Bu nigahdan ikinci övladı Əzizə dünyaya gəlir. Onun həyat yoldaşı Elza Mustafazadə Azərbaycanın peşəkar caz-muğam tərzində oxuyan ilk qadınıdır.

1979-cu ildə Monakoda qeyri adi şərtlərlə yeni festival keçirilir. Bu festivalın şərtlərinə görə əsərin müəllifi, ifaçısı və ölkəsi gizli saxlanılmalıdır. Festival başa çatdıqdan sonra 100-lərlə naməlum ad içərisindən bizə doğma ad çəkilir. Azərbaycan, Vaqif Mustafazadə. Monako caz festivalından vətənə “Ağ royal” mükafatı ilə qayıdır və növbəti konsertlərindən birinə hazırlaşır. Ancaq bədxahlar onun bu istəyini gerçəkləşməyə qoymur. Nəticədə o bu konserti reallaşdırmaq üçün Daşkəndə yola düşür. Lakin uğursuzluqla burda da üzləşir. Vaqif Mustafazadə Daşkənd konsertində səhnəyə son dərəcə əsəbi, incimiş, haqsızlıqlardan boğaza yığılmış vəziyyətdə çıxır.

Piano arxasına keçir və ifa etməyə başlayır. Getdikcə şiddətlənən ağrılarına baxmayaraq. Ancaq Mustafazadəyə konsertin son akkardlarını vurmaq nəsib olmur. V.Mustafazadə 1979-cu il, dekabrın 16-da Daşkənddə qastrol zamanı ürək tutmasından vəfat edib, Bakıda dəfn olunub.

Xalq musiqisi, muğamdakı improvizasiyalarda caz elementləri görmüş və orijinal bir janr ortaya çıxarmış „Muğam” simfoniyasının müəllifi Vaqif Mustafazadə 1979-cu ildə Azərbaycan Respublikasının əməkdar artisti fəxri adına layiq görülür. 1982-ci ildə artıq ölümündən sonra Azərbaycan Dövlət Mükafatına layiq görülüb.

Nəmrud linzasıArxeoloq Con Leyardın 1850-ci ildə əldə etdiyi bir tapıntı “Linzadan ilk dəfə kim istifadə edib?” sualını ...
06/02/2016

Nəmrud linzası

Arxeoloq Con Leyardın 1850-ci ildə əldə etdiyi bir tapıntı “Linzadan ilk dəfə kim istifadə edib?” sualını gündəmə gətirdi.
Con Leyard indiki İraq ərazisində apardığı arxeoloji qazıntılarda bundan 3000 il əvvələ aid linzaya bənzəyən əşya tapmışdır. Hələ də İngiltərə muzeyinin arxivində saxlanılan bu tapıntı elm dünyasına məlum olan ilk linzadan assuriyalıların dövründə istifadə edildiyini göstərmişdir.

Roma Universitetindən prof. Ciovanni Pettinatonun elm tarixinin müəyyən edilməsində mühüm kəşf kimi səciyyələndirdiyi bu tapıntının assuriyalıların hərtərəfli astronomiya biliyinin mənbəyini açıqladığını deyir. Assuriyalılar Saturn planetini və ətrafındakı halqaları müşahidə etmişdilər.

Bu linzanın hansı məqsədlə istifadə edildiyi, əlbəttə, mübahisəlidir, ancaq açıq-aşkar həqiqət var: qədim xalqların hamısı tarixçi elm adamlarının iddia etdiyi kimi ibtidai həyat tərzi yaşamayıblar. Qədim dövrlərdəki xalqlar da elm və texnologiyadan istifadə etmiş, köklü sivilizasiyalar qurmuş, qabaqcıl həyat tərzi keçirmişdilər. Necə yaşadıqlarına dair dövrümüzə çox məhdud məlumat gəlib çıxmışdır. Ancaq əldə edilən məlumatların demək olar ki, hamısı bu xalqların təkamül keçirmədiyini açıq-aydın göstərir.

Bir proqramçının sevgi məktubuSözlərin bəziləri termin olduğundan ingilis dilində olduğu kimi qalıb ancaq asanlıqla başa...
06/02/2016

Bir proqramçının sevgi məktubu

Sözlərin bəziləri termin olduğundan ingilis dilində olduğu kimi qalıb ancaq asanlıqla başa düşülür, çox maraqlıdır buyurun oxuyun.
Əzizim… Artıq içimdə saxladığım duyğuları unzip etməyimin vaxtı gəlib çatdı. Səni RAM-ının götürə bilməyəcəyi qədər çox sevirəm. Sənə qarşı bütün protect-lərim disable vəziyyətdədir. Səni ilk gördüyüm anda formatlandım. Bütün cache-lərim dayandı, shadow RAM-larla ayaq üstə dayanıram.

Mənə elə bir sistem transfer etdin ki, heç bir əmr artıq məni səndən ayıra bilməz. Səndən başqa hər şey mənim üçün bad command or file name-dir. Səninlə çoxlu mühitlər daxil olmaqla, hər mühitdə xoşbəxt ola biləcəyəmi bilirəm. Sənin megahertz-in məni də odlayır. Baxışların məni dərindən scan edir.
Sənə çox güvənirəm, bu məktubumu başqasına forward etməyəcəyini də çox yaxşı bilirəm. Mən, səninlə evlənmək istəyirəm. Səninlə xoşbəxt bir şəbəkə meydana gətirmək istəyirəm. TCP/IP netBEUI, IPX/SPX hər cür protokolda uyğunlaşırıq səninlə. Bilirəm, sən məndən olduqca gəncsən, amma, tanışım yaxşı bir təchizatçı var, özümü sənin üçün upgrade etdirə bilərəm.

Evlənməmişdən əvvəl Dr Web–dən görüş istədim. İkimiz də ağıllı bir anti-virusdan keçəcəyik. Narahat olma, tanımadığım lisensiyasız software-lərlə əlaqəm yoxdur. Sənin üçün hardware çox gözəldir deyirlər, ancaq bilirsən ki, mənim üçün software gözəlliyi hardware gözəlliyindən qabaqda gəlir.

Sevgim mənim, səninlə biz çox DVD-lər seyr edəcəyik. Sənə evlilik il dönümündə 24 sürətli Rewritable DVD alacam. Çəhrayı masamızda, içində hard disk-lərimiz olacaq. Tətillərimizdə ikimiz də bir Windows səyyahı olacağıq. Daha sonra da ver əlini, Internet. Sənə gözəl görünmək üçün elə çox çalışacağam ki, üç həftə sonra qarşına 21 inch plazma ekran kimi çıxacağam. Ondan sonra istəsən məni divarına belə asa bilərsən.

Axşamlar dizlərinin üzərində notebook kimi yatacağam. Əsla yuxu rejiminə keçməyəcəyəm.

Sevgilim mənim...
Biz səninlə işıqları söndürüb, qucağımızda klaviatura səhərlərə qədər Facebok-da söhbət edəcəyik. Twitterdə xoşbəxt günlərimizi tweet edəcəyik.

Ancaq ilk illərdə səndən bir az qənaətli olmağını istəyəcəyəm, onun üçün screen saver, standbye rejimi və s. Başa düşürsən də yəqin bir qədər diqqətli olmağını istəyəcəyəm. Salonumuzun əsas hissəsinə atamın köhnə 8 MHz 10 megabayt-lıq 8088 kompüterini qoyacağam, yanına da 5,25-lik disketlər… O dizayn nostalji olacaq. Hətta yeni il axşamları tetris filan oynaya bilərik. Özümüzü həmişə inkişaf etdirəcəyik, zaman hansı RAM-ı tələb edirsə, tətbiq edəcəyik.

Bir-birimizdən fikir download-ını qürur məsələsi etməyəcəyik. Aramızda ayrı, qeyri olmayacaq, «bu şəbəkənin serveri mənimdir»- deməyəcəyik heç bir zaman. Gəl mənimlə, qarşımızda bir-birimizlə bölüşəcəyimiz, açılmış bir həyat var. Səni almaq üçün Serverini göndərən o hərifin saytını crack etdim. Mən ənənələrə sadiq qalmaq istəyirəm.

TV kartını qız tərəfi alır həmişə. Səni, cehiz sandığında illərlə yığdığın CD-ROM-larla gözləyirəm. Mən də sənə Ebay-dan beş daşlı üzük sifariş vermişəm artıq… Nikahımızı da Real Player-in müşayəti ilə keçirəcəyik… Home pages-indəkilərə də çoxlu salamlar, CPU-im daim səninlədir.

Qeyd: CPU-imdəki bu atəşi heç bir fan söndürə bilməz. Əgər connection istəyimə reply etməsən boot-uma virus salacam.

Whitney Houston“Ölüm bizi ayırana qədər...”…Adi günlərdən biri. Otaqda sakitlikdi. Döşəmədə uzanmış qadının pıçıltısı bu...
03/02/2016

Whitney Houston

“Ölüm bizi ayırana qədər...”

…Adi günlərdən biri. Otaqda sakitlikdi. Döşəmədə uzanmış qadının pıçıltısı bu səssizliyi pozur: “Sevincdə və kədərdə, xəstəlikdə və sağlıqda...”. Dodağından qan damcılayırdı. Dilində qanın acı tamını hiss edirdi. “Ölüm bizi ayırana qədər...” — pıçıldaya-pıçıldaya dizləri üstə qalxdı. Evin açıq qalmış qapısından ərinin maşına necə mindiyini gördü. Çənəsinin dəhşətli ağrısını hələ indi-indi hiss etməyə başlamışdı. Əri yumruqla çənəsinə zərbə endirmişdi. Uitni çətinliklə də olsa ayağa qalxa bildi, üzünə soyuq kompres qoymaq üçün vanna otağına keçdi. Axı sabah konsertdir, elə etmək lazımdır ki, sabaha kimi üzündəki şişkinlik azalsın. Üzünün göyərmiş nahiyələrini isə vizajist qaydasına salar, axı bu, birinci dəfə baş vermirdi».

“Niyə boşanmırsan, Uitni?”, — bu sualı ona rəfiqələri tez-tez verirdilər.
— “Axı o səni döyür”. Bu sualların qarşılığında Hyuston dərindən nəfəs alır, sakit səs tonu ilə həmişə eyni cavabı verirdi: “Ailə qurarkən bir-birimizin gözlərinə baxaraq and içmişik. Kədərdə və sevincdə, xəstələnəndə və sağlığımızda...”.

Medalyonun tərs üzü
Tarix 1963-cü il avqustun 9-nu göstərəndə Nyu-Cersi ştatının Nevark şəhərində xoşbəxt ailədə dünyaya bir qız gəldi. Atası ailənin dördüncüsü olan qızın adını Elizabet Uitni qoyur. Valideynləri onu çox sevirdi. Qardaşları da həmçinin. Bacısı ilə hər gün müxtəlif oyunlar oynayardılar. Bir dəfə Uitni həyətdə qardaşı ilə oynayırdı. Hər ikisinin əlində asılqan var idi. Qaçırdılar, tullanırdılar… Və birdən Uitni yıxılır. Əlindəki asılqanın dəmiri onun ağzına girərək boğazına ilişir. Onu xəstəxanaya aparırlar. Həkimlər deyir ki, dəmir onun qırtlağını kəsib və əgər kəsilmiş hissə birləşməsə o, heç vaxt danışa bilməyəcək. O zaman həkimlər xəyal etməzdi ki, bir gün bu balaca qızı bütün dünya tanıyacaq.
Uitninin uşaqlığı ziyalı, mədəni mühitdə keçib: onların ailəsində heç kim bir-birinin üstünə qışqırmazdı, nə isə istəyəndə məlahətli səs tonu ilə xahiş edərdilər. Axşam yeməyini, adətən süfrə başında birlikdə yeyərdilər. Yox, əgər biri evə gec gələrdisə, onu gözləmək evdə adət halını almışdı. Elizabetin ana və atası sadəcə, həyat yoldaşı deyil, eyni zamanda əsl dost idilər. Hər hansı hadisə ilə bağlı bir-birindən məsləhət alar, sonra qərar verərdilər. Uitni və qardaşları isə hesab edirdilər ki, anası ilə atası ideal cütlükdür. Lakin yanılmışdılar. Con Hyuston sevimlisi, evin kiçik qızının on beş yaşını qeyd edərkən valideynlər boşanacaqlarını bəyan etdilər. “Ancaq elə bilməyin ki, sizi sevmirik, — Emili gülümsədi, — sadəcə, biz başqa tərzdə yaşamaq istəyirik. Nə vaxtsa bizi başa düşəcəksiniz”.
Sonralar Uitni valideynlərinin o vaxt niyə belə addım atdığını çox gözəl başa düşdü. Beş ildən sonra Uitni təsadüfən bibisindən öyrəndi ki, anası Emili 60-cı illərin ən məşhur müğənnilərindən biri imiş. Anası hər səfərdən qayıdanda yeni titullarla qayıdar, atası isə son on iki ildə qonşu küçədə yaşayan məşuqəsi ilə görüşər, vaxtının çoxunu onunla keçirərmiş. Con və Emili övladları qarşısında əsl dost idilər, əslində, qətiyyən bir-birini sevmirdilər. O zaman Uitni özünə söz verdi: əgər nə vaxtsa onun ailəsi olsa, bu, xəyanətsiz, yalansız, sevgi dolu, mübahisə və göz yaşları olmayan, problemsiz ailə olacaq.
O illərdə Uitni model məktəbini bitirdi. Bu ixtisası da elə ona həyatının valideynləri ilə bağlı bəlkə də ən böyük sirrini açan bibisi Dayani Uorvik məsləhət gördü. Uitni model məktəbində oxumaqla yanaşı, səsyazma studiyalarına gedir, musiqinin sirlərini öyrənirdi. Həyatı sevməyə başlamışdı və əsl məhəbbət arzu edirdi.



Nağıl imiş…
“Mənim həyatım idealdır, — Uitni rəfiqələri ilə kafedə qəhvə içə-içə hisslərini ifadə edirdi, — yeni albom üzərində işləyirəm, “Artist” studiyası ilə sərfəli müqaviləm var. Qardaşlarım da mənə biznesimdə kömək edirlər, həyat yoldaşım Eddi Mörfi ilə münasibətlərimiz isə əladır”.
— Uitni, — rəfiqələrindən biri dilləndi, — sənin həyat yoldaşınla əlaqələrin valideynlərinizin münasibətlərinə bənzəyir. Gözlərini aç, Uitni, evli olsanız da, siz sadəcə, dostsunuz. Amma sevgi tamam başqa bir şeydir. Sadəcə, sənin xoşuna gələn onun varlı və məşhur olmasıdır.
Bu fikir Hyustonun ağlına batır. Düşünür ki, bəlkə rəfiqəsinin dedikləri həqiqətdir və evliliklərinin sonu valideynlərinin evliliyi kimi olacaq: böyük ev, üç uşaq, hər həftəsonu şəhərin ən bahalı, elit restoranlarında şam yeməyi, “Bu gün mən səni dəyişdirəcəyəm, əzizim” — “Hə, hə, əlbəttə, istədiyin kimi et”. Nə isə başqa bir şey olmalıdır: əsl məhəbbət, fırtınalı ehtiras, səs-küylü mübahisələrdən sonra isti münasibət…
Bir müddət keçmiş Uitninin 27 yaşı tamam olur. O, reper Bobbi Braunla tanış olur.
— Mən sizin haqqınızda qəzetlərdən oxumuşam,
— Uitni zərif dodaqları ilə gülümsəyir,
— Yazırlar ki, siz dözülməz adamsınız. Qalmaqalçı, narkoman, içki düşkünü...
— Mən də sizin haqqınızda oxumuşam, Bobbi Uitniyə borclu qalmır, — deyəsən, siz mələksiniz…
Bir neçə aydan sonra isə Bobbi ilə Uitninin nişanlanması barədə xəbərlər yayılır.
Mən “Cangüdən” filminə çəkilməkdən imtina edəcəyəm, biz gələn ay evlənərik, — təkid edirdi Hyuston. Bobbi ilə münasibətlərinin korlanmasından qorxurdu. Bobbi isə Uitnini müqaviləyə qol çəkməsinə, filmə çəkilməsinə razı salır:
— Nişanlımın ekranlarda görünməsi məni sevindirəcək. Sonra isə bizim toyumuz olar. İndiyə kimi şahidi olduğun toy mərasimlərinin hamısından təntənəli toy.
Bir ildən sonra onların həqiqətən də möhtəşəm toy mərasimləri baş tutur. Mərasimə 800-dən çox qonaq dəvət olunmuşdu. Bundan başqa, Bobbi ərazinin bəzədilməsi üçün on mindən çox qızılgüldən istifadə etmişdi, Uitni isə şleyfi (qadın paltarının yerlə sürünən uzun arxa ətəyi — red.) 3 metr uzunluğunda olan gəlinlik tikmişdi.
“Onlar necə də gözəldirlər, bir-birinə yaraşırlar. Sanki nağıllardakı kimi”, — mərasimə dəvət olunan qonaqlar öz aralarında pıçıldaşırdılar.


Ağır zərbə — güclü məhəbbət
“Nağıl”dan üç gün sonra Uitni həyat yoldaşını evdə gözləyirdi. Bişirdiyi yeməklər çoxdan soyumuşdu, şam yeməyinin vaxtından xeyli keçirdi, o isə hələ də görünmürdü. Bobbi gecəyarısı ayaqqabıları palçığa batmış halda evə gəlir. Xalçanın üzərində palçıq izləri qoya-qoya vanna otağına keçir.
— Əzizim, səni çox gözlədim, harada idin?
— Sənə qalmayıb! — o, çətinliklə parlayan gözlərini Uitniyə tərəf çevirir.
— Əzizim, axı bizim bal ayımızdır. Sən özünü başqa cür apara bilməzsən? — süzgün-süzgün həyat yoldaşına baxır Uitni.
— Yox, cəhənnəm ol burdan! — bir neçə gün bundan qabaq mehriban və ehtiraslı Bobbi qışqırır.
— Mən… — qadın sözə başlayır. Amma aldığı zərbədən sözünü bitirə bilmir. İkinci zərbədən sonra isə Uitni döşəməyə yıxılır. Yoldaşını vurduqdan sonra Bobbi vanna otağına gedir və dişlərini fırçalamağa başlayır, sanki heç nə olmamış kimi. Sonra həyat yoldaşına fikir vermədən çarpayısına uzanıb yuxuya getməyə çalışır.
Səhəri gün Uitninin gözünün altı göyərir. Körpücük sümüyü və sağ qolu bərk ağrıyırdı.
“Yaxşı, bağışla məni, — Bobbi dizüstə çökür, — mən səni o qədər çox sevirəm ki, özümü saxlaya bilmədim”.
Bu cür üzr istəmələr qadınları həmişə tamamilə məmnun edir. O, həyat yoldaşını qucaqlayır, başını sinəsinə sıxır və onu barış dolu isti öpüşlərə qərq edir.
İki aydan sonra isə Uitni bədənində aldığı zərbələrdən altı göyərmiş yer saydı. Bobbi nəinki içir, hətta narkotikdən də mütəmadi istifadə edirdi. Uitniyə xəyanət edərək başqası ilə də görüşürdü. Özü də bunu heç həyat yoldaşından gizlətmirdi.
…Birinci hamiləliyində Uitni uşağını salır. Həkimlərin diaqnozuna görə, bu, Uitninin sinir sisteminin pozulması ilə bağlıdır. Ona istirahət etmək və p*s fikirlərdən, stresdən uzaq olmaq məsləhət görülür. Bəs, bu mümkün idimi? Uitni heç vaxt Bobbinin harada olduğunu bilmirdi. Hərdən ona polis bölməsindən zəng edirdilər. Deyirdilər ki, yoldaşınız sərxoş halda tutulub və ya üzərində narkotik maddə aşkarlanıb. Hərdən evə gecə yarısı, üst-başında qadın ətrinin qoxusu ilə gəlirdi. Amma bütün bunlara baxmayaraq o, Bobbini sevir və ailəsinin dağılmasını istəmirdi.
Bir müddət keçdikdən sonra Hyuston yenə hamilə qalır. Hər ikisi də çox xoşbəxt idi. Bütün mübahisələri unudaraq Bobbi və Uitni övladlarına ən yaxşı valideyn olacaqlarına and içirlər. Birinci iki ayı Bobbi həqiqətən də verdiyi sözün üstündə durur — az içir, evə vaxtında gəlir, hətta həyat yoldaşına gözəl gül buketi də alıb gətirirdi. Uitninin bədənində zərbədən göyərmiş nahiyələr isə yavaş-yavaş sağalırdı. Düşünürdü ki, uşaq dünyaya gələndən sonra hər şey mütləq dəyişəcək və hər şey daha yaxşı olacaq. Axı, əbəs yerə Uitni əbədi xoşbəxtlik arzu etmirdi. Lakin Bobbi bir müddət sonra yaxşı ər olmaqdan «yorulur» və yenidən dəyişməyə, evə hər gün sərxoş gəlməyə və mübahisə etməyə başlayır.
Hamiləliyinin 9-cu ayında isə Hyuston təsadüfən öyrənir ki, ərinin məşuqəsindən qeyri-qanuni 3 uşağı var. Bobbi isə həyat yoldaşına hər şeyi başa salmaq əvəzinə, onun üstünə qışqırır: “Sənə qalmayıb! Get işinlə məşğul ol!”.
Bir neçə aydan sonra ay parçası Kristina dünyaya gələndə Braun onun məsum üzünə baxır. Bu zaman Uitniyə elə gəlir ki, Bobbinin gözləri dolub və bundan mütəəssir olub: “Mən səni sevirəm, həyatımın mənası. Sən mənə həyatımın ən dəyərli anlarını yaşatdın”. Və Uitni hönkür-hönkür ağlamağa başlayır.

Qayıtmaq üçün getmişdi
“Bobbi, yetər artıq. Daha dözə bilmirəm. Aramızda hər şey bitdi”, — həyəcan və qorxu dolu baxışlarla, özündə güc toplayıb Bobbiyə söyləyə bilir bu sözləri. Bobbi üzünü ona tərəf çevirəndə yanağındakı yaradan qan damcıladığını görür. İti əşya ilə üzünü kəsmişdi Uitni. Bobbini dəli kimi sevsə də, bunu etməli idi, özünün və qızının gələcəyi üçün, çətin də olsa, ondan ayrılmalı idi. Həyatının bir epizodu gözlərinin önündən getmirdi: Bobbi Uitnini əlində balaca Kristina ilə avtobus gedə-gedə asfaltın üstünə itələmişdi. Həmin gün ailə Salt Lake City şəhərinə konsertə gedirdi.

“Sən məni döyürsən, belə getsə, qızımıza da əl qaldıracaqsan. Adamı öldürə bilərsən. Mən səndən qorxuram, Bobbi”, — Uitni Braunu başa salmağa çalışırdı. Onun dəhşətli görünüşü vardı: boğazının damarları şişmişdi, sanki Braunu öldürmək istəyirdi.
Araya sakitlik çökür. Bobbi heç bir reaksiya vermir. Sadəcə, bir-birinə baxırlar, baxışları toqquşur. Ərinin qəhvəyi gözlərinə baxan Uitni bir an geriyə addım atmaq istəyir, Amma… O, ərinin qeyri-qanuni üç uşağını, özünün birinci uşağını necə itirdiyini xatırladı. Konsertdə səsini də itirmişdi. Həkimlər demişdilər ki, sinir sisteminin gərgin olması, istirahətsizlik, hər gün stress buna səbəb olub. Bobbiyə görə Uitni narkotik də qəbul etməyə başlamışdı. Fikirləşirdi ki, bu, hər ikisi üçün yaxşı olar — hətta bu da işə yaramamışdı. Ancaq bir çıxış yolu qaldı: “Bu da son!” — deyib və yoldaşının əşyalarını toplayıb yola salmaq.
..Böyük bir evdə qızı ilə təkbaşına qalarkən Uitni özünə söz verir ki, yeni həyata başlayacaq: çox işləyəcək, lazer vasitəsilə üzündəki çapıqları yox edəcək, gündə səkkiz saat yatacaq və sevgi haqqında düşünməyəcək. Amma bu, sadəcə, hisslərinin ona əzab verməsinə qədər davam edir. Və həqiqətən səkkiz illik fasilədən sonra Hyustonun albomu işıq üzü görür, o, tez-tez gülümsəyir və həyatından razı görünürdü.
Və gecələr… Sadəcə, gecələr baxırdı keçmiş həyat yoldaşının portretinə: “Onu düşünmə, düşünmə, düşünmə”, — deyə səssizcə ağlayırdı.

Ayrılıqdan sonra Bobbi başa düşdü ki, o da Uitnini çox sevir. …Ayrılığın birinci günü Bobbi əvvəlkindən də çox içməyə başlayır, hər gün bir fahişə ilə gecəsini keçirir, daha çox narkotik qəbul edir. Daha sonra o, başa düşür ki, bütün bunları Uitnini, onun haqqında hər şeyi unutmaq üçün edir. Bobbi üzr istəmək üçün evinə gəlir. Uitni isə dediyindən dönmür, onu bağışlamır. Braun onu ölümlə hədələyir, Uitni isə qapını onun üzünə çırpır və polisə zəng edir.
Bundan sonra Braun həyatının önəmli qərarını verir. İçki və narkotikdən asıllığını müalicə etmək üçün xəstəxanada yatır. Gecəsini keçirdiyi bütün qadınlarla görüşməkdən imtina edir. Müalicədən bir müddət sonra Uitniyə zəng edərək “Nevark şəhərinin ən gözəl qadını ilə görüşə bilərəm?» — həyəcanla soruşur. Uitni də həyəcanlanmışdı, Brauna elə gəlir ki, sanki Uitninin ürək döyüntülərini telefonda eşidir.

İki saatdan sonra kinoteatrda görüşürlər. Əlində qızılgüllərdən ibarət böyük bir buket, boynu bükülmüş, nədənsə çəkinirmiş kimi utancaq görünüşlü, ciddi geyinmiş qəhvəyi kostyumlu Bobbi. Filmə baxdıqdan sonra Bobbi Uitnini evə qədər ötürür və ayrılarkən yanağından öpür.
Hər gün belə davam edən görüşlərdən üç ay sonra Bobbinin paltarları ilə dolu çamadanı artıq Uitninin yataq otağında idi. O, ayrılarkən həyat yoldaşının əlləri ilə yığdığı paltarlarını, indi dolabda asılqandan asırdı. Bobbi isə qızı Kristina ilə həyətdə oynayırdılar. Çamadanda köynəkləri bir-bir götürən Uitni hər köynəyi üzünə sıxır, ərinin doğma qoxusunu ciyərlərinə çəkir və keçmişi xatırlayırdı. “Biz həmişəlik ayrıla bilərdik...”, — deyə pıçıldayır.
Yarım saatdan sonra evə qayıdan Bobbi həyat yoldaşını paltarları arasında hönkür-hönkür ağlayan görür: “Məni heç vaxt tərk etmə, əzizim, heç vaxt” — göz yaşları içində, ərinin paltarlarını köksünə sıxaraq qırıq-qırıq səslə pıçıldayırdı. Bobbi yaxınlaşır, onun göz yaşı ilə islanmış yanaqlarından öpür — qəribə, qarışıq, heç vaxt hiss etmədiyi hisslər keçirir Bobbi — yoldaşının üzüldüyünə təəssüflənir və asan qələbəsinə görə sevinirdi.

Sevincdə və kədərdə…
...Üç ildən sonra döşəməyə yıxılmış Uitni göz yaşları içində təkrar edirdi: “Kədərdə və sevincdə, xəstələnəndə və sağlığımızda...”. Nə vaxtsa o özü bu yolu, bu həyat yoldaşını seçmişdi — amma indi bu yoldan geriyə dönmək qeyri-mümkün görünürdü.
Özü seçdiyi yolda sevinci ilə də, kədəri ilə də olsa, Uitninin özü addımladı, özü yaşadı. Bu yolda musiqi karyerasında, bir çox adamın xəyal belə edə bilməyəcəyi bir uğur əldə etdi. Amma uğursuz ailənin çoxlu problemləri onu rahat buraxmırdı. Yenidən spirtli içkilərə və narkotikə meyllənən Uitni səhnələrdən də uzaq qalır.
Bütün bu hadisələr, keçirdiyi stress Uitnini sıxır, üzürdü. Qəribə taleli bu məşhur xanım cəmi 48 yaşında ömür yolunun sonuna gəlir…
O, 2012-ci il fevralın 12-də «Mələklər şəhəri»ndə — Los-Ancelesdəki «Beverly Hilton» otelinin dördüncü mərtəbədəki nömrəsində, hamam otağında vannada gözlərini əbədi olaraq yumdu. Həm də yalnız, təkbaşına.
Onun ölümü haqqında müxtəlif versiyalar irəli sürülür. Bəziləri onun sakitləşdirici həb, bəziləri uyuşdurucu qəbul etdikdən sonra hamam vannasında yuxu tutduğunu və buna görə suda boğulduğunu yazırlar. «The Sun» qəzetinin yazdığına görə, məşhur müğənni 2 gün davam edən bir ziyafətdə olub. Bu ziyafəti fevralın 10-da müğənni Kelli Prays təşkil edibmiş. Şahidlərin ifadəsinə görə, həmin məclisdə Uitni 31 yaşlı sevgilisi müğənni Rey Ceyin digər ifaçı Steysi Frensislə mehiribancasına söhbətləşdiyini görür. Hyuston bərk qəzəblənir və onların üstünə qışqırır. Onlar isə məşhur müğənnini sakitləşdirərək sədəcə söhbət etdiklərini bildirirlər. Bundan sonra dayanmadan spirtli içki qəbul edən Uitni oradan çıxıb qaldığı otelə gəlir. Sakitlərici həb qəbul edib vanna otağına keçir…
Polis ifaçının bədənində heç bir zorakılıq əlamətlərinə rast gəlinmədiyini bildirir. Masanın üzərindən tapılan dərman preparatlarına gəldikdə isə, yaxınları onun tez-tez sakitləşdirici həblər qəbul etdiyini təsdiqləyirlər.
Həkimlərin ehtimalına görə, bu dərmanlar spirtli içkiyə qarışan zaman bəzən insanda ciddi süstlüyə səbəb olur. Müğənninin cəsədi tapılan zaman onun başı suyun içində imiş. Amma cəsədin yarılması zamanı ciyərində aşkar edilən su onun boğulması üçün kifayət etməyəcək miqdarda olub. Bu üzdən həkimlər güman edirlər ki, onun başı keçindikdən sonra suyun içərisinə düşüb. Ölümə səbəb isə spirtli içkinin qəbul edilmiş preparatlarla reaksiyaya girməsi, nəticədə Hyustonun nəfəs almasına problem yaranması ola bilər.
Otel otağında dünyasını dəyişən Uitni Hyuston vaxtsız ölümü ilə heyranlarını, onu sevənləri çox üzdü. Məşhur «Cangüdən» filmində «I will always love you» (Mən həmişə səni sevəcəyəm!) deyən mügənni milyonların sevimlisi olaraq yaddaşlarda qaldı.

Address

S. Rəhimov
Baku

Opening Hours

Monday 10:00 - 22:00
Tuesday 10:00 - 22:00
Wednesday 10:00 - 22:00
Thursday 10:00 - 22:00
Friday 10:00 - 22:00
Saturday 10:00 - 22:00
Sunday 10:00 - 22:00

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Pioner - Coffeebook posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share