03/10/2026
Oktober.
De overgang.
Van de zomer naar de herfst.
Van buiten naar binnen.
Van luid naar stil.
En misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik een oktoberkind ben, maar ik vind deze periode iets magisch hebben.
De bloemen geven zich nog één laatste keer helemaal, voor ze zich terugtrekken. De natuur maakt zich stilaan klaar voor haar winterslaap — en misschien doen wij dat zelf ook wel een beetje.
Het siezoen om te starten met zaden oogsten en ondertussen al te dromen over de bloemen van volgend jaar.
Die donkere avonden te vullen met kaarslicht, een theetje en en terwijl een zaaiplan maken. Van kleine plannen die nog alle kanten op kunnen.
En misschien is dat ook een mooie manier om naar de herfst te kijken: niet als een seizoen waarin alles stopt, maar als een seizoen waarin er ruimte ontstaat.
Om te vertragen.
Om beter te kijken.
Om te verzamelen.
Om te dromen.
Niets groots.
Gewoon iets om naar uit te kijken.
Ik ben er klaar voor, oktober.
Laat die herfst maar komen. 🍂