31/05/2026
Mon vieil ami, tu es là depuis tant d'années. Tu as soutenu tous mes travaux. Sans toi, aucun instrument ne serait sorti de l'atelier.
Tu étais là, abandonné de tous, sans intérêt. Je t'ai sauvé et rénové. Naturellement, je n'ai pas voulu enlever tes cicatrices du passé car elles font partie de toi, de ta vie d'avant et de ton caractère.
Depuis lors, toi et moi, nous faisons des copeaux, des assemblages des vernis qui donneront du bois qui chante.
Toi, le grand silencieux de l'atelier qui m'est si précieux, merci.
Mijn oude vriend, je bent hier al zo lang. Je hebt al mijn werk gesteund. Zonder jou zou geen enkel instrument de werkplaats hebben verlaten.
Je stond daar, door iedereen verlaten, waardeloos. Ik heb je gered en gerestaureerd. Natuurlijk wilde ik je littekens uit het verleden niet uitwissen, want die horen bij jou, bij je vroegere leven en je karakter.
Sindsdien hebben jij en ik samen houtkrullen gemaakt, instrumenten in elkaar gezet en lakken aangebracht die hout zullen voortbrengen dat zingt.
Jij, de grote stille van de werkplaats, zo dierbaar voor mij, dank je wel.