27/03/2025
dagboek, Boer&Tuinder * 27 maart 2025
Met de lentezon op mijn snoet trek ik mij terug aan mijn tuinbankje en begin ik te schrijven aan een nieuw dagboek. In de verte zie ik hoe de buurman zijn akker bewerkt en รฉรฉn wordt met het landschap. Ik geniet van het ronkende geluid van zijn tractor op de achtergrond terwijl ik verdwijn in mijn gedachten. 2024 was voor ons beroepshalve zeer intens en liet toch wel een zware kater na. Het verlies van onze lieve oma vorige maand maakte ons bijzonder stil en klein en zorgde dat de grenzen eventjes bereikt waren. De nood aan een beetje quality-time met het gezin drong zich op. Het prachtige vroege lenteweer tijdens de krokusvakantie kwam als geroepen en deed ons heel eventjes op de pauzeknop duwen en stilstaan bij wat echt belangrijk is.
Zorgen voor elkaar maar evenzeer ook zorgen dat wij verder kunnen blijven boeren en kunnen blijven doen wat we graag doen. Zo maakten we de balans op van het afgelopen jaar, wat ging er goed, wat ging er fout, wat moet anders, โฆ kritisch en rationeel, op basis van de boekhoudkundige cijfers, maar ook op basis van onze eigen gegevens uit het ERP systeem en uiteraard mijn onmisbaar schriftje.
Een moeilijke oefening waar we tegen opzagen en steeds uitstelden. Achteraf gezien wel onmisbaar nu er een plan van aanpak tegenovergesteld werd en we er bijvoorbeeld ook een kas- en personeelsplanning aan koppelden opdat we ons bedrijf nog gerichter kunnen sturen. Meten is weten zeggen ze toch?
Zo schreef ik me na heel wat wikken en wegen ook in voor een businessclass over succesvol ondernemerschap. Jezelf in vraag durven stellen, openstaan voor feedback en verandering, โฆ het zijn maar enkele keywords wat menig spreker of consultant adviseert maar ik vind het vaak wollig klinken en houdt niet van die peptalk. Na afloop stelde ik echter mijn mening bij en vond het zeer verrijkend door de concrete tips en praktijkvoorbeelden die we aangeboden kregen. En zoals een voormalig getalenteerd wielrenner ooit zong, pep ik mezelf op en denk โWij zijn goed bezig.โ
Echter zijn we amper 3 maanden verder en stel ik vast dat de kasplanning helemaal niet loopt zoals het moet omdat gelden die vooraf geรฏnvesteerd werden uitblijven, de personeelsplanning toch ook wat op zijn kop staat, de handel nog steeds niet mee is in het verhaal van de producent en het weer doet waar het zin in heeft.
Rome is ook niet op 1 dag gebouwd en sommige dingen heb je eenmaal nu niet in de hand, dus relativeer ik. Niets gaat vanzelf en moeilijk gaat ook, ik geef het altijd als raad aan een ander alleen zou ikzelf willen dat het vaak anders gaat.
Maar ach, de zon schijnt, we weten dat het veel erger kan en daarom zijn we blij en geloven we in wat we doen. We gooien het roer of onze planning om en vliegen het veld in zodat alles er weer in een mum van tijd netjes bijstaat, de planten kunnen pronken en zich kunnen opmaken voor een knallend seizoen. Met de zon in ons hart en het t-shirtweer nemen we alvast geen valse start, mag het is?
