01/05/2020
R. B. Rodda & Co., Birmingham and Calcutta.
ამ მართლაც რომ იშვიათი შტუცერის შემქმნელები არიან ინგლისელები. R. B. Rodda & Co., Birmingham and Calcutta. თოფის სახელწოდება მოიხსენიებაბა ასე: Magnificent Sidelock/Ejector, “Modele de Luxe”, Double Rifle in .600 N.E., #10048. ეს კომპანი იყო ერთერთი ძველი ინგლისური კომპანიებს შორის რომლის ისტორიაც იწყება 1805წლიდან. აღნიშნული კომპანია აწარმოებდა ორ სამ და ოთხლულიან კომბინირებულ თოფებს ყველა კალიბრზე. ბორდდი ცნობილი მიწოდებელი იყო ინდოეთში და მთელ აზიაში. ორმაგი შაშხანა ბორდდა. ასე უწოდებდნე ნ მის თოფებს „შტუცერებს“. სიტყვა შტუცერი მერე გაჩნდა. სიტყვა ნიტრო ასოცირდებოდა უბოლო დენთთან და ექსპრესი ჩქაროსნულ მატარებელთან. აქედან გამომდინარე ნიტრო ექსპრესს აღიქმებოდა ასე „ძლიერი ჩქარი“ . პირველი მსოფლიო ომამდე არც თუისე ბევრი ფირმა აწარმოებდა ანალოგიური სიტემის თოფებს. როდეცასც შტუცერზეა საუბარი სრული საკეტებით, კალიბრი 600 ნიტრო ექსპრისზე თანაც წარმოებული ინგლისში ეს უკვე ბევრის მთქმელია. (600 კალიბრი მილიმეტრებში არის 15,24 მმ) აღნიშნული შტუცერი დამზადებულია ინდოლეი Raja Raghuraj Bahadur Sinha, of Haraha Estate-სთვის. ის იყო ინდოეთში უნივერსიტეტის ხელოვნების ბაკალავრის ცნობილი და განათლებული რაჯა ლინანდა სინგხის შვილი.მამამისი იყო ძალიან განათლებული და ბევრი კარგი სყოველთაო საქმიანომის ინიციატორი.ასევე მისი გატაცება იყო ნადირობაც. გამოცემული აქვს რამოდენიმე წიგნი და მის და მის შვილთან ბევრი კარგი სააქმიანი მოღვაწეობაა დაკავშირებული მათი ქვეყნის განვითარებაში. რა თმქა უნდა როგორც ჩანს მამას არც მისი შვილი ჩამორჩა ნადირობის სიყვარულლში. მან პირველმა 1933 წელს მოაწყო პირველი ექსპედიცია ევერესტზე რომელსაც თავის ავტო პარკი დაუთმო ცნობილმა ინდოელმა მონადირემ რაჯა ბანაილმა, რომელსაც მოკლული ყავდა 100 ვეფხვზე მეტი. ერთი სიტყვით არ გაუჭირდებოდათ არჩევანი თუ რა სისტემის და რა მოდელის თოფი, რომელ ქვეყქნაში უნდა შეეძინათ. გასაგებია რომ ინდოეთი ინგლისს კოლონია იყო მაგრამ მრტო ეს ფაქტორი არ ოყო გადამწყვეტი, რადგან იმ პერიოდში იგლისის საიარაღო სკოლა პირველი იყო მსოფლიოში. გასთვალისწინებელია ისიც რომ აღნიშნული თოფით უნდა ენადირათ ინდოეთში ვეფხვზე და აფრიკაში ცნობილ ხუთეულზე. შედეგი სახეზე და ნამდვილად არ შემცდარან არჩევანში. თოფის მეპატრონე გარდაიცვალ 1938 წელს. როგორც აღნიშნავენ თოფი რესტარვილებული არ არი. მისი ასეთი მდგომარეობაში ყოფნა განაპირობებულია იმით რომ დიდი ხანი არ იყო გამოყენებული და რათქმა უნდა მოვლის ფაქტორიც, რომელიც ერთერთი მნიშვნელოვანი თოფის მოხმარების პერიოდში. თოფის წონაა 6,557 კილოა ლულების სიგრძე 66 სანტიმეტრი. კონდახი დამზადებულია ბერძნული ნიგოზით. ლულები დამზადებულია ვიტფორდის ფოლადით. როგორც ავღნიშნე თოფს გააჩნდა სრული საკეტები და განთავსებული გვერდით დაფებზე. სამიზნე გათვლილი იყო 100 იარდიდან 1000 იარდამმდე (90 მ 900 მ-დე) გააჩნია ერთი ფიქსირებული სამიზნე შემდეგი ოთხი ასაწევი და ბოლოს ლულის სახაზინო ნაწილის ბოლოს სექტორული სამიზნე. მართლაც რომ საინტერესო სამიზნის კრებულია რომელიც კარგად ჩანს ლულაზე. ბევრის თქმა შეიძლება აღნიშნულ შტუცერზე მის მექანიზმზე ჩაკეტვის პრონციპზე კალიბრზე და ასე შემდეგ, მაგრამ ეხლა ამ პატარა კომენტარით შემოვიფარგლები წარმოდგენა რომ გვქონდეს აღნიშნულ მართლაც რომ უნიკალურ თოფზე. ამაში დარწმუნება ძნელი არ არი, რადგან ძალიან ძნელია ასეთი სანადირო შტუცერის ამ კალიბრიძე, ასეთი შესრულებით იმ პერიოდში ეწარმოებინა ვინმეს. (იგლისელების გარდა) პრაქტიკულად შეუძლებელია მოიძებნოს მორე სხვა ანალოგიური შტუცერი. ამიტომ ეს მოდელი წარმოადგენს ომ დროის ერთ ერთ ძვირ საკოლექციო ექსპონანტს, რაც გამოიხატება მის ფასში. მისი საკოლეკციო ფასია 400 000 ამერკული დოლარს.
