02/04/2026
Όταν άνοιξε το βιβλιοπωλείο το 1987 ήμουν οκτώ χρόνων.. θυμάμαι τον ενθουσιασμό μου για αυτό το νέο σπίτι μας...ο μπαμπάς μου είχε πάρει 4 κασέτες για το ξεκίνημα: τα μπαράκια του Γερμανού,την εκδίκηση της γυφτιας του Ρασούλη,το Σταυρό του Νότου και το soundtrack από την ταινία the sting, ενδεικτικά όλα της εποχής και των επιλογών του.
Τι χαρά που είχα επειδή μπορούσα να διαβάζω όσα και όποια βιβλία ήθελα ( "τι τυχερή που είσαι που ο μπαμπάς σου έχει βιβλιοπωλείο!" λέγανε τότε οι συμμαθητές και αργότερα οι συμφοιτητές μου)και να μεγαλώνω μέσα στα βιβλία!
Σε μια εποχή χωρίς κοινωνικά δίκτυα,stories,events κτλ ο μπαμπάς μου διοργάνωσε πλήθος εκδηλώσεων πολύ πρωτοποριακών για την εποχή: παρουσιάσεις βιβλίων ( Κύρκος, Φαράκος, Ρασούλης κ.α.),θεατρικές παραστάσεις, προβολές παιδικών ταινιών (κινηματογράφοι Απόλλων και Αστόρια), παραστάσεις Καραγκιόζη, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, βραβεύσεις Κρητικών συγγραφέων, συναυλίες -αφιερωματα σε Καββαδία και Ελύτη στον Κουλε, εκδόσεις βιβλίων,εκθέσεις κρητικού, παιδικού και αγροτικού βιβλίου, παζάρια βιβλίου, αποκριάτικα πάρτυ, εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο, βραδιές ποίησης συνοδεία μουσικής στο χώρο του βιβλιοπωλείου.(Τα Χριστούγεννα του '88 έφτιαξε εκατοντάδες κουτάκια με μια σαρδέλα, μια οδοντογλυφίδα και μια ελιά και ένα σημείωμα " τα άλλα τα έφαγε ο Κοσκωτάς! " και τα μοίραζε σαν δώρο στον κόσμο!)
Όλα τα χρόνια ο πατέρας μου ήταν κοντά σε φορείς όπως σχολεία, φυλακές, οργανισμούς, πολιτιστικούς συλλόγους,εθελοντικές και φιλανθρωπικές ομάδες,αριστερά σχήματα και έδινε απλόχερα βιβλία κάθε φορά που το ζητούσαν (το κάνει ακόμα αφού αρνείται να πολτοποιήσει τα βιβλία που έχουν απομείνει).
Οι φωτογραφίες είναι δυστυχώς λίγες και το αρχείο μικρό για όλα αυτά τα σχεδόν 40 χρόνια λειτουργίας του βιβλιοπωλείου. Θυμάμαι όμως την κόκκινη ξύλινη βαριά πόρτα που έμπαινε κάνεις στο χώρο και ο μπαμπάς μου στο γραφείο του να κάνει "αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία"και να υποδέχεται με ευγένεια μικρούς και μεγάλους, ανθρώπους τηκαι να υποδέχεται με ευγένεια μικρούς και μεγάλους, ανθρώπους της διανόησης του Ηρακλείου που έχοντας ως σημείο συνάντησης το βιβλιοπωλείο, κουβέντιαζαν για την πολιτική επικαιρότητα και άλλα πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα αλλά και ανθρώπους λαϊκούς που έβρισκαν στο βιβλιοπωλείο ένα κλίμα οικογένειας και έκαναν την καθιερωμένη τους βόλτα για να αγοράσουν τα βιβλία για τα πιτσιρίκια τους, αλλά και φοιτητές και εκπαιδευτικούς και γενικότερα λάτρεις του βιβλίου και ψαγμενους αναγνώστες.
Σε μια εποχή που τα βιβλιοπωλεία δυστυχώς κλείνουν, καθώς το αναγνωστικό κοινό διαρκώς συρρικνώνεται,είναι θεωρώ πλήγμα για το Ηράκλειο που κλείνει ένα ιστορικό βιβλιοπωλείο σαν το δικό μας καθώς ήταν τοποσημο- κομμάτι από ένα Ηράκλειο που δεν υπάρχει πια. Ένα Ηράκλειο που διαρκώς αλλάζει και έχει μεταμορφωθεί σε μια πόλη παραδομένη στον τουρισμό και στις πολυεθνικές .
Τέλος εποχής λοιπόν. Σας ευχαριστούμε όλους για την στήριξη σας όλα αυτά τα χρόνια και για τα καλά σας λόγια. Κάνουν την διαδικασία μαζέματος και αδειασματος του χώρου λιγότερο δύσκολη.
Να είστε όλες και όλοι καλά!
Αργυρώ Κυριάκη
