18/06/2026
Πριν έξι μήνες. Και κάτι. Λέω του Μαυράκη. Ρε να σου δώσω ένα ζευγάρι ακόμα. Σε ανοιχτό. Αυτά τα έχεις διαλύσει. Του είχα δώσει πέντε μια χρόνια πριν. Δε πήγε ο νους μου γιατί δε κοιτούσε να φοράει άφθαρτα. Έπαιζε δυναμικά. Λέω. Παίζει τηγανιτή. Λέω. Θα τον χαρώ. Με κερκίδα να βοηθάει στη ρακέτα. Και δέκα μέρες μετά. Ούτε. Μια βδομάδα. Μου στέλνει ο Παύλος . Πήδηξε απ' τον τρίτο. Και πάμε σε κηδεία. Πήγαμε. Κάναμε μια μάζωξη σε κλειστό. Έφτιαξα. Ένα γραφικο. Άφησα μια μπαλλα στο μνήμα....αλλάζω το δρόμο που πάω στα οαρακια. Πάντα από πάνω. Από κει που δούλευε πλέον ....και σήμερα θυμήθηκα. Κι αποτελεί τη πιο ωραία μου δωρεά ποτέ. Απ' τις. 1900 κοντά. Λέω. Έδωσα κάτι μπλούζες. Θα πουν τις έδωσε ο Αντώνης. Και μόλις μπει στην εφημερίδα. Θα στείλω στη ξαδέρφη του. Που είχε πει. Και τώρα που θα πω στο γιο μου ότι πηγές.....πως θα του εξηγήσω. Θα της στείλω. Πες του μικρού ότι ο Αντώνης πήγε Αμερική. Στο μπάσκετ κάπου δουλειά. Μακριά. Αλλά να κοιτά. Έδωσε μπλούζες σε ένα ίδρυμα .. ....το γράφει στην εφημερίδα ..... Ωραία τα γραφικά. Οι δύο ομάδες μας. Το ματς με όλες τις κοινές φανέλες. Αλλά τώρα κάνουμε κάτι για τον ανιψιό του.....
