Σε μια πολύ όμορφη γωνιά της Μακεδονικής γης, βρίσκεται και εδρεύει ο Σύλλογος Ανατολικορωμυλιωτών Κορινού.
Η ιστορία του μοιάζει κάπως με παραμύθι, ένα παραμύθι όμως πέρα ως πέρα αληθινό.
Πριν από χρόνια άρχισε να υλοποιείται η ιδέα της ίδρυσης του πολιτιστικού αυτού συλλόγου. Ηταν τότε που κάποιοι οραματίζονταν αυτό που αργότερα έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο στα πολιτιστικά πράγματα του τόπου
μας. Ήταν τότε που είχε ωριμάσει η ιδέα της ίδρυσης ενός συλλόγου που θα συνέβαλλε στη διατήρηση της ανατολικορωμυλιώτικης παράδοσης.
Επρόκειτο αρχικά για μικρές παρεμβάσεις στην καθημερινότητα της ζωής της μικρής ανατολικορωμυλιώτικης κοινωνίας, γεμάτες όμως μεράκι. Την αδυναμία αναπλήρωνε η προσπάθεια, την υστέρηση η διάθεση, την έλλειψη η προσφορά, την οικονομική αδυναμία η προσωπική εργασία. Η πρόοδος του συλλόγου είχε γίνει ατομική υπόθεση. Ο καθένας έθετε στην υπηρεσία του κοινού καλού κάθε τι δικό του. Μια θαυμαστή συνεργασία. Συστράτευση ψυχών και σωμάτων.
Ο Σύλλογος Ανατολικορωμυλιωτών Κορινού ιδρύθηκε το 2008 από πρόσφυγες του Άσπρου της Βουλγαρίας (σημερινή Buila), με σκοπό να στεγαστούν οι μνήμες, οι νοσταλγίες και τα ακούσματα των γονιών τους.
Ιδρύθηκε από Ανατολικορωμυλιώτες που πίστευαν και πιστεύουν πως η αλησμόνητη πατρίδα είναι ένας τόπος ιερός που η θύμησή του για τους περισσότερους από εμάς βρίσκεται καλά φυλαγμένη στην καρδιά και στο μυαλό μας, κυρίως μέσα από τις μνήμες των προγόνων μας που σίγουρα κανείς δεν θέλει να τις απαρνηθεί. Αντιθέτως, στόχος αυτού του συλλόγου αλλά και του καθένα μας ξεχωριστά, έχει γίνει η αναβίωση όλων των εθίμων και των παραδόσεών μας.
Ιδρύθηκε από πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας, που πέρα από την παράδοση μετέφεραν και τον πόνο και τις κακουχίες τους, μα πάνω από όλα μετέφεραν την εργατικότητά τους, τον υψηλό τους πολιτισμό, την εντιμότητα και τον αδάμαστο χαρακτήρα τους, έγιναν πρόσφυγες προόδου, ευημερίας και πολιτισμού όπου κι αν εγκαταστάθηκαν. Παραμένουν όμως πάντοτε νοσταλγοί των αλησμόνητων πατρίδων και πιστοί προστάτες της ανατολικορωμυλιώτικης παράδοσης με στόχο ζωής την διαχείριση και την διάσωσή της. Σε αυτούς τους υψηλούς στόχους ο σύλλογος αυτός και όλοι εμείς θέλουμε να συμβάλουμε και να στηρίξουμε τους τόσους άξιους τους απογόνους της φυλής μας. Για μας ο τόπος των προγόνων μας είναι ιερός, ο πολιτισμός τους όμως ακόμη ιερότερος, γιατί μπορεί να διαδοθεί και να δώσει τις βάσεις για ένα υγιές οικοδόμημα μιας κοινωνίας με άξιες και αρχές όπως αυτές των παππούδων μας.
Είναι αλήθεια, ότι εμείς αργήσαμε πολύ, αλλά ήρθε ο καιρός, για να στοχαστούμε, να αφυπνίσουμε, και να ενσκήψουμε σε ένα χρέος μας και μια ανάγκη, να μην αφήσουμε τον αδυσώπητο χρόνο να κόψει τις γέφυρες που μας ενώνουν με το παρελθόν των προγόνων μας, τη φύτρα της γενιάς μας. Την κληρονομιά μας δεν θα την απαρνηθούμε ποτέ.
