13/08/2026
Ορισμένοι από τους επόμενους τίτλους μας που επιθυμούμε -γεροί να είμαστε όλοι και όλες- να κυκλοφορήσουν μέχρι το τέλος του 2026, όχι κατ’ ανάγκη με την παρακάτω σειρά:
*
1. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
Ανέστης Ευαγγέλου, ποιήματα (1956-1993)
----------
Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές μας, εκπρόσωπος της λεγόμενης δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς. Η ποίησή του χαμηλόφωνη και καίρια, εξακολουθεί να ενδιαφέρει το αναγνωστικό κοινό που τον αναζητά τριάντα δύο χρόνια μετά τον θάνατό του και είκοσι και πλέον χρόνια από την τελευταία συγκεντρωτική έκδοση του έργου του. Ευχαριστούμε θερμά την οικογένεια του ποιητή που μας εμπιστεύθηκε σε αυτό το ιδιαίτερα σημαντικό βήμα.
Και κάτι ακόμα, ο ποιητής Ανέστης Ευαγγέλου, ο κατά κόσμον και για λόγους βιοπορισμού εκτελωνιστής Ανέστης Παπαδόπουλος, έχει ξέχωρη συναισθηματική βαρύτητα για εμάς.
*
Δώρα Κασκάλη, Η πιο ασφαλής πατρίδα, ποιήματα
----------
Η συλλογή απέσπασε το Α’ βραβείο στον 31ο διαγωνισμό «Κούρος Ευρωπού» της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρίας «Τέχνη» του Κιλκίς και είναι αφιερωμένη στη μνήμη του εκλιπόντος πατέρα της ποιήτριας, ένα είδος μνημόσυνου, αλλά και αποχαιρετισμού στη δρακογενιά που έχτισε μεταπολεμικά την Ελλάδα.
Την αναμένουμε με συγκίνηση.
*
Γιαννούλα Π. Μαυρόγιαννη, Επανεκκίνηση
----------
«Αφιερώνω την Επανεκκίνηση με όλη μου την ψυχή στα κορίτσια, στις γυναίκες, γνωστές και άγνωστες. Σε κάθε μία ξεχωριστά για τον προσωπικό, καθημερινό της αγώνα να τα καταφέρει, να σπάσει τα δεσμά της και να βρει τη δική της λύτρωση».
Πρώτη ποιητική απόπειρα για την Γιάννα, αλλά με εμπειρία ζωής και εσωτερική δύναμη για επανεκκινήσεις κάθε λογής στη ζωή.
*
2. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Κατερίνα Ασημακοπούλου, Για να μην ακούω το βιολί, μικρά πεζά
----------
«Υπάρχουν άνθρωποι που για να μην ακούνε το βιολί γεμίζουν τη ζωή τους με δουλειές, έρωτες, ταξίδια και θόρυβο. Υπάρχουν κι άλλοι που κάποια στιγμή σταματούν έστω για λίγο και το ακούν. Τέτοιοι είναι οι άνθρωποι αυτού του βιβλίου. Αγαπούν τόσο βαθιά, συγχωρούν τόσο δύσκολα, θυμούνται τόσο επίμονα και συγκινούνται τόσο εύκολα. Επιστρέφουν διαρκώς στη μουσική. Όχι για να ξεχάσουν, αλλά για να αντέξουν τη μνήμη».
Αν και η Κατερίνα έχει προϋπηρεσία στην ποίηση, το βιβλίο αυτό είναι η πρώτη της πεζογραφική δουλειά και την αναμένουμε με πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον.
*
Γιώτα Ατζακά, Τα όνειρα της Ηλέκτρας, νουβέλα
----------
Μετά από λαμπρή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών, πλήθος δημοσιεύσεων περί την αρχαιολογία και μονογραφιών της για τα ψηφιδωτά του του παλαιοχριστιανικού κόσμου, ήρθε η ώρα της λογοτεχνίας. Η Γιώτα Ατζακά καταθέτει με πυκνότητα, αγάπη και ειλικρίνεια την οφειλή της προς τον Πατέρα, μορφή σημαντική στο βιβλίο της ζωής του καθένα μας.
Αν και η συγγραφέας παραμένει πολύπειρη των κειμένων, η νουβέλα αυτή είναι η πρώτη της πεζογραφική κατάθεση με νόστο για την πατρίδα της παιδικής ηλικίας και νοσταλγία για τον πολιτισμό της καθημερινότητας.
*
Πάρις Γεωργίου, Τα παιδιά της χιλιετίας, μυθιστόρημα
----------
Χρόνος, το κοντινό μέλλον. Τόπος, η Γαλλία. Μια ομάδα νεαρών ακτιβιστών επιδίδεται σε δράσεις οικολογικής τρομοκρατίας. Η αστυνομία αναθέτει σε δυο επιθεωρητές να ερευνήσουν την κατάσταση. Κεντρικό πρόσωπο η Ζαν Ρομέ, δεκαεννιά ετών, κόρη υπουργού, η οποία αποπειράθηκε να καεί ζωντανή κατά τον εμπρησμό ενός καθεδρικού ναού στο Παρίσι.
Πρώτη εμφάνιση στα γράμματα για τον Πάρι, κατευθείαν στα πεζογραφικά βαθιά ύδατα της πεζογραφίας με μυθιστόρημα. Δεν τον φοβόμαστε, είναι καλός κολυμβητής.
*
Μαρίνα Καρτελιά, Η αλεπού θα μιλήσει, μυθιστόρημα
----------
Η Ρόη έχει αφήσει πίσω τη Σκωτία και μετακομίζει στην Καστοριά. Στέλνει από το κινητό της τηλέφωνο μήνυμα «Μετακίνηση 6», το οποίο στη διάρκεια των εγκλεισμών σήμαινε τον περίπατο με το κατοικίδιο. Η Ρόη, όμως, βγάζει βόλτα μια αλεπού που κάθε μέρα την περιμένει την ίδια ώρα, στο ίδιο σημείο και που την προτρέπει σε ένα ταξίδι ανά την Ελλάδα, ένα «ταξίδι αυτογνωσίας», όπως χαρακτηριστικά της είπε εκείνη – ποιος; Η αλεπού; Εκτός κι αν μιλάνε οι αλεπούδες.
Μετά την ποιητική της συλλογή «Ανάδυση», η Μαρίνα Καρτελιά, αρχετυπική και πολύπειρη αναγνώστρια αποπειράται εδώ το πρώτο της πεζογραφικό βήμα.
*
Ρένα Λασπίτη, Μέρα νύχτα στην πόλη, διηγήματα
----------
«Άνθρωποι της πόλης. Θα τους δεις να στέκονται ακίνητοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, περιμένοντας να ανάψει το φανάρι πράσινο. Ύστερα ξεκινούν τη διαδρομή τους, ο καθένας με τον δικό του βηματισμό. Ιστορίες που μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά ποτέ δεν είναι ίδιες. Ιστορίες που φωτίζουν αθέατες στιγμές και μυστικές διαδρομές μιας μοναχικής καθημερινότητας φτιαγμένης από ανθρώπινα υλικά».
Εσωτερικός μονόλογος, αναρωτήσεις και τρυφερότητα για την ανθρώπινη συνθήκη στη σύγχρονη πολυπρόσωπη Αθήνα από την πρωτοεμφανιζόμενη Ρένα Λασπίτη. Με το καλό.
*
Ιωσήφ Μανίκης, Το άνισο φτερό, γλυκόπικρες ιστορίες
----------
Η Τζέιν Μπίρκιν αναδύεται από την «Πισίνα» μέσα από το πανί κάποιας κινηματογραφικής αίθουσας στην Πρέβεζα. Το πασχαλινό αρνί εκείνης της χρονιάς, όμως, είναι μαύρο και δεν θα σουβλιστεί: ο πατέρας, ανήμερα του Πάσχα, πρέπει να οδηγηθεί εκτάκτως στη Γυάρο, ενώ το πικάπ παίζει τραγούδια απαγορευμένα επειδή είναι κόκκινα, και ο Δεσπότης, κατακόκκινος από τον θυμό του, διατάζει όλους τους άλλους να φάνε κατακαλόκαιρο αχνιστές σιδηρούχες φακές.
Έντεκα άνισες ιστορίες αφηγούνται με τρυφερότητα και τραχύτητα κάτω από το άνισο φτερό της Ιστορίας, το αποδημητικό ταξίδι της ενηλικίωσης.
Δεύτερο προσωπικό βιβλίο του Ιωσήφ, ο οποίος μετά την αγαπημένη του επιστημονική φαντασία εμφανίζεται με διαφορετική πεζογραφική περιβολή.
*
Νίκη Μουντράκη, Πολύς ουρανός κι ένα σύννεφο, διηγήματα
----------
«Δώσε μου τούτη τη μέρα», της ψιθυρίζει και την πιάνει από το χέρι. Σέρνεται το κουβάρι με τη δαντέλα στο πάτωμα. Ντυμένοι στα λευκά χορεύουν. Τη σηκώνει ψηλά ο παππούς. Τραντάζεται η γιαγιά από τα γέλια. Έτσι θα είναι, μάλλον, ο παράδεισος».
Κείμενα που λειτουργούν ως ανοιχτή πύλη προς τον κόσμο του ονείρου, εκεί όπου ο χρόνος χάνει τα όριά του και η πραγματικότητα συνυπάρχει με το φανταστικό. Ποιητικές εικόνες, λεπτοί συμβολισμοί και νοσταλγική ατμόσφαιρα που αιωρείται ανάμεσα στο φως και τη σκιά καθρεφτίζοντας τις ανεξίτηλες επιθυμίες μας.
Πρώτη πεζογραφική απόπειρα και για την Νίκη, μετά την ποιητική της συλλογή «Άτρωτοι όχι πια».
*
Δημήτρης Στατήρης, Όχτος, νουβέλα
----------
Η έντονα κινηματογραφική ατμόσφαιρα της γραφής του Όχτου μετατρέπει την επιφάνεια των νερών του ποταμιού σε επιφάνεια προβολής του σκληρού κόσμου της θεσσαλικής ενδοχώρας. Η βία υφίσταται απλώς ως εύλογο παρακολούθημα της φύσης, ενώ η ουδετερότητα της αφήγησης λειτουργεί καλειδοσκοπικά ως τρόπος παρατήρησης της ροής του τόπου και του χρόνου, δίχως επεξηγήσεις και βεβαιότητες.
Στο έβδομο πεζογραφικό του έργο ο Δημήτρης Στατήρης καταθέτει ένα καθαρόαιμο, θα το δείτε και μόνοι σας λογοτεχνικό αφήγημα.
*
3. ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Ίβο Άντριτς, Η Γιέλενα και άλλες ιστορίες.
----------
Ιδιαίτερα ευχάριστη η συγκυρία, εξαιρετική η τιμή: με την άδεια του «Ιδρύματος Ίβο Άντριτς» της Δημοκρατίας της Σερβίας πρόκειται να κυκλοφορήσουν στα ελληνικά οχτώ κείμενα του Νομπελίστα συγγραφέα αμετάφραστα ως τώρα στα ελληνικά, ανάμεσα σε αυτά και ένα αινιγματικό ποίημά του για την Ελληνίδα Λίλα Λαλαούνη. Κείμενα από τη βοσνιακή του περίοδο, κατοπινά της αναγνώρισης στην χώρα του και έπειτα της παγκόσμιας αποδοχής.
Μεγάλη η ευθύνη μας για την εμπιστοσύνη του ΙΙΑ να εντάξουμε νομπελίστα στον κατάλογό μας ελάχιστους μήνες, ούτε καν έτος, από την ίδρυση του οίκου, άλλο τόσο μεγάλη και η χαρά μας να το μοιραστούμε με το αναγνωστικό κοινό.
*
Τα βιβλία αυτά του τελευταίου τετραμήνου του 2026 έρχονται να προστεθούν από κοινού σε εκείνα των:
-Μπράνισλαβ Νούσιτς, Αυτοβιογραφία,
-Δημοσθένη Καμπούρη, Η βόλτα με το φτυάρι, διηγήματα,
-Λεφ Τολστόι, Χατζη-Μουράτ, νουβέλα,
- Θοδωρή Σαρηγκιόλη, Δύσκολα Νερά, ποίηση,
- της Πεζο-πορείας, κείμενα Δημιουργικής Γραφής [ συλλογικό έργο με κείμενα Σοφίας Θεοδοσιάδου, Κακλαμάνη Μαρίας, Ραπτοπούλου Κατερίνας, Κομπορόζου Ολγας, Κυπριανίδου Μαρίας, Μπακάση Αναστασίας, Οδθαλμίδου Κυριακής και Χαλίδου Τατιάνας],
- Ευάγγελου Αληγιζάκη, Δικανική κρίση κα ασυνείδητο, δοκίμιο
-Μιλτιάδη Φρύσσα, Η κόκκινη γελάδα, διηγήματα,
και να συγκροτήσουν το φετινό [εκδοτικό, ποιητικό, πεζογραφικό και δοκιμιακό] σύμπαν του ΒΑΓΟΝΕΤΟΥ.
Η επιθυμία μας να επικεντρωθούμε τριμερώς σε έργα κλασικής λογοτεχνίας, βαλκανικής πεζογραφίας, και σύγχρονων Ελλήνων και Ελληνίδων δημιουργών παραμένει σταθερή, όπως και το όραμα να δημιουργήσουμε μία κοινότητα δημιουργών που να συνομιλούν μεταξύ τους, κι όλα αυτά με τυπογραφική αρτιότητα, άξιες επιμέλειες, ακριβείς μεταφράσεις και επίκαιρες προτάσεις.
Ελπίζουμε να ανταποκριθούμε.
Φωτογραφία ανάρτησης: Γιάννης Βασαλάκης, Νάξος.