11/08/2026
சக்கம்மாள் சாமி: ஒரு நாட்டுப்புறத் தெய்வத்தின் வரலாறு
இல்லற வாழ்வு
சக்கம்மாள், கல்லுப்பட்டி கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஓர் அருந்ததியப் பெண். இவளை அக்கேடம்பட்டியைச் சேர்ந்த ஓர் இளைஞர் மணமுடித்தார். திருமணத்திற்குப் பிறகு இருவரும் அக்கேடம்பட்டியில் மிகவும் மகிழ்வுடன் வாழ்ந்து வந்தனர். சக்கம்மாள் தன் கணவர் மீது அளவற்ற அன்பும் காதலும் கொண்டிருந்தாள்.
பொதிமாட்டு வியாபாரம் செய்து வந்த அவளது கணவர், தொழில் நிமித்தமாக அடிக்கடி வெளியூர் செல்வது வழக்கம். அந்தச் சமயங்களில் சக்கம்மாள் தன் மாமியாருடன் வீட்டில் இருப்பாள். தன் மகன் மீது மருமகள் அதீத அன்பு செலுத்துவது மாமியாருக்குப் பிடிக்கவில்லை. இதனால், கணவன் - மனைவி இருவரையும் பிரிக்க அவள் தக்க சமயத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தாள்.
சந்தேகமும் பிரிவும்
அக்காலத்தில் 'தண்டுமாதேவார்' என்றொரு சமூகத்தினர் இருந்தனர். ஊர் ஊராகச் சென்று யாசகம் பெறுவதும், பழைய துணிகளைத் தைத்துக் கொடுப்பதும் இவர்களது வழக்கம். சக்கம்மாளின் கணவர் வெளியூர் சென்றிருந்த ஒரு நாளில், தண்டுமாதேவார் ஒருவர் அவள் வீட்டுக்கு வந்து யாசகம் கேட்டார். இயல்பிலேயே இரக்க குணம் கொண்ட சக்கம்மாள் அவரிடம் அன்பாகப் பேசினாள்.
மேலும், கிழிந்திருந்த தன் சேலை முந்தானையைத் தைத்துக் கொடுக்கும்படி கேட்டு, அவர் தைக்கும்போது அவர் அருகிலேயே அமர்ந்திருந்தாள்.
இதனைச் சந்தேகக் கண்ணோடு பார்த்தாள் மாமியார். வெளியூரிலிருந்து மகன் திரும்பி வந்ததும், நடந்ததைத் தவறாகத் திரித்துக் கூறினாள். உண்மையறியாமல் கடும் கோபமடைந்த கணவன், சக்கம்மாளைக் கடுமையாக அடித்து அவளது பிறந்த வீட்டிற்கே விரட்டி விட்டான். கணவனின் இந்தச் செயலால் மிகுந்த மனவேதனை அடைந்த சக்கம்மாள், தன் தாய் வீட்டிற்கே திரும்பிச் சென்றாள்.
கணவனின் மரணம்
சில காலத்திற்குப் பிறகு, தன் மனைவியின் மீது எவ்விதத் தவறும் இல்லை என்ற உண்மையை உணர்ந்த கணவன், அவளைத் திரும்ப அழைத்து வரச் சென்றான். ஆனால், ஆழமான காயம்பட்டிருந்த சக்கம்மாள் அவனுடன் செல்ல மறுத்துவிட்டாள். இவ்வாறு இரண்டு முறை நிகழ்ந்தது. மூன்றாம் முறையாக அவன் வந்து அழைத்தபோதும், சக்கம்மாள் அவனுடன் செல்லச் சம்மதிக்கவில்லை.
ஏமாற்றத்துடன் கணவன் தனியே ஊருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். செல்லும் வழியில் 'உப்போடை' என்ற இடத்தின் அருகே அவனைப் பாம்பு கடித்துவிட்டது. உடலில் விஷம் வேகமாகப் பரவி, அவன் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருந்தான். இதைக் கேள்விப்பட்ட ஊர் மக்கள் பதறியடித்துக் கொண்டு அங்கு சென்றனர். செய்தியறிந்த சக்கம்மாளும் ஓடோடி வந்தாள்; ஆனால், அவள் வருவதற்குள் அவளது கணவன் பரிதாபமாக உயிரிழந்துவிட்டான்.
பத்தினித் தன்மையை நிரூபித்தல்
இறந்த உடலை இனி ஊருக்குள் எடுத்துச் செல்வது சிரமம் எனக் கருதிய பெரியவர்கள், அங்கேயே உடலைத் தகனம் செய்ய முடிவு செய்தனர். பெண்கள் ஊருக்குத் திரும்பியதும், ஆண்கள் சிதை அடுக்கித் தீ மூட்டினர். ஆனால், என்ன முயன்றும் விறகில் தீப்பற்றவே இல்லை.
இச்செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட சக்கம்மாள், உடனடியாகச் சிதை இருந்த இடத்திற்கு விரைந்து வந்தாள். தான் ஒரு பத்தினி என்பதை நிரூபிக்க உடன்கட்டை ஏறப் போவதாகவும், தன் கணவனின் சிதைக்குத் தானே தீ மூட்டப் போவதாகவும் கூறினாள்.
ஆனால், இப்போதே கணவனின் உடலை எரித்துவிட்டால், பின்னர் அவள் எப்படி உடன்கட்டை ஏற முடியும் என்று அங்கிருந்தவர்கள் சந்தேகமடைந்தனர்.
அப்போது சக்கம்மாள், தன் கணவனின் சுண்டு விரலை மட்டும் வெட்டி எடுத்து, அதைத் தன் சேலை முந்தானையில் பத்திரமாக முடிந்து கொண்டாள். (அருந்ததியர் சமுதாயத் திருமணங்களில், மணமகன் மற்றும் மணமகளின் சுண்டு விரல்களை இணைத்து அக்னியை வலம் வரும் வழக்கம் இதனால்தான் உருவானது என்று கூறப்படுகிறது). பின்னர் அவள் சிதைக்குத் தீ மூட்டினாள்; அதுவரை பற்றாத நெருப்பு, உடனடியாகப் பிடித்து எரிந்து கணவனின் உடலைச் சாம்பலாக்கியது. அவளது பத்தினித் தன்மையைக் கண்டு ஊர் மக்களே வியந்து நின்றனர்.
பாளையக்காரரின் சவால்
அதன் பிறகு, கணவனை நினைத்துச் சக்கம்மாள் 21 நாட்கள் விரதமிருந்தாள். தீச்சட்டி ஏந்திப் பல ஊர்களுக்கும் சென்ற அவள், இறுதியாக எட்டையபுரத்தை அடைந்தாள். அங்குள்ள பாளையக்காரரைச் சந்தித்து, தன் விரதத்திற்காக எலுமிச்சைப் பழங்களைக் கேட்டாள். பாளையக்காரரின் தோப்பில் எலுமிச்சை மரங்கள் ஏராளமாக இருந்தும், அவை காய்க்காமலேயே இருந்தன.
அதனால் அவர் அவளிடம், "நான் உனக்கு விலை கொடுத்து எலுமிச்சை வாங்கித் தர முடியாது. நீ உண்மையிலேயே பத்தினியாக இருந்தால், இந்த மரங்களைக் காய்க்கச் செய். அப்படிக் காய்த்துவிட்டால், உனக்குத் தேவையான அளவு பழங்களைப் பறித்துக் கொள்" என்று சவாலாகக் கூறினார். சக்கம்மாளும் அதற்குச் சம்மதித்துத் திரும்பினாள்.
உடன்கட்டை ஏறுதல்
தனது 21 நாள் விரதம் முடிந்ததும் உடன்கட்டை ஏற அவள் முடிவு செய்திருந்தாள். 21-ஆம் நாளன்று எட்டையபுரம் பாளையக்காரரைச் சந்தித்து மீண்டும் எலுமிச்சைப் பழம் கேட்டாள். அவர் சென்று தோப்பைப் பார்த்தபோது, காய்ந்திருந்த எலுமிச்சை மரங்கள் முழுவதும் பழங்கள் பழுத்துத் தொங்குவதைக் கண்டு அதிர்ச்சியும் ஆச்சரியமும் அடைந்தார். சக்கம்மாளின் மகிமையையும் பத்தினித் தன்மையையும் உணர்ந்து வியந்த அவர், அவளுக்குத் தேவையான எலுமிச்சைப் பழங்களுடன் ஒரு துப்பட்டா, ஒரு பானைச் சோறு, வீரியநல்லூர் பட்டு மற்றும் மூன்றேகால் ரூபாய் காணிக்கை ஆகியவற்றை வழங்கி, மேள தாளங்கள் முழங்க அவளை மரியாதையுடன் வழியனுப்பி வைத்தார்.
அங்கிருந்து, தன் கணவனின் உடல் தகனம் செய்யப்பட்ட உப்போடைப் பகுதிக்குச் சக்கம்மாள் வந்தாள். தான் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்த கணவனின் சுண்டு விரலைத் தன்னோடு சேர்த்துக் கொண்டு, சிதையில் அமர்ந்து உடன்கட்டை ஏறினாள். தன் உயிரை நீப்பதற்கு முன், "என்னை வழிபடும் மக்களுக்குச் சகல நன்மைகளையும் வழங்கி, அவர்களைக் காலமெல்லாம் காப்பேன்" என்று அருளாசி வழங்கிச் சென்றாள்.
தெய்வமாகச் சக்கம்மாள்
அவள் உடன்கட்டை ஏறிய அதே இடத்தில், உறவினர்கள் சக்கம்மாளுக்கு ஒரு சிலை அமைத்து அவளைத் தெய்வமாக வழிபடத் தொடங்கினர். அவளது நினைவாக, தங்கள் குடும்பங்களில் பிறக்கும் முதல் குழந்தைக்கு 'சக்கையா' என்றும், 'சக்கம்மாள்' என்றும் பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தனர்.
காலப்போக்கில், அந்த இடத்தில் சக்கம்மாளுக்கு ஒரு பெரிய கோயில் கட்ட அவளது பக்தர்களும் உறவினர்களும் ஆசைப்பட்டனர். ஆனால், அதற்காக முயற்சி செய்யும் ஒவ்வொரு முறையும் ஏதாவது ஒரு தடை வந்து கோயில் கட்டும் பணி நின்றுபோனது. "என் மக்களே இன்னும் வசதியான வீடுகள் இல்லாமல் குடிசைகளில் வாழும்போது, எனக்கு மட்டும் எதற்குக் கோயில்?" என்று சக்கம்மாளே தன் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியதாக மக்கள் நம்புகின்றனர். எனவே, அவளுக்குக் கோயில் கட்டப்படவில்லை.
தற்போது சக்கம்மாளுக்கு 56 பங்காளி குடும்பங்கள் உள்ளன. இவர்கள் அனைவரும் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை ஒன்றுதிரண்டு வந்து சக்கம்மாளைப் பயபக்தியுடன் வழிபடுகின்றனர். மேலும், மடத்துப்பட்டிக்கு அருகில் உள்ள சத்திரப்பட்டியைச் சேர்ந்த அருந்ததியர் மக்களும் சக்கம்மாளைத் தங்கள் குலதெய்வமாகப் போற்றி வணங்கி வருகின்றனர்.
இந்நூலைப் பெற விரும்புவோர் Comment-இல் 'BOOK' எனத் தெரிவிக்கவும்
Price : ₹ 560+50 shipping
