31/10/2019
# #प्रत्येक नारी पुरुषले पढ्न जरुरी छ बिशेष समाजमा घटिरहेको यथार्तलाई.. प्रेम,रोम्यान्स,मिलन,बिछोड,मनोविज्ञान,सद्भाब तथा सरल भाषाले सम्रिश्रन गरी उपन्यास द्रारा जस्ताको तस्तै चित्रण गर्न खोजिएको यस उपन्यास पढे पछी प्रेम गर्ने सबैले कथाका पात्र आफैलाई पाउनेछन्न....
# #कृयया कुनै शब्दहरु शुद्ध नभएको खण्डमा क्षमाप्रार्थी छु । 🙏⚘⚘
(धुम्रपान एवं मादक पदार्थ स्वास्थ्यका लागी हानिकारक छ । )
मेसेज झंण्डै दुई सयको हाराहरीमा रहेछन्न त्यसै मध्य आँखा कुशुम क्षेत्री नियाल्दै बुढी औंलाले मोबाईल घिसारीरहे बल्ल तल्ल भेटियो एसेप्ट गरे आठ दश ओटा मेसेज रहेछन्न पढ्न थाले.....
लेखिएको थियो
सँगित जि तपाई त कथा राम्रो लेख्नुहुदो रहेछ दुई चार ओट उपन्यास पढेको थिए के तपाई मेरो बेथालाई तपाईको लेखमा उत्तार्न सक्नु हुन्छ...? ......... उस्को मेसेज देखेर के प्रतिउत्तर दिउजै भो...
रिप्लाईमा केबल एत्ति जबाफ फर्काईदिए म त लेख्ने मान्छे यदी तपाईको कथाले समाजलाई कुनै सतमार्ग तर्फ डोर्याउछ भने किन नलेखु.... सुनाउनुस न है......
उ आफ्नो बेथा सुनाउन आतुर थिई तर समय बेस्तताका कारण सुन्ने अवसर पाएको थिईन झंण्डै हप्तौ दिन पछी शंनिबार पारेर आफैले मेसेन्जरमा कल गरे....
उ एक एक गर्दै आफ्नो जिबन भोगाई सुनाईरहेकी थिई म सुनसान सुनिरहेको थिए बेला बेला उ सुँक सुँकाउथी आफ्नो कथा भन्दै गर्दा त कहिले खित्का छोडेर हाँस्थि उस्को कथानै यस्तै थियो कहिले रुवाउने खाल्का त कहिले हँसाउने खाल्का झंण्डै दुई घँण्टाको अंन्तराल पछी उस्को र मेरो भलाकुशारी टुङ्गियो उस्ले त सारा बेदना सनाई केही रात पक्कै मिलेको आभाष सम्म गरि अब पालो मेरो थियो शब्दमा,उपन्यासमा कसरि लेख्ने बढो सोचमा परे..... लाग्छ संसारको सबै भन्दा गार्ह्रो कामनै शब्दको उत्खण्ड गर्नु हो झणै अरुको जिबनी लेख्न त अशामायीक पक्ष लाग्छ....
न त आफ्नो भोगाई हो न त जिबनीनै लेख्दै गर्दा न त कतै मोड्न मिल्ने न त कनै छोड्न मिल्ने जस्ताको तस्तै लेख्न सारै गार्ह्रो उस्को जिबनको भोगाई त सुने अब लेख्नु पनी त पर्ने थियो मैले दिन, हप्ता, महिना गर्दै बर्षौ बित्यो तर लेख्ने हिम्मत भने कहिले आएन बेला बेला मेसेज गर्थि खै त सँगित जी मेरो जिबनी लेख्नु भएको...? लेख्छु तयारीमै छु भन्दा भन्दै बर्षौ बितिसकेछ अब त उ आफै मेसेज गर्न छोडिसकी सायद लागेखो हुदो हो उफ्ले अब लेख्ने छैन खयर कलम उन्कै बेदना सँग घुलिरहेको थिए केबल समय बढी लाग्यो ...
कथा एसरी सुरु हुन्छ.....
काभ्रेको एउटा गाँउमा हुर्को म कुशुम क्षेत्री.... पारिवारिक स्थिती नाजुकै थिए म सानै उमेरको हुदा बाले सौतेनी आमा ल्याए जेनतेन आमाले मेला पात गरेर सरकारी स्कुल पढाईरहेका थिईन ...
एक्लो सन्तान बढ्दो गरिबी जति मेरो उमेर बढ्थे उती जिम्बेवारी पनी बढ्थे....
म स्कुलको एउटा राम्रो बिध्यार्थी मा गनिथे पढाई राम्रै थिए बिहान चुलो चम्को पछि स्कुल जाने र बेलुकी स्कुलबाट आएर एक भारी घाँस काटने मेरो दैनिकी थियो...। दिन बढ्दै गयो म कक्षा आठमा पढ्थे स्कुल टाढा अनी जंगलको बाटो घण्टौ हिडेर जानुपर्थ्यो.... मलाई टाढाको बाटो अनी जंगल पार गर्न स्कुल देखी घर.. घर देखी स्कुल सम्म नपुग्न जेल प्रतेक दिन मृत्यु सँग हेक्काबाजी गरेझै लाग्थ्यो ।
छोरी मान्छे बढ्दो उमेर कलिला शांरिरीक अंग बढेर कसैलाई लोभ्याउने भैसकेका थिए ..
हजारैको संख्यामा थिए बिध्यार्थि म एउटा राम्रो बिध्यार्थिमा गनिने भएपनी तर मेरो नजर एउटा यस्तो फरक ब्यक्ति सँग ठोकिएको थियो स्कुल भरिकै नम्बर एक लिस्टमा रहेको अमिर कुँवर सँग.... उस्लाई स्कुलबाट तिन चोटी सम्म रेस्टिकेट गर्न खोजिएको थियो उ अरु भन्द फरक थियो म भन्दा दुई कक्षा सिनेर थियो म आठ मा पढ्दा उ दश कक्षामा पढ्थ्यो निडर सोभाबका थिए कपाल पालेका थिए ओठ छेडेर मुन्दा लगाएका थिए झट्ट हेर्दा बिध्यार्थी होईन गुण्डाझै लाग्थ्यो उस्को बानी एउटै खराब थियो मुख भन्दा अगाडी हात चलाउथ्यो दुनिया सँग झगडा गर्थ्यो स्कुरलको बिध्यार्थि मात्र नभैई शिक्षक शिक्षिका सम्म डराउने गर्थे.... उ गलत बेवहार भने कसैलाई गर्दैन थियो नारीलाई सम्मान गर्थ्यो हुन त म उस्को छेउमा जाँन सम्म डराउथे तर खै मन चाँही पर्थ्यो स्कुलको बच्चा देखी ठुला सम्म कुनै केटीहरुलाई कुनै केटाले अभद्र ब्यवहार गरेको थाँहा पायो भने रामधुँलाई गरिहाल्थ्यो जे होस उस्को यो बानी मलाई असाधै मन पर्थ्यो उस्को नजिक त जान सक्दिनथे तर राम्रो लाग्थ्यो यस्लाई प्रेम भन्न पनी त मिल्दैन जब कुनै कुरा मन पराईन्छ राम्रो लाग्छ भन्दैमा प्रेम हुनेपनी त होईन.... अमीर मेरो जिन्दगीको मैले सोचेको मैले मन पराएको मान्छे थियो भने राजन भने मेरै क्लास मेट मेरो जिन्दगीको भिलेन पनी सँगै थियो जस्को कारण सबै बाट अपहेलीत भएको थिए 😓 हो अपहेलीत..... क्रमश....
**sorry स्वास्थय अबस्था ठिक नभएको कारण धेरै लेख्न सकिन्न..😓
कथाको सुरुवात तथा परिचय मात्र गरेको छु बाँकी भाग नछुटाई पढ्नुहोला है तपाईको साथी तथा प्रिय मान्छेलाई पनि मेन्सन गरिदिनु होला ता की यो उपन्यास पढेपछी तपाई तथा तपाईको प्रिय मान्छेको केही प्रेम तपाई प्रति बढोस .... 😊🙏🙏⚘⚘ हरेक साँझ ७ देखी ८ बजे सम्म "माईरा' उपन्यास यँहा हरु माँझ पोष्ट्याउने छु ... कुनै कारण पोष्ट गर्न सकिन भने अगाडीनै आज स्टोरी पोस्ट गर्न सकिन...भनेर तपाईहरुलाई जानकारी गराउनेछु😍🙏🙏🙏⚘🌹🌹
कथा कस्तो लाग्दै छ त...? पढेर आफ्नो अमुल्य सल्लाहा सुझाव दिन नभुल्नुहोला।तपाईंहरूको सल्लाहा सुझावले नै मलाई आगामी भागहरु लेख्नको लागि प्रेरणा मिल्नेछ धन्यवाद 💕💕🌹🌹🌹🌹
# # यस उपन्यास कहि कतै कपि, हु- बाहु गरिएको छैन ... कसै सँग मेल खान गएमा संयोग मात्र हुनेछ...🙏⚘⚘