Tafsir al Tabari-تفسیرالطبری

01/06/2024

#پرسش
در نمازهای مسافرت آیا نماز های سنت هم خوانده میشود یا خیر؟

25/02/2024

#اکسپلور

25/02/2024

05/12/2023

هرگاه که دلت گرفت و درمانده شدی؛ خواستی با خدای خود راز و نیاز کنی، این بیت شعر یادت نَرَود:

نظری به کار من که ز دست رفت کارم
به کسم مکن حواله که به جز تو کس ندارم

*عطار *

20/10/2023

پر خودنمای کارگه چند و چون مباش
در خانه ای که سقف ندارد ستون مباش

افسردگی گل چمن اعتبار چند
یاقوت اگر شوی به رگ سنگ خون مباش

با هر کمالت اندکی دیوانگی خوش است
گیرم که عقل کل شده ای بی جنون مباش

خود را بوادی ی که زتسلیم چاره نیست
چون خامه جز بلغزش پا رهنمون مباش

با عاجزان فروتنی آثار عزت است
از هر که همسر تو نباشد فزون مباش

فرهاد نیستی چه تمنای جان کنی است
سنگ ترازوی عمل بی ستون مباش

عاجز کشی است شیوه ابنای روزگار
(بیدل) بچشم خیره نگاهان زبون مباش

شعر : بیدل دهلوی
تصویر ذوقی

04/09/2023

‎کریم السجايا جمیل
‎ نبی البرایا شفیع الأمم

‎امام رسل، پیشوای سبیل
‎ امین خدا، مهبط جبرئیل

‎شفیع الوری، خواجه بعث و نشر
‎ امام الهدی، صدر دیوان حشر

‎کلیمی که چرخ فلک طور اوست
‎ همه نورها، پرتو نور اوست

‎یتیمی که ناکرده قرآن درست
‎ کتب خانه ی چند ملت بشست

‎چو عزمش بر آهخت شمشیر بیم
‎ به معجز میان قمر زد دو نیم

‎چو صیتش در افواه دنیا فتاد
‎ تزلزل در ایوان کسری فتاد

‎به لا قامت لات بشکست خرد
‎ به اعزاز دین آب عزی ببرد

‎نه از لات و عزی بر آورد گرد
‎ که تورات و انجیل منسوخ کرد

‎شبی بر نشست از فلک بر گذشت
‎ به تمکین و جاه از ملک بر گذشت

‎چنان گرم در تیه قربت براند
‎ که در سدره جبرئیل از او باز ماند

‎بدو گفت سالار بیت الحرام
‎ که ای حامل وحی بر تر خرام

‎چو در دوستی مخلصم یافتی
‎ عنانم ز صحبت چرا تافتی؟

‎بگفتا فراتر مجالم نماند
‎ بماندم که نیروی بالم نماند

‎اگر یک سر مو فراتر پرم
‎ فروغ تجلی بسوزد پرم

‎نماند به عصیان کسی در گرو
‎ که دارد چنین سیدی پیشرو

‎چه نعت پسندیده گویم ترا؟
‎ علیک السلام ای نبی الوری

‎درود ملک بر روان تو باد
‎ بر اصحاب و بر پیروان تو باد

‎نخستین ابوبکر پیر مرید
‎ عمر پنجه بر پیچ دیو مرید

‎خردمند عثمان شب زنده دار
‎ چهارم علی، شاه دلدل سوار

‎خدایا بهو حق بنی فاطمه
‎ که بر قول ایمان کنم خاتمه

‎اگر دعوتم رد کنی ور قبول
‎ من و دست و دامان آل رسول

‎چه کم گردد ای صدر فرخنده پی
‎ ز قدر رفیعت به درگاه حی

‎که باشد مشتی گدایان خیل
‎ به مهمان دارالسلامت طفیل

‎خدایت ثنا گفت و تبجیل کرد
‎ زمین بوس قدر تو جبرئیل کرد

‎بلند آسمان پیش قدرت خجل
‎ تو مخلوق و آدم هنوز آب و گل

‎تو اصل وجود آمدی از نخست
‎ دگر هر چه موجود شد فرع تست

‎ندانم کدامین سخن گویمت
‎ که والاتری زانچه من گویمت

‎تو را عز لولاک تمکین بس است
‎ ثنای تو طه و یس بس است

‎چه وصفت کند سعدی ناتمام ؟
‎ علیک الصلوة ای نبی اسلام

‎《حضرت سعدی شیرازی رحمه الله 》