کتاب فروشی مهرگان سنندج

06/11/2016

16/08/2016

ز پس پنجاهی و اندی زعمر
نعره بر می آیدم از هر رگی
کاش بودم باز دور از هر کسی
چادری و گوسفندی و سگی ...

نیما یوشیج

16/08/2016

هرگز عاقل نشو
هميشه ديوانه بمان
مبادا بزرگ شوي
کودک بمان
در اندوه پاياني عشق
توفان باش
و اين گونه بمان
مثل ذرات غبار در هوا پراکنده شو
مرگ عيب جويي مي کند
با اين همه عاشق باش
وقتي مي ميري

عزيز نسين

16/08/2016

وقتی تو نیستی
تمام خانه ما درد می‌كند!

نزار قبانی

08/08/2016

زنی را دیدم؛ در میان ازدحام و شلوغی، آرام و آهسته راه می رفت و گاهی دستش برگ درختی را لمس می کرد و می گذشت و گاه می ایستاد و گویی میان هیاهو به صدای نسیمی گوش می داد که میان برگ درختان می وزید.

08/08/2016

من هرگز نخواستم که از عشق ، افسانه یی بیافرینم .
باور کن .
من می خواستم که با دوست داشتن زندگی کنم – کودکانه و ساده و روستایی .

"بار دیگر شهری که دوست می داشتم" - نادر ابراهیمی

08/08/2016

یعقوب دوازده پسر داشت كه يکی از آنان را دوست می‌داشت؛ ابراهيم تنها يک پسر داشت، پسری كه دردانه‌ی او بود. با اين همه ابراهيم ايمان داشت و شک نكرد، او به محال ايمان داشت. اگر ابراهيم شک كرده بود آن‌گاه كاری ديگر، كاری شكوهمند انجام می‌داد؛ زيرا ابراهيم چگونه می‌تواند كاری كه سترگ و شكوهمند نباشد انجام دهد! او به كوه موريه می‌رفت، هيزم‌ها را می‌شكست،آتش را می‌افروخت، كارد را می‌كشيد و خطاب به خداوند بانگ می‌زد: "اين قربانی را خوار مدار، اين بهترين چيزی نيست كه در اختيار دارم، اين را نيک می‌دانم، زيرا يک پيرمرد دو قياس با فرزند موعود چيست؟اما اين بهترين چيزی است كه می‌توانم به تو ارزانی دارم. بگذار اسحاق هرگز از آن چيزی نداند، تا در سال‌های جوانيش آسوده باشد. "و آن‌گاه كارد را در سينه‌ی خويش می‌نشاند. او در جهان ستايش می‌شد و نامش فراموش نمی‌گرديد؛ اما ستايش شدن چيزی است و ستاره‌ی راهنمای نجاتِ مضطربان شدن چيزی ديگر.

17/07/2016

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه
پرکن قدح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم برآرم یا نه

"حکیم عمر خیام"