ម៉ៅ សុខា

31/08/2026

ជីវិតអ្នកព្រៃ
ប្រាសាទព្រះវិហារ

31/08/2026

ផ្លែទំពាំងបាយជូរព្រៃ

19/07/2025

សូចនាករភាពជាអ្នកដឹកនាំ📖

21/07/2024

26/05/2024

អក្សរសាស្ត្រ ប្រាជ្ញលោកប្រកាស
ថាពិតប្រាកដ ជាពន្លឺជាតិ
ភ្លឺស្អាតហ្មត់ចត់ អក្សររលត់
ជាតិក៏រលាយ។

19/05/2024

#បើ រូបជនណាប្រាថ្នាសុខ
#ចង់ ចាកក្តីទុក្ខផុតកម្មវេរា
#គង់ ដូូចបំណងបើខ្លួនរក្សា
#ទ្រព្យ ធនថ្លៃថ្លារក្សាគង់នៅ
#កុំ ចេះតែចាយដោយមិនគិត
#ទម្លាប់ ជាប់ដិតគំនិតឥតការ
#លេង បៀរអាប៉ោងចាក់ឆ្តោតតាមផ្សារ
#ល្បែងភ្នាល់ លោកថាវិនាសហិតហោច។

13/06/2023

#មនុស្សល្អ៖
-ដឹងពិតថាមានសេចក្តីល្អ
-ហេតុដែលនាំឲកើតមានសេចក្តីល្អ
-ស្គាល់កន្លែងត្រូវធ្វើសេចក្តីល្អ
-ស្គាល់ផ្លូវនាំទៅរកសេចក្តីល្អ
-ធ្វើនូវសេចក្តីល្អ
-ថែទាំសេចក្តីល្អ
-ពង្រីកផ្សាយសេចក្តីល្អ
-ការពារសេចក្តីល្អ

11/06/2023

I have reached 1.5K followers! Thank you for your continued support. I could not have done it without each of you. 🙏🤗🎉

06/04/2023

បណ្ណាល័យអេឡិចត្រូនិក សូមចុចលើ Link ដើម្បីទទួលបានសៀវភៅដែលលោកអ្នកត្រូវការ។

អ្វីៗទាំងអស់ដែលតម្កល់ទុកនៅក្នុង បណ្ណាល័យអេឡិចត្រូនិចខ្មែរ ជាសម្បតិ្តរបស់ខ្មែរទាំងអស់គ្នា សម្រាប់បម្រើជ...

18/01/2022

អាសវៈ Āsava
__________
ភាសា​បាលី​ហៅ​ថា អាសវៈ (Āsava) រី​ឯ​ភាសា​សំស្ក្រឹត​ហៅ​ថា អាស្រវៈ (Āśrava) ឬ អាសវកិលេស ជា គ្រឿង​សៅហ្មង​នៃ​ចិត្តដែល​ដេក​តត្រាំសម្ងំក្នុងប្រថុជ្ជន​ទាំង​អស់។ អាសវៈ​​ទុក​ដូច​ជា​គ្រឿងពុល គ្រឿង​ពុករលួយ ដែល​ឃុំឃាំង​សត្វ​លោក​ទុក​ក្នុង​សំសារវដ្ត ។ ​

បណ្ឌិត​ លីលី​ ដេ ស៊ីលវ៉ា (Lily De Silva, PhD) បាន​សរសេរ​ថា អាសវៈ ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​រំឭក​ជា​ញឹកញយ​​នោះ មាន កាមាសវៈ, ភវាសវៈ, ទិដ្ឋាសវៈ​ និង អវិជ្ជាសវៈ ។ លោក​ ហ័រណឺ (Horner) បក​ប្រែ​ពាក្យ​ទាំង​នេះ​ថា​ជា គ្រឿង​សៅហ្មង​​ក្នុង​អារម្មណ៍​រំភើប (​កាម)​​, គ្រឿង​នាំ​ឲ្យ​ត្រឡប់​ទៅ​កើត​វិញ (ភព), គ្រឿង​នាំ​ឲ្យ​យល់​ខុស (ទិដ្ឋិ) និងអវិជ្ជា ។ ពាក្យ​ថា គ្រឿង​សៅហ្មង បង្កប់​ន័យ​ថា ធ្វើ​ឲ្យ​ពុក​ផុយ​ ឬ រលួយ​បន្តិច​ម្តង​ៗ ។ ន័យ​ប្រៀបធៀប​ទាំង​នេះប្រហែល​ជា​ពិពណ៌នា​​លក្ខណៈ​សម្គាល់​មួយ​ចំនួន​នៃ​សញ្ញាណ​​របស់​អាសវៈ ពោល​គឺ បើ​រក្សា​ទុក​យូរ​ពេក​នៅ​ក្នុង​ឃ្លាំង វា​នឹង​ជ្រាប​លេច​ចេញ វា​នឹង​ប្រឡាក់ វា​នឹង​ពុកផុយ ។ល។

លោក​ រដ្ឋាគ្រិសណ័ន (Radhakrishnan) បញ្ជាក់​ថា ពាក្យ អាសវៈ ត្រូវ​បាន​យក​ទៅ​ប្រើ​នៅ​ក្នុង​គម្ពីរ​ធម្មបទនៅ​ត្រង់​ប្រយោគ​លេខ ៩៣, ២២៦, ២៥៣, ២៩២ និង ២៩៣ ។

[អរហន្តវគ្គ ៧ ខ ៩៣] ជនណា អស់អាសវៈហើយ ទាំងមិនអាស្រ័យ (តណ្ហា និង ទិដ្ឋិ) ក្នុងអាហារ ជនណាផលមាន​សុញ្ញតវិមោក្ខ អនិមិត្តវិមោក្ខ និងអប្បណិហិតវិមោក្ខ ជាគោចរ ដំណើររបស់ជននោះ គេកម្រដឹងបានដូច​ដំណើរនៃពួកសត្វស្លាបឰដ៏អាកាសដូច្នោះដែរ ។