15/09/2026
၁၉၇ဝ ပြည့်လွန်နှစ်များဆီက မိုးဝေတွင်
တော်လ်စတွိုင်း ကွယ်လွန်သည့် နေ့အကြောင်း ကျွန်တော် ဆောင်းပါးရေးခဲ့ဖူးပါသည်။ အင်နာကာရနီနာဝတ္ထုကြီး အကြောင်းကိုလည်း ထိုနှစ်များဆီက ငွေတာရီတွင် ကျွန်တော် ဆောင်းပါး ရေးဖြစ်ခဲ့သည်။ တံတားအောက်တွင် ရေတွေ အများကြီး
စီးဆင်း သွားခဲ့လေပြီ။ ဘယ်လောက် ကြာခဲ့ပြီလဲ
ဆိုလျှင် ငွေတာရီဆောင်းပါးကို ကျွန်တော်
ရေးသလား၊ သူငယ်ချင်း မောင်ပေါ်ထွန်း
ရေးသလား ဝေဝါးနေပြီ။ မသဲကွဲတော့။
ကျွန်တော်က သူ ရေးထားတာပါ ပြောသည့်အခါ သူက မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ရေးတာပါ ဟုဆိုသည်။
(သည်အငြင်းပွားမှု လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကမှ ရှင်းသွားသည်။ ရာပြည့် ဦးစိုးညွန့်က ထွက်ပြီးသမျှ ငွေတာရီတွေအားလုံး ရလိုက်သဖြင့် ရှင်းသွားခြင်း ဖြစ်၏။ သည်ဆောင်းပါး ရေးခဲ့သူမှာ မောင်ပေါ်ထွန်းလည်း မဟုတ်၊ တင်မောင်မြင့်လည်း မဟုတ်၊ ညိုမြင့်(ရေနံ) ဆိုသော စာစရေးစဉ်က ကျွန်တော့်ကလောင်အမည် ဖြစ်နေကြောင်း ဦးစိုးညွန့်ထံမှ သိရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။)
နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဆရာကြီး တော်လ်စတွိုင်း အကြောင်း ကျွန်တော် ကြုံသလို ရေးဖြစ်၊ “ပြန်”ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ မဟေသီတွင် “တော်လ်စတွိုင်း၏ ကမ္ဘာ” အခန်းဆက် ဆောင်းပါးရှည်။ နွယ်နီတွင်လည်း
သူ့ဘဝ၊ သူ့အတွေးအမြင် သုံးလေးပုဒ်။
ဤသို့ဖြင့် “အင်နာကာရနီနာ”ကို ဘာသာပြန်ဖို့
ကျွန်တော့်အား တိုက်တွန်းလာကြသည်။
မကြာမကြာ တွန်းအားပေးသူမှာ မောင်ပေါ်ထွန်း ပင်။ ကျွန်တော်က “ဟာဗျာ၊ ကြံကြီးစည်ရာ”ဟု အမြဲငြင်းခဲ့သည်။ ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း ဘာသာပြန်ပြီးပြီပဲဟု ဆင်ခြေပေးကာ ခေါင်းရှောင်ခဲ့သည်။
ဆရာကြီးက ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းကို ချုံ့၍ ဘာသာပြန်ခဲ့ဖူးသည်။ ၁၉၄၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလထုတ် ရှုမဝတွင် ပါခဲ့ပြီး ၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ်တွင် ယောမင်းကြီး စာပေမှ လုံးချင်းစာအုပ်ပါးကလေး (၁၆ ချိုး၊ စာမျက်နှာ ၁ဝဝ) ပြန်ထွက်ခဲ့သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြန်သည်။
“ဆရာ၊ အင်နာကာရနီနာကို “ပြန်ရင်” ကောင်းမယ် ထင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရှိသင့်တဲ့ စာအုပ်မျိုးပါ”
သည်တခါ ဆိုလာသူမှာ ရာပြည့် ဦးစိုးညွန့်။
“ဟာဗျာ၊ မကြံအပ် မစည်အပ်”
ကျွန်တော်က ထုံးစံအတိုင်း ငြင်းမြဲ။ သည်တကြိမ် ဝိုင်းတွန်းအား ပေးသူများထဲတွင် မြစ်ကြီးနား
ဦးသန်းဆွေ(ဥတ္တရလမင်း)လည်း ပါလာသည်။
အင်နာကာရနီနာကို ကျွန်တော် ဘာသာပြန်ချင်ပါသည်။ ငယ်ငယ် ကတည်းက စွဲလမ်းခဲ့သည့် ဝတ္ထုကြီး မဟုတ်လား။ သို့သော် ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ပါ့မလား၊ မတန်မရာဟု စိတ်ထဲ ထင်နေ၏။ သည်လိုနှင့် နောက်ထပ် နှစ်တွေ ကြာသွားပြန်သည်။
၂ဝဝ၈ ခုနှစ်ထဲ ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော်တို့ တတွေလည်း ခုနစ်ဆယ် စိုးရိမ်ရေမှတ်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြပြီ။ ကြွက်ဖြူနှင့် ကြွက်မည်းက ကျွန်တော်တို့ ခိုတွဲထားသည့် နွယ်ပင်ကို မှန်မှန် ကိုက်ဖြတ်နေသည်။ တိုက်တွန်းသူတွေက တိုက်တွန်းနေကြဆဲ။ နဲ့ပါများတော့ ကျွန်တော်တို့ နဲ့ချင်ချင် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် အချိန်ရှိပါတော့မည်လား။
၂၀၀၈ ခုနှစ်လယ်လောက်တွင် ဦးစိုးညွန့် ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းဆက် ပြီး အင်နာကာရနီနာ အကြောင်း ပြောပြန်သည်။ သူ စိတ်မလျှော့သေးဘဲကိုး။
“အင်နာကာရနီနာ အသစ်တအုပ် ကျွန်တော် ရထားတယ်၊ ပင်ဂွင် တိုက်က ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ်ကမှ ထွက်တာ။ ဘာသာပြန်ဆုရတဲ့ စာအုပ်ဗျ (ရုရှားဘာသာမှ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ပြန်ဆိုရာတွင် ဘာသာပြန်မောင်နှံ Richard Pevear နှင့် Larissa Volokhonsky တို့
ဘာသာပြန်ဆု ရရှိ သွားသည်)။ ဘာသာရပ် ဝေါဟာရတွေနဲ့ ပြင်သစ်စကားလုံးတွေ အားလုံး ဘာသာပြန်ပေးထားတယ်။ ရှင်းလင်းချက်တွေ အများကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော် ယူလာပြမယ်”
ဧရာမ စာအုပ်အထူကြီးကို သူ ယူလာပြသည်။
ဟုတ်ပါသည်။ ဆရာမြ အသက်ရှင်နေသေးလို့ သည်စာအုပ်ကြီး တွေ့လျှင် ဆရာ “ပြန်” ဖြစ်မည်မှာ မုချဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ စာအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး လန့်နေသည်။ ဖတ်ကြည့်သေးတာပေါ့ဟု ပြောပြီး ကျွန်တော် ယူထားလိုက်သည်။ ဖတ်ကြည့်တော့ ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးသည့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်များ နှင့် မတူဘဲ ရှင်းလင်းချက်တွေ၊ ကျမ်းကိုး ကျမ်းကားတွေ ပြည့်ပြည့်စုံစုံနှင့်မို့ ကျွန်တော် အားတက်သွားသည်။ သို့သော် လက်ကမရဲ ဖြစ်နေဆဲ။ သူငယ်ချင်း တွေကလည်း ဝိုင်းမြှောက်ပေးနေကြဆဲ။
ခေတ်က ပြောင်းသွားပြီ။ ရသစာပေ အရောင်းထိုင်းနေသည့် ခေတ်။ ဆရာမြ၏ စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး ဘာသာပြန်ထွက်တုန်းက ပုဂံစာအုပ် တိုက်မှ
တလ တအုပ် ထွက်သည်ကို အခန်းဆက် မဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုရှည် ဖတ်သလို ကျွန်တော်တို့ အငမ်းမရ စောင့်ဖတ်ကြသည်။ တော်လ်စတွိုင်းက အသေးစိတ်လွန်းသည်။ မှုန်းလွန်းသည်။ လေးနက်လွန်းသည်။
စစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးမှ မင်းသားကလေး အင်ဒရေး သေအံ့မူးမူး အချိန်ကို မှတ်မိကြပါလိမ့်မည်။
သေခြင်းတရား အကြောင်းကို တခန်းလုံး နီးပါး အသေးစိတ် ရေးသွားသည်။ အင်နာကာရနီနာတွင်လည်း အလားတူပင်။ စစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေး ပြီးမှ အရွယ်ရလာသည့် အချိန်တွင် ရေးသည့် ဝတ္ထုကြီး ဖြစ်၍ ဒဿနတွေ ပိုများပြီး ဇာတ်ကောင်စရိုက် အသေးစိတ်မှုန်းတာတွေပိုများသည်ဟု ထင်ပါသည်။ ယနေ့ စာဖတ်ပရိသတ် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖတ်ကြပါမည်လား။ မြက်တောထဲတွင် ပက်လက်လှန်ပြီး ဘဝအဓိပ္ပာယ်နှင့် သေခြင်းတရား အကြောင်း တနံတလျား တွေးနေသည့် လီဗင့်ကို စိတ်ဝင် စားကြပါမည်လား။ ကစ်တီ ကလေးမွေးခန်းက စာမျက်နှာ မြောက်မြားစွာ။ ပြီးတော့ ဒဿနနှင့် နိုင်ငံရေး အယူအဆတိုက်ပွဲတွေ၊ ရှုပ်ထွေးလှသည့် ပြည်နယ်ရွေးကောက်ပွဲ အခန်းတွေက ရှည်လျား တွေပြားလှသည်။ စစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ဖတ်သလို ကနေ့ စာဖတ်ပရိသတ် ဖတ်ကြပါ့မလား။
သည်အကြောင်း ဆွေးနွေးကြတော့ မြန်မာစာပေတွင် ရှိသင့်သည့် စာအုပ်မို့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထုတ်ချင်ကြောင်း ရာပြည့်က အခိုင်အမာ ဆိုလာသည်။ ကျွန်တော် စဉ်းစားသည်မှာ ကျွန်တော် နိုင်၊ မနိုင်ကိစ္စ ဖြစ်ပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မှ ရာနှုန်းပြည့် မပေးနိုင်တောင် စာဖတ်သူများအတွက် အတိုင်း အတာ တခုထိတော့ ရနိုင်ကောင်းရဲ့ဟု ယူဆပြီး ကျွန်တော် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။ သည်အကြောင်း ဆရာနတ်ကို ပြောပြတော့ သူက ကျွန်တော့် ကို ခပ်ငေးငေးကြည့်ပြီး
" လုပ်ပါ၊ လုပ်နိုင်ရင် သိပ်ကောင်းတာပေါ့၊ ဘယ်သူမှ လုပ်ဖြစ် တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟု ခပ်ဆိုင်းဆိုင်း ပြောပါသည်။
"ဆရာမြက စစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို တနှစ်နဲ့
လေးလ ရေးရတယ် ဆိုတော့ အင်နာကာရနီနာကို ကျွန်တော် ပြန်ရင် နှစ်နှစ် ရှစ်လတော့ ကြာလိမ့်မယ် ထင်တယ်"
ဟု ရာပြည့်ကိုပြောတော့ ကြိုက်သလောက် အချိန်ယူပါဟု လက်ခံသည်။ ပြောသည့်အတိုင်း ရာပြည့်က မလောပါ။ သို့သော် တဖက်လှည့်နဲ့ တွန်းပုံတော့ ရပါသည်။ ဘယ်လောက် ပြီးနေပြီလဲ၊ ဘယ်အခြေအနေ ရောက်ပြီလဲ ဆိုသည်ကို မြစ်ကြီးနားမှ မကြာမကြာ ဖုန်းလာသည်။ ကျွန်တော် မြိတ်ကို သွားရေးတော့လည်း မြိတ်အထိ ဖုန်းလှမ်းဆက်သည်။ အလားတူ တွန်းအားပေးသူ နောက်တယောက်မှာ ဆရာပေါ် ပင်ဖြစ်ပါသည်။
ယင်းသို့သော တွန်းအားများကြောင့် တနှစ်နှင့် တလအကြာတွင် အင်နာကာရနီနာ စာအုပ်ကြီး ပြီးစီးသွားပါသည်။ ဘာအလုပ်မှ မလုပ်ဘဲ ဇောက်ချ၍ လုပ်ခဲ့ခြင်း၊ ဝိုင်းတွန်းသူများ၊ ဝိုင်းဝန်းသူများ အားကောင်းခြင်း တို့ကြောင့်လည်း မှန်းထားသည့် အချိန်ထက် စောပြီးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါ သည်။ သည့်အတွက် ကျွန်တော် ကျေးဇူးစကား ဆိုအပ်သူများ ရှိပါသေး သည်။
မြိတ်တွင် သွားရေးစဉ်က သိလိုသမျှ စာလုံးများကို အဘိဓာန် မလှန်ရဘဲ သူတို့ Lap Top ထဲမှ Encarta ကို ဖွင့်ကာ ဒိုးဒိုးဒေါက်ဒေါက် ရှာဖွေပေးသော၊ လိုအပ်လျှင် ကွန်ပျူတာကို အသံထွက်ခိုင်းပေးသော၊ ရံခါ တွင် ကူရေးပေးသော မြေးနှစ်ကောင် [ မြိတ် အ.ထ.က(၁)မှ ကိုးတန်း ကျောင်းသူ စုစုယမင်း၊ ခြောက်တန်းကျောင်းသူ မင်းမင်းသီတာ]။
ပြီးတော့ ရေးပြီးသမျှကို နိုင်အောင် ကွန်ပျူတာ ရိုက်ပေးသော၊ သမ္မာကျမ်းစာကို မွှေနှောက် ရှာဖွေပေးသော သမီး “တိုး” (ရွှေနဒီ ကွန်ပျူတာ) နှင့် Encarta တွင် ရှာမတွေ့သည့် စာလုံးများ၊ ဝေါဟာရများကို အင်တာနက်တွင် ရှာပေးသော သူ့အမျိုးသား
ကိုသန်းထွေး (ACL) တို့ ဖြစ်ပါသည်။
▪တင်မောင်မြင့် ( ၉ ၊ ၉ ၊ ၂၀၀၉)
▪ ပုံများကို မည်သူ့ကိုမျှ ကူးယူဖော်ပြခွင့်မပြု
မည်သည့် social media တွင်မျှ လုံးဝ လုံးဝ ကူးယူ ဖော်ပြခွင့် မပြုပါခင်မျာ 🌟🌟
#တင်မောင်မြင့်
