The Prince

Call Directions

The Prince Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from The Prince, Book shop, Yangon.

🕯️ ဖခင်တစ်ယောက်က သမီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက သူ့စိတ်နဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ချင်လာတဲ့အခါ….⚠️ 🔞အလွန်စက်ဆုတ်ဖွယ်ကော...
12/10/2026

🕯️ ဖခင်တစ်ယောက်က သမီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက သူ့စိတ်နဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ချင်လာတဲ့အခါ….

⚠️ 🔞အလွန်စက်ဆုတ်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဝတ္ထုတိုတပုဒ်ဖြစ်လို့ အသက်မပြည့်သူများဖတ်ရှုဖို့မသင့်ပါ။

⚠️⭕️ဒီ ၁၇၈၈ ခုနှစ်ထုတ် ဝတ္ထုတိုထဲကလိုသွေးသားရင်းချာကျူးလွန်တဲ့ပြစ်မှုတွေထပ်မဖြစ်စေဖို့ရည်ရွယ်ရင်း ဝတ္ထုတိုဆောင်းပါးကိုဖော်ပြခြင်းသာဖြစ်ပါသည်။

~~~~

Eugénie de Franval (AD 1788)
Short Story by Marquis de Sade

လူတစ်ယောက်ကို အဆိုးဆုံးဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းက သူ့ကို မကောင်းမှုတွေလုပ်ခိုင်းပြီး အဲဒါတွေကို အမှန်တရားလို့ ယုံကြည်လာအောင် သင်ပေးခြင်းပါပဲ။

သူ့ကို အပြစ်လုပ်မိမှန်းတောင် မသိအောင် ပုံသွင်းထားနိုင်ရင် နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုအတွက်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မရှိသူလို့ ယုံကြည်လာနိုင်ပါတယ်။

ပိုကြောက်စရာကောင်းတာက ဒီလိုဖျက်ဆီးမှုကို ရန်သူတစ်ယောက်က လုပ်တာမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကို အချစ်ဆုံးလို့ ပြောနေတဲ့သူက လုပ်နေတာဖြစ်နိုင်ခြင်းပါပဲ။

Marquis de Sade ရဲ့ Eugénie de Franval ဝတ္ထုတိုကလည်း အဲဒီလို လူ့စိတ်နဲ့ အာဏာရဲ့ အမှောင်ဘက်ကို ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ လက်ရာတစ်ခုပါ။

ဒီဇာတ်လမ်းမှာ ဖခင်တစ်ယောက်ရဲ့ အလိုရမ္မက်
ဆန္ဒဟာ သမီးဖြစ်သူရဲ့ဘဝကို ဘယ်လိုဝါးမျိုသွားသလဲဆိုတာကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းရေးပြထားပါတယ်။

ကိုယ်ကျင့်တရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းက လွတ်လပ်ခွင့်ဖြစ်လာတာလား ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ အသုံးပြုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားသလားဆိုတာကိုပါဒီ ဝတ္ထုတိုထဲမှာတွေ့ရမှာပါ။

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင် Franval ဟာ ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ရုပ်ရည်ချောမောသလို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူတစ်ယောက်ပါ။

ဒါပေမဲ့ သူကဘာသာရေးနဲ့ ရိုးရာကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတွေကို အထင်သေးပြီး လူတစ်ယောက်ဟာ ကိုယ့်ရဲ့အလိုဆန္ဒအတိုင်း နေထိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ထားသူပါ။

သူ့အတွက် လူ့အဖွဲ့အစည်းက သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမှားအမှန်တွေဟာ လိုက်နာရမယ့် စည်းမျဉ်းတွေမဟုတ်ဘဲ သူ့ဆန္ဒကို ကန့်သတ်နေတဲ့ အတားအဆီးတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။

Franval ဟာ အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ်မှာ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး ဇနီးဖြစ်သူ Madame de Franval နဲ့ သမီးလေး Eugénie ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။

သူ့ဇနီးဟာ ခင်ပွန်းကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး မိသားစုဘဝကို သစ္စာရှိရှိ တည်ဆောက်လိုသူတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ Franval ကတော့ သာမန်ခင်ပွန်းတစ်ယောက်လို မိသားစုကို ဦးစားပေးခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။

သမီးဖြစ်သူ Eugénie ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက မိခင်နဲ့ ခွဲထားပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အယူအဆတွေအတိုင်း ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပါတယ်။

ဘာသာရေးနဲ့ ရိုးရာကိုယ်ကျင့်တရားတွေကို သင်ကြားပေးမယ့်အစား မိမိဆန္ဒကိုသာ အဓိကထားရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို သင်ကြားပေးခဲ့ပါတယ်။

သမီးလေး Eugénie ဟာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး ပညာလည်း တတ်မြောက်လာပေမဲ့ သူမရဲ့အတွေးအခေါ်နဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေဟာ ဖခင်ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာပဲ ကြီးထွားလာခဲ့ရပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ Eugénie အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ်ရောက်တဲ့အခါ Franval ဟာ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ထိန်းသိမ်းရမယ့် နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သွားပါတော့တယ်။

သူဟာ သမီးဖြစ်သူနဲ့ မလျော်ကန်တဲ့လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကို စတင်ကျင့်သုံးခွေးဇာတ်ခင်းခဲ့ပါတယ်။

Franval အယူအဆအရ ဒီပြုကျင့်မှုလုပ်ရပ်ဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုသာ ဖောက်ဖျက်တာဖြစ်ပြီး သဘာဝတရားအရ အပြစ်မရှိဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ သမီးဖြစ်သူရဲ့စိတ်ကိုပါ လွှမ်းမိုးခဲ့ပါတယ်။

သမီးဖြစ်သူ Eugénie ဟာ သူ့ဖခင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးပြီး ယုံကြည်ထားသူဖြစ်တာကြောင့် ဒီဆက်ဆံရေးကို ဆန့်ကျင်ရမယ့်အစား ဖခင်ရဲ့အယူအဆတွေအတိုင်း လက်ခံလာခဲ့ပါတယ်။

Franval ဟာ သမီးကို ချစ်တယ်လို့ ပြောနေပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူမ ရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သူ့အလိုရမ္မက်ဆန္ဒအတွက် သာအသုံးချနေခဲ့တာပါ။

ဒီနေရာမှာ ဝတ္ထုရဲ့ အမှောင်ဆုံးအချက်တစ်ခုကို တွေ့ရပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုတာ သူ့ကို အမိန့်ပေးခိုင်းစေခြင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို မှန်ကန်တယ်လို့ သူကိုယ်တိုင် ယုံကြည်လာအောင် ပုံသွင်းခြင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

Franval ရဲ့ဇနီးဟာ အစပိုင်းမှာ ခင်ပွန်းရဲ့ သမီးအပေါ်ထားတဲ့ ထူးဆန်းလွန်းတဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို သံသယဝင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက တားမြစ်ထားတဲ့ ခွေးဇာတ်ခင်းဆက်ဆံရေးကို သိရှိသွားပါတယ်။

သူမအတွက်တော့ ဒီအဖြစ်ဟာ ခင်ပွန်းရဲ့သစ္စာဖောက်မှုတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သမီးဖြစ်သူရဲ့ဘဝကိုပါ ဖခင်က ဖျက်ဆီးနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

သူမဟာ ခင်ပွန်းကို ဒီလုပ်ရပ်တွေ ရပ်တန့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ Franval ကတော့ နောင်တရဖို့မရှိဘဲ သူ့အယူအဆတွေကိုသာ ဆက်လက်ကာကွယ်ခဲ့ပါတယ်။

သမီးရဲ့ဘဝကို မိခင်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်မရှိဘူးလို့ သတ်မှတ်ပြီး Eugénie ရဲ့အနာဂတ်ကိုပါ သူတစ်ယောက်တည်း ဆုံးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

Eugénie ကို လက်ထပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားတဲ့ အမျိုးသားတွေ ရှိလာတဲ့အခါ Franval ကလည်း သမီးကို အိမ်ထောင်ပြုခွင့်မပေးခဲ့ပါဘူး။

သူမကို အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ်မရောက်မချင်း လက်ထပ်ခွင့်မပေးဘူးလို့ သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး အဲဒီအချိန်အထိ သူ့အနားမှာပဲ ထားရှိဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ Eugénie ကလည်း ဖခင်ရဲ့အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့ပါဘူး။

နောက်ဆုံးမှာတော့ Franval ဟာ သူ့မိတ်ဆွေ Valmont ကို အသုံးချဖို့ စီစဉ်လာပါတယ်။

Franval ရဲ့သူ့ဇနီးဖြစ်သူဟာ သူ့ရဲ့အပြုအမူတွေကို စုံစမ်းလာတာကြောင့် အာရုံလွှဲဖို့အတွက် Valmont ကို ဇနီးအပေါ် ချဉ်းကပ်စေခဲ့ပါတယ်။

ဇနီးက သစ္စာဖောက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားကို ဖန်တီးနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အမှားတွေကို ဖုံးကွယ်နိုင်မယ်လို့ တွက်ချက်ထားတာပါ။

ဒီအစီအစဉ်မှာ Valmont ဟာ Franval ရဲ့အလိုအတိုင်း ပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲလာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ရပ်တည်ချက်လည်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

Eugénie ကို ချစ်မြတ်နိုးလာတဲ့ Valmont ဟာ သူမကို Franval ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကနေ ကယ်ထုတ်ပြီး လက်ထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ Franval ရဲ့ဇနီးနဲ့ ဇနီးရဲ့မိခင် Madame de Farneille တို့ကလည်း Eugénie ကို ဖခင်လက်ထဲကနေ ခွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားလာကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ Franval ဟာ သူ့ရဲ့အာဏာကို လက်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး။ Valmont က Eugénie ကို ခေါ်ထုတ်သွားတဲ့အခါ သူဟာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး လမ်းခရီးမှာ Valmont ကို သေနတ်နဲ့ ပစ်သတ်ခဲ့ပါတယ်။ Eugénie ကိုလည်း ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီအဖြစ်အပျက်ဟာ Franval ရဲ့အမှောင်ကို ပိုမိုထင်ရှားစေပါတယ်။ သူ့သမီးရဲ့ဘဝကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့သူကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီး သူမကို သူ့လက်ထဲမှာပဲ ဆက်လက်ထားရှိဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။ သူ့အတွက် Eugénie ရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်ထက် သူ့အနားမှာ ရှိနေခြင်းက ပိုအရေးကြီးနေပါတယ်။

Valmont သေဆုံးသွားပြီးနောက် Franval ဟာ ဥပဒေအရ အရေးယူခံရမယ့် အခြေအနေကို ရောက်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ဇနီးနဲ့ ယောက္ခမ Madame de Farneille တို့ကလည်း အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားလာကြပါတယ်။

အခြေအနေတွေ သူ့အတွက် အန္တရာယ်ရှိလာတဲ့အခါ Franval ဟာ ပြင်သစ်နိုင်ငံကနေ ထွက်ခွာပြီး ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ၊ Basel မြို့မှာ သွားရောက်နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။

မထွက်ခွာခင်မှာတော့ သူဟာ Eugénie ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လွှမ်းမိုးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ သူ့ဇနီးကို သတ်ပစ်ဖို့အတွက် အဆိပ်ပါဝင်တဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးကို သမီးလက်ထဲ အပ်နှံခဲ့ပြီး မိခင်ကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မှသာ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ဘဝ ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်လာအောင် ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။

Eugénie ဟာ ဖခင်ရဲ့အမိန့်ကို လက်ခံခဲ့ပါတယ်။ မိခင်က သူမကို ချစ်ခင်ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံပေးနေပေမဲ့ Franval ရဲ့အယူအဆတွေနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုံသွင်းခံထားရတဲ့ Eugénie ဟာ မိခင်ကို ရန်သူတစ်ယောက်အဖြစ်သာ မြင်နေခဲ့ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ Eugénie ဟာ အဆိပ်ကို အသုံးပြုပြီး မိခင်ကို သတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ Franval ရဲ့အယူအဆတွေအောက်မှာ နစ်မြုပ်နေခဲ့တဲ့ သူမရဲ့စိတ်ဟာ အမှန်ကိုမြင်စပြုခဲ့ပါတယ်။

မိခင်ရဲ့နောက်ဆုံးအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ Eugénie ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ နောင်တနဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာကို မခံနိုင်တော့ဘဲ မိခင်ရဲ့အလောင်းပေါ် လဲကျကာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာ မှ Franval ဟာ သူ့ရဲ့အပြစ်တွေကို နားလည်လာပါတော့တယ်။

ဆွစ်ဇာလန်မှာ ရှိနေစဉ် သူ့ရဲ့ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ရန်သူတွေကလည်း သူ့အပေါ် အရေးယူနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်လာပါတယ်။

တစ်ညမှာ ခရီးသွားနေစဉ် ဓားပြတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီး အဖော်ဖြစ်သူကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ မုန်တိုင်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း လမ်းပျောက်နေတဲ့အချိန် Franval ဟာ သူ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် နောင်တရတဲ့ မျက်ရည်တွေ ကျလာခဲ့ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ သူဟာ ယခင်က မတရားဖမ်းဆီးထောင်ချခဲ့ဖူးတဲ့ Clervil နဲ့ ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ Clervil က သူ့ကို Franval ရဲ့ဇနီးနဲ့သမီးတို့ သေဆုံးသွားကြောင်း ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

ဇနီးဖြစ်သူဟာ သေဆုံးခါနီးအချိန်အထိ ခင်ပွန်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ ဆုတောင်းခဲ့ပြီး သမီးဖြစ်သူကလည်း မိမိလုပ်ရပ်အတွက် နောင်တရင်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့အခါ Franval ဟာ လုံးဝပြိုလဲသွားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူဟာ ဇနီးရဲ့ဈာပနကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး သူမရဲ့အလောင်းရှေ့မှာ နောင်တရကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့အမှားတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်တော့မယ့် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း နားလည်သွားတဲ့အခါ သူ့ကိုယ်သူ ဓားနဲ့ထိုးပြီး အဆုံးစီရင်ခဲ့ပါတယ်။

သေဆုံးခါနီးမှာတော့ သူ့လို အလိုဆန္ဒရဲ့ကျွန်ဖြစ်သူတွေဟာ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ လူ့သဘာဝရဲ့အသံကို ပိတ်ပင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီလိုအဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။

Eugénie de Franval ဝတ္ထုတို ရဲ့အဆုံးသတ်ဟာ လူဆိုးတစ်ယောက် အပြစ်ပေးခံရသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။

Franval ဟာ သူ့ကိုယ်သူ လွတ်လပ်သူတစ်ယောက်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ သူ့ရဲ့အလိုဆန္ဒတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

သူဟာ မိမိလိုချင်တာကို ရရှိဖို့အတွက် တခြားသူတွေရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူချစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။

ဒီဝတ္ထုမှာ Eugénie ရဲ့အဖြစ်ကလည်း အလွန်ကြေကွဲစရာကောင်းပါတယ်။ သူမဟာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမှတ်နိုင်တဲ့ အရွယ်ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဖခင်ရဲ့အတွေးအခေါ်တွေနဲ့ ပုံသွင်းခံခဲ့ရပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ မိမိကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ မိခင်ကို ရန်သူအဖြစ် မြင်လာခဲ့ပြီး ဖခင်ရဲ့ဆန္ဒကို လိုက်နာရင်း ကိုယ့်ဘဝကိုယ်ပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ရပါတယ်။

တစ်ခါတလေ လူတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝကို ဖျက်ဆီးပစ်တာဟာ သူ့ကို မုန်းတီးနေတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို ချစ်တယ်လို့ ပြောရင်း သူ့အတွေးအခေါ်တွေ၊ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊ သူ့ရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ချင်နေသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။

Marquis de Sade ရဲ့ Eugénie de Franval ဟာ ၁၇၉၉ ခုနှစ်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ Les Crimes de l’amour ဝတ္ထုတိုစုစည်းမှုထဲက လက်ရာတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။

စာရေးဆရာက ဇာတ်လမ်းအစမှာပင် မိမိဆန္ဒအတွက် အရာအားလုံးကို ခွင့်ပြုထားသူတွေရဲ့ အန္တရာယ်ကို ဖော်ပြလိုကြောင်း ရေးသားထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီဝတ္ထုကို တားမြစ်ထားတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုအကြောင်းသာမက လူ့ကိုယ်ကျင့်တရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းနဲ့ အလိုဆန္ဒကို အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းတို့ရဲ့ အကျိုးဆက်အကြောင်း ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။

တကယ်တော့ Franval ရဲ့အမှားဟာ သူ့မှာ အလိုဆန္ဒတွေ ရှိနေတာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိလိုချင်တာကို ရဖို့အတွက် တခြားသူတွေရဲ့ဘဝကိုပါ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်နေခြင်းပါပဲ။

သူဟာ သမီးကို ချစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ သမီးရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို မပေးခဲ့ပါဘူး။ ဇနီးကိုလည်း သူ့ရဲ့အကျိုးစီးပွားအတွက် အသုံးချခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့အလိုဆန္ဒတွေကပဲ သူ့ဘဝကို ပြန်လည်ဖျက်ဆီးသွားခဲ့ပါတယ်။

အချစ်ဆိုတာ တစ်ဖက်လူကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ထားခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ကိုယ်လိုချင်သလို ပုံသွင်းပိုင်ခွင့်ရရှိသွားခြင်းလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခါတလေ အချစ်လို့ခေါ်နေတဲ့အရာရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်နဲ့ အာဏာလိုချင်စိတ်တွေ ပုန်းကွယ်နေနိုင်ပါတယ်။

Franval ရဲ့ဇာတ်လမ်းမှာ အဲဒီအမှောင်ကို အဆုံးအထိ မြင်တွေ့ရပါတယ်။ သူဟာ မိမိအလိုဆန္ဒကို လွတ်လပ်ခွင့်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီဆန္ဒတွေရဲ့ ကျွန်တစ်ယောက်အဖြစ်သာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပါတယ်။

Marquis de Sade ရဲ့ စာပေလက်ရာတွေဟာ သမိုင်းတစ်လျှောက် အချိန်ကာလအတော်ကြာ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုနဲ့ ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှုတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။

၁၇၉၉ ခုနှစ် မှာEugénie de Franval ကို Sade ရဲ့ Les Crimes de l’amour ဝတ္ထုတိုစုစည်းမှုထဲမှာ ထည့်သွင်းထုတ်ဝေခဲ့ပါတယ်။

Sade ဟာ သူ့ရဲ့ညစ်ညမ်းစာပေလက်ရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အာဏာပိုင်တွေရဲ့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းမှုကို၁၈၀၁ ခုနှစ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါတယ်။

၁၈၁၅ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပြင်သစ်နိုင်ငံမှာ Sade ရဲ့ လက်ရာတွေကို ဘာသာရေးနဲ့ နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင်တွေက တားမြစ်ခဲ့ပြီး အဲဒီကန့်သတ်မှုတွေဟာ ၂၀ ရာစု ဒုတိယနှစ်ဝက်အထိ ဆက်လက်သက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၄၈ ခုနှစ် အရောက်မှာတော့ Eugénie de Franval ဝတ္ထုကို သီးခြားစာအုပ်အဖြစ် သရုပ်ဖော်ပုံတွေနဲ့အတူ ပြန်လည်ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းလည်း ရှိပါတယ်။

~~~~~~~~

Marquis de Sade ဟာ Eugénie de Franval ကို ၁၇၈၈ ခုနှစ် မတ်လ ၁ ရက်နေ့မှာ စတင်ရေးသားပြီး မတ်လ ၇ ရက်နေ့မှာ အပြီးသတ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူဟာ ပြင်သစ်နိုင်ငံရဲ့ နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ Bastille အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ အကျဉ်းကျခံနေရတဲ့ကာလ ဖြစ်ပါတယ်။

Sade ဟာ ၁၇၈၄ ခုနှစ်မှာ Vincennes အကျဉ်းထောင်ကနေ Bastille ကို ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရပြီး အဲဒီကာလအတွင်း စာပေလက်ရာများစွာကို ရေးသားခဲ့ပါတယ်။

သူ့အတွက် စာရေးခြင်းဟာ အကျဉ်းထောင်ရဲ့ ကန့်သတ်မှုတွေကြားမှာ ကိုယ့်အတွေးအခေါ်နဲ့ စိတ်ကူးတွေကို ဆက်လက်ဖန်တီးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

~~~~~~~~

The Prince Bookshop
Telegram Channel :

https://t.me/theprincebookshop

🎨 အရောင်တစ်စက်၊ ပုံစံတစ်ခုကနေ မွေးဖွားလာတဲ့အနုပညာကမ္ဘာEdit SoldOut Patterns: New Surface DesignBy Drusilla Cole‼️Now Our...
12/10/2026

🎨 အရောင်တစ်စက်၊ ပုံစံတစ်ခုကနေ မွေးဖွားလာတဲ့အနုပညာကမ္ဘာ

Edit SoldOut

Patterns:
New Surface Design

By Drusilla Cole

‼️Now Our Price ~ 37000 ks
🚫Normal Price ~ 94000 ks

Pages ~ 240
Publisher ~ Laurence King Press

🔖Original Book
🔖Colorful ArtPaper
🔖Instock Only 1 Book

အနုပညာဆိုတာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာမဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ဝတ်ဆင်နေတဲ့ အဝတ်အစားတွေ၊ အိမ်နံရံပေါ်က အလှဆင်ပုံတွေ၊ ပရိဘောဂတွေနဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေပေါ်မှာလည်း အနုပညာဟာ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ရှိနေတတ်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ဒီဇိုင်းတစ်ခုကို လှပတယ်လို့ ခံစားမိပေမယ့် ဘာကြောင့်လှပနေတာလဲဆိုတာ သေချာစဉ်းစားမိကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အရောင်တွေကို ဘယ်လိုပေါင်းစပ်ထားသလဲ၊ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို ဘယ်လိုစီစဉ်ထားသလဲ၊ ရိုးရှင်းတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြင်ကို ဖမ်းစားနိုင်သလဲဆိုတာတွေမှာ အနုပညာရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ဖန်တီးမှုတွေ ရှိနေပါတယ်။

ဒီလို မျက်နှာပြင်တွေပေါ်မှာ အနုပညာကို ဖန်တီးတဲ့ Surface Design နဲ့ ပုံစံတွေကို ဖန်တီးပေါင်းစပ်တဲ့ Pattern Design တို့ရဲ့ ကမ္ဘာကို လေ့လာနိုင်တာကတော့ Drusilla Cole ရဲ့ Patterns: New Surface Design စာအုပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီစာအုပ်ဟာ ပန်းချီကားတွေကို ကြည့်ရှုခံစားရုံသက်သက်အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ အနုပညာဒီဇိုင်းတွေကို ဘယ်လိုဖန်တီးထားသလဲ၊ အရောင်နဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို ဘယ်လိုအသုံးချထားသလဲဆိုတာ လေ့လာနိုင်တဲ့ Art & Design Reference Book တစ်အုပ်ဖြစ်ပါတယ်။

ပန်းချီကားတစ်ချပ်မှာ အနုပညာရှင်က သူ့ရဲ့စိတ်ကူးကို အရောင်၊ မျဉ်းကြောင်းနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကတစ်ဆင့် ဖော်ပြပါတယ်။

Pattern Design မှာလည်း ဒီအခြေခံအချက်တွေကိုပဲ အသုံးပြုကြပေမယ့် ပုံစံတစ်ခုကို ဘယ်လိုပြန်လည်အသုံးချမလဲ၊ မတူညီတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို ဘယ်လိုပေါင်းစပ်မလဲ၊ အရောင်တွေကို ဘယ်လိုနေရာချမလဲဆိုတာက အရေးပါလာပါတယ်။

ပုံတစ်ပုံတည်းကို တစ်နေရာမှာထားလိုက်ရင် ရိုးရှင်းနေနိုင်ပေမယ့် အဲဒီပုံကို အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးနဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ စီစဉ်လိုက်တဲ့အခါ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ အမြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် Pattern Design ဟာ ပုံတွေကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကူးယူထားခြင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကြားက ဆက်နွယ်မှုကို အသုံးပြုပြီး အနုပညာတစ်ခု ဖန်တီးခြင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

စာအုပ်ထဲမှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက ဒီဇိုင်းတွေကို ပုံစံတစ်မျိုးတည်းနဲ့ ဖန်တီးထားတာမဟုတ်ဘဲ မတူညီတဲ့ အမြင်နဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုထားခြင်းပါပဲ။

⚜️Conversational Patterns

Conversational Patterns တွေမှာ ရုပ်ပုံတွေ၊ သင်္ကေတတွေနဲ့ အရာဝတ္ထုတွေကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ပြောပြနေသလို ခံစားရစေပါတယ်။

ရုပ်ပုံတစ်ခုချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ်ရှိပေမယ့် အဲဒီပုံတွေကို အတူတကွ စီစဉ်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့ကြားက ဆက်စပ်မှုကို ကြည့်ရှုသူက လိုက်လံရှာဖွေမိလာပါတယ်။

အနုပညာရှင်က အရာအားလုံးကို တိတိကျကျ ရှင်းပြမထားဘဲ ကြည့်ရှုသူရဲ့ စိတ်ကူးနဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ထုတ်နိုင်မှုအတွက် နေရာချန်ထားပေးတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

⚜️Abstract Patterns

Abstract Patterns တွေမှာတော့ အရောင်၊ မျဉ်းကြောင်းနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို အဓိကထားပြီး အမြင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပါတယ်။

ဒီဇိုင်းတစ်ခုဟာ လူတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် သဘာဝထဲက အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို တိတိကျကျ ပုံဖော်ပြဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။

ပုံသဏ္ဌာန်တွေရဲ့ ထပ်ကျော့မှု၊ အရောင်တွေရဲ့ ဆန့်ကျင်မှုနဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်က လှုပ်ရှားမှုတွေကနေလည်း အနုပညာရဲ့ အလှအပကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ဘာကိုကိုယ်စားပြုထားသလဲဆိုတာ ချက်ချင်းမသိနိုင်ပေမယ့် ဒီဇိုင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အမြင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းချက်ကပဲ ကြည့်ရှုသူကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပါတယ်။

⚜️Retro Patterns

ဒီ Patterns တွေကတော့ အတိတ်ခေတ်တွေရဲ့ ဒီဇိုင်းဟန်တွေကို ပြန်လည်သတိရစေပါတယ်။

ခေတ်ဟောင်းအနုပညာပုံစံတွေဟာ အတိတ်မှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘဲ နောက်ပိုင်းဖန်တီးမှုတွေထဲမှာ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပါတယ်။

အရင်ခေတ်က အရောင်တွဲစပ်မှု၊ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အလှဆင်ဟန်တွေကို ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းက အတိတ်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ခေတ်သစ်အမြင်တစ်ခုကိုလည်း ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒီလိုဒီဇိုင်းတွေကို ကြည့်တဲ့အခါ အနုပညာဆိုတာ ခေတ်တစ်ခေတ်မှာ ဖန်တီးပြီး အဲဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားတာမဟုတ်ဘဲ မျိုးဆက်တစ်ခုကနေ တစ်ခုဆီ ဆက်လက်လွှမ်းမိုးနေတတ်ကြောင်း စဉ်းစားမိစေပါတယ်။

⚜️Geometric Patterns

Geometric Patterns တွေမှာတော့ စက်ဝိုင်း၊ တြိဂံ၊ စတုရန်းနဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေကို အခြေခံပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ ဒီဇိုင်းတွေရဲ့ အလှအပကို လေ့လာနိုင်ပါတယ်။

ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို စနစ်တကျစီစဉ်ထားပုံ၊ အချိုးအစားနဲ့ အကွာအဝေးတွေဟာ ဒီဇိုင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ဖန်တီးပေးပါတယ်။

ပုံစံတစ်ခုကို အနည်းငယ်ရွှေ့လိုက်တာ၊ အရောင်ပြောင်းလိုက်တာနဲ့ ဒီဇိုင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ ခံစားမှု ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါတယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို အသုံးပြုပေမယ့် စနစ်တကျစီစဉ်ထားမှုကြောင့် အနုပညာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာကို ဒီဒီဇိုင်းတွေက ပြသနေပါတယ်။

⚜️Organic Patterns

ဒီ Patterns တွေမှာတော့ သဘာဝထဲက ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို အနုပညာအဖြစ် ပြန်လည်ဖန်တီးထားတဲ့ အမြင်ကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။

အပင်တွေရဲ့ အရွက်ပုံစံ၊ ပန်းပွင့်တွေရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ သဘာဝထဲက ကွေးညွတ်နေတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေဟာ ဒီဇိုင်းဖန်တီးသူတွေအတွက် စိတ်ကူးရင်းမြစ်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

သဘာဝကို အတိအကျကူးယူဖို့ မလိုအပ်ဘဲ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုကို ရိုးရှင်းအောင် ပြောင်းလဲခြင်း၊ အရွယ်အစားပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ အခြားပုံစံတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ခြင်းတွေကနေ ဒီဇိုင်းအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။

ဒီအချက်က သဘာဝဟာ အနုပညာအတွက် ကြည့်ရှုလေ့လာရမယ့် အရာတစ်ခုသာမက ဖန်တီးမှုအတွက် အမြဲတမ်းအသုံးဝင်နေတဲ့ ရင်းမြစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပါတယ်။

ဒီဇိုင်းတစ်ခုရဲ့ အလှအပကို ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုတည်းနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့မရပါဘူး။ အရောင်တွေကို ဘယ်လိုတွဲစပ်ထားသလဲ၊ ပုံတွေကို ဘယ်လိုထပ်ကျော့ထားသလဲ၊ နေရာလွတ်တွေကို ဘယ်လိုအသုံးပြုထားသလဲဆိုတာတွေကလည်း အရေးကြီးပါတယ်။

ဂီတမှာ အသံတွေကို အချိန်ကိုက်စီစဉ်ခြင်းက စည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသလို ဒီဇိုင်းမှာလည်း ပုံစံတွေကို စနစ်တကျပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းက အမြင်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းချက်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်။

အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ ပုံတစ်ပုံကို ဖန်တီးရုံသာမက အဲဒီပုံကို ဘယ်နေရာမှာထားမလဲ၊ ဘယ်အရောင်နဲ့ တွဲဖက်မလဲဆိုတာကိုပါ ဆုံးဖြတ်ရပါတယ်။ ဒီလိုရွေးချယ်မှုတွေကပဲ ဒီဇိုင်းတစ်ခုရဲ့ ထူးခြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။

စာအုပ်ထဲမှာ ဒီဇိုင်းနမူနာတွေကိုသာမက အနုပညာရှင်နဲ့ ဒီဇိုင်နာတွေရဲ့ လက်ရာတွေကိုလည်း လေ့လာနိုင်ပါတယ်။ မတူညီတဲ့ ဖန်တီးသူတွေဟာ တူညီတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကိုတောင် ကိုယ်ပိုင်အမြင်နဲ့ ဖန်တီးနိုင်ကြပါတယ်။

တချို့က ရုပ်ပုံတွေကို ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာနဲ့ ပြုပြင်ပေါင်းစပ်ကြပြီး တချို့က ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အရောင်တွေကို စီစဉ်အသုံးပြုကာ ကိုယ်ပိုင်ဒီဇိုင်းဟန်ကို ဖော်ထုတ်ကြပါတယ်။

ဒီလိုလက်ရာတွေကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် အနုပညာဖန်တီးမှုဆိုတာ စိတ်ကူးတစ်ခုရှိရုံနဲ့ မပြီးဘဲ စမ်းသပ်မှု၊ ရွေးချယ်မှုနဲ့ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေပါ ပါဝင်နေကြောင်း နားလည်လာနိုင်ပါတယ်။

အနုပညာသမိုင်းရှုထောင့်ကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း ဒီဇိုင်းတွေဟာ လူတွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကနေ ခွဲထုတ်လို့မရတဲ့ အရာတွေဖြစ်ပါတယ်။

လူတွေဟာ ကိုယ်နေထိုင်ရာပတ်ဝန်းကျင်ကို အလှဆင်ချင်ကြသလို ကိုယ်ဝတ်ဆင်တဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ အသုံးပြုတဲ့ ပစ္စည်းတွေမှာလည်း အလှအပနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကို ဖော်ပြလိုကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီဇိုင်းဟာ ပြတိုက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတဲ့ အနုပညာမဟုတ်ဘဲ လူ့ဘဝထဲမှာ အမြဲအသုံးပြုနေတဲ့ ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီစာအုပ်ဟာ အနုပညာသမိုင်းကို အစဉ်လိုက်လေ့လာတဲ့ စာအုပ်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ဒီဇိုင်းပုံစံတွေနဲ့ ဖန်တီးမှုနည်းလမ်းတွေကို အဓိကထားတဲ့ စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် Patterns: New Surface Design ဟာ ပန်းချီနဲ့ အနုပညာကို စိတ်ဝင်စားသူတွေအပြင် Textile Design၊ Graphic Design၊ Fashion Design နဲ့ အိမ်တွင်းအလှဆင်ဒီဇိုင်းတွေကို လေ့လာနေသူတွေအတွက်ပါ အသုံးဝင်နိုင်ပါတယ်။

ဒီဇိုင်းဖန်တီးသူတွေအတွက် စိတ်ကူးသစ်တွေ ရရှိစေနိုင်သလို အနုပညာလက်ရာတွေကို ကြည့်ရှုခံစားရတာ နှစ်သက်သူတွေအတွက်လည်း အရောင်နဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို ပိုမိုသတိထားကြည့်တတ်လာစေမှာပါ။

တကယ်တော့ အနုပညာကို နားလည်လာခြင်းဆိုတာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သိလာခြင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။

သာမန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အရောင်တွေ ဘယ်လိုနေရာယူထားသလဲ၊ ပုံစံတွေက ဘယ်လိုဆက်စပ်နေသလဲ၊ ရိုးရှင်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အမြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်သလဲဆိုတာကို သတိထားမိလာခြင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီစာအုပ်ကို လေ့လာပြီးတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေတဲ့ အဝတ်အထည်တစ်ထည်၊ နံရံကပ်စက္ကူတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် အိမ်တွင်းအလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုကိုတောင် အရင်ကနဲ့ မတူတဲ့အမြင်နဲ့ ကြည့်တတ်လာနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီအခါ အနုပညာဆိုတာ ပြတိုက်ထဲက ပန်းချီကားတွေအတွင်းမှာပဲ ရှိနေတာမဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ထိတွေ့အသုံးပြုနေတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာလည်း ရှိနေကြောင်း ပိုပြီးနားလည်လာမှာပါ။

The Prince Bookshop
Telegram Channel :

https://t.me/theprincebookshop

🌌 စကြဝဠာအမှောင်ထဲ က လူသားတွေ မသိနိုင်သေးတဲ့ အမှန်တရားများEdit SoldOut A Briefer History of TimeBy Stephen Hawking & Leon...
12/10/2026

🌌 စကြဝဠာအမှောင်ထဲ က လူသားတွေ မသိနိုင်သေးတဲ့ အမှန်တရားများ

Edit SoldOut

A Briefer History of Time
By Stephen Hawking & Leonard Mlodinow

‼️Now Our Price ~ 33000 ks
🚫Normal Price ~ 64000 ks

📖 Pages ~ 162
🏛️ Publisher ~ Bantam Press

🔖Original Book
🔖Colorful ArtPaper
🔖Instock Only 1 Book

စကြဝဠာကြီးကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထားသလောက်နဲ့ တကယ်ရှိနေတဲ့ စကြဝဠာကြီးဟာ တူညီနေပါ့မလားဗျ။

ညဘက်ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကြယ်တွေကို မြင်ရပေမဲ့ အဲဒီအလင်းရောင်တွေ ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာခဲ့သလဲဆိုတာကိုတော့ မစဉ်းစားမိကြပါဘူး။

တကယ်တော့ ကောင်းကင်ပေါ်က အရာတချို့ကို ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတာဟာ အတိတ်က ပုံရိပ်တွေ ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။

ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်တို့ဟာ စကြဝဠာကို ကြည့်နေပေမဲ့ အဲဒီအရာတွေ လက်ရှိဘယ်လိုအခြေအနေမှာ ရှိနေသလဲဆိုတာကို အမြဲတမ်း သိနိုင်တာမဟုတ်ပါဘူး။

ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ယုံကြည်ထားတဲ့ အချိန်နဲ့ အမှန်တရားအကြောင်းကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။

လူသားတွေဟာ ကိုယ်မြင်ရတဲ့အရာကို အမှန်တရားလို့ ယူဆတတ်ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းဟာ စကြဝဠာကြီးရဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ယှဉ်ရင် အလွန်သေးငယ်နေပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ မမြင်နိုင်တာဟာ မရှိတာမဟုတ်သလို နားမလည်နိုင်သေးတာဟာလည်း ရှင်းပြစရာမရှိတော့တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ရူပဗေဒပညာရှင်ကြီး Stephen Hawking နဲ့ Leonard Mlodinow တို့ ပူးတွဲရေးသားထားတဲ့ A Briefer History of Time က ဒီလိုစဉ်းစားစရာတွေကို စကြဝဠာရဲ့ သဘာဝတရားတွေနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ဖော်ပြထားတဲ့ စာအုပ်ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီစာအုပ်က သိပ္ပံသဘောတရားတွေကို အလွတ်ကျက်မှတ်ဖို့ ရေးထားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်နေတဲ့ စကြဝဠာကြီးကို ဘယ်လိုနားလည်သင့်သလဲဆိုတာကို ပြန်လည်စူးစမ်းစေပါတယ်။

အထူးသဖြင့် လူသားတွေရဲ့ အသိပညာက ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နိုင်သလဲ⁉️ အမှန်တရားတစ်ခုကို သိပြီလို့ ယူဆလိုက်တဲ့အခါမှာတောင် ဘယ်လောက်အထိ မှားယွင်းနေနိုင်သေးသလဲ⁉️ဆိုတဲ့ အတွေးတွေကို ဖွင့်ပေးပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ကကမ္ဘာကြီးကို နားလည်ဖို့ နေ့စဉ်ကြိုးစားနေကြပါတယ်။ အရာဝတ္ထုတွေ ဘာကြောင့် ပြုတ်ကျသလဲ၊ ကမ္ဘာကြီး ဘယ်လိုလည်ပတ်နေလဲ၊ နေ့နဲ့ည ဘာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသလဲဆိုတာတွေကို သိပ္ပံပညာက တဖြည်းဖြည်း ရှင်းပြပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမြေကို နားလည်လာတာနဲ့အမျှ မေးခွန်းတွေက ပျောက်ကွယ်သွားတာမဟုတ်ဘဲ ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့ပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးဟာ စကြဝဠာထဲမှာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ… စကြဝဠာကြီးမှာ အစရှိခဲ့သလား… အစရှိခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲဒီအစမတိုင်ခင်မှာ ဘာတွေရှိခဲ့သလဲ။ အချိန်ဆိုတာကိုယ်တိုင်က ဘယ်ကနေ စတင်လာခဲ့တာလဲ….ဒီမေးခွန်းတွေဟာ စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲက ပဟေဠိတွေမဟုတ်ပါဘူး။

လူသားတွေ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စူးစမ်းလေ့လာလာခဲ့တဲ့ သိပ္ပံဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေဖြစ်ပါတယ်။ ရှေးခေတ်လူသားတွေဟာ ကမ္ဘာကြီးနဲ့ ကောင်းကင်ကို သူတို့နားလည်ထားတဲ့ အယူအဆတွေနဲ့ ရှင်းပြခဲ့ကြပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ လေ့လာစူးစမ်းမှုတွေ၊ သင်္ချာနည်းလမ်းတွေ၊ သိပ္ပံသီအိုရီအသစ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အခါ အရင်က အမှန်လို့ ယုံကြည်ထားတဲ့ အယူအဆတချို့ဟာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ သိပ္ပံပညာရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံး အချက်တစ်ခုကို တွေ့ရပါတယ်။ သိပ္ပံပညာဟာ ကိုယ်ယုံကြည်ထားတဲ့ အယူအဆကို အမြဲမှန်နေအောင် ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ပညာရပ် မဟုတ်ပါဘူး။

သက်သေအထောက်အထားအသစ်တွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ အရင်က နားလည်ထားတာတွေကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သိပ္ပံပညာဟာ မသိတာကို ဝန်ခံပြီး ပိုမိုနားလည်လာဖို့ ကြိုးစားတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေအတွက်တော့ ဒီလိုစဉ်းစားပုံဟာ လက်ခံဖို့ခက်ခဲတတ်ပါတယ်။ ကိုယ်ယုံကြည်ထားတာ မှားနေနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဝန်ခံရတာ မလွယ်ပါဘူး။

ကိုယ်သိထားတဲ့ အရာတွေဟာ မပြည့်စုံသေးဘူးဆိုတာကို လက်ခံရတာလည်း အလားတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာကြီးကို နားလည်ဖို့အတွက် လူသားတွေရဲ့ ယုံကြည်ချက်ထက် သက်သေအထောက်အထားက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ လက်ခံချင်တဲ့အမှန်တရားနဲ့ သဘာဝတရားမှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာဟာ မတူညီနိုင်ပါဘူး။

Einstein ရဲ့ Relativity သီအိုရီကို လေ့လာကြည့်တဲ့အခါ ဒီအချက်ကို ပိုမိုနားလည်လာနိုင်ပါတယ်။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကျွန်တော်တို့ဟာ အချိန်ဆိုတာ လူတိုင်းအတွက် တူညီစွာ စီးဆင်းနေတယ်လို့ ယူဆတတ်ကြပါတယ်။

တစ်နေရာမှာ တစ်နာရီကုန်ဆုံးသွားရင် ဘယ်နေရာမှာမဆို တစ်နာရီတိတိ ကုန်ဆုံးသွားမယ်လို့ ထင်တတ်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရူပဗေဒအရ အချိန်ဟာ အခြေအနေတိုင်းမှာ တူညီနေတဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး။ ရွေ့လျားမှုနဲ့ ဆွဲငင်အားတို့အပေါ် မူတည်ပြီး အချိန်ကို တိုင်းတာရရှိပုံ ကွာခြားနိုင်ပါတယ်။

ဒီသဘောတရားကို တွေးကြည့်ရင် ကျွန်တော်တို့ အလွန်ရိုးရှင်းတယ်လို့ ယူဆထားတဲ့ အချိန်ဆိုတာတောင် စကြဝဠာရဲ့ နက်နဲတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ ဆက်စပ်နေကြောင်း တွေ့ရပါတယ်။

အချိန်ဟာ နာရီလက်တံရွေ့လျားနေတာလောက်နဲ့ ရှင်းပြလို့မရပါဘူး။ နာရီက အချိန်ကို တိုင်းတာပေးနိုင်ပေမဲ့ အချိန်ရဲ့ သဘောသဘာဝကို အပြည့်အဝ ရှင်းပြပေးနိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

အလားတူပဲ အာကာသကိုလည်း အရာဝတ္ထုတွေ တည်ရှိနေဖို့ နေရာလွတ်သက်သက်လို့ ယူဆထားလို့မရပါဘူး။

Einstein ရဲ့ သီအိုရီအရ အာကာသနဲ့ အချိန်တို့ဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေပြီး ဒြပ်ထုနဲ့ စွမ်းအင်တို့ကလည်း အာကာသအချိန်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို သက်ရောက်စေနိုင်ပါတယ်။

အဲဒီကနေ Curved Space ဆိုတဲ့ အယူအဆကို နားလည်လာနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေရတဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခုအတွင်းမှာ တည်ရှိနေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ပိုမိုနက်နဲတဲ့ သဘာဝဥပဒေသတွေက ကမ္ဘာကြီးနဲ့ စကြဝဠာရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပုံဖော်ပေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီစာအုပ်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုကတော့ စကြဝဠာကြီးဟာ တည်ငြိမ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ချဲ့ထွင်လာနေတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆပါပဲ။

တစ်ချိန်က လူသားတွေဟာ စကြဝဠာကြီးကို အမြဲတမ်းတည်ရှိနေတဲ့ အရာတစ်ခုအဖြစ် စဉ်းစားခဲ့ကြပေမဲ့ နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေက စကြဝဠာဟာ ပြောင်းလဲနေကြောင်း ဖော်ပြလာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီကနေ Big Bang သီအိုရီနဲ့ စကြဝဠာရဲ့ အစောပိုင်းသမိုင်းကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားလာကြပါတယ်။

Big Bang ဆိုတာ အာကာသထဲက နေရာတစ်ခုမှာ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသလို ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ စကြဝဠာကိုယ်တိုင်ဟာ အလွန်ပူပြင်းပြီး သိပ်သည်းတဲ့ အစောပိုင်းအခြေအနေကနေ ချဲ့ထွင်လာခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သိပ္ပံဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအယူအဆကို နားလည်လာတဲ့အခါ စကြဝဠာရဲ့ အရွယ်အစား၊ ကြယ်တွေ၊ ဂလက်ဆီတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တည်ရှိမှုအကြောင်းကိုပါ ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လာနိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ့်ဘဝကို အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုအဖြစ် ခံစားကြပါတယ်။ ကိုယ်ပိုင်အောင်မြင်မှုတွေ၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေ၊ နာကျင်မှုတွေနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေက ကျွန်တော်တို့အတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာရဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ ယှဉ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝဟာ အချိန်ကာလအရလည်း တိုတောင်းပြီး နေရာအရလည်း အလွန်သေးငယ်နေပါတယ်။

ဒီအချက်ကို တွေးမိတဲ့အခါ လူသားတွေရဲ့ အရေးပါမှုဟာ လျော့နည်းသွားသလားဆိုတာထက် ကိုယ့်ဘဝကို ဘယ်လိုနားလည်ထားသလဲဆိုတာကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ လိုလာပါတယ်။

စကြဝဠာကြီးဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် သီးသန့်ဖန်တီးထားတဲ့ နေရာတစ်ခုလို့ သက်သေပြထားခြင်း မရှိပါဘူး။ သဘာဝတရားဟာလည်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောပေးနေတဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ပဲ အရေးကြီးတယ်လို့ ခံစားနေပါစေ သဘာဝဥပဒေသတွေကတော့ လူသားတွေရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို လိုက်ပြီး ပြောင်းလဲပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါဟာ Dark Philosophy ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လို့ရတဲ့ အချက်တစ်ခုပါ။ လူသားတွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ခံစားချင်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာကြီးကို သိပ္ပံနည်းကျ လေ့လာလာတဲ့အခါ လူသားဟာ အရာအားလုံးရဲ့ ဗဟိုချက်မဟုတ်ကြောင်း ပိုမိုနားလည်လာရပါတယ်။

ဒီအမှန်တရားဟာ စိတ်ပျက်စရာဖြစ်နိုင်သလို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အလွန်အမင်း အရေးကြီးတယ်လို့ ယူဆနေမှုတွေကနေ လွတ်မြောက်စေတဲ့ အတွေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒီစာအုပ်ရဲ့ နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းအရာက Black Holes ဖြစ်ပါတယ်။ တွင်းနက်တွေဟာ ဆွဲငင်အား အလွန်ပြင်းထန်တဲ့အတွက် အဖြစ်အပျက်မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း Event Horizon အတွင်းကနေ အလင်းတောင် အပြင်ဘက်ကို မလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ နေရာတွေဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီလိုနေရာတွေကို စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ စကြဝဠာထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ နားလည်ထားတဲ့ သဘာဝဥပဒေသတွေကို စမ်းသပ်ရမယ့် အခြေအနေတွေ ရှိနေကြောင်း တွေ့ရပါတယ်။

တွင်းနက်တွေရဲ့ အကြောင်းအရာဟာ ရုပ်ရှင်ထဲက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အာကာသဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

အဲဒီအရာတွေက ဆွဲငင်အား၊ အချိန်နဲ့ အာကာသတို့ရဲ့ သဘောသဘာဝကို ပိုမိုနားလည်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေဖြစ်ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် သိပ္ပံပညာရှင်တွေဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ General Relativity နဲ့ အလွန်သေးငယ်တဲ့ အမှုန်တွေရဲ့ ကမ္ဘာကို ရှင်းပြတဲ့ Quantum Mechanics တို့ကို ဘယ်လိုပေါင်းစည်းနားလည်နိုင်မလဲဆိုတဲ့ ပြဿနာကို ဆက်လက်စူးစမ်းနေကြရပါတယ်။

ဒီကနေ Quantum Gravity ဆိုတဲ့ ပြဿနာဆီ ရောက်လာပါတယ်။ သဘာဝတရားရဲ့ အခြေခံစည်းမျဉ်းတွေကို ရှင်းပြနိုင်မယ့် သီအိုရီတစ်ခုတည်းအောက်မှာ အရာအားလုံးကို နားလည်နိုင်ဖို့ဆိုတာ ရူပဗေဒရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်မယ့် သီအိုရီတစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းဟာ လွယ်ကူတဲ့အလုပ် မဟုတ်ပါဘူး။ သီအိုရီတစ်ခုက အချို့အခြေအနေတွေကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ရှင်းပြနိုင်ပေမဲ့ အခြားအခြေအနေတွေမှာတော့ မလုံလောက်နိုင်ပါဘူး။

ဒီနေရာမှာ လူသားတွေရဲ့ အသိပညာကန့်သတ်ချက်ကို ပြန်တွေ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ အရာအားလုံးကို သိချင်ကြပေမဲ့ သိချင်စိတ်ရှိတာနဲ့ အရာအားလုံးကို သိနိုင်တာက မတူပါဘူး။

တစ်ခါတလေ အဖြေတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်းက မေးခွန်းအသစ်တွေကို ပိုမိုများပြားလာစေပါတယ်။ သိပ္ပံပညာရဲ့ တိုးတက်မှုဟာ မေးခွန်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အရင်က မမြင်နိုင်ခဲ့တဲ့ မေးခွန်းတွေကို မြင်လာနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

Wormholes နဲ့ Time Travel အကြောင်းအရာတွေကလည်း စကြဝဠာရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေကို စဉ်းစားစေပါတယ်။

Wormhole ဆိုတာ အာကာသအချိန်ရဲ့ မတူညီတဲ့ နေရာတွေကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်မယ့် သီအိုရီဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချိန်ခရီးသွားခြင်းဆိုတာလည်း ရူပဗေဒမှာ အချိန်နဲ့ အာကာသတို့ရဲ့ သဘောသဘာဝကို ဆွေးနွေးတဲ့အခါ ပေါ်လာတတ်တဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသီအိုရီဆိုင်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ ရှိနေတာနဲ့ လူသားတွေဟာ လက်တွေ့မှာ အချိန်ခရီးသွားနိုင်ပြီလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

စိတ်ဝင်စားစရာက ဒီအကြောင်းအရာတွေဟာ သိပ္ပံနဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုကြားက ကွာခြားချက်ကိုပါ နားလည်စေခြင်းပါပဲ။

ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တဲ့အရာတိုင်းဟာ သဘာဝတရားမှာ တကယ်ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ သိပ္ပံပညာဟာ စိတ်ကူးကို စတင်ရာနေရာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သင်္ချာ၊ သက်သေအထောက်အထားနဲ့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးနိုင်မှုတို့ကို အခြေခံရပါတယ်။

ဒီစာအုပ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ပိုမိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်မယ်ဆိုရင် စကြဝဠာကြီးအကြောင်း သိလာရခြင်းဟာ အပြင်လောကကို နားလည်လာခြင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရပါတယ်။

ကိုယ်ယုံကြည်ထားတဲ့အရာတွေကို ဘယ်လိုစစ်ဆေးသင့်သလဲ၊ မသိသေးတဲ့အရာတွေကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်သင့်သလဲ၊ ကိုယ်နားလည်ထားတာကို အမှန်တရားတစ်ခုလုံးလို့ ယူဆမိနေသလားဆိုတာတွေကိုပါ ပြန်လည်စဉ်းစားစေပါတယ်။

လူသားတွေဟာ မသိတဲ့အရာတွေကို ကြောက်တတ်ကြပါတယ်။ အဖြေမရှိတဲ့အခြေအနေမှာ နေရတာထက် မှားယွင်းနေနိုင်တဲ့ အဖြေတစ်ခုကိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုပ်ကိုင်ထားချင်တတ်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာကြီးကို လေ့လာတဲ့ သိပ္ပံပညာကတော့ မသိသေးတဲ့အရာကို မသိသေးဘူးလို့ လက်ခံဖို့ သင်ပေးပါတယ်။ မသေချာမှုကို အမြန်ဆုံးဖယ်ရှားပစ်ဖို့ထက် အဲဒီမသေချာမှုကို နားလည်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားရပါတယ်။

ဒီလိုအတွေးအခေါ်ဟာ သိပ္ပံစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကျော်လွန်ပြီး ဘဝကို ရှုမြင်တဲ့ပုံစံနဲ့ပါ ဆက်စပ်လာပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အနာဂတ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်တတ်ကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာတော့ မျှော်လင့်မထားတဲ့ အခြေအနေတွေ၊ ကိုယ်မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ အမြဲရှိနေပါတယ်။

စကြဝဠာကြီးဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ဗဟိုပြုပြီး လည်ပတ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီအမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်လာတဲ့အခါ ကိုယ်ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အရာနဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အရာကို ခွဲခြားမြင်တတ်လာနိုင်ပါတယ်။

A Briefer History of Time ဟာ စကြဝဠာကြီးရဲ့ အမှောင်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အဖြေအားလုံးကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ စာအုပ်တော့မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ လူသားတွေ ဘယ်လိုမေးခွန်းတွေ မေးခဲ့ကြသလဲ၊ သိပ္ပံပညာက အဲဒီမေးခွန်းတွေကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလဲ၊ အဖြေတစ်ခုရလာတဲ့အခါ ဘာကြောင့် နောက်ထပ်မေးခွန်းတွေ ပေါ်လာတတ်သလဲဆိုတာကို နားလည်စေပါတယ်။

Stephen Hawking နဲ့ Leonard Mlodinow တို့ကရူပဗေဒဆိုင်ရာ အယူအဆတွေကို သာမန်စာဖတ်သူတွေအတွက် ပိုမိုလက်လှမ်းမီအောင် ရှင်းပြထားတာကြောင့် သိပ္ပံပညာကို အထူးလေ့လာထားသူ မဟုတ်ရင်တောင် စကြဝဠာအကြောင်း စတင်စူးစမ်းချင်သူတွေအတွက် ဖတ်ရှုသင့်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ ကျွန်တော်တို့ဟာ ကိုယ့်ဘဝထဲက ပြဿနာတွေကိုပဲ အလွန်ကြီးမားတယ်လို့ ခံစားနေတတ်ကြပါတယ်။

ကိုယ်ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေဟာ လက်ရှိအချိန်မှာ အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသလို ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စကြဝဠာကြီးရဲ့ အတိုင်းအတာကို စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ ကိုယ်မြင်နေရတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထက် အများကြီးကျယ်ပြန့်တဲ့ အမှန်တရားတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သတိရလာနိုင်ပါတယ်။

ဒါဟာ ကိုယ့်ပြဿနာတွေကို အရေးမကြီးဘူးလို့ ငြင်းပယ်လိုက်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်သိထားတဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ အရာအားလုံးမဟုတ်ကြောင်း သတိပြုမိဖို့ပါ။

ကျွန်တော်တို့ မသိသေးတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိနေသလို နားလည်ဖို့ ကျန်နေသေးတဲ့ အရာတွေလည်း အများကြီးရှိနေပါတယ်။

စကြဝဠာကြီးရဲ့ နက်နဲမှုကို နားလည်လာခြင်းဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အလွန်အမင်း အရေးကြီးတယ်လို့ ယူဆနေမှုကို လျှော့ချနိုင်သလို ကိုယ်မသိသေးတဲ့အရာတွေကို စူးစမ်းချင်စိတ်လည်း ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်ပါတယ်။

အဆုံးမှာတော့ ဒီစာအုပ်က ကျွန်တော်တို့ကို စကြဝဠာရဲ့ အဖြေအားလုံး ပေးမထားပါဘူး။ အဲဒီအစား စကြဝဠာကြီးကို နားလည်ဖို့ ဘယ်လိုစဉ်းစားရမလဲဆိုတာကို ဖွင့်ပြပေးပါတယ်။

အချိန်၊ အာကာသ၊ တွင်းနက်တွေနဲ့ စကြဝဠာရဲ့အစတို့အကြောင်း လေ့လာရင်း ကိုယ်ယုံကြည်ထားတဲ့ အမှန်တရားတွေကိုပါ ပြန်လည်စစ်ဆေးလာနိုင်ပါတယ်။

စကြဝဠာကြီးဟာ ကျွန်တော်တို့ နားလည်နိုင်သလောက်ထက် အများကြီးပိုကျယ်ပြန့်နေပါတယ်။ အဲဒီအမှန်တရားကို သိလာတဲ့အခါ ကြောက်စရာကောင်းတာက စကြဝဠာကြီးရဲ့ အရွယ်အစားသက်သက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။

ကျွန်တော်တို့ သိထားပြီးပြီလို့ ယုံကြည်နေတဲ့အရာတွေထဲမှာတောင် မသိသေးတာတွေ ဘယ်လောက်များများ ကျန်ရှိနေသလဲဆိုတာပါပဲ။

The Prince Bookshop
Telegram Channel :

https://t.me/theprincebookshop

Address

Yangon

Telephone

+46771753291

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when The Prince posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category