11/09/2026
သမီးဖြစ်သူက သူမ၏ ချစ်သူနှင့် အတူအိပ်ခွင့်ပေးရန် မိခင်ဖြစ်သူထံ ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံခဲ့သည်။
မိခင်ဖြစ်သူမှာ အလွန်ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူဖြစ်ရာ သမီးဖြစ်သူကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းလည်း မပြု၊ အိမ်ထဲ၌ ပိတ်လှောင်ထားခြင်းလည်း မလုပ်ခဲ့ဘဲ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မိန်းကလေးတိုင်း၏ မျက်စိကို ပွင့်လင်းသွားစေလောက်မည့် စည်းကမ်းချက်တစ်ခုကို သမီးဖြစ်သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချမှတ်လိုက်လေသည်။
မိခင်က "ငါ နင့်ကို ခွင့်ပြုမယ်၊ နင့်ချစ်သူနဲ့ အတူ နေနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် နင် ငါ့စကားကို တစ်ပတ်တိတိ နားထောင်ရမယ်။
စည်းကမ်းချက်ကတော့ နေ့တိုင်း မနက်ခင်းမှာ နင် ဟိုဘက်က နန်းတော်ကြီးရဲ့ ရှေ့မှာ သွားရပ်နေရမယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီနန်းတော်ပိုင်ရှင် အပြင်ကို ထွက်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် နင်က သူ့ရှေ့မှာ သတိလစ်မေ့လဲသွားတဲ့ ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်ရမယ်။ အဲဒီနောက် နေ့တိုင်း အိမ်ပြန်လာပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြန်ပြောပြရမယ်" ဟု ပြောခဲ့သည်။
ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမဆုံးနေ့ စတင်သောအခါ ထိုမိန်းကလေးသည် ထိုနန်းတော်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ နန်းတော်ပိုင်ရှင် အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိန်းကလေးသည် သူ့ရှေ့တွင် သတိလစ်သွားဟန် ဆောင်လိုက်လေသည်။
နန်းတော်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည် သူ၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ကားကြီးပေါ်မှ ကိုယ်တိုင်ဆင်းလာပြီး ထိုမိန်းကလေးကို ထူမပေးကာ သတိရလာအောင် လုပ်ပေးခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် မိန်းကလေးသည် ထိုအလုပ်ကိုပင် ထပ်မံလုပ်ဆောင်ပြန်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုနန်းတော်ပိုင်ရှင်သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းမလာတော့ဘဲ သူ၏မန်နေဂျာကို "ဒီမိန်းကလေးကို သွားထူလိုက်" ဟု ခိုင်းစေခဲ့သည်။
တတိယမြောက်နေ့တွင်လည်း ထိုမိန်းကလေးသည် အလားတူပင် လဲကျပြပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နန်းတော်ပိုင်ရှင်သည် သူ၏မန်နေဂျာကိုပင် မပြောတော့ဘဲ မန်နေဂျာဖြစ်သူကမှတစ်ဆင့် သူ၏လက်ထောက်ကို "သွား၊ အဲဒီမိန်းကလေးကို သွားထူချေ" ဟု ခိုင်းလိုက်တော့သည်။
ယခု စတုတ္ထမြောက်နေ့ စတင်ပြီဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် နန်းတော်ရှေ့၌ သတိလစ်ဟန်ဆောင်ကာ လဲကျသွားပြန်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုနန်းတော်ပိုင်ရှင်၊ သူ၏မန်နေဂျာနှင့် လက်ထောက် သုံးဦးစလုံးထဲမှ မည်သူမျှ လာရောက်မထူပေးကြတော့ဘဲ မိန်းကလေးကို ထူပေးရန်အတွက် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးကိုသာ လွှတ်လိုက်လေသည်။
ပဉ္စမမြောက်နေ့ စတင်သောအခါ ထိုမိန်းကလေး သတိလစ်လဲကျသွားသည်နှင့် နန်းတော်ပိုင်ရှင်နှင့် သူ၏ကားတန်းကြီးသည် သူမကို ကြည့်ရုံသာကြည့်ကာ ဖြတ်မောင်းသွားကြပြီးနောက် လမ်းသွားလမ်းလာ သာမန်လူတစ်ယောက်ကသာ ထိုမိန်းကလေးကို လာရောက်ထူပေးခဲ့သည်။
ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ မိန်းကလေးသည် ထိုနေရာ၌ပင် ထပ်မံ၍ လဲကျပြပြန်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူမကို ထူပေးရန်အတွက် မည်သည့်လမ်းသွားလမ်းလာမျှ ရောက်မလာတော့သည့်အပြင် လူတိုင်းက သူမကို ဝိုင်းဝန်းလှောင်ပြောင် သရော်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သော သတ္တမမြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မိန်းကလေး လဲကျပြီး သတိလစ်ဟန်ဆောင်နေစဉ် ခွေးတစ်ကောင် ရောက်လာပြီး ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာကို လျှာဖြင့်ယက်သဖြင့် မိန်းကလေးလည်း သတိပြန်လည်လာခဲ့ရသည်။
မိန်းကလေးက ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးကို သူမ၏မိခင်ဖြစ်သူအား ပြန်ပြောပြသောအခါ မိခင်ဖြစ်သူက သမိုင်းတွင်ကျန်ရစ်မည့် စကားစုများကို ယခုလို ပြောကြားခဲ့သည် -"သမီးလေး... မိမိရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ တန်ဖိုးကို တစ်ပါးသူရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် ချနင်းပစ်လိုက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒီလူရဲ့ မျက်စိထဲမှာတင်မကဘဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာပါ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိတော့ဘဲ ဖြစ်သွားတတ်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။
ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်စိများ ပွင့်လင်းသွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မိမိ၏ချစ်သူအား အချစ်ကို သက်သေပြရန်အတွက် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေးအပ်လေ့ရှိသော မိန်းကလေးတိုင်းအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
#အမျိုးသမီးပျိုများကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တန်ဖိုးကြရမယ်နော်
