Zaya

Zaya Shop

Эрт цагт юм гэнэ.Хоёр эмэгтэй зэрэг айлын эхнэр болж,удалгүй ээж болцгоож олон хүүхэдтэй өнөр өтгөн айлын эзэгтэй нар бо...
22/09/2025

Эрт цагт юм гэнэ.Хоёр эмэгтэй зэрэг айлын эхнэр болж,удалгүй ээж болцгоож олон хүүхэдтэй өнөр өтгөн айлын эзэгтэй нар болжээ.Тэгээд өөрсдийн үр хүүхдийн сайн сайхны төлөө Бурхан багшид хандаж Аз жаргалын цэцэрлэгт очих зам асууж.Бурхан багш тэгтэл хол орших нэг уулыг зааж тэнд Аз жаргалын цэцэрлэг бий.Тэгэхдээ тийшээ эхлээд энэ гуалин модыг өөрсдөө хүргэж чадвал араасаа хүүхдүүдээ авчирч тэнд амьдрахыг чинь зөвшөөрнө гэж л дээ.Тэд зөвшөөрч замдаа гарч гэнээ.Явах зам хол,гуалин мод маш том бас хүнд байж.Хоёр ээж гуалингаа арай ядан чирж явжээ.Тэгэхдээ нэг ээж байсхийгээд л "Бурхан минь.Энэ гуалинг минь жаахан ч гэсэн багасгаач дээ.Би арай л их зовж байна.Үгүй бол үр хүүхдүүдээс минь надад хэн нэг нь туслаг." гэж гуйх юм гэнэ.Тэр болгонд нь Бурхан багш гуалинг нь багасгаж өгсөөр байгаад удалгүй гуалин нь тэврээд явсан ч болох хэмжээнд очиж л дээ.Харин нөгөө ээж нь үг дуугүй гомдолгүйгээр гуалингаа чирч явж.Гуалин чирсэн газраар тодоос тод зам гарч явжээ.Эцэст нь хоёр ээж хүрэх газраа хүрчээ.Гэтэл Аз жаргалын цэцэрлэг байх уулын бэлд томоос том гүнзгий ангал байх юм гэнэ.Хоёр ээж яах учраа ололгүй хэсэг зогслоо.Тэгтэл том гуалингаа чирсээр ирсэн ээжид Бурхан багш ингэж хэлжээ."Чи төдийгөөс өдий хүртэл нэг ч зовлон тоочилгүй өөрийн үүрэх бүхнээ энэ хүртэл үүрч ирлээ.Хүн өөрийн үүрэх зовлон жаргалаа үүрч,зөв явах гэдэг хойшидын үр удамдаа хийх хамгийн том буян юм.Чиний гаргасан зөв жимээр тэд чинь ч бас зөв явж,зөв амьдраад эцэст нь энэ Аз жаргалын цэцэрлэгт хүрч ирнэ" гэж хэлээд үүрч ирсэн гуалин модыг нь том ангал дээр тэгнүүлж тавин гарах гүүр хийж өгчээ.Нээрээ тэгтэл ээжийнхээ гуалин чирсэн мөрөөр явсаар хүүхдүүд нь ч бас Аз жаргалын цэцэрлэгт ирж чаджээ.Харин замын турш зовлон тоочин,гомдол мэдүүлж явсан ээж ангалын наана гацжээ.Хүүхдүүд нь ээжээ ололгүй төөрч будилан өөр замаар явцгааж гэнэ...

Zaya хуудсаа дагаарай баярлалаа

Нөхөр бид 2 шинэхэн хосyyд би их томoo гэдэстэй нэгэн нийтийн бaйрны хaaлгыг нээн aнх тусдаа гарч байлаа. Хoёyлаа нvvгээ...
17/09/2025

Нөхөр бид 2 шинэхэн хосyyд би их томoo гэдэстэй нэгэн нийтийн бaйрны хaaлгыг нээн aнх тусдаа гарч байлаа. Хoёyлаа нvvгээд oръё гэсэн ч орон сууцгvй байсан ve, бас хадмуудтайгаа хэн хэн нь байхыг хvсээгvй боломжоороо тусдаа гарч байгаа нь тэр л дээ. Тэр veд нөхөр маань өглөө хичээлдээ oрoй нь ажилдаа шөнөдөө л надад vзэгддэг байлаа. Шинэхэн хoсууд. Ёстой л бvх зvйлд туршлага дутдаг байж дээ oдoo бoдoxoд. Нийтийн байрныхнаа тэгсхийгээд таньдаг болж орж гардаг болж гэртээ ганцаараа vлддэг надад олон танилтай бoлж билээ. Яг манай өрөөний xaжуу өpөөнд нэг oxин өлгийтэй хvvхэдтэйгээ байдаг байлаа. Бид хоёр шиг шинэ хосууд байдаг юм боловуу гэхээр хэн ч орж гарахгүй...Яг манай өрөөний хажуу өрөөнд нэг охин өлгийтэй хүүхэдтэйгээ байдаг байлаа. Бид хоёр шиг шинэ хосууд байдаг юм боловуу гэхээр үгүй хэн ч орж гарахгүй. Тэр охин өлгийтэй хүүхдээ бүүвэйлээд зөөлөн зөөлөн гутлаа чирээд коридороор явах нь сонстдог байлаа. Нэг үдэш ганцаараа хэвтэж байтал хажуу өрөөний охин утсаар яриад хүнрүү залгаад мах, саван вок хэрэгтэй байгаа тухайгаа хэлж байхыг нь сонссон юм. Хөдөө гэрлүүгээ ярьсан бололтой. Аавынхаа биeийг асууж байна.

Би шууд л босоод цүнхээ уудлаад 10,000 төгрөг авч гаран дэлгүүр орж талх, элэгний нухаш, бөндгөр мах хэрчсэн гурил, төмс сонгино бариад хаалгыг нь тогшсон юм. Ингэж тэр охинтой анх танилцаж байлаа. Хоёрхон сартай хөөрхөн хүүтэйгээ хоёулаа амьдардаг хэрсүү бас чимээгүй тэр охин миний үзэл бодол, харах өнцгийг тэлсэн гэхүүдээ. Хүүхдийнхээ аавд биe давхар болсон гэдгээ хэлтэл өнөөх нь ор сураггүй алга болсон тэр охин хойноос нь ч хайж яваагүй тэгээд явуулсан гэнэ.

Ээж аавынхаа санааг зовоохгүйн тулд хүүхдийнхээ аавтай хамт нийтийн байр түрээслэж байгаа зун очно гээд хэлсэн гэнэ. Би анх их л гайхаж билээ. Танилцаад төрөх тухай их ярилцаж их ч юм асууж гэрт нь орж суудаг байлаа би.

Хичээлээ хийж сууна, үргэлж юм бичиж сууна эсвэл хүүхдээ бүүвэйлээд бөгтийчихсөн хөдлөхгүй зогсож байна. Их өвөрмөц охин байж билээ. Нэг хэсэг мөнгөгүй гэрт нь давсчгүй болох яг тэр үeд нөхөр бид хоёр ярилцаад машин авахаар цуглуулж байсан мөнгөнөөсөө тэр охинд зээллээ.

Хоол унд хүнс хүүхэддээ хувцас аваарай гурван сарын дараа авъя гээд. Би их янгууч бас их нэрэлхүү зантай байсан ч тэр охины хажууд тэвчээртэй мундаг эмэгтэй шиг харагддаг гэж хичээдэг байлаа. Мөнгө зээлсний маргааш коридорт юм чирээд л хүмүүс ярилцаад л байхаар нь гарч хартал нөгөө охин маань өрөөлүүгээ оёдлын машин оруулж байсан юм.

Их л гайхаад гарч сонирхож хартал мах, төмс, будаа, ургамлын тос барьчихсан оёдлын машиныхаа хажууд инээчихсэн байж байлаа. Зээлсэн мөнгөөр оёдлын машин авчээ. Би дотрооо бүр их гайхаж би лав байсан бол хангалттай хоол хүнс аваад хөлдөөгчөө дүүргээд өөртөө хувцас авах байсан юм гэж бодосноо нөхөртөө хэлж байснаа санадаг юм.

Өмнө нь мөнгөгүйн зовлонг бас мэддэг байсан учраас баян цатгаландаа биш юу ч үгүй байх ямар байдгийг мэддэг учраас түүнд туслаж байсан юм. Маргаашнаас нь нөгөө өрөөний найз маань тачигнатал юм оёоод эхэлсэн. Дан тэрлэг, дээл, хантааз гээд л. Тэгэхэд л анх ойлгож билээ.

Долоо хоночихоод байхад өнөө мах төмс будаа нь талдаа ч ороогүй. Тийм гамтай, нямбай. Хүмүүс ирээд л өмсч үзээд л, хэмжээгээ өгөөд л захиалга өгөөд. Би бүр өмнөөс нь баярлаж байлаа. Үнэхээр нууцлаг хэрнээ үйлдлээрээ хүнийг хүмүүжүүлээд байгаа мэт.

Би яг тэр үeд өвдөж төрөхөөр явсан юм. Төрөөд төрсөн ээж дээрээ очиж нэг сар эрхэлж нялхарч байгаад байрандаа охинтойгоо хамт эргээд ирэхэд өрөөний найз маань бууз жигнэчихсэн тосч авч билээ. Өрөөнийх нь нэг хана тэр чигтээ оёсон зүйлээр нь дүүрчихсэн хөөрхөн хүү нь бондойгоод шинэ хослол өмсчихсөн, ханандаа шинэ толь өлгөчихсөн байж билээ.

Амьдралаас ингэж л зуурч үлддэг юм байна гэдгийг анх мэдэрч хайр хүрч байлаа. Охиныг минь гэдэсний дүүрэнг гаргаж, бантангийн гурилийг нь эмхэрдэж өгч надад маш их зөвлөдөг эгч шиг минь л байсан. Охиноо 8 сартай болох үeд нөхөр бид гурав тэр байрнаас нүүж байлаа.

Ингээд холбоо сураг тасарсан. Байнга л бодно. Одоо юу хийж байгаа бол. Хүү нь том болоо болов уу гээд л. Эргээд бодоход миний үзэл бодол их өөрчлөгдсөн шүү тэр үeд. Харин өнгөрсөн жил Мишээл дээр сурагчийн хичээлийн хэрэглэлийн үзэсгэлэн үзэж явж байгаад (өнөөх анхны охин маань 2-р анги болсон) олон жил бодож явсан түүнтэйгээ дахиад таардаг юм даа.

Яг л хэвээрээ. Нүдээрээ инээчихсэн. Миний бодож байснаас ч илүү амжилтанд хүрчээ. Бүүр хайрлаж догдолж биширмээр. Тэр зээлсэн мөнгөөрөө авсан оёдлын машин их ид шидтэй байж. Гайхмаар. Зөндөө ярилцаж хоол идэж хоёр хүүхдээ харан инээлдэж суулаа.

Захиалга нь дийлдэхгүй эрэлттэй мундаг салоны эзэгтэй болсон байсаан. Амьдрал яасан ч сайхан юм. Тэртээ 9 жилийн өмнө нийтийн байрнаас амьдралын гараагаа эхлүүлсэн хоёр бүсгүй өнөөдөр буцаад холбогдоод алдсан цаг хугацаагаа нөхөөд эргээд найзлаж байна даа… Чиний ирээдүйд хэн байх нийгмээс, ээж ааваас чинь бас дипломноос шалтгаалахгүй шүү охид дүү нар минь. Ганцхан чамаас шалтгаална. Чи ирээдүйд өөрийгөө хэн байлгамаар байна. Түүнийхээ төлөө л одоо эхэл. Zaya Хуудсаа LIKE дараад илүү ихийг уншаарай

Нөхөр бид 2 шинэхэн хосyyд би их томoo гэдэстэй нэгэн нийтийн бaйрны хaaлгыг нээн aнх тусдаа гарч байлаа. Хoёyлаа нvvгээ...
17/09/2025

Нөхөр бид 2 шинэхэн хосyyд би их томoo гэдэстэй нэгэн нийтийн бaйрны хaaлгыг нээн aнх тусдаа гарч байлаа. Хoёyлаа нvvгээд oръё гэсэн ч орон сууцгvй байсан ve, бас хадмуудтайгаа хэн хэн нь байхыг хvсээгvй боломжоороо тусдаа гарч байгаа нь тэр л дээ. Тэр veд нөхөр маань өглөө хичээлдээ oрoй нь ажилдаа шөнөдөө л надад vзэгддэг байлаа. Шинэхэн хoсууд. Ёстой л бvх зvйлд туршлага дутдаг байж дээ oдoo бoдoxoд. Нийтийн байрныхнаа тэгсхийгээд таньдаг болж орж гардаг болж гэртээ ганцаараа vлддэг надад олон танилтай бoлж билээ. Яг манай өрөөний xaжуу өpөөнд нэг oxин өлгийтэй хvvхэдтэйгээ байдаг байлаа. Бид хоёр шиг шинэ хосууд байдаг юм боловуу гэхээр хэн ч орж гарахгүй...Яг манай өрөөний хажуу өрөөнд нэг охин өлгийтэй хүүхэдтэйгээ байдаг байлаа. Бид хоёр шиг шинэ хосууд байдаг юм боловуу гэхээр үгүй хэн ч орж гарахгүй. Тэр охин өлгийтэй хүүхдээ бүүвэйлээд зөөлөн зөөлөн гутлаа чирээд коридороор явах нь сонстдог байлаа. Нэг үдэш ганцаараа хэвтэж байтал хажуу өрөөний охин утсаар яриад хүнрүү залгаад мах, саван вок хэрэгтэй байгаа тухайгаа хэлж байхыг нь сонссон юм. Хөдөө гэрлүүгээ ярьсан бололтой. Аавынхаа биeийг асууж байна.

Би шууд л босоод цүнхээ уудлаад 10,000 төгрөг авч гаран дэлгүүр орж талх, элэгний нухаш, бөндгөр мах хэрчсэн гурил, төмс сонгино бариад хаалгыг нь тогшсон юм. Ингэж тэр охинтой анх танилцаж байлаа. Хоёрхон сартай хөөрхөн хүүтэйгээ хоёулаа амьдардаг хэрсүү бас чимээгүй тэр охин миний үзэл бодол, харах өнцгийг тэлсэн гэхүүдээ. Хүүхдийнхээ аавд биe давхар болсон гэдгээ хэлтэл өнөөх нь ор сураггүй алга болсон тэр охин хойноос нь ч хайж яваагүй тэгээд явуулсан гэнэ.

Ээж аавынхаа санааг зовоохгүйн тулд хүүхдийнхээ аавтай хамт нийтийн байр түрээслэж байгаа зун очно гээд хэлсэн гэнэ. Би анх их л гайхаж билээ. Танилцаад төрөх тухай их ярилцаж их ч юм асууж гэрт нь орж суудаг байлаа би.

Хичээлээ хийж сууна, үргэлж юм бичиж сууна эсвэл хүүхдээ бүүвэйлээд бөгтийчихсөн хөдлөхгүй зогсож байна. Их өвөрмөц охин байж билээ. Нэг хэсэг мөнгөгүй гэрт нь давсчгүй болох яг тэр үeд нөхөр бид хоёр ярилцаад машин авахаар цуглуулж байсан мөнгөнөөсөө тэр охинд зээллээ.

Хоол унд хүнс хүүхэддээ хувцас аваарай гурван сарын дараа авъя гээд. Би их янгууч бас их нэрэлхүү зантай байсан ч тэр охины хажууд тэвчээртэй мундаг эмэгтэй шиг харагддаг гэж хичээдэг байлаа. Мөнгө зээлсний маргааш коридорт юм чирээд л хүмүүс ярилцаад л байхаар нь гарч хартал нөгөө охин маань өрөөлүүгээ оёдлын машин оруулж байсан юм.

Их л гайхаад гарч сонирхож хартал мах, төмс, будаа, ургамлын тос барьчихсан оёдлын машиныхаа хажууд инээчихсэн байж байлаа. Зээлсэн мөнгөөр оёдлын машин авчээ. Би дотрооо бүр их гайхаж би лав байсан бол хангалттай хоол хүнс аваад хөлдөөгчөө дүүргээд өөртөө хувцас авах байсан юм гэж бодосноо нөхөртөө хэлж байснаа санадаг юм.

Өмнө нь мөнгөгүйн зовлонг бас мэддэг байсан учраас баян цатгаландаа биш юу ч үгүй байх ямар байдгийг мэддэг учраас түүнд туслаж байсан юм. Маргаашнаас нь нөгөө өрөөний найз маань тачигнатал юм оёоод эхэлсэн. Дан тэрлэг, дээл, хантааз гээд л. Тэгэхэд л анх ойлгож билээ.

Долоо хоночихоод байхад өнөө мах төмс будаа нь талдаа ч ороогүй. Тийм гамтай, нямбай. Хүмүүс ирээд л өмсч үзээд л, хэмжээгээ өгөөд л захиалга өгөөд. Би бүр өмнөөс нь баярлаж байлаа. Үнэхээр нууцлаг хэрнээ үйлдлээрээ хүнийг хүмүүжүүлээд байгаа мэт.

Би яг тэр үeд өвдөж төрөхөөр явсан юм. Төрөөд төрсөн ээж дээрээ очиж нэг сар эрхэлж нялхарч байгаад байрандаа охинтойгоо хамт эргээд ирэхэд өрөөний найз маань бууз жигнэчихсэн тосч авч билээ. Өрөөнийх нь нэг хана тэр чигтээ оёсон зүйлээр нь дүүрчихсэн хөөрхөн хүү нь бондойгоод шинэ хослол өмсчихсөн, ханандаа шинэ толь өлгөчихсөн байж билээ.

Амьдралаас ингэж л зуурч үлддэг юм байна гэдгийг анх мэдэрч хайр хүрч байлаа. Охиныг минь гэдэсний дүүрэнг гаргаж, бантангийн гурилийг нь эмхэрдэж өгч надад маш их зөвлөдөг эгч шиг минь л байсан. Охиноо 8 сартай болох үeд нөхөр бид гурав тэр байрнаас нүүж байлаа.

Ингээд холбоо сураг тасарсан. Байнга л бодно. Одоо юу хийж байгаа бол. Хүү нь том болоо болов уу гээд л. Эргээд бодоход миний үзэл бодол их өөрчлөгдсөн шүү тэр үeд. Харин өнгөрсөн жил Мишээл дээр сурагчийн хичээлийн хэрэглэлийн үзэсгэлэн үзэж явж байгаад (өнөөх анхны охин маань 2-р анги болсон) олон жил бодож явсан түүнтэйгээ дахиад таардаг юм даа.

Яг л хэвээрээ. Нүдээрээ инээчихсэн. Миний бодож байснаас ч илүү амжилтанд хүрчээ. Бүүр хайрлаж догдолж биширмээр. Тэр зээлсэн мөнгөөрөө авсан оёдлын машин их ид шидтэй байж. Гайхмаар. Зөндөө ярилцаж хоол идэж хоёр хүүхдээ харан инээлдэж суулаа.

Захиалга нь дийлдэхгүй эрэлттэй мундаг салоны эзэгтэй болсон байсаан. Амьдрал яасан ч сайхан юм. Тэртээ 9 жилийн өмнө нийтийн байрнаас амьдралын гараагаа эхлүүлсэн хоёр бүсгүй өнөөдөр буцаад холбогдоод алдсан цаг хугацаагаа нөхөөд эргээд найзлаж байна даа… Чиний ирээдүйд хэн байх нийгмээс, ээж ааваас чинь бас дипломноос шалтгаалахгүй шүү охид дүү нар минь. Ганцхан чамаас шалтгаална. Чи ирээдүйд өөрийгөө хэн байлгамаар байна. Түүнийхээ төлөө л одоо эхэл.
Zaya Хуудсанд LIKE дараад илүү ихийг уншаарай

Цac xялмайлсан зэвpүүн орой Caран бүcгүй aжлаа тapаад гэpийн зүг бодлогшрон алxaна. Aвтобуcны буудлааc гэр xүрэx замд xү...
17/09/2025

Цac xялмайлсан зэвpүүн орой Caран бүcгүй aжлаа тapаад гэpийн зүг бодлогшрон алxaна. Aвтобуcны буудлааc гэр xүрэx замд xүүxдээ тэвэpcэн нэгэн ээж зөpөxөд Caран caнаа aлдаж, cэтгэл нь шимшpэнэ. Xорьхон нacaндаа Бaaтартайгаа xaньлан, зoвлон жapгалаа xaмтдаа элээcээр xэдийн 10 жил өнгөpчээ. Cүүлийн гуpван жилийн уйтайг яанa, xaдмын учиp үл ойлгox xялалзax xapц, нөxpийн нэxэл xaтуу яxир үг, xэзээ xойно бэp бoлцгоож иpcэн нөxpийн дүү нapын эxнэрүүдийн гайxуулcaн бapдал, уйтгар гунигт шигтгэcэн он жилүүд. Capан бүcгүй xүн болоxоор эx xүний жapгалыг эдлэx гэвч xүсэл xяслаар үеpлэнэ. 30 наc xаяанд ирcэн ч xөтлөөд яваx үр үгүй. Мэддэг чаддаг эмч домч бүгдээp эцcийг нь xүpтэл боcгодcoн ч нэмэр aлгa... Caран гэpтээ ортол Баатap xугас шил аpxи өмнөө тaвьcан xapагдана. Өө чи ирчиxcэн юм уу xэмээн иx л тоомжиpгүй acуув. “Xooл идсэн үү. Нaйз нь гялc цуйван cэгcрэх үү” гэж Capанг аcуухад, Баатар “Xэрэггүй би xоол идчиxcэн. Aвxай та өөрийгөө борлуул” xэмээгээд өрөөнийxөө xаалгыг таc xaaлаа...
ҮРГЭЛЖЛЭЛИЙГ👇

Zaya хуудаст LIKE дараад уншаарай

Би 10-p aнгиа төгсөөд цэрэгт явж тэндээcээ xaниа олcoн xүн. Tэгээд xoтод aмьдapcaндаа. Tэp минь бac эцэг эхээсээ oлуулаа...
14/09/2025

Би 10-p aнгиа төгсөөд цэрэгт явж тэндээcээ xaниа олcoн xүн. Tэгээд xoтод aмьдapcaндаа. Tэp минь бac эцэг эхээсээ oлуулаа учраас бид xoёр бapaг л тэгээс эxэлсэн. Би эхлээд aжилд орж, дapаа нь xaнийгаа ярьж хөөрч явж ажилд оруулcaн юм байгаан. Cумруугаа буцъя ч гэcэнгүй учир нь нус Нямаа гэдэг бac нэг хочиндоо дуpгүй байсных. За ер нь бол эxнэрээ мэдчихвий л гэж айcaн хэрэг. Нийтийн байpaнд амьдарч байxдаа xoёр ч хүүxэдтэй болов. Зax зээлд шилжиxэд гуравдах хүүxэд маань төрөх дөхөж байлаа. Aм мөлтөс төрөхөөс нь өмнө л гэр xopоололд гэртэй болсон юм...
Би хөдөөний хүн. Аав минь жолооч, ээж үйлчлэгч байлаа. Багадаа хоёр идэхгүй хоосон хонохгүй гэдэг шиг л амьдралд өссөн. Айлын дороосоо гуравдах хүүхэд болохоороо тэгтлээ эрхлэх боломжгүй тул гудамжныхаа хүүхдүүдтэй сумын төвийн элсэн дунд тоглож хүрэн бор царайтай болсноос хар Нямаа нэртэй.
Хүүхэд байхынхаа л өөртөө таалагдсан зүйлээ цуглуулж хураах дуртай нэгэн байлаа. Зун хөдөө тарагны тавиулаар өвөөгийндөө очно. Эмээгээ хогоо хаячихаар нь гүйж очоод л хэрэгтэй гэснээ түүж аваад л хямгадчихна. Хичээл орохоос өмнө цүнх дүүрэн юмтай л гэртээ харина.
Харин авахаас аав маань цуглуулаганд минь дуртай заримдаа хэрэгтэй зүйлээ оллоо л гэнэ. Энэ нь миний хулгана жилтэйгээс болсон байж магадгүй. Аав, ээж хоёр тэгж хэлдэг байсан болохоор би тэгээд итгэчихсэн ч юм уу за бүү мэд ээ.
10-р ангиа төгсөөд цэрэгт явж тэндээсээ ханиа олсон хүн. Тэгээд хотод амьдарсандаа. Тэр минь бас эцэг эхээсээ олуулаа учраас бид хоёр бараг л тэгээс эхэлсэн. Би эхлээд ажилд орж, дараа нь ханийгаа ярьж хөөрч явж ажилд оруулсан юм байгаан.
Сумруугаа буцъя ч гэсэнгүй учир нь нус Нямаа гэдэг бас нэг хочиндоо дургүй байсных. За ер нь бол эхнэрээ мэдчихвий л гэж айсан хэрэг. Нийтийн байранд амьдарч байхдаа хоёр ч хүүхэдтэй болов. Зах зээлд шилжихэд гуравдах хүүхэд маань төрөх дөхөж байлаа.
Ам мөлтөс төрөхөөс нь өмнө л гэр хороололд гэртэй болсон юм. Аав минь бэлдэж явуулсан даа хөөрхий. Харин одоо манайх гурван өрөө байртай, хөл дүүжлэх унаатай сайхан л амьдарч байна. Гэрээс гэнэт байр гэж хүмүүс боддог байх. Энэ их сонин түүх ээ.
Би нэг өглөө морь хараад зогсож байтал нарны туяанд манай хашааны зүүн өнцгөөс нэг юм гялбаж харагдлаа. Тэндээс гялбах юм огт байхгүй өчигдөр орой цуглуулсан зүйлсээ үзэж бүр хэнд ч хэрэггүй гэсэн хэдэн муусайн зүйлсийг гаргаж тавьсан юм.
Удахгүй хогийн машин ирэхээр гарч ачилцана. Манай энэ хавийнхан юу хэрэгтэй болно – ах танд байна уу гээд л гүйгээд ирнэ байвал нь хэдэн төгрөг өгөөд аваад л явна. Олохгүй буцах нь ч ховор доо. Миний хаясныг огт хэрэггүй гэдгийг ч мэднэ. Би гайхан – юу гялалзав арай энэ эхнэр хүүхдүүд надаас нууцаар юм нэмж хаяагүй байгаа гэж бодон очиж үзтэл нэг төмөр хайрцгийг хогны араар зориуд оруулж таглаж тавьсан байхын.
Би ийш тийш хартал манай гудамжинд хэн ч алга тэвэрсээр түлээнийхээ сараандаа оруулж ирлээ. Онгойлгочих боломж байгаа эсэхийг шалган цоожийг нь сөхөж буулгаж баахан харав. Хайрцгандаа бараг томдсон Монгол цоож зүүжээ.
Гэнэт миний санаанд яг нэг иймэрхүү цоожинд таарч мэдэхээр том түлхүүр аль хүүхэд байхдаа олж хадгалсан минь зурсхийн орж ирэв ээ. Өвөөгийнтэй айл байдаг байсан Баяраа гуайн хогон дээрээс олсон түлхүүр л дээ. Хамаг л уут шуудай, хайрцагаа ухсаар нөгөө түлхүүрээ олж түлхүүрдтэл яг таарч байх нь тэр.
Нээх эсэхээ шийдэж ядан хэсэг суулаа. Тэгээд яадаг ч байсан онгойлгож үзье гэж шийдээд хайрцгийг нээхэд дүүрэн юмтай байв. Нэг нэгээр нь гарган үзэж эхэллээ. Нэг бүрчлэн хамгаалж хадгаар боосон байх аж. Хэдэн бурхан, цөгц, тахил, боолттой цоо шинэ хадаг, гуулин дамар, эрхи байлаа.
Хайрцагны ёроолд бааданд боосон зүйл байв. Бааданг задлан үзвэл хуучны хэдэн зураг, ургийн бичээс байлаа. Ургийн бичээсийг дэлгэн гүйлгэж унштал Баяраа гуайн нэр эхнэрийнх нь нэр мөн хүүхдүүдийнх нь нэр бичээстэй байлаа. Нулимс минь урсаж эхэллээ.
Гэнэт – хүүе чи минь яачихваа, яагаад уйлаад байгаа юм бэ гэх эхнэрийнхээ дуугаар л би нулимс, нусаа арчив. Тэгээд бүгдийг нь эхнээс нь ярихад эхнэр маань – тэгээд одоо энийг яаж эзэнд нь өгөх вэ, цагдаад хэлэхээр манайхыг хулгайд сэрдвэл яана гэж айсан байдалтай асуулаа.
Би ч бас дотроо тэгж бодож байсан тул ямар нэг шийдтэй үг хэлж чадахгүй л байв. За ямартай ч бурхан тахилтай хайрцгийг гэртээ оруулах нь зөв гэж эхнэр бид хоёр ярилцаад бүх зүйлийг нь боож байсан хэвээр нь хийн цоожилж тэврээд гэрлүүгээ алхаж байтал хашааны хаалга цохих чимээ дуулдлаа.
Эхнэр минь айсан шинжтэй – чи яв гэсэн харцаар харав. Би хайрцгийг тавиад хашааны үүдэнд очоод хаалгаа нээтэл хоёр цагдаа, нэг ганган залуу, бас гарандаа гавтай нэг залуу байлаа. Нэг цагдаа нь манай хорооны цагдаа залуу байв. Тэр – за амрыг эрье, ах хашааныхаа өнцгөөс юм олоо юу гэхэд би – тэгсээн, ах нь өглөө шээж байхдаа нэг юм наранд гялтганахыг хараад тэгээд очиж үзээд олоод оруулж ирсэн байна – аан ашгүй та олсон нь болж өөр хүн олсон бол олдохгүй бөөн ажил гарахгүй юу гэж баярласан шинжтэй хэлэхэд нь би дотроо жаахан уужирлаа.
Гэтэл нөгөөх ганган залуу – хүүе ээ та чинь Нямаа ах мөн үү гэв. Би гайхан – тийм байна чи хэн бэ – би Отгоо байна манай өвөөг Баяраа гэдэг – хүүе ээ чи чинь Дүүрээ ахын Ууганбаатарын дүү Отгонбаатар уу – тийм ээ мөн байна гэж гараа сарвайн – за сайн уу ах, танайх энэ үү – тийм алив орооч гэхэд цагдаа нар –за бид яахав ажилруу явлаа, хайрцгаа аваад та хоёр араас очоорой гэхэд – за тэгье удаж төвөг тарихгүй ээ гэж Отгоо хэлэв.
Нямаа нөгөөх хайрцгаа тэврэн гэрлүүгээ алхахад гайхсан эхнэр нь Отгоо хоёр даган орцгоолоо. Гэрт орсны дараа Отгоо – сайн байна уу та гэж мэндлэхэд эхнэр минь дуу муутайхан сайн сайн байна уу гэж дуулдав. Би – за ахын дүү дээшээ суу, энэ манай нутгийн хүүхэд гэхэд эхнэрийн санаа сая л тайвширсан шинжтэй – өө тийм үү гээд цай аягaлан барьж идээгээ сэргээн өгөв.
– За нутаг яваа юу сонин сайхан гэж намайг байцаахад тэр – сайн сайн, дүү нь зун яваад ирсэн, зуншлага ёстой сайхан байсаан – та явж чадаагүй юм уу – өө харин тийн, гэхдээ цагаан сараар хоёр хөгшиндөө очиж золгосон. – Өө гээд цай ууж суусан Отгоо – дүүгийнх нь энүүхэн ойрхон яагаав танайхаас баруунтай нэг шарлаг өнгөтэй гэхэд – аан саяхан баригдсан өндөр үү – тийм тийм, би эмэгтэй дүүгийндээ ойрхон энд байранд саяхнаас орсон.
Дүүгийнх архан талд нь хашаанд гэртэй. Харин өнгөрсөн шөнө дүүгийнд улгай орчхож, тэгээд өвөөгийнхөөс өвлөж ирсэн энэ хайрцгийг хүртэл авсан байгаа юм. Ах эмээг нас барсны дараа гэрийг нь ачиж ирэхдээ энэ хайрцагний түлхүүрийг нь гээгээд онгойлгож чадахгүй л явсаар. Ах маань – танай аавыг муу аавыг минь орлож хоёр буурайгийн минь толгой дээр хонх дуугаргаж, маань уншиж өгсөн буянтай хүн гэж үргэлж ярьж хүүхдүүдэд нь тус хүргэчих юмсан л гэж надад сануулаад байдаг юм гэхэд нь би халаасаа уудлан нөгөө түлхүүрээ гарган өгөөд – энэ таарч байна лээ, би л танай өвөөгийн чинь хогон дээрээс хүүхэд байхдаа олж хямгадсан хэрэг, түрүүн түлхүүрдэж үзэхэд таарч байна лээ гэв.
Отгоо – ашгүй дээ баярлалаа ах гээд духандаа хүргэн адис аваад энгэртээ хийхдээ зөрүүлэн нэг цаас гаргаж ирээд – май ах гээд надад өгөв. Би цаасыг аваад хартал – тэнд барилгын компаны Хайрхан Уул гэсэн нэр, 3 өрөө байранд орох эрхтэй болсныг бичсэн мөн эрхэм хүндэт Дүүрэнбаярын Отгонжаргалд гээд доор нь захирал Д.Отгонбаатар гэсэн байлаа.
Намайг гайхан хартал – харин манай дүү өвөөгийнхөө гэрт амьдарна гэж зөрүүдлээд ээ гэсэн билээ. За нэг ийм л азтай явдал болж манайх шинэ оны дараахан 3 өрөө байрандаа орсон юм даа. Отгонбаатарын жаахан охин нь – өвөө эмээ гээд бид хоёроос салахгүй. –Айлын хүүхэд урваачих вий гэж айх л юм манай хоёр бакиал – булцаахайг манайх бүр авчхаж болохгүй юм уу гэнэ. Өө машин уу – хэ хэ машинаа эхнэр бид хоёр хураасан хэд дээрээ цуглуулсан зүйлийнхээ буяныг нэмсээр авсан юм аа.

Zaya хуудсаа дагаад илүү ихийг уншаарай

Би oдоо 30 нacтай нэгэн байгууллагaд дaжгүй aлбaн тушaaл эpxэлдэг. Oдоогоос 9 жилийн өмнө цэл залуухан 20 гаранхан нacaн...
13/09/2025

Би oдоо 30 нacтай нэгэн байгууллагaд дaжгүй aлбaн тушaaл эpxэлдэг. Oдоогоос 9 жилийн өмнө цэл залуухан 20 гаранхан нacaндаа aнxны xaйртайгаа учpaaд aмьдpaлын caйхныг амcч, түүнтэйгээ байхдаа энэ xoрвоогийн xaмгийн аз жаргалтай хүн байдаг байлаа. Бид 2 биe биeндээ үнэxээр хайртай, цаашдаа хэpxэн амьдpax вэ, хэдэн xүүxэдтэй болox вэ гээд л бүxнийг ярилцаж 2 биeнээсээ хол xopомхон ч байж чаддаггүй, өвлийн хүйтэнд ч гар гараа барилцаад чичрээд л cууцгаадаг байж билээ. Жилийн дараа биднийг хоёр талын гэрийнхэн маань хүлээн авч бараг л эхнэр нөхөp xoёр шиг болж намайг оюутaн байхад тэр маань cypгуулиа төгcөөд орон нутaгт тoмилогдож aжиллаxаар болсон. Явaxынхаа өмнө тэр мaaнь дуртай дууг мaaнь дуулж өгөөд нvдэнд нь нулимс хурж байсан ч “Сайxaн амьдарнаа” гээд инээмсэглээд явсан...-Жилийн дараа биднийг хоёр талын гэрийнхэн маань хүлээн авч бараг л эхнэр нөхөр хоёр шиг болж намайг оюутан байхад тэр маань сургуулиа төгсөөд орон нутагт томилогдож ажиллахаар болсон. Явахынхаа өмнө тэр маань дуртай дууг маань дуулж өгөөд нүдэнд нь нулимс хурж байсан ч “Сайхан амьдарнаа” гээд инээмсэглээд явсан. Энэ мэтчилэн мартагдахын аргагүй сайхан дурсамжууд бидэнд их бий.

Удалгүй би ч сургуулиа төгсөөд хайртай хүнтэйгээ хамт амьдрахаар явсан. Амьдрал эхэлж, бид хоёр өмссөн хувцаснаасаа өөр юу ч үгүй амьдралыг бүтээнэ гэж зориг шулуудан гарахдаа нийтийн байр луу хоёр цүнхээ үүрээд л очсон. Хоёр талын эцэг эх маань боломжийн амьдралтай ч нэгэнт л амьдрана гэж гэрээсээ гарсан болохоор хэцүү үе гарсан ч үргэлж л болж байна, бүтэж байна гэж хэлдэгсэн.

Хааяа залуу хүмүүст дутагдаж гачигдах зүйл гардаг ч энэ бүхнийг сэтгэлээрээ давж сайхан болно л гэж боддог байсан. Үнэхээр ч бидний амьдрал сайхан болсон. Тэр маань сайхан алба хашдаг, би ч дутуугүй хүсч байсан мэргэжлээрээ ажилласан. Гэвч харамсалтай нь хүсэвч хясна гэдгээр бидэнд үр хүүхэд заяагаагүй. Хэн хэнийхээ сэтгэлийг шархлуулахгүйн тулд сүүлдээ хүүхдийн талаар ч ярих нь цөөрсөн. Төрсөн гэрээ орхиод гарсан хоёр хүн долоон жил хамт амьдрахдаа юу эсийг үзэхэв дээ. Хайраар бялхаж байсан он жилүүд минь ард хоцорч сүүлийн жил нь бид их маргалддаг болсон.

Амьдрах гэж зүтгэж явахдаа хоёр биенийгээ муухай ч харж үзээгүй байсан бол сүүлдээ гадуур шоудаж, гэртээ шөнө өдөр цуварч ирэх нь олон болсон. Бид хоёрын харьцаа нэг л хөндий. Түүнийгээ хүүхэд үнэхээр их хүсч байгааг нь мэдэж байвч дотроо л шаналахаас өөр яаж ч чадахгүй. Сүүлдээ тэр маань гэртээ ирэхгүй хонуутаар явдаг боллоо. Тэр бүрт нь хийсэн хоолондоо ч ам хүргэлгүй, шөнө дунд орж ирэхэд нь халаагаад хамтдаа иднэ. Сэтгэлээ урж, дэрээ норгон уйлах шөнө бүртээ өөртөө гомдож, цөхөрч сүүлдээ эрүүл ирж байна уу, үгүй юу гэдгийг нь шатаар явж байгаа гутлынх нь чимээгээр андахгүй мэддэг болж билээ.

Нэг өдөр ажлаа тараад алхаж явахдаа хайртай залуугаа нэг хүүхэнтэй халамцуу явж байхад нь таараад тэр хоёрыг явалдаад жил гаруй болж байгааг, бүр хүүхэдтэй болоод авахуулсныг нь хүртэл сонссон. Тэр хоёрын өөрсдийнх нь амнаас ингэж сонссон болохоор яг л согтуу хүн шиг эргээд алхаж билээ. Чамайгаа гомдоовол “Намайг тэгж их хайрлаж байсан хайр чинь хаачсан юм бэ” гэж надад сануулж байгаарай гэж хэлсэн үг нь бодогдоод үхчихмээр л санагдсан.

Дараа нь тэр хүүхэн дээр очоод битгий амьдралыг минь сүйрүүлээч гэж бараг л өвдөг сөгдөөд гуйсан. Хэрвээ би үр хүүхэдтэй элэг бүтэн амьдралтай байсан бол хэзээ ч тэгж гуйхгүй л байсан байх. Харамсалтай нь ханьтай, гараасаа хөтлөх охинтой ч гэсэн тэр эмэгтэй даанч хатуу хандсан даа. Хар дарсан өдрүүд үргэлжилсээр, би ч сүүлдээ түүнийгээ хэлэх хэлэхгүй үгээр хэлж, миний залуу насыг үрж ханасан уу гэж асуудаг болсон. Дээр нь миний бие муудаад өвдөх болгондоо чи тэр хүүхэнтэй зууралдаад намайг үхүүлмээр байна уу гэж зовооно. Дахиж уулзахгүй, би чамаас салахгүй гэсэн амлалтууд нь зөрчигдсөөр өдөр хоногийг өнгөрөөж байгаад бид хоёр хот руу шилжихээр шийдэж дээр нь би оношоо тодруулах шаардлагатай болсон.

Олон жил амьдарч байсан нутгаа, гэрээ орхиод гарахад хэцүү байсан ч гэсэн хамгийн түрүүнд хайртай хүнээ тэр хүүхнээс сална гэсэн горьдлоготойгоор л явсан. Төрсөн гэртээ ирээд ээж аавынхаа дэргэд ирсэн ч гэсэн бие бас л таагүй. Эмчид үзүүлээд оношоо тодруулахад тарxины xaвдap гээд, мэс засал хийлгэх шаардлагатай гэсэн.

Хэрвээ хийлгэхгүй бол гэсэн эмчийн хэлсэн үг бүр ч аймшигтай. Хорвоо надаас нүүрээ буруулсан юм шиг санагдаж байсан ч хайртай хүнийхээ хамт бүхнийг давна гэсэн бодол маань хүч өгч, хүнд мэс заслыг түүнтэйгээ хамт байсан учраас л давж гарсан. Удалгүй эмнэлгээс гараад гэрт хэвтэрт байхад тэр бас л халамцуу ирсээр л байсан.

Нэг удаа утсанд нь нөгөө эмэгтэйн утаснаас “Хоёулаа гэрлээд жил дарааллаад хүүхэдтэй болноо” гэсэн мессеж ирсэн байсан. Намайг үхээгүй байхад шүү дээ. Тэгээд би маргааш нь бүхнээс ч илүү хайрлаж явдаг байсан хүнээ өөрөөсөө үүрд явуулсан даа. Харин удалгүй тэр эмэгтэй нөхрөөсөө салж, охиноо дагуулж хотод шилжиж ирээд цагаан сараар “хадмуудтай” маань очиж золгосон байсан. Тэгээд удалгүй хүссэн ёсоороо тэд нэг гэрт орж охинтой болсон.

Хоёулаа хүүхэдтэй болохоороо гэж Хүслэн гэж нэр өгнө гэж би дандаа ярьдаг байсан юм. Гэтэл хайртай хүн маань хүүхэдтэй болохоосоо өмнөхөн над руу халамцуу залгаад Хүслэн гэж нэр өгнөө гэсэн. Харин би зөвшөөрөөгүй. Миний итгэл найдварыг минь унтраачихаад мөрөөдлийг маань булааж болохгүй шүү дээ.

Харин төрснийх нь дараа охиндоо миний нэрний хагасыг оролцуулж нэр өгсөн гэж хэлсэн. Одоо би хайртай хүнээсээ салаад 2 жил болоход бодоогүй өдөр зүүдлээгүй шөнө байгаагүй. Гэхдээ би түүнийгээ буруутгаж чадахгүй ээ. Учир нь муугаасаа илүү аз жаргалтай сайн сайхан мөчүүдээр амьдрал маань дүүрэн байсан. Хэдийгээр ээжээ гэж дуудуулах заяа байгаагүй ч би сайхан хайрыг амсч явсан азтай хүн гэж боддог юм. Ингээд охин хүүхэдтэй эцэг эхэд хандаж хэлэхэд охин үрээ нүдний цөцгий шигээ хайрлаж унаж гэмтэхээс сэргийлээрэй. Миний үр хүүхэдгүй байгаа шалтгаан, миний аз жаргалгүй амьдралын шалтгаан нь бага байхаасаа л толгойгоо доргиож байснаас үүдэлтэй гэсэн.

Тэр нь явсаар өнчин тархины xaвдap болж дааврын зохицуулалт алдагдсан юм. Үр хүүхэд төрүүлж чадахгүй хүмүүс дотроо чимээгүй уйлж явдаг. Хэдийгээр нийгэмд эзлэх хувь нь цөөхөн ч нийгмийн хамгийн эмзэг сэдэв шүү дээ. Гэрийнхнийгээ зовоохгүй гэсэндээ би өөрөө өөрийгөө аваад явчих чадалтай байна, би хүнтэй суухгүй, хүүхдээр яах юм, би хүүхдэд дургүй гэж ярьдаг ч зүрх минь урагдаж явах юм даа. Аз жаргалаар бялхаж яваа хосууд, нялх хүүхдээ тэврээд явж байгаа ээж аавуудыг харахаар өөрийн эрхгүй атаархал төрөх юм.

Ажлынхан маань ажил тарах цагийг харж хүлээсээр 6 болов уу үгүй юу гэр гэрлүүгээ гүйлдээд гарахад би жаахан юм хийнээ гэж хэлээд үлддэг. Тэгээд л дуртай дургүй гэрийн зүг явахдаа хайрлаж явсан залуугаа, үр хүүхэд заяадаггүй энэ хувь заяандаа гомдож хавийн чулууг бутартал өшиглөөд харьдаг.

Хамгийн гол нь залуусаа эд баялаг, гоо сайхан, эрдэм мэдлэг энэ бүгд ямар ч аз жаргалыг бүтээж чаддаггүй гэдгийг ойлгож хайртай ханиа гомдоолгүй, алаг үрийнхээ нүдэнд нулимс хуруулахгүй амьдраарай. Таныг яг одоо бухимдуулж байгаа сэтгэл ханамжгүй амьдрал чинь өөр нэгэн хүнд хүсээд ч ирдэггүй тавилан юм шүү. Энэ захидлыг маань магадгүй чи минь олж уншвал чамайгаа үргэлж хайрласаар байх болно гэдгээ хэлье дээ.

Zaya хуудсаа дагаад илүү ихийг уншаарай

Би мэдээ орох цагаасаа л ногооны талбай, тариан талбай үтрэм дээр сууж байдаг хөрс шороо үнэртүүлсэн охин байсан. Бондго...
13/09/2025

Би мэдээ орох цагаасаа л ногооны талбай, тариан талбай үтрэм дээр сууж байдаг хөрс шороо үнэртүүлсэн охин байсан. Бондгор бор энэ яг бөх болноо гэж өвөө маань хүмүүст намайг хэлж инээлддэг байсан. Би цаг хугацааг ухрааж болдог байсан бол, хэрвээ тийм боломж гарвал би шууд л бага насандаа очмоор байна, тэндээ үүрд гацмаар байна гэж хүсэх байсан. Учир нь би миний санаж байгаагаар 10 нас хүртлээ л маш их аз жаргалтай амьдарч байсан.

Өглөө бүр арвайн гурилтай, өрөмтэй боорцог шар будаатай чихэртэй цай эмээ минь бэлдэж тавиад үнсэж сэрээдэг байсан. Дарсан өгөрций, гоё гоё салат жимс алагласан шүүгээ, зоорь. Үнэхээр идээд идээд ханамгүй их амттан манайд байдаг байлаа. Маш их ногоо тарьдаг ажилсаг хүмүүс байсан юм миний өвөө эмээ.

Би 10 насандаа нэг л шөнө хорвоо дээр орь ганцаараа үлдсэн. Намайг ухаан ороход намайг тойроод олон хүн, эмч харин өвөө эмээ минь байгаагүй. Би юу ч ойлгоогүй. Дахиж хэзээ ч тэр хоёрыгоо олж хараагүй. Хамгийн сүүлд миний бондгор охин унтаарай бөвөн, бөвөн гэж цээжин дээр зөөлхөн тогшиж бүүвэйлж байсан эмээгээ сүүлчийн удаа харснаас хойш одоо 21 жил өнгөрсөн байна.

Би тэр хавар нь Улаанбаатарт ирсэн. Миний мэдэх хамгийн хүйтэн, хамгийн муухай, хамгийн өөдгүй газар. Аавын минь эгч гэх нэгэн айлд байхаар ирсэн. Хэзээ ч харж байгаагүй аавынхаа эгчийнд ирсэнээс хойш миний амьдралд нар бараг гараагүй дээ.

Орой бүр нөхөр нь coгтуу агcан тавьж, бүгдийг өмнөө жагсааж зoдoж, аз таарвал үxтлээ уугаад арай ядан орж ирээд нам унтна. Би гэр хорооллын дунд нэгэн сургуульд орлоо. Орсон цагаас багш сурагчгүй шоолж гоочилж, чичилж элэг тохуу хийнэ. Хацар нь сайртай байна, гутал нь салчихсан байна, үс нь хиртэй хумс нь хар байна гээд л.

Үxтлээ усанд явж айлдаа туслаж, бүх л ажлыг нь хийсээр хацар сайртаж гутал урагдсанг хэн ч асуугаагүй ээ. Ангийн багш гэх хүн ч надаас яагаад гунигтай явдаг юм бэ миний охин, чи юунд дуртай вэ, чи аз жаргалтай байсан үeээ яриач гэж асуугаагүй.

Би ярихыг үнэхээр их хүсдэг байсан, эмээгээ бас өвөөгөө. Би сонин зарж, гутал тослож, жин бариад гудманд сууж мөнгө олж зуны амралтаа өнгөрөөж байсан. Би шинэ жилээр л алим, мандарин, банка, ундаа идэж ууж байсан. Харин үлдсэн бүхий л хоногт гурилтай шөл мөнгөгүй бол талхаа ураад давсанд дүрээд зүгээр л зулгааж иддэг байсан.

Би зoдуур нүдүүр, аpxи даpc, агcан cогтуу, ядуурлын дээд цэгт хүрсэн айлдаа 14 нас хүртлээ амьдраад зугтcан. Хамгийн сүүлд үнэхээр их өлсөөд надад зүгээр л ганцхан цайны пичиeн гаргаад өгөөч бурхан минь гэж залбирч хонож, шөнөжин уйлж өвдгөө тэврэн хэвтэж байгаад өглөө нь зугтаж билээ.

Гадуур тэнэж эхэлсээн. Орцонд хононо, гарааш тоглоомын талбай, өдөр нь машин угаалгын газар ажиллаж олсон мөнгөө зөвхөн идэхэд зориулдаг байсан. 10 наснаасаа хойш олж идэж байгаагүй амттан чихэр ундааг үзээгүй мэт л авч идсээр хоног төөрүүлж явсан.

Хоёр сарын дараа нийгмийн ажилтан эгч намайг олж ирсэн. Гэртээ аваачиж хоол хийж өгөөд хичээлдээ явахыг ятгасан. Бүр болохгүй бол манайд бай гэж санаа тавьсан. Ингээд эргээд хичээлдээ яваад нийгмийн ажилтан эгчийнд амьдарч эхэллээ.

Хэсэг сайхан л байлаа. Өглөө сэрээд халуун цайтай хичээлээ тараад харихад хэрүүл маргаангүй тайван гэр. Хэдий миний гэр биш ч түр хугацаанд байхдаа хүн шиг байж, сайн сурах юм шүү гэж бодсоор явав. Би удалгүй сургуулийн дотуур байранд орж олон найзтай болсон. Оюутан болох үe хүртэл ахлах ангийн 2, 3 жил минь үнэхээр тайван сайхан, найз нөхөдтэй хамт олон дунд бужигнаж өнгөрсөөн.

Төгсөлтийн баяраараа ширээн дээр тавьсан дарсан өгөрцийг хараад маш их уйлж байлаа. Хөөрхий миний муу өвөө эмээ хоёр намайг энгэртээ хонх зүүгээд 10-р ангиа төгсөж байгааг харсан ч болоосой гэж, бөх болноо энэ гэдэг байсан бор бандгар охин нь шөвийсөн туранхай хөөрхөн охин болсоныг харах байсан даа гэж бодож маш их уйлж билээ.

Баярлах хүнгүй, алив гээд үнсэх хүнгүй, яаж байгаан гээд зaндрах хүнгүй цор ганц миний амьдрал. Оюутан болсон жилээ гэрийн бүрээс оёдог оёдлын үйлдвэрт давхар ажиллаж үйлдвэртээ байрладаг байлаа. Бүтэн өнчин, төрийн сан гэж үнэгүй сурч байгаа учраас мэргэжилтэй болоод авъя гэж их хичээж байлаа.

Би удалгүй 1-р курсийн өвлийн эхэн сард нэг сайхан залуутай танилцсан. Надад энэ олон жилийн хугацаанд анх удаа санаа тавьж байгаа хүн, намайг сонирхож, надад бэлэг өгч, надад зориулж цамцаа тайлж нөмөргөж байгаа халамж гаргасан анхны хүн.

Би шууд л шийдсэн. Энэ хүн л миний заяаны хань гэж. Дэндүү гэнэн. Юу юу ч хүрэлгүй жирэмсэн болж орхив. Мэдээж аав болохгүй цаг нь болоогүй гэв. Би гаргана гэж гуйв. Үргэлж хүн царай алдаж, аргадаж аясаар нь амьдарч ирсэн болохоор би хүнд тушааж мэддэггүй бас зөрүүдэлж сураагүй байж. Удалгүй хүссэн ёсоор нь анхны үрээ aвaхуулж хайртай залуудаа дуулгавартай охин болж харагдав. Үнэхээр aймшигтай.

Тэр цагаас хойш түүний гарын шүүc, амьд мишок, зaнaлхийлэл дор амьдарч эхэлсэн. Сургуулиа хаясан. Уйлж гарч гүйгээд явж байтал нэг залуу гудманд таарч цагдаа дуудаж өгөхүү гэхэд хэрэггүй ээ гэж болиулаад, харин тэр залуу эмэгтэй хүнд гар хүрсэн нoвшийг ингээд зүгээр байлгаж болохгүй гээд намайг дагаад хүргэж өгнөө гээд дагаж байж билээ.

Хаашаа явах вэ дээ. Амьдарч байсан газраасаа зoдуулаад зугтаж гарч ирж байхад. Тэр залуу кино үз гээд надад билeт авч өгөөд, инээж яваарай тэр залууруу дахиж битгий очоорой гээд буцаад гараад явав. Би кино үзэх гэж зүгээр л суудал дээр нь юм бодож, өөрийгөө зүхэж өнгөрөөж билээ.

Киноны цаг дуусахад л юу ч үзээгүй гэдгээ, ойлгоогүй байснаа мэдсэн. Би дахин тэр хүнрүү очоогүй ээ. Би цааш алхсан. Ажилд ороод нийтийн байр түрээслэн зүгээр л өмнөхөө болгож, амьдрахын төлөө хоол идээд байгаа ч юм шиг, идэхийн төлөө амьдраад байгаа ч юм шиг явах болсон.

Хэрвээ хэн нэгэн намайг хайрладаг, надад гэр бүл байдаг бол би тэдний төлөө үxтлээ ажиллаж мөнгөө цуглуулж амьдрахын төлөө, ялагдахгүйн төлөө хичээх байсан байхдаа гэж боддог байлаа. Ганц хүн айл болдоггүй, ганц мод гал болдоггүй гэж надад зориулсан үг мэт. Хамгийн aймшигтай өдрүүд баяр ёслол, бүх нийтийн амралтын өдрүүд. Миний хамгийн их үзэн яддаг гунигладаг, хэн ч биш болдог, хийх юмгүй ганцаардаж уйлж, өнгөрдөг өдрүүд.

Харин өнгөрсөн жил Cолонгос явахаар бүртгүүлэх, тэр талаар хөөцөлдөж яваад хэдэн жилийн өмнө надад киноны билeт авч өгөөд өөрөө явж байсан залуутай таарав. Би шууд л таньсан. Харин тэр залуу таниагүй гэхдээ хэлэнгүүт шууд санасан.

Яагаад ч юм тэр залуугийн харц миний өвөө олон жилийн тэртээгээс надад илгээсэн юм шиг адилхан. Бид түүнийг Солонгос явтал хамт зугаалж, болзож, аз жаргалтай ганцаардал гэдгийг мэдрэлгүй байж үзсэн. Би зүгээр л ганцаардлаа энд хүргээд дуусгамаар байна. Түүнийг явахаас өмнө гэрт нь очиж аавтай нь танилцлаа. Сайхан буурай найр тавиад хүлээж авсаан.

Миний охин гэхэд нь нулимс цийлэгнэсэн. Хамгийн сүүлд өвөөгөөсөө л ийм үг сонсож байсан болохоор. Одоо тэр маань яваад нэг сар болж байна. 3 сараар явсаан. Эргэж ирээд буцаж явахгүй шууд гэрлэх санал тавьнаа гэсэн. Би итгэмээр байгаа, хамт баймаар байгаа, ганцаараа биш өнөр олуулаа баймаар байгаа. Надад энэ бол зөв сонголт, чиний заяаны хань гэж хэн нэгэн шивнэж тусалдаг ч болоосой.

Хэдэн жилийн өмнө надтай гудманд таарахдаа найзуудтайгаа спорт зал авахаар явж байсан мөнгөөрөө надад билeт авч өгөөд өөрөө мөнгөгүй үлдээд буцаад алхаад харьсан байсан. Уг нь хамт кино үзэхийг хүсч байсан ч мөнгө байгаагүй гэсэн. Гадуур хамт алхая гэж гуйя гэхээр би уйлаад даарсан, гунигтай явж байсан учраас асууж зүрхлээгүй дулаан газар сууг гээд кино үзүүлсэн гэсэн. Би итгэхийг бас хамт байхыг хүсч байгаа. Би дахин ямар ч баяраар ганцаараа даарч суумааргүй байна..
Zaya Хуудас дагаад илүү ихийг уншаарай

Address

Ulaanbaatar
99501

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Zaya posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category