14/06/2023
Deze bril kocht ik in een vintagewinkel en er staat Chanel op maar ik weet niet zeker of het een echte is. Ik vind ‘m mooi en het is gek genoeg precies mijn sterkte. Bij Chanel denk ik aan mijn moeder. Ze droeg altijd no. 5 en het rook bij niemand zo lekker als bij haar. Bijna altijd in het zwart was ze. Met rode lippenstift. Ze hield van mooie dure kleding. Na de basisschool is ze nooit meer naar school gegaan. Ze moest werken van haar moeder om geld te verdienen en daarna werd ze de vrouw van mijn vader en fulltime moeder van 5. Ze had een ruime geest en een groot hart en ze stimuleerde mij mijn eigen weg te gaan. Ik moest wel alles zelf doen. Maar ze was er en ze zag me. Toen ik mijn diploma aan de universiteit haalde bleef ze te lang klappen en ze stond huilend op, als enige in de zaal. Ze dronk graag rosé en bij voorkeur net iets te veel. Net als ik. Ze heeft tot het niet meer kon sigaretten gerookt. Tot ze op een gesloten afdeling voor dementerenden eindeloos rondjes liep en op haar achterhoofd viel en naar het ziekenhuis moest. Haar hersens deden het niet meer. Mijn Sofia was 3 weken oud. Mensen denken soms dat het moeilijk voor me was dat dat in dezelfde periode plaatsvond maar ik vond het fijn om haar langzaam los te laten met mijn dochter slapend op mijn borst. Omdat alles zo zacht was en ik vond dat mijn moeder wel genoeg geleden had in dat verrotte laatste onmenselijke staartje van dementie. Toen ze stierf voelde ik door mijn hele lichaam licht stromen en toen ik deze bril kocht kwam het even terug.