Stichting Boekenwerk

19/08/2026

BOEK VAN DE WEEK : De Draagbare Freud – Peter Gay



De Draagbare Freud, samengesteld en ingeleid door historicus en Freud-biograaf Peter Gay, is een toegankelijke en zorgvuldig gekozen selectie uit het werk van Sigmund Freud. Deze uitgave biedt de lezer een krachtig overzicht van Freuds belangrijkste ideeën en theorieën. De bundel bevat kernteksten die de ontwikkeling van Freuds denken goed illustreren. Het is een ideaal boek voor wie kennis wil maken met de grondlegger van de psychoanalyse.

Het boek bestaat uit fragmenten uit Freuds bekendste en invloedrijkste geschriften. Denk hierbij aan De droomduiding, Totem en Taboe, Inleiding tot de psychoanalyse en Het Ik en de Es. Elk fragment wordt voorafgegaan door een korte, verhelderende inleiding van Peter Gay. Hij legt uit waarom de tekst belangrijk is en hoe deze past binnen Freuds bredere werk. Dat maakt deze uitgave niet alleen informatief maar ook goed leesbaar voor niet-specialisten.

Freud behandelde grote en vaak controversiële thema’s. Seksualiteit, angst, het onderbewuste, religie, dromen en de menselijke psyche komen allemaal aan bod. Zijn theorieën hebben een blijvende invloed gehad op de psychologie, literatuur, kunst en filosofie. Zelfs wie het niet met Freud eens is, kan niet om zijn invloed heen.

Peter Gay slaagt erin om Freuds soms ingewikkelde ideeën helder toe te lichten. Zijn toelichtingen bieden context zonder het werk te versimpelen. Hij plaatst Freud in zijn tijd, maar laat ook zien waarom zijn werk vandaag de dag nog relevant is.

De Draagbare Freud is een compacte maar diepgaande kennismaking met een van de meest invloedrijke denkers van de moderne tijd. Dit boek is geschikt voor studenten, professionals én geïnteresseerde leken. Het is zowel leerzaam als uitdagend, en nodigt uit tot verder denken en lezen.

Voor wie zich wil verdiepen in de menselijke geest, is De Draagbare Freud een waardevolle en blijvend relevante uitgave.

Ben jij benieuwd hoe het afloopt...? Kijk dan op:

https://www.stichtingboekenwerk.nl/shop/storefront/de-draagbare-freud/

Deze boekbeschrijving is geschreven door een van de deelnemers van Stichting Boekenwerk.

17/08/2026

Back 2 School actie! 📖

Tot 24 augustus 20% korting op alle Kind- & Jeugdboeken op onze webshop!

👉https://www.stichtingboekenwerk.nl/shop/👈

29/07/2026

BOEK VAN DE WEEK: De immoralist – André Gide



De immoralist van André Gide is een indringende en gelaagde psychologische roman over vrijheid, moraal en de zoektocht naar identiteit. Het boek verscheen in 1902 en geldt als een van de meest controversiële werken uit de Franse literatuur. Tot op de dag van vandaag roept het sterke reacties op. In deze roman onderzoekt Gide de dunne grens tussen goed en kwaad, plicht en verlangen, rede en instinct. Hij stelt fundamentele vragen over wat het betekent om trouw te zijn aan jezelf, zelfs als dat ten koste gaat van anderen.

De hoofdpersoon, Michel, is een jonge intellectueel die zijn leven heeft ingericht volgens strikte morele principes. Hij trouwt met Marceline uit een gevoel van verplichting, niet uit passie. Tijdens hun huwelijksreis in Noord-Afrika wordt hij ernstig ziek. In deze periode van lichamelijke zwakte ontstaat een innerlijke ommekeer. Michel begint te twijfelen aan alles waarin hij geloofde. Zijn ziekte opent niet alleen zijn ogen, maar ook zijn ziel voor nieuwe verlangens. Hij raakt gefascineerd door de jeugd, het lichamelijke en de ongefilterde vrijheid die hij om zich heen ziet.

Na zijn herstel keert Michel terug naar Frankrijk, maar hij is niet meer dezelfde man. Hij verliest zijn interesse in zijn werk, zijn huwelijk en zijn vroegere idealen. Hij trekt zich los van maatschappelijke verwachtingen en zoekt naar zingeving buiten de gebaande paden. Zijn zoektocht brengt hem in conflict met zijn omgeving én met zichzelf. Hij leeft impulsief, volgt zijn instincten, en weigert nog langer compromissen te sluiten. Wat voor hem bevrijdend voelt, heeft voor anderen destructieve gevolgen.

Gide schrijft in een sobere, heldere stijl die veel ruimte laat voor interpretatie. De immoralist is geen moreel oordeel, maar een open vraag. De roman dwingt de lezer om na te denken over autonomie, verantwoordelijkheid en de prijs van innerlijke vrijheid. Michel is geen klassieke held, maar ook geen uitgesproken schurk. Hij is een mens in strijd met zijn verleden, zijn omgeving en zichzelf.

De immoralist is een tijdloos en confronterend portret van morele bevrijding. Een literair meesterwerk dat vragen durft te stellen waar anderen zwijgen.



Wekt dit boek je interesse op? Kijk dan op:

De immoralist, Andre Gide, Geen ISBN, Em. Querido’s Uitgeverij NV, 1962, 4e druk, Paperback, Nederlands , Roman

09/04/2026

Van e-waste naar werkervaring

Op vrijdag 8 mei openen Stichting Boekenwerk en Reviver een nieuwe dagbestedingslocatie in Eindhoven. Een plek waar afgeschreven ICT-hardware én onbenut talent samenkomen.

Deelnemers doen werkervaring op in een gestructureerde werkomgeving door hardware te testen, demonteren en verwerken. Tegelijk krijgt apparatuur een tweede leven — of wordt verantwoord gerecycled.

We richten ons op (jong)volwassenen vanaf 18 jaar, onder andere met autisme, ADHD of andere vormen van neurodiversiteit, die baat hebben bij duidelijkheid, structuur en betekenisvol werk.

Zo verbinden we circulaire IT aan sociale impact.

Benieuwd hoe dit er in de praktijk uitziet? Je bent van harte welkom bij de officiële opening:

Vrijdag 8 mei
15.00 uur
Eindhoven (Thorvaldsenlaan 12)

Wil je aansluiten of samenwerken als organisatie, gemeente of bedrijf? Stuur gerust een bericht of meld je aan via [email protected]

Meer weten over deze locatie en onze aanpak? Bekijk het volledige bericht:
https://www.stichtingboekenwerk.nl/nieuwe-dagbesteding-in-eindhoven-waar-e-waste-en-talent-samenkomen/

OPENING – Nieuwe dagbesteding in Eindhoven: waar e-waste en talent samenkomen EINDHOVEN – Stichting Boekenwerk en partner Reviver openen op vrijdag 8 mei een nieuwe dagbestedingslocatie in Eindhoven, waar afgeschreven hardware én onbenut talent worden omgezet in nieuwe waarde voor mens en maats...

30/03/2026

Een deelnemer heeft een nieuw artikel op de webblog van Stichting Boekenwerk geplaatst. In het artikel worden drie boeken over fotografie beschreven.

Kijkend door de lens van mens zijn.

Voor wie om zich heen kijkt en zich openstelt zal zich verwonderen over wat fotografie teweeg kan brengen.

In tegenstelling tot de technische kant van fotografie wordt er juist aandacht besteed aan het verhaal achter fotografie en waarom fotografen ervoor gekozen hebben bepaalde beelden te schieten.

U kunt een kijkje nemen dichtbij huis in het album over fotomuseum Foam in Amsterdam of u reist mee naar de andere kant van de wereld in de albums Teder en Posthiv+. In deze drie boeken vindt u prachtige foto's die de geest prikkelen met nieuwe informatie en de ogen zacht maken van vertedering.

Lees het volledige artikel op onze blog http://www.stichtingboekenwerk.nl/shop/blog

Dit artikel is geschreven door een van de deelnemers van Stichting Boekenwerk

Blog Stichting Boekenwerk artikelen geschreven door deelnemers

23/03/2026

Er is een nieuw artikel geplaatst op onze website. Een van onze deelnemers heeft geschreven over haar ervaring met groeipijn.
Een interessant onderwerp waar iedereen bij Stichting Boekenwerk mee te maken krijgt, ieder op zijn of haar eigen manier.

Groeipijn en andere ongemakken op weg naar herstel

Het fenomeen groeipijn is veelal bekend bij mensen, al zijn vele zich daar niet altijd van bewust.
Ik zou het zelf omschrijven als het onrustige en oncomfortabele gevoel dat je krijgt als je een situatie meemaakt dat je voorgoed verandert.
Groeipijn. Het ontwricht, maakt je over alles aan het twijfelen, de tranen die eerst verstopt waren blijven nu maar stromen. Je hebt pijn. In je hoofd en in je hart, omdat je het anders wil. Omdat je niet meer terug wil. En voor het eerst in je leven is dit een optie.

Ken je het gevoel dat je in een tussenfase zit, tussen je oude ik en je nieuwe ik?
Het ongemak dat het meebrengt, de onzekerheid en de jeuk die je plots krijgt van oude wonden. Groeipijn is letterlijk de pijn van het groeien. Kinderen krijgen dat wanneer hun lijf groeit en ze opeens niet meer in hun kleren passen. Ik zei laatst tegen mijn begeleidster dat ik mij een reptiel voel dat zijn huid aan het verliezen is.
Misschien is dat ook wel zo. Gezien wat ik recent heb meegemaakt en sinds ik bij Boekenwerk begonnen ben.

Onlangs heb ik een operatie aan mijn hand gehad. Wat eerst een onschuldig bultje leek, bleek iets zeldzaams te zijn waarvan specialisten niet wisten wat het was.
Doordat er meer onderzoek nodig was heb ik een paar extra weken in spanning gezeten. Uiteindelijk bleek het bultje gelukkig onschuldig te zijn en is het weggehaald.
Dit hele proces heeft mij enorm veel gebracht en nu kan ik zeggen dat ik zeker groeipijn heb ervaren.

Voor iemand met autisme is onzekerheid bijna ondragelijk. Het niet weten en het wachten brengt ontzettend veel spanning met zich mee.
Wij mensen met autisme hebben vaak voortdurend duidelijkheid nodig en lopen rond met veel vragen. Zo lang er gaten komen in ons hoofd die niet gevuld kunnen worden met antwoorden, ontstaat er een gevoel van onveiligheid.
Ik heb mogen ervaren dat ik zelf kan kiezen hoe ik met dit gevoel om kan gaan.

In een proces naar herstel is het is alsof er een vergrootglas gelegd wordt op je karakter en hoe je met moeilijke dingen omgaat.
In de drie weken na de operatie heb ik alles met links moeten doen, simpel omdat het met rechts niet lukte. Als ik dan toch ‘stiekem en even snel’ iets met rechts deed werd mij s ’avonds pijnlijk duidelijk gemaakt dat dit nog niet de bedoeling was.
Ik had pijn omdat ik te snel wilde gaan. Ik ben zo iemand die tot op heden voornamelijk in mijn hoofd leeft. Daar gebeurt alles. Daar voel ik pijn, verdriet, blijdschap, daar kan ik alles (weg) relativeren. En nu, doordat ik letterlijk een wond zag op mijn hand en daar pijn vanaf voelde stralen, kwam ik meer in contact met mijn lichaam.
Ik begon ook langzaam te voelen wat het nodig had. Voor het eerst moést ik er wel echt naar luisteren. Ontsnappen had geen zin meer, ik wilde natuurlijk uiteindelijk mijn rechterhand weer kunnen gebruiken.
Ik besloot toe te geven aan wat mijn hand nodig had en liet mijn hand de komende dagen in een mitella rusten.
Als ik dan toch ‘even gauw’ iets wilde pakken kon dat niet. Zo gaf ik mijn hand wat het nodig had.

Omdat ik toegegeven had aan mijn fysieke pijn kon ik ook om hulp vragen.
Mensen zagen immers meteen wat er aan de hand was. Mentale pijn is onzichtbaar als je het niet uitspreekt of laat zien. Maar het zijn net zo goed wonden in je hoofd en het kan net zoveel pijn doen. Om hulp vragen wordt makkelijker als iets zichtbaar is en heeft mij een zetje gegeven om dat ook meer te doen als ik mentale pijn ervaar.
Er zijn dingen die je niet meteen aan iemand kunt zien aan de buitenkant omdat ze voornamelijk mentaal zijn. Maar dat betekent niet dat ze er dan niet zijn en iemand er geen last van heeft.

Ik heb vanaf de dag na de operatie geprobeerd met links te schrijven.
Gewoon voor het geval dat het noodlot besliste dat ik nooit meer met mijn rechterhand zou kunnen functioneren. Ik geloofde er opeens sterk in dat ik invloed had om dingen makkelijker voor mezelf te maken door ze voor te zijn. Zo haalde ik een stukje onzekerheid weg en kon ik een gevoel van veiligheid creëren.

Ja, het was ontzettend oncomfortabel om alles ineens met links te moeten doen, om hulp te moeten vragen en moeten toegeven aan mijn pijn. Ik heb gehuild, ik ben bang geweest, ik heb veel pijn gehad maar ik ben ook sterk geweest.
Dit is voor mij de weg geweest naar herstel. Dwars door de groeipijn.
Eigenlijk ben ik daar bij Boekenwerk ook mee bezig. Hier leer ik naar mezelf te luisteren, naar wat ik moeilijk vind door mijn autisme en wat ik moeilijk vind als mens.
Met de juiste hulp, met vallen en opstaan, door soms een stapje terug te doen door eerder naar huis te gaan en soms (mentale) pijn te hebben én te gaan luisteren naar mijn lichaam, word ik beter.
Dat is groeipijn en dat is nodig om vooruit te komen. Om wonden te helen en je beter te voelen dan ervoor. Net als het genezen van een wond heeft het veel tijd nodig en dat is precies wat ik mezelf ga geven.

18/03/2026

Een van onze deelnemers heeft een artikel geschreven over het hebben van zowel ADHD als autisme.

Dr. Jeckyll and Mr. Hyde

De combinatie ADHD en autisme lijkt op het eerste oog een paradox; twee aandoeningen die enorm met elkaar botsen. Rust tegenover drukte, regels tegenover anarchie, gas geven tegenover remmen... Ergens doet het me denken aan de Engelse klassieker Dr. Jeckyll and Mr. Hyde. De brave, goede dokter Jeckyll bedenkt een brouwsel wat al zijn slechte eigenschappen naar boven laat komen in de vorm van Mr. Hyde. Mr. Hyde gaat vervolgens op boevenpad en doet vreselijke dingen. Ondanks de nare gevolgen blijft Dr. Jeckyll het drankje innemen. Hij kan steeds minder weerstand bieden tegen Mr. Hyde. Hoewel het verhaal eigenlijk over de klassieke strijd tussen goed en kwaad gaat, spreekt het me wel aan. In mijn autisme zie ik Dr. Jeckyll en in mijn ADHD Mr. Hyde. Grootste verschil is echter dat Dr. Jeckyll, in het begin in ieder geval, een keuze had. Ik niet. Ik ben ermee geboren.

En juist omdat ik ermee geboren ben, is er iets aan Dr. Jeckyll dat ik lange tijd niet kon begrijpen: Als hij een keuze had, waarom bleef Dr. Jeckyll dan toch dat drankje innemen? Mr. Hyde maakte zoveel kapot en dat wist Dr. Jeckyll. Ik heb me namelijk jarenlang met alle macht verzet tegen mijn eigen Mr. Hyde. Hij was een stoorzender die steeds alle structuur overhoophaalde die mijn autisme zo ontzettend nodig had. Waar mijn Dr. Jeckyll me door mijn studie probeerde te loodsen, was Mr. Hyde de molensteen aan mijn been die me steeds probeerde te verleiden iets anders te gaan doen dan studeren. Mr. Hyde werd steeds meer mijn persoonlijke plaaggeest die alles verpestte wat ik probeerde op te bouwen. En precies daar zat mijn denkfout; Mr. Hyde is evengoed een deel van mij waar ik voor moet zorgen.

In tegenstelling tot in het boek is mijn Mr. Hyde eigenlijk niet zo slecht als hij lijkt. Het klopt dat Mr. Hyde regels en planning optioneel vindt. Of dat opruimen en poetsen iets is dat anderen overkomt. Toch begin ik steeds meer van Mr. Hyde te houden. Hij is namelijk ook enorm sociaal, behulpzaam en hartelijk. En hij is de motor achter mijn creativiteit. Dankzij Mr. Hyde kan ik boeken schrijven. Dr. Jeckyll zorgt er tegelijkertijd voor dat ik die vervolgens ook afmaak. Hoe meer ik Mr. Hyde accepteer, hoe beter ik begrijp waarom Dr. Jeckyll het drankje wel moest innemen. Dat neemt niet weg dat de balans tussen de twee altijd bewaakt moet worden. Daardoor zullen mijn ADHD en ASS waarschijnlijk altijd blijven botsen, maar horen ze allebei evenveel bij mij.

De combinatie ADHD en autisme lijkt op het eerste oog een paradox; twee aandoeningen die enorm met elkaar botsen. Rust tegenover drukte, regels tegenover anarchie, gas geven tegenover remmen...

23/02/2026

Een van onze deelnemers heeft een artikel geschreven over het voorbereiden van haar kind op de middelbare schooltijd.

Open dagen

Voor mijn oudste zoon begint volgend jaar een nieuwe fase van zijn leven; de overstap naar de middelbare school. Voor vrijwel iedere ouder is dit een bijzonder, maar ook spannend moment van loslaten. Waar je als ouder voorheen je kind nog mocht opwachten op het schoolplein, kan dit voor een middelbare scholier het toppunt van sociale zelfmoord zijn. De tijd van trakteren in de klas is voorbij, alsook het meehelpen als ouder. Naast de nieuwe vakken op school moet hij enorm veel sociale regels onder de knie krijgen om de middelbareschooltijd te overleven. En als ouder kun je weinig doen om te helpen. Want tja, het advies van je ouders is ook echt zo ontzettend nutteloos tegenover dat van je leeftijdsgenoten, of een influencer op Tiktok. Persoonlijk vind ik het meer dan spannend; ik vind het doodeng. Mijn oudste zoon heeft namelijk ook autisme.

Nu we in groep zeven al aan het rondkijken zijn op de open dagen, is het eerste wat ik als klassieke overbezorgde helikoptermoeder doe, vragen naar de intern begeleider. Mijn oudste zoon heeft namelijk net iets langer de tijd nodig om aan een nieuwe school te wennen dan kinderen zonder autisme. Hoe de begeleiding is geregeld, weegt dus enorm zwaar mee in de schoolkeuze. Zo ging het vorige week ook tijdens een volgende open dag. Ik sprak de intern begeleider aan en vertelde haar dat mijn zoon ASS heeft. Voor ik verder kon gaan, onderbrak mijn zoon me: ‘Nee, Mama, dat klopt niet. Ik heb geen ASS, ik heb AS. Ik heb autisme, maar dat de maatschappij daar niet op is ingericht, maakt het nog geen stoornis.’ Ik kon niet anders dan hem gelijk geven.

Het maakte dat ik een stap terugzette om te zien hoe groot hij al is geworden. Waar ik zelf nog regelmatig worstel met het accepteren van mijn autisme, ziet hij het hele probleem niet eens. Al van jongs af aan omarmt hij zijn diagnose als onderdeel van zijn identiteit. Natuurlijk baalt hij wel eens dat hij snel overprikkeld raakt van activiteiten die hem leuk lijken, maar heel lang blijft hij daar niet in hangen. Hij communiceert open over zijn autisme en wordt steeds beter in aangeven wat hij nodig heeft. Als ik hem zo zie, kan hij wellicht meer aan dan ik dacht. Ik zie ook dat hoe meer open dagen we bezoeken, hoe meer vertrouwen hij lijkt te krijgen dat hij de overstap wel aankan. En als hij denkt dat hij het aankan, wie ben ik dan om te vinden dat dat niet zo is? Natuurlijk blijf ik als moeder bezorgd, maar echt doodeng vind ik het niet meer.

Voor mijn oudste zoon begint volgend jaar een nieuwe fase van zijn leven; de overstap naar de middelbare school. Voor vrijwel iedere ouder is dit een bijzonder, maar ook spannend moment van loslaten.

17/12/2025

Een van onze deelnemers heeft een artikel geschreven over hoe lastig het is om vrienden te maken.

Een flowchart voor vrienden maken

Met de maand december is het weer tijd voor de jaaroverzichten. Die jaaroverzichten zijn een dingetje aan het worden. Van alle kanten word ik ermee doodgegooid. Zo'n beetje iedere app (of abonnement) dat ik heb heeft er eentje voor me klaarstaan... Wat mijn favoriete muziek was op Spotify, hoeveel lessen ik wel niet geleerd heb in Duolingo en zelfs mijn bank heeft er eentje voor me klaarstaan. Al deze overzichten proberen me te vertellen dat ze me een goed beeld geven van het afgelopen jaar. Wat ze echter volledig over het hoofd zien zijn de echt belangrijke dingen. Zoals dat ik in 2025 nieuwe vrienden heb gemaakt.

Vrienden maken blijkt iets heel moeilijks te zijn, maar voor mensen met autisme nog vele malen moeilijker. Toen ik het onderwerp bij Stichting Boekenwerk ter sprake bracht zag ik veel herkenning. Het gevoel dat je er maar niet tussenkomt, hoe hard je je best ook doet. Dat jijzelf enorm veel energie in een ander stopt, maar dat die ander diezelfde energie niet voor jou overheeft. Dat de vriendengroep waar je dacht bij te horen dingen blijkt te ondernemen zonder jou mee te vragen. Dat dit je zo vaak overkomt dat je er steeds meer van overtuigd raakt dat het aan jou ligt...

We hebben er een bijeenkomst aan gewijd. Met alleen al de basis: wanneer is iemand een vriend? Wat is ervoor nodig om aansluiting te vinden bij een ander? Waarom is dat met autisme extra moeilijk? Er bleken te veel vragen waar het antwoord niet zo eenvoudig op was. Wat we eigenlijk heel graag wilden, was een flowchart voor het maken van vrienden. Probleem is alleen dat het onderwerp dusdanig complex is, met zoveel uitzonderingen, dat deze flowchart een compleet boekwerk zou worden.

Een hapklare flowchart heb ik dus niet. Hoe ik het precies voor elkaar heb gekregen kan ik ook niet vertellen. Het enige wat ik kan adviseren is: als je behoefte hebt aan meer contact in je leven, maak het bespreekbaar. Bijna de helft van de Nederlanders voelt zich eenzaam. Er zijn steeds meer initiatieven om mensen bij elkaar te brengen. Zoek er een uit die bij je past, zodat voor jou 2026 het jaar wordt dat jij kan zeggen: ‘ik heb vrienden gemaakt.’

Met de maand december is het weer tijd voor de jaaroverzichten. Die jaaroverzichten zijn een dingetje aan het worden. Van alle kanten word ik ermee doodgegooid. Zo'n beetje iedere app (of abonnement) dat ik heb heeft er eentje voor me klaarstaan...

01/12/2025

Nu de decembermaand is begonnen breekt er weer een tijd aan van gezelligheid aan de eettafel... maar ook van een tijd dat men naarstig op zoek gaat naar nieuwe ideeën om de tafelgasten mee te verrassen.

Speciaal voor hen bieden wij een verrassingspakket met kookboeken aan. Je ontvangt dan vijf willekeurige kookboeken met de meest uiteenlopende en verrassende recepten.

Je kunt dit pakket bestellen door op onderstaande link te klikken:
https://www.stichtingboekenwerk.nl/shop/storefront/verrassingspakket-kookboeken/