07/08/2026
Het is de kracht van het niets. Waar niets heerst, is alles.
Soms is er een middag in augustus waarop alles klopt. Het is warm, de wind houdt zich koest en de straten liggen er loom bij. Op zo'n middag pak ik mijn fiets. Niet om ergens te komen, niet om kilometers te vreten of aan mijn conditie te werken. Gewoon, om te rollen. Via IJmuiden richting Katwijk, door de duinen.
Het fietspad slingert. Je trapt, het gaat bijna vanzelf. Er is de geur van droog helmgras en warme dennennaalden. Het zand glinstert in de zon. Je hoort het ritselen van een hagedis in de berm, het verre gekrijs van een meeuw. Meer niet. Je fietst en je kijkt, en al die indrukken stromen naar binnen. Het is een overweldigende prettigheid die je overvalt.
Op zo'n moment denk ik graag aan Henk Oosterling, de filosoof uit Rotterdam. Met zijn pakkende 'ego eruit, eco erin'. Ecosofie, noemen ze dat met een duur woord. Maar in de duinen is het geen taaie theorie. Het is simpelweg dat wat er gebeurt.
We zijn zo gewend om de baas te spelen over de wereld om ons heen. Ons ego wil altijd wat. Sneller, beter, ergens naartoe. Maar hier, tussen het zand en de lucht, lost dat ego op. Je lijkt een onderdeel van het landschap te worden. De zon op je armen, de zilte wind op je gezicht. Je hoort erbij, net als het wuivende gras of die vogel in de verte. Je 'ik' wordt even heel klein, en de wereld om je heen heel groot. De grens tussen jou en het andere vervaagt. Word je nu wereld?
Lees het volledige bericht hier https://www.bikeplanet.nl/duinen-in-augustus-een-filosofieles-van-je-fietsenwinkel/
