21/10/2024
Het plein van de smoesjes bevond zich midden in een bruisende stad, ergens in Europa of Zuid-Amerika, in de jaren twintig van de vorige eeuw. Hier kwamen mensen samen, ogenschijnlijk toevallig, maar iedereen wist beter. Het was een ontmoetingsplaats voor mensen met een smoesje, een onuitgesproken afspraak zonder vaste tijd of reden.
Op een zonnige ochtend stond een vrouw bij de fontein, haar ogen speurden de mensenmassa af. "Hoe gaat het met je?" vroeg ze nonchalant toen ze een bekende tegenkwam. "Ik was onderweg naar het badhuis toen ik dacht dat ik iemand zag die ik kende."
Haar gesprekspartner lachte zachtjes. "Niet goed gekeken zeker? Toch zweren dat ik hem zag. Maar geeft niet hoor." Hij nam een moment om haar te bestuderen. "Jij ziet er trouwens goed uit! Ben je afgevallen?"
Ze glimlachte terug, bijna verlegen door het compliment. "Misschien," antwoordde ze luchtig. "Heb jij misschien tijd voor een drankje? Daar om de hoek is een leuk café."
"Dat klinkt goed," reageerde hij met een knipoog. "Jij ziet er trouwens ook fantastisch uit. Die rok, wauw, strak is nu mode, toch?"
Ze knikte instemmend, terwijl ze samen langzaam richting het café slenterden. "Het is nog vroeg," merkte hij op, terwijl hij op zijn zakhorloge keek. "Misschien kunnen we vanmiddag wat langer blijven, als je het niet te druk hebt."
Ze glimlachten naar elkaar, met een stilzwijgend begrip dat op dit plein de tijd altijd flexibel is, en de smoesjes een manier is om iets meer van de dag te maken.
https://www.werkaandemuur.nl/nl/shopwerk/Il-quadrato-delle-scuse/1572875