04/11/2026
Harnas van glas 🤍
Voor deze liet ik me inspireren door het prachtige nummer Harnas van Glas van Maaike Ouboter.
Een nummer dat me iedere keer weer diep raakt. Omdat het voor mij woorden geeft aan iets wat zo moeilijk uit te leggen is.
Soms voelt het alsof er een onzichtbaar laagje tussen mij en de wereld zit.
Niet omdat alles wazig of ver weg is. Integendeel. Ik zie alles, hoor alles en weet precies wat er gebeurt.
Maar het écht voelen is soms een ander verhaal.
Dissociatie is voor mij een manier geworden om mezelf te beschermen.
Alleen maakt die bescherming geen onderscheid tussen wat moeilijk is en wat juist heel dierbaar is.
Ook liefde, warmte, geluk en fijne momenten kunnen daardoor soms niet helemaal binnenkomen.
En juist dat kan zo verdrietig zijn.
Omdat ik er zo graag helemaal bij wil zijn.
Omdat ik wil voelen wat er is, maar dat niet zomaar kan afdwingen.
Wat ik zo mooi vind aan dit nummer, is die tegenstrijdigheid tussen jezelf verschuilen en tegelijkertijd zo verlangen naar verbinding.
Ik vind het best spannend om dit te delen.
Het is kwetsbaar om woorden te geven aan iets wat ik soms zelf nauwelijks kan begrijpen of bereiken.
Maar misschien is dat ook precies waarom ik het wil delen.
Omdat ik hoop dat iemand die dit herkent zich een beetje minder alleen voelt.
Minder vreemd.
Minder onbegrepen.
Dat er herkenning mag zijn in iets wat vaak zo onzichtbaar blijft.
Want niet iedere afstand betekent dat iemand afstand wíl.
Soms zit je achter glas, terwijl je hart zo graag dichterbij wil.
En dan heb je niet altijd iemand nodig die dat glas probeert te breken.
Of iemand die je probeert te redden.
Soms is het al zoveel waard als iemand gewoon even naast je blijft.
En misschien is het delen van deze woorden, het herkennen van jezelf in die van een ander, op zichzelf al een klein stukje verbinding.
💕 Met liefde geïnspireerd op Harnas van Glas van Maaike Ouboter .
Een paar korte zinnen uit haar lied verweven met mijn eigen woorden en gevoel.