25/03/2016
Hihi, herkenbaar?
Als Bonnie kon praten
Dan zou mijn leven een gekkenhuis zijn. Denk ik. Je moet het ook even lezen zoals Freek Vonk praat over Wilde Dieren en het tempo dan nog even een klein beetje oppitchen.
Het zou ongeveer zo gaan:
Goedemorgen
"OMG, OMG! Je bent WAKKER! Ik dacht dat je nooit meer naar beneden zou komen. De nacht duurde zo lang. En die dromen, echt; niet normaal. Weet je waar ik over heb gedroomd? Over katten en merels en de buurkeffer. En allemaal wilden ze mijn eten!"
"Ow, je wil de trap af? Zal ik even aan de kant gaan? Doet het pijn als ik een aanloop neem en met mijn poten tegen je bovenbeen aanspring? Sorry! Sorry! Sorry!"
"Nee, ga niet naar de WC. Ben je niet goed bij je hoofd? Ik loop wel even mee. Eng, zwart g*t. Waarom plas je niet gewoon buiten? Brrrr... dat doortrekgeluid is bloedstollend. Ben je klaar? Is de wc-rol al beschikbaar?"
"Mag ik een kluifje?
"Mag ik eten?"
"Wil je mijn bed opmaken?"
"Mag ik een koekje?"
"Mmmmmblllgrrrrr... ow, sorry. Ik laat je mouw wel even los."
Naar buiten
"NEEEEEEEE, is die slet van de overkant alweer loops? Moet je ruiken, niet normaal. Vorige week rook ik het ook al. Ik vind haar er ook altijd een beetje op het randje bijlopen hoor. Veel te korte riem en haar trimster plukt haar te kort om haar poes. Ja, poes ja. Meisjeshonden hebben een poes. Vrouwtjeshonden een tovenaarsmuts. Vind je dat grappig? Ik ook. Ik heb besloten dat ik nooit een grote vrouwtjeshond wordt. Geen gezicht, zo'n tovenaarsmuts."
*snuffelsnuffelsnuffelsnuffelsnuffel*
"GETSIE! IEKS! Deze drol bevat nogal wat onverteerde zooi, vrouwtje. Ik denk dat er teveel granen en tarwe en andere zooi in zit. Gaan ze van stinken, joh. Echt, niet om aan te ruiken. Ik duw mijn neus er nog een keer in zodat ik ervan kan walgen. JUK. JUK. OMG IS DAT MAIS?"
"Ik wou dat ik ook tegen een lantaarnpaal kon plassen, vrouwtje. Wacht! Ik probeer het even. Nee, mijn kont komt niet hoog genoeg. Dan ga ik maar even moeilijk doen met poten omhoog houden. Gets. Ze worden nat! Ze worden nat!"
"Ben je niet goed bij je hoofd ofzo?" *steekt p**t naar buiten en trekt deze weer naar binnen* "Het regent. Denk je nou écht dat ik mijzelf nat ga laten regenen?"
"DAAAAAAR EEN STOK! EEN VOGEL! EEN EEND! WATER! RITSELEND PAPIERTJE! JAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!"
"De winkel met de slager waar ik altijd worst krijg is deze kant op, vrouwtje. Vrouwtje? Deze kant op! Wacht, ik sleur je er gewoon even naartoe."
"Mag ik een koekje?"
Op de bank
"Ik ga hier niet vanaf. Nee, echt niet. Kijk maar hoe lekker ik lig. Wil je mijn buik aaien? Nee, ik ga er niet vanaf. Nooit. Ligt veel te zacht en lekker warm en ik kan alles in de g*ten houden."
"Mag ik een koekje?"
TV
"OPTIEFEN JIJ TIJGER! Jij hoort hier niet, hoor je? Dit is MIJN huis. Mijn bank. Mijn voerbak. Kijk! Daar! Een antilope! Ga daar maar lekker achteraan rennen. Mooi. Ow, die bloederige biefstuk look-a-like ziet er wel smakelijk uit."
"Mag ik een koekje?"
Deurbel
"OPSOUTEN! Mijn huis. Mijn deur. Wacht, het is visite. Visite is leuk! Welkom visite! Leuk, leuk, leuk. Jemig wat vind ik dit leuk. Kijk eens hoe leuk ik ben. Kijk, ik rol over de grond. Kijk nou! Ik lik je hand, ik doe een kunstje. Kijk nou effe. Kijk!"
"Heb je koekjes meegebracht?"
Foto (zie bijschrift)
"Ik hou niet van foto's. Nee, echt niet. Dan ga ik heel serieus kijken hoor. Ik meen het. Ik doe het niet. Oké, opschieten dan. Anders draai ik mijn hoofd weg. Ik hou niet van foto's. Bewerk je hem wel een beetje zodat mijn vacht goed uitkomt?"
"Mag ik een koekje?"
Talloze vragen
"Mag ik een koekje? Wil je mijn hoofd effe krabben? Kan de riem wat losser? Mag ik bij je zitten? Vind je mij lief? Wist je dat mijn bak leeg is? Zullen we spelen? Wil je mijn rug krabbelen? Waar is het baasje? Waar is kindje? Mag ik op bed liggen?"
Pratende dieren. Het lijkt mij geweldig, maar ergens heb ik het vermoeden dat ze nooit hun bakkes houden. Dat je niet meer alleen overal gevolgd wordt, maar ook onafgebroken wordt bestookt met vragen, opmerkingen en levenservaringen. Dat er met grote regelmaat enorm dramatische monologen met spijtbetuigingen vanwege een gesloopt kussen worden gevoerd. En dat je dan ook in gesprek moet gaan over oncontroleerbare sloopgevoelens en het in de hand houden van instincten. Of dat je over straat loopt en er vreselijke schreeuw- en scheldpartijen plaatsvinden tussen jouw hond en de hond van 2 straten verderop waar hij of zij een hekel aan heeft omdat zijn of haar vacht jouw hond niet aanstaat.
Slopende analyses van pies en p**p tijdens uitlaatrondes. Het uitgebreid begroeten van elk mens dat op hun pad komt met een beleefdheidsgesprek van 10 minuten per persoon. Discussies omdat je te hard aan de riem trekt of te snel doorloopt bij interessante plekken. Gezanik over te nat of te droog gras, blubber tussen poten en een riem die ze niet om willen omdat de kleur niet matcht met hun vacht.
Nee. Geef mij maar DE BLIK die alles zegt. Ik kan zo invullen wat ze denken.
Blijft de wereld een iets rustigere plek.
