01/08/2026
De afgelopen dagen heb ik zĆ³veel lieve berichtjes gekregen met de vraag hoe het met mij gaat na mijn staaroperatie. Dis even een berichtje
Vorig jaar, in de zomervakantie, kreeg ik voor het eerst in mijn leven een bril. Ik merkte dat ik ineens steeds slechter ging zien. Volgens de oogarts was er niets aan de hand en had ik gewoon een bril nodig. Die had ik blijkbaar al langer nodig en daarmee was de kous af.
Toch bleef het me niet lekker zitten. Via een optometrist kwam uiteindelijk naar voren dat het helemaal geen āgewoneā oogafwijking was, maar staar.
Omdat ik nog relatief jong ben, wilden ze een operatie het liefst zo lang mogelijk uitstellen, dus kreeg ik een bril aangemeten.
Helaas werd het zicht in mijn linkeroog het afgelopen jaar steeds slechter. Uiteindelijk zag ik nog maar ongeveer 20%. Toen was een operatie niet langer uit te stellen.
Afgelopen woensdag was het zover. Ik vond het eerlijk gezegd ontzettend spannend. De operatie zelf duurt maar ongeveer tien minuten, maar wat vond ik het een vreemd gevoel. Je voelt niets aan je oog, maar wel alles eromheen. Je ziet felle lampen en merkt dat ze met je oog bezig zijn. Pijn deed het niet, maar ik vond het vooral heel ongemakkelijk en eerlijk gezegd ook best eng.
Gelukkig was het allemaal heel snel voorbij. En het mooiste was: ik zag vrijwel direct beter.
Sinds de operatie heb ik mijn bril niet meer opgehad. Dat is echt even wennen. Ik had die bril pas een jaar, maar was er toch helemaal aan gewend geraakt.
Zonder bril voel ik me nu eigenlijk een beetjeā¦ kaal. š
Mijn rechteroog heeft ook beginnende staar. Dat hoeft gelukkig nog niet geopereerd te worden, maar die zal op termijn waarschijnlijk ook aan de b***t zijn. Voor nu doe ik vooral rustig aan en geef ik mijn oog de tijd om goed te herstellen.
Nogmaals ontzettend bedankt voor alle lieve berichtjes en het meeleven. Het is zo bijzonder om te merken hoeveel betrokkenheid er is. Dat waardeer ik echt enorm. ā¤ļø
