31/12/2025
Lieve mensen,
2025 was een hobbelig jaar.
11 september 2024 begon de renovatie van de Dorpsstraat. 24 juli 2025 was de straat weer volledig open.
Ik ben nog bezig met de gemeente i.v.m. de planschade. De geleden omzetverliezen maar ook zeker het emotionele stuk kan ik niet ontkennen.
Als ik in die tijd naar buiten keek dacht ik 'het is oorlog en ik ben als enige over'. Voor wie de ontberingen trotseerde en toch naar de winkel kwam, begrijpt wat ik bedoel.
De gemeente heeft mijn cijfers nodig.
Ik ben dus hard aan het werk om het jaar administratief af te sluiten.
In de zomer kwam de klantenstroom weer langzaam op gang.
Nog steeds is nog niet iedereen terug. Na zo'n lange tijd gaan mensen andere routes nemen of hebben andere wegen om te winkelen.
Door het postkantoor krijg ik mensen in de winkel die anders niet waren geweest. Ook mensen uit ons buurtdorp Vries. Een dorp waar steeds meer verdwijnt. En ook in ons eigen dorp zijn we hierin hard op weg. Heel verdrietig.
Ik hoop dat door vooral mond op mond reclame gepraat wordt over mijn winkel. Want eenmaal geweest, dan blijf je klant. Bij mij in de winkel wordt je gezien. Met al het online gebeuren een warme verandering.
We hebben in de winkel ondertussen een nieuw plafond en wielen gezet onder het aardappel en fruitmeubel (dankzij Andries🙏🏻) De keuken is grondig opgeruimd en het vaste team van de lieve medewerkers op vrijdag loopt als een geoliede trein ( dank!!)
Ik hoop dat er komend jaar weer ruimte komt om meer te gaan werken met mijn vrjwilligersgroepsapp.
In september overleed mijn moeder. Ik kan er veel over zeggen maar waar het om gaat is dat het mij ongelooflijk raakte. Mijn zusje en ik hebben (samen met Peter) onze moeder een heel mooi waardig afscheid kunnen geven waar ook Sara een heel mooi aandeel in heeft gehad.
Ik verloor mijn moeder maar Sara verloor haar oma.
Mijn plaats veranderde en rouw komt op de meest onverwachte momenten.
"We moeten elkaar niet meer alleen op gelegenheden als dit zien" werd er gezegd bij het familieafscheid. En gek.. soms is er een overlijden 'nodig' om tot het besef te komen dat je familie nodig bent. Toen mijn oma heel wat jaren geleden overleed was er geen lijm meer..
Nu hebben we een familieapp en zien we elkaar weer af en toe.
En wat is het vanzelfsprekend gewoon en ontzettend fijn dat contact. Er is weer een begin.
In november kwam er weer een grote verandering.. Sara kreeg ineens een appartement aangeboden.
22 jaar.. dus uit huis gaan was in de lijn der verwachting maar ow wat ging dat snel ineens.
Weer veranderde mijn plek. Wat ben ik trots op haar. Ze heeft alles zo goed geregeld!
Samen met Colin nu , hun eigen huis!
Voor mij wennen en het overdenken van waar sta ik nu, wat wil ik, waar word ik blij van. Mijn huis leeg.. dus ook daar weer mijn eigen plek van maken. Stap voor stap.
Het jaar 2026..
Met het begin van dit jaar gaan we weer veel stappen zetten in de winkel.
Er staat een nieuw raam te wachten in de coulissen! En daarop komt eindelijk maar toch de nieuwe raamreclame. Ook krijgt de winkel nieuwe vloerbedekking( dat heeft toch erg geleden onder alle zandinloop tijdens de verbouwing vd Dorpsstraat).
We willen meer meubels op wielen zetten. Het plan is dat ik in de toekomst af en toe een lezing of infoavond wil laten geven. Dan kan ik makkelijker ruimte maken.
Ook wordt de toonbank onder handen genomen. Geen nieuwe maar deze wordt opgepimt.
Volgend jaar een jaar van vernieuwing, plannen, nieuws.. maar vanuit een basis van rust hoop ik.
Dankbaar voor mijn mooie lieve klanten.
Een dorpswinkel is geen dorpswinkel als je niet met je hart kan spreken. Over en weer wordt lief en leed gedeeld. En zo hoort het denk ik. Elk huis heeft zijn kruis. En het gaat om het zien van iedereen.
Met veel hoop en vertrouwen stap ik het jaar 2026 in.
Ik wens iedereen gezondheid, liefde en geluk!
Tot volgend jaar!!
Liefs, Monique & team🙏❤️
