15/05/2026
Morgen sluit ik voor de laatste keer de deuren van Lou Lou Loves. 🤍
Anderhalf jaar geleden begon ik aan iets waarvan ik nog niet wist hoe groot het zou worden. Ik had een idee, een ruimte, en heel veel zin. Wat eruit kwam was meer dan ik had durven hopen — een winkel, ja, maar vooral een plek waar mensen samenkwamen. Klanten die vriendinnen werden. Vriendinnen die klanten werden. Gesprekken aan de koffiebar die soms langer duurden dan het kopen zelf.
Ik heb dit werk altijd met enorm veel liefde gedaan. Het inkopen, het bedenken, het ontvangen, het luisteren. Daar gloeide ik op. En tegelijk: het tekort aan goed personeel betekende dat ik er vaak alleen voor stond. En op een gegeven moment is dat niet meer vol te houden, hoe graag je het ook wilt.
Het is goed zo. En tegelijk doet het zeer.
Wat ik vooral voel, is dankbaarheid. Voor iedereen die langskwam, voor elke knuffel, elk gesprek, elke bingo-avond bij de Smederije. Voor het vertrouwen om steeds weer iets nieuws van mij aan te nemen. Voor de momenten waarop ik dacht: dit is precies waarom ik dit doe.
Lou Lou Loves is niet zomaar een winkel geweest. Het was anderhalf jaar van mijn leven, en jullie waren daar deel van.
Dank jullie wel. Echt. 🤍
