Auntie Anna's Store

24/03/2026

Hello mga auntie. It has been a while . May chika ko sa inyo. I hope that these beautiful words will give you something special today🥰

08/03/2026

WISDOM TIME.

May isa akong friend. Nagustuhan ko ang kanyang pananaw. Para sa kanya walang tao na nag iisa.

"Bal-an mo sexy, maabot gid ang panahon nga ang tao nga na magakinahanglan sa imo."

Natahimik lang ako. Napaisip. Napatango.

Isa lang ang naisip ko. Wag mayabang inday💕

06/03/2026

Award ko Today: Best in Pigil ng Temper

May mga araw talaga na hindi mo kailangan ng medalya… pero kung meron man, today award ko sa sarili ko: Best in Pigil ng Temper.

Grabe ang araw na ito. Sunod-sunod ang “testing of patience.”
Sa bahay — bilang panganay, automatic ako ang customer service ng senior citizen parents. May request ng kape, may request ng ganito, may tanong na parang kailangan sagutin ngayon din.

Sa office naman — dahil ako din ang isa sa mga ate doon, may mga targets at responsibilities na hawak ko. Yung tipong kapag may hindi gumalaw, ikaw ang gagalaw.

At doon ko na-realize…
Ang hirap pala maging ate ng lahat.
Ate sa bahay. Ate sa opisina. Ate sa life.

Pero alam nyo? Hindi ako sumabog today.
Walang dramatic monologue. Walang door slam. Walang “bahala na kayo dyan!”

Huminga lang ako.
Nagbilang ng konti.
At nag-move on sa next task.

Kaya tonight, gusto kong i-celebrate ang small victory na ito.
Hindi perfect, pero progress.

Kasi minsan, maturity is not about always being calm.
Maturity is choosing not to explode kahit may dahilan ka.

Auntie reminder sa sarili ko:
Hindi lahat ng laban kailangan patulan.
Minsan ang pinakamalakas na move ay… manahimik muna at magtimpla ng kape.

Humorous quote of the day:
“Hindi ako mabait… pagod lang akong makipag-away.” ☕

17/02/2026

𝐀𝐧𝐠 𝐁𝐚𝐠𝐨𝐧𝐠 𝐉𝐨𝐮𝐫𝐧𝐞𝐲 𝐧𝐢 𝐀𝐮𝐧𝐭𝐢𝐞: 𝐇𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐓𝐫𝐚𝐯𝐞𝐥 — 𝐖𝐞𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐋𝐨𝐬𝐬 😅

Official na. Last Monday, nag-start na ako ng weight loss journey ko. Hindi dahil summer body goals (hello naman 😄), kundi dahil Type 2 diabetic na ang auntie nyo. Gusto ko pang humaba ang buhay ko — lalo na’t may dalawang senior citizen parents pa akong gustong alagaan. As the panganay, feeling ko kasama talaga sa assignment ko ‘yan sa life.

Starting weight: 61.2 kg.
Target: 57 kg by August. Kaya lang ‘to. Manifesting with konting pawis at konting self-control (konti lang muna ha 😅).

Low carb diet ako ngayon — pero hindi “no rice forever.” Hindi ako santo. Tao lang po. May kanin pa rin, pero controlled na. Hindi na bundok, burol na lang.

Para ma-push ko sarili ko, nag-volunteer pa akong maging unofficial weight loss leader sa office. Para pag tinamad ako, may accountability. Strategy ‘yan auntie, hindi pressure 😄.

At this stage ng 40+ life, gusto ko na talagang maintindihan katawan ko:

Ano bang pagkain ang friend, alin ang frenemy?
Ano bang sinasabi ng katawan ko kapag pagod, stressed, o gutom lang sa lambing?

Hindi crash diet ang goal.

Science, nutrition, at pakikinig sa sariling katawan ang peg. Slow but sustainable. Walang drama… except pag may lechon sa harap ko.

Wish me luck mga auntie!

Kung may tips kayo, share nyo lang. Support group tayo dito — hindi lang chismisan, pati wellness 😄💛

16/02/2026

𝐏𝐚𝐠 𝐅𝐥𝐚𝐭 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐄𝐧𝐞𝐫𝐠𝐲, 𝐖𝐚𝐠 𝐌𝐚𝐡𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐌𝐚𝐠-𝐯𝐮𝐥𝐜𝐚𝐧𝐢𝐳𝐞

Pasado alas 10 na ng gabi ha. Syempre nasa bahay na.

Kanina na na-flat tire ang traysikel na sinasakyan ko. Ang akala ni Toto bababa sasakay ako sa ibang traysikel… pero hindi. Andun lang ako habang hinihila ni driver yung traysikel papunta sa vulcanizing shop.

Bigla tuloy akong napa-reflect (wow deep agad si auntie 😄).

Minsan ganito rin ang buhay — may mga pagkakataon na “flat tire moment.” Hindi smooth, hindi mabilis, at minsan literal na dragging. Pero ang saya isipin na may mga taong hindi ka iiwan habang inaayos mo sarili mo.

Hindi naman kailangan perfect lagi ang takbo. Ang importante may kasama ka habang nag-aayos. At kung minsan ikaw ang driver — okay lang huminto sandali, ayusin ang flat tire ng buhay.

Auntie realization:
👉 Hindi lahat ng delay failure.
👉 Hindi lahat ng struggle abandonment.
👉 At minsan… sapat na yung may isang taong hindi umalis kahit medyo hirap na ang byahe.

Pero syempre practical reminder din:
Pag sobrang flat na ang energy mo, magpahinga ha. Hindi tayo traysikel na kaya hilahin forever 😅

13/02/2026

Bakit wala ang name ng Auntie nyo? Bakit?

𝗧𝗢𝗣 20 𝗡𝗔𝗠𝗘𝗦 𝗻𝗮 𝗺𝗮𝘀𝗮𝘆𝗮 𝗻𝗴𝗮𝘆𝗼𝗻𝗴 𝘃𝗮𝗹𝗲𝗻𝘁𝗶𝗻𝗲𝘀!
𝗪𝗼𝘄 𝗖𝗼𝗻𝗴𝗿𝗮𝘁𝘀 𝗽𝗼 𝘀𝗮 𝗶𝗻𝘆𝗼!

Tag gani kung may kilala kamo nga amo ni nga mga pangalan!

11/02/2026

Dati gusto ko kontrolado lahat.

Ngayon gusto ko na lang kontrolado ang blood sugar, bills, at emotions ko.

10/02/2026

Date? Pwede. Basta may budget at maaga uwian.

09/02/2026

Nagsunod lang man tani ako sa uso ba. very Auntie Anna😂😂😂

08/02/2026

𝟏𝟒𝟓 𝐟𝐨𝐥𝐥𝐨𝐰𝐞𝐫𝐬 𝐧𝐚 𝐤𝐢𝐭𝐚. Slowly but surely ha — parang diet at ipon: hindi biglaan, pero tuloy-tuloy.

Hindi man tayo thousands (yet), pero ang gusto ko talaga mabuo dito ay community ng mga aunties — yung may space mag-share ng wins, struggles, kabag, budget problems, love life drama (kung meron), at lahat ng “kapoy moments” ng adulthood.
Dito pwede maging:

✔ strong pero pagod
✔ hopeful pero minsan confused
✔ successful pero may bills pa rin

Hindi store lang ang Auntie Anna — tambayan ito.
Walang judgement. Walang pa-perfect. Real auntie life lang.

Salamat sa 145 aunties (at honorary aunties).
Stick lang tayo — kasi minsan ang kailangan lang talaga sa buhay…
kausap, konting tawa, at reminder na hindi tayo nag-iisa. 💛

04/02/2026

𝙈𝙖𝙮 𝙢𝙖𝙡𝙖𝙡𝙞𝙢 𝙠𝙖𝙢𝙞𝙣𝙜 𝙘𝙝𝙞𝙠𝙖 𝙣𝙞 𝘼𝙪𝙣𝙩𝙞𝙚 𝘾𝙝𝙖𝙩𝙩𝙮 (𝘾𝙝𝙖𝙩𝙂𝙋𝙏). Nakakatuwa sya. Basahin hanggang dulo para mas hagalpak ang tawa mo. Buti pa si Auntie Chatty.

03/02/2026

𝐀𝐟𝐭𝐞𝐫 𝐂𝐥𝐚𝐬𝐬 𝐓𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡𝐭𝐬 𝐨𝐟 𝐚𝐧 𝐀𝐜𝐜𝐢𝐝𝐞𝐧𝐭𝐚𝐥 𝐓𝐞𝐚𝐜𝐡𝐞𝐫

Kakalabas ko lang ng part-time class ko…
at may mga gifts akong natanggap dahil Personnel’s Day. 🎁

Aminin ko na:
Mahilig ako tumanggap ng regalo.
Pero… hindi talaga ako mahilig magbigay. 😂

Act of service po ang love language ng auntie n’yo.
Before pandemic pa pala ako nagtuturo.
Wow. Ilang taon na rin ‘yon ah.
Bigla akong napa-“teka lang…” 😌

Habang hawak ko yung mga regalo, napaisip ako sa hiwaga ng Diyos.
Bakit Niya ako dinala sa ganitong work?

Ngayon ko lang na-realize:
Ang pagtuturo pala ang outlet ko ng lahat ng natutunan ko bilang information officer.

Yung mga theories sa libro—
na-experience ko muna sa trabaho,
bago ko itinuro sa klase.

Noon pa man, gusto ko na talagang magturo.
Actually, humingi pa nga ako ng tulong sa kaibigan dati para makapasok sa isang school.
Pero hindi natuloy.

Ngayon?
Parang isinubo na lang sa akin ang teaching.
As in… “O, eto na. Ikaw na.” 😌

Siguro kasi noon, hindi pa ako hinog.
Wala pa akong ituturo.

Ngayon, meron na.

Ang totoo?
Nasa ganitong work ako pero ayoko talaga ng nasa harap ng maraming tao.

Madaldal ako—oo.
Pero confident? Dati hindi.
Hindi nga ako magaling sa English conversation eh.

Kaya iniiwasan ko dati ang spotlight.
Pero kailangan sa trabaho ko.
Kaya heto—
kayang-kaya na ngayon.

Sa class, lagi kong sinasabi sa students ko:
“Kibuta niyo ‘ko ah!”
Lalo na kapag creative projects. 😂

Ang saya maging teacher.
Lahat ng natutunan mo sa buhay,
may napaglalagyan.
May napapasa.

Thank You, Lord, sa pagkakataon.
Sa timing.
At sa gifts. 🤣😁