27/05/2026
Sa gitna ng unos at dilim ng buhay,
Pananampalataya ang ilaw na taglay.
Kapag ang puso’y sugatan at pagod,
Sa Diyos kumakapit, hindi natitinag o takot.
Ang dasal ay tila hanging banayad,
Na sa pusong wasak ay siyang lunas agad.
Sa bawat luha’t gabing walang ningning,
Pag-asa ng langit ang muling darating.
Hindi man makita ang bukas na landas,
May kamay ang Diyos na sa ati’y lumalagas.
Sa bawat hakbang na puno ng pangamba,
Pananampalataya ang gabay sa tuwina.
Kapag ang mundo’y tila walang awa,
Pag-ibig ng Diyos ay hindi mawawala.
Sa rosaryo’t taimtim na panalangin,
Kapayapaan ng puso ay ating kamtin.
Kaya’t patuloy lang sa pananalig,
Kahit mabigat man ang bawat daigdig.
Sapagkat ang Diyos ay laging kasama,
Sa bawat laban ng buhay at pag-asa.
