Auto-Voll Części BMW

17/07/2026

Od 2001 roku grupa BMW prowadzi w Oxfordzie produkcję następcy dawnego Mini – jako samodzielnej, niepowtarzalnej marki. Podobnie jak poprzednika, Mini cechuje duży rozstaw osi ze szczególnie krótkimi zwisami. Koła, wraz z typowymi dla nich małymi poszerzeniami na błotniki, tworzą niejako narożnikowe filary. Również kontur dachu i szeroki, opadający tył, a pod nim wciśnięty bagażnik, przypominają Mini z 1959 roku. Nowoczesny, stylistyczny kontrast, okna o zielonym odcieniu, wyglądają jak jednolity szklany pas wokół dwudrzwiowego auta, ponieważ wszystkie słupki ukryte są za szybami.
Cooper, z zewnątrz łatwy do odróżnienia od zwykłego Mini, oraz jego mocniejsza wersja S, mogą mieć dach i lusterka zewnętrzne pokryte czarnym lub białym lakierem niezależnie od barwy całej karoserii. Koła ze stopu metali lekkich, płetwa przedniego spojlera, spojler dachowy i wlot powietrza na masce silnika to sportowe elementy wyposażenia pojazdu, którego przodkowie pomiędzy 1962 a 1967 rokiem, wygrali aż 19 dużych międzynarodowych rajdów – w tym trzykrotnie „Monte”.
Podstawą opracowania współczesnej jednostki napędowej Mini jest zbudowany wspólnie przez BMW i Chryslera silnik bazowy Pentagon o pojemności 1.6 litra, który nie potrzebuje ani wtórnego doprowadzenia powietrza, ani powrotnego obiegu spalin. Równie skromna jest moc wynosząca 90 KM dla Mini One i 115 KM dla Mini Coopera. Dlatego potrzeba jest sprężarka. Mini Cooper S przenosi na przednie koła 163 KM, a od 2004 roku nawet 170 KM. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h w czasie 7,2 zamiast 7,4 sekund i prędkość maksymalna na poziomie 227 km/h, mimo, że silnik nie ma „sportowego zacięcia”. Pazurki pokazuje dopiero wersja „Works”, która dysponuje mocą 200 KM.
Wszystkie modele Mini posiadają sześciobiegową skrzynię biegów, kolumny McPhersona i jednakowo długie półosie zapewniające symetryczny efekt sprzężenia zwrotnego napędzanych kół przednich z układem kierowniczym przy jeździe na zakrętach, przyspieszaniu czy hamowaniu, oraz oś tylną z kilkoma wahaczami i dodatkowym stabilizatorem. W przypadku Coopera S seryjne wyposażenie obejmuje także ASC+T, centralny dwururowy układ wydechowy oraz koła ze stopów metali lekkich z oponami Run-Flat o rozmiarze 195.
W kokpicie Mini dominuje duży, okrągły wyświetlacz nad środkowo konsolą, otoczony dwiema dużymi dyszami wentylacyjnymi. Obrotomierz i prędkościomierz w tablicy rozdzielczej są dobrze – chociaż nie optymalnie – umieszczone w polu widzenia. Wnętrze Mini ma w sobie „to coś”, co stwarza cały charakter Mini. Jedni je kochają, inni nienawidzą.

01/06/2026

Dawno nas tu nie było, nowy sklep i ogrom zamówień!
Dziękujemy :) auto-voll.pl

Dziś wracamy z archiwalnym wpisem:

W ostatnim czasie pojawia się coraz więcej informacji na temat nowych rozwiązań i technologii, które pozwalają osiągnąć jeszcze mniejsze spalanie i jeszcze więcej mocy. BMW także uczestniczy w tym trendzie „downsizing-u” i już w sieci można przeczytać informacje o nowym projekcie silnika diesla, w którym będą aż cztery turbosprężarki. Nie długo pewnie zobaczymy BMW 315i z silnikiem o pojemności poniżej 1 litra i kilkoma turbosprężarkami, który będzie generował ponad 200 KM mocy. Moim prywatnym zdaniem od kiedy ekolodzy na spółkę z księgowymi zaczęli projektować auta, duch motoryzacji umiera . Na szczęście są jeszcze ludzie, którzy budują auta dla ludzi, którzy kochają duże silniki, duże spalanie i dużo mocy.

Mowa tutaj oczywiście o tunerach, o takich firmach jak G-Power, Hartge czy Alpina. Mało jednak kto wie, że do tego ostatniego producenta należy tytuł najbardziej ekonomicznego modelu BMW, który uzyskał spalanie na poziomie 2,672 litra na 100 km. Do rzeczy …

W 1981 roku Auto Motor Sport wraz z firmą Shell zorganizował specyficzny „rajd o kropelce”, który nazwany został Maratonem Kilometra. Głównym założeniem zawodów było oczywiście uzyskanie jak najmniejszego spalania na odcinku 1 kilometra. W konkursie wzięło udział ponad 120 producentów, w tym także Alpina, która zdecydowała się na przebudowanie serii 3 (E21) z silnikiem 1.8, wygrywając nią grupę „Class III” – samochody do 1300 kg. Auto oczywiście zostało gruntownie przebudowane zarówno od strony nadwozia jak i jednostki napędowej i przeniesienia napędu. Z najciekawszych modyfikacji na uwagę zasługuje „pakiet aerodynamiczny”, który widać na zdjęciu, ograniczenie aktywnych cylindrów do dwóch. Żeby było śmieszniej, nie dość że pracowała tylko połowa silnika to jeszcze napędzała tylko jedno koło . Dodatkowo Alpina zastosowała układ chłodzenia do paliwa dostarczanego do silnika.

Oczywiście modyfikacje te nie nadawały się do wdrożenia do aut seryjnych, jednak pokazały jakie możliwości technologiczne były do zrealizowania prawie 35 lat temu. Sam konkurs był traktowany jako wyzwanie dla inżynierów, swojego rodzaju zadanie na rozgrzanie szarych komórek, które wszyscy traktowali jako dobrą zabawę. Budowali to wyjątkowe auto, którego spalanie było poniżej pojemności silników aut, którymi po zakończonej pracy wracali do domu .. Idę o zakład, że nikt wtedy nie pomyślał, że kiedyś takie „wyzwania” będą realizowane jako nowy „trend”. Zupełnie jak w NASA, do wysłania pierwszej rakiety w kosmos wystarczyła moc obliczeniowa komputera Commodore, dziś żeby uruchomić system operacyjny trzeba mieć super hiper procesor igigabajty pamięci operacyjnej. Coś poszło nie tak … Pytanie, kiedy do takich wniosków dojdą producenci samochodów.

15/05/2026

27/03/2026

Stuttgart

24/03/2026

UWAGA UWAGA !!! AKCJA GADZETY. NA NOWYM SKLEPIE :)

Osoba która ustrzeli zamówienie -1000 - otrzyma pakiet gadżetów od nas i naszych partnerów.

09/03/2026

Ostatnio rozmawialiśmy w gronie znajomych na temat samochodów z lat 90tych i ich „wyższości” nad autami nowymi, nad modelami z ostatnich lat. Argumenty padały różne, różne też były elementy na które poszczególni rozmówcy zwracali uwagę, mnie natomiast najbardziej zainteresował moment, kiedy padło hasło „dźwięk silnika” ….
Dźwięk silnika zależy od dwóch elementów, od silnika i od układu wydechowego i o ile temat silników to temat rzeka, to w układach wydechowych raczej magii nie ma  i kiedy moi rozmówcy spierali się, czy lepszy silnik rzędowy, czy w układzie V, czy doładowany, czy wolnossący, ja już dawno byłem myślami przy moim ulubionym dźwięku eMkowej V8 z BMW E39. Dla mnie jej dźwięk jest jedyny i niepowtarzalny, nie da się go pomylić z żadnym innym, jednak oczywiście to kwestia gustu, dlatego dziś dam wam możliwość porównania czterech generacji serii M5 i ich mruczenia …

Trochę faktów:
BMW E34 M5 – produkowane 1988-1996, pierwotnie S38B36 (3.6L), następnie S38B38 (3.8L) (315/340 KM – 360/400 Nm), rzędowe 6 cylindrów, 24 zawory, sprzęgnięte z 5 lub 6 biegową skrzynią manualną.
BMW E39 M5 – produkowane 1998-2003, S62B50 (5.0L) – 400 KM, 500 Nm, 8 cylindrów w układzie V, 32 zawory, sprzęgnięte z 6 biegową skrzynią manualną.
BMW E60 M5 – produkowane 2005-2010, S85B50 (5.0L) – 500 KM, 520 Nm, 10 cylindrów w układzie V, 40 zaworów, sprzęgnięte z 6 biegową skrzynią manualną bądź 7 biegową skrzynią automatyczną dwusprzęgłową.
BMW F10 M5 – produkowane 2011- do teraz, S63B44 (4.4L) – 560 KM, 680 Nm, 8 cylindrów w układzie V, 32 zawory, sprzęgnięte z 6 biegową skrzynią manualną bądź 7 biegową skrzynią automatyczną dwusprzęgłową.

01/02/2026

BMW jest dość specyficzną marką. Z jednej strony po polskich drogach jeździ więcej „emek” niżeli wyprodukowała fabryka, z drugiej zaś powstaje bardzo wiele projektów, których nie powstydzili by się tunerzy BMW a i też samo BMW. W sieci można znaleźć wiele przykładów niesamowitych wręcz samochodów, w których komorach silnikowych „mieszkają” sobie serca z innych większych i często dużo młodszych modeli BMW. Jako miłośnik marki miałem także możliwość oglądania wielu takich samochodów na żywo, a to w zaprzyjaźnionym serwisie, a to na spotkaniach klubowych, a czasem po prostu u znajomych, którzy po prostu takie zabawki mają .

Parę lat temu, pamiętam jak dziś, miałem wtedy e34 540i na manualnej skrzyni biegów. Auto może niepozorne, ale za to szybkie. Któregoś dnia jadąc po mieście na skrzyżowaniu zobaczyłem mojego znajomego w niesamowicie wręcz wyglądającej białej e30 na wąskiej lampie i felgach Alpiny. Już po pierwszym spojrzeniu wiedziałem, że to nie jest taka zwykła E30, a uśmiech na twarzy Michała mówił „wiedz, że coś się dzieje” . Michał nie kazał mi długo czekać i parę minut później miałem problem, żeby dotrzymać mu kroku, potem pozostało już tylko jedno pytanie .. Co masz pod maską?

To była pierwsza E30 z silnikiem V8 (m60B40) jaką miałem możliwość oglądać na żywo i jedna z pierwszych w Polsce jakie powstały. Zbudowana od zera, w każdym detalu perfekcyjna, piękna i piekielnie szybka, do tego klasyczna i biała .. Taki Dubaj edition, zanim to jeszcze było modne. Dziś E30 340 z silnikiem V8 nie robi już takiego wrażenia, bo po prostu jest ich już sporo na rynku, jednak na rynku jest nowa ciekawa wersja 340i – BMW F30 340i.

Do tej pory największą cyferką, jaką BMW oznaczało swoje modele serii trzy była 335i, czyli trzylitrowa jednostka napędowa wyposażona dodatkowo w turbosprężarkę. Teraz model F30 dostanie wersję 340i, gdzie silnik dalej będzie posiadał 3 litry pojemności, jednak turbosprężarka dostanie nową koleżankę – drugą turbosprężarkę . Jest to pierwszy silnik sześciocylindrowy z gamy silników EfficientDynamics, które mają być mocne i oszczędne zarazem. Zgodnie z założeniami producenta silnik będzie generował moc 326 KM przy średnim spalaniu na poziomie 6.5 – 7.7 litra na sto kilometrów. Czy godnie zastąpi poprzednika z 335i ? Tego wiem, ale wiem jedno, do tej pory 340i kojarzyło mi się z V8, z klasycznym nadwoziem i dziką mocą, z autem, w którym po otworzeniu maski źrenice się rozszerzają niczym dziewczynkom z bajki Atomówki na widok prezentu w postaci słodkości, a dziś BMW mi tą magię popsuło. Nie chodzi mi tutaj o to, że silniki R6 są nie fajne, bo tak nie jest i każdy wie co znaczy sześciocylindrowa rzędówka w historii BMW, jednak oznaczenie x40 to zawsze był silnik w układzie V. A Wy co o tym myślicie ?

31/12/2025

Szczęśliwego Nowego Roku 🍾

27/12/2025

W latach 60tych dwudziestego wieku BMW zapragnęło stworzyć auto wyższej klasy średniej, które mogło by z powodzeniem konkurować z największym rywalem spod znaku gwiazdy – Mercedesem. W 1968 roku wchodzi do produkcji całkiem nowy projekt, który według ocen niektórych staje się protoplastą serii 7, BMW E3. Początkowo produkowane było w dwóch wersjach 2500 oraz 2800. Wersja 2800 miała być z założenia bardziej luksusowa, miała mieć bogatsze wyposażenie, czego najlepszym przykładem jest fakt, że pierwsze egzemplarze wyposażone były seryjnie w regulacje prześwitu oraz blokadę mechanizmu różnicowego.
Oba modele wyposażone są w sześciocylindrowe jednostki napędowe, które potem stały się bazą do wyższych pojemności (3.0 oraz 3.3). Większość pojazdów wyposażona była w manualną skrzynię biegów, jednak aż 17 tysięcy aut zjechało z taśmy posiadając trzybiegową automatyczną przekładnię ZF. Wszystkie auta dostały hamulce tarczowe na obu osiach, doposażone układem wspomagania hamulców. Przednie zawieszenie to kolumny McPersona z wahaczami poprzecznymi, na tyle zaś wahacze skośne. Auto prowadziło się bardzo precyzyjnie, dobrze hamowało i nie miało problemów z przyspieszeniem, chociaż w przypadku limuzyny to rzecz drugorzędna. Mimo wszystko BMW zadbało, aby auto ważące prawie półtorej tony wraz z kierowcą i pasażerem mogło osiągnąć prędkość maksymalną na poziomie 190km/h.
Różnice pomiędzy modelami 2500 oraz 2800 poza silnikiem były raczej subtelne, chociaż wyższą wersję można było bardziej doposażyć według zamówienia klienta. Dla niej właśnie przewidziane było usportowione zawieszenie, samopoziomujące się tylne zawieszenie, blokada mechanizmu różnicowego, ale też takie smaczki jak podgrzewana tylna szyba, większa ilość elementów wykończonych chromem czy bardziej rozbudowany zestaw narzędzi i podzespołów wymiennych, który znajdował się w specjalnym etui w bagażniku auta.
W 1971 roku BMW wprowadziło do oferty model 3.0S. Silnik został wyposażony w podwójny gaźnik, potem zastąpiony bezpośrednim wtryskiem. Wersja 3.0 produkowana była w normalnej, której opcji oraz w opcji wydłużonej (L – long / lang). Na koniec 1973 roku do oferty wchodzi model z silnikiem 3.3 litra i chociaż nie ma on więcej mocy niżeli wersja trzylitrowa, to posiada wyższy moment obrotowy, dzięki któremu kierujący mógł się poczuć jeszcze bardziej komfortowo i bezpiecznie za kierownicą swojej limuzyny.
Produkcja BMW E3 zakończona została w 1978 roku, z taśmy zjechało ponad 190 tysięcy samochodów w różnych konfiguracjach, jednak z jednym i tym samym założeniem. Pokonać Mercedesa, zabrać mu klientów i pokazać, że BMW oprócz wygody i komfortu, posiada jeszcze sportowe „zacięcie” … Czym to się udało ? Nie wiem. Moim zdaniem rynek dzielimy na trzy części – Mercedes, klasyczna limuzyna, komfort ale nie sport – Audi, czyli sport, sport, sport … ale gdzieś zapodział się komfort – BMW, komfort, sport i jedyna, niepowtarzalna przyjemność z jazdy …

24/12/2025

Spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia
życzy zespół
AUTO-VOLL😀