Pracownia Gitar CB

16/07/2026

Zrobiliśmy sobie z Magdą krótkie wakacje w Słowińskim Parku Narodowym - nie byliśmy tam całe lata. Kapitalna sprawa, zwłaszcza, że byliśmy dość daleko od tłumów w Łebie i Ustce. Na plażach wiało piekielnie, co miałom te plusy, że morze wyglądało wspaniale, a z plaży zwiało cały suchy piasek - pozostał mokry, twardy jak asfalt, więc chodziło się wygodnie - ale boso, bo fale co chwila zalewały dość wąski w wielu miejscach pas między wodą a wydmami. A same wydmy, zwłaszcza Człopińska, naprawdę robią wrażenie. Polecamy.
Wróćmy jeszcze do gitar - dostałem miły telefon z pochwałami dla gitary nr 15, niedawno opisywanej, w wersji lattice. Cieszę się, bo zadzwonił profesjonalista, Jacek M., który od 40 lat uczy gry na gitarach klasycznych. Testował już kilka moich instrumentów i ten uważa za najlepszy. A kosztował mnie on dużo zdrowia - najpierw nie wyszło mi wykończenie lakiernicze - musiałem zmyć i poprawić. Potem jeszcze poproszono o przeprofilowanie gryfu na bardziej płaski, zmianę rozstawu strun na siodełku, obniżenie akcji. Pojawiły się też nietypowe brzęki - winne okazało się nowe siodełko. Sporo zmian, ale jest efekt. Chyba skupię się w przyszłości na takiej samej konstrukcji płyt - czyli lattice czyli krata ale mocno zmodyfikowana w porównaniu do tradycyjnych wersji. Zobaczymy.

Call now to connect with business.

16/05/2026

Nowe gitary powstają niespiesznie, bo przecież nie działam komercyjnie, więc po co mam się śpieszyć. Ale prawie codziennie coś się tworzy aż powstaje instrument - taki jak nr 16 na zdjęciach. To gitara o konstrukcji która pięknie się sprawdziła w gitarze 14 - a ta musi mi potwierdzić, czy tamten efekt to skutek radykalnej zmiany sposobu zbrojenia płyty jaką tam wykorzystałem - czy może inny przypadek ? Odpowiedź brzmi - ta nowa konstrukcja ma sens. Nowa gitara w mojej ocenie brzmi znakomicie, jest dźwiękowo wyważona, dobrze stroi na progach i flażoletach, nie ma brzęków mimo dość niskiej akcji strun (struny d'Addario XT normal tension) . Ale jeszcze nie miał jej w ręku profesjonalny gitarzysta - bardzo jestem ciekaw jego opinii. Później chętnie się nią podzielę. Jak instrument wygląda i czy jest ładny - sami oceńcie. Płytę ma świerkową, boki to Sapella, szyjka jest z klonu, a dno - choć złożone z 3 części o zupełnie innym wyglądzie - jest z drewna jednego gatunku, tylko boczne części to Thermowood - czyli są modyfikowane wysoką temperaturą. Jakie to drewno, spróbujcie zgadnąć.

02/04/2026

Niedawno dostałem nagranie utworu zagranego na mojej gitarze - tej ostatnio prezentowanej jako ukończonej. Spróbuje je dodoać do tego posta - myślę, że się spodoba.

04/02/2026

najważniejsza część każdej klasycznej (i nie tylko) gitary to płyta wierzchnia zwana też rezonansową. Jej jakość, usłojenie, wyprofilowanie, zbrojenie, w największym stopniu decydują o tym, czy instrument będzie mistrzowski, czy byle jaki. A praca nad płytą zwykle zaczyna się od wykonania rozety. Potem biorę się za profilowanie drugiej strony. Tu stosowałem różne techniki, ale obróbka maszynowa, a nawet elektronarzędziami odpada. Można stracić cenną płytę, o czym przekonałem się na własnej skórze. Zainwestowałem więc w ręczny strug Baileya dobrej klasy, i to jest to o co chodziło. Większość pracy, poza ostatecznym doszlifowaniem (oczywiście ręcznym) wykonuję tym narzędziem. I na tym właśnie etapie jestem z kolejną gitarą.

27/01/2026

nowy instrument to gitara w wersji lattice. Zmieniłem jednak klasyczny układ kraty zbrojącej płytę na własne rozwiązanie. I uzyskałem chciany efekt - piękne, silne i trwałe brzmienie, z mocnymi wiolinami. Na pewno niedługo zbuduję taką lub podobną gitarę, ale następna będzie ze zbrojeniem wachlarzowym - też wg własnej, już raz sprawdzonej koncepcji, bo taki wcześniejszy instrument bardzo się spodobał bardzo wymagającym gitarzystom.

05/01/2026

S
Święta już były i się skończyły. Do roboty. Kolejna gitara jest na warsztacie od dość dawna. Będzie to wersja lattice czyli z kratą wzmacniającą płytę - trzecia taka w moim wykonaniu, ale jak zwykle - z "ryzykownymi" zmianami o nieznanych jeszcze skutkach. w poprzedniej też coś pozmieniałem w stosunku do klasycznego już projektu Roya Courtnalla ale z niewielkim skutkiem dla jakości instrumentu, Teraz poszedłem dużo dalej - inny rozstaw beleczek kraty, ich grubości, grubości samej płyty itd. Zobaczymy czy nie przestrzeliłem. Pocieniłem też szyjkę, ale ją dodatkowo wzmocniłem wklejką z włókna węglowego. Ostateczny efekt pokaże jak skończę, teraz tylko kilka roboczych fotek.

10/12/2025

Zauważyłem, że zwykle pierwsze wrażenia gitarzysty, który bierze do ręki nową gitarę, dotyczą kształtu i grubości gryfu. Każdy z nich ma przecież swoje nawyki, technikę gry, inną wielkość dłoni itd. Więc tworząc instrument, z góry zakładam, że być może trzeba będzie przemodelować profil szyjki. Standardowo stosuję profil w kształcie spłaszczonego U - obecnie coraz bardziej popularny. Ma tą zaletę, że mogę go przerobić na profil D lub C (najbardziej zaokrąglony) nawet na gotowej gitarze. Wymaga to trochę pracy i czasu na lakierowanie, ale się da. Parę dni temu skończyłem kolejną taką "akcję" na instrumencie nr 13 - z U na C z pocienieniem. Ze zmniejszeniem grubości trzeba jednak uważać, aby nie osłabić szyjki. Zbyt cienka wymaga wewnętrznych wzmocnień - są to zwykle wklejone w wyfrezowane kanały pręty z włókna węglowego. Jednak w gotowej gitarze wolałbym tego nie robić, to już za duża sprawa. Ale w nowo budowanej - jak najbardziej. Może zacznę robić to standardowo ?

17/11/2025

Raczej unikam napraw uszkodzonych gitar. To zwykle coś trudnego, pracochłonnego i z niepewnym skutkiem. Opłaca się przy gitarach wysokiej klasy ale wtedy dochodzi stres, że instrument nie będzie tak dobry jak wcześniej i często tak jest. Ale dla przyjaciół - ok, zwłaszcza gdy to prosta sprawa. Ostatnio doklejałem wyrwany mostek w starej, "ogniskowej " gitarze Defila. Ta dawna firma z Lubina z niezłymi tradycjami zniknęła dawno temu a robiła ciekawe gitary. Ta naprawiana, z tzw niższej półki, ma korpus ze sklejki i wraz z szyjką pomalowana jest jakąś brązową farbą. Ale płyta - rewelacja. Lity świerk, dobrej jakości, dość topornie żebrowana i gruba ale z dobrym dźwiękiem. Co ciekawe- płyta jest wykończona lakierem spirytusowym , a nie jakimś kiepskim nitro, co pozwoliło ją trochę odnowić. Nie bawiłem się w setup, bo o to mnie nie poproszono a mogłoby okazać się sporą robotą, ale poprawki akcji strun i lepszy podstawek pewnie podniosły by jej klasę o punkt.
A więc - szanujmy stare gitary !

30/10/2025

Gitara nr 14, którą nazywałem eksperymentalną już powstała i już gra w rękach zdolnej gitarzystki. Przedtem jednak ocenili ją profesjonaliści i dostała naprawdę wysoką notę. Mogę więc chyba mówić o sukcesie.Ale mam problem - wpakowałem w ten jeden egzemplarz tyle zmian i pomysłów, że nie mogę ocenić który z nich miał znaczenie decydujące. A może potrzebny był ich komplet ? Muszę to jakoś - stopniowo - rozszyfrować. A jakie to były zmiany ? Część to adaptacja rozwiązań autorstwa innych lutników, omówionych w fachowej literaturze., które wydały mi się logiczne To np. zmiana profilowania całej płyty rezonansowej, podwójna belka harmoniczna, belka zamiast łaty pod mostkiem. Od siebie dodałem istotne pocienienie płyty - ale nie tak znaczne jak przy gitarach z kratowym zbrojeniem płyt. To oczywiście wymusiło zagęszczenie - ale też pocienienie - wachlarzowego układu wzmocnień - i tu szczególnie zająłem się stroną wiolinową, gdzie jest kilka delikatnych poprzecznych usztywnień. Tego chyba nikt jeszcze nie próbował. Możliwe, że na dźwięk ma też wpływ dno gitary, ale nie jako źródło, tylko jako ekran. Zrobiłem je z nietypowego materiału - drewna jesionu poddanego toryfikacji, czyli suchej obróbce termicznej. W handlu ma ono nazwę thermowood. Takie drewno jest dużo twardsze i sztywniejsze, choć też bardziej kruche. Ma też ładny brązowy kolor . To, co mi nie wyszło zadawalająco to wykończenie. Muszę nad nim jeszcze popracować. Gitara nr 15 już powoli się buduje, więc będzie do tego poligon. Zresztą tworzenie gitar to nie kończący się test nowych pomysłów i rozwiązań. Dlatego jest to tak wciągające zajęcie.

04/08/2025

Bal widoczny na pierwszym zdjęciu to drewno klonu - cenione przez lutników ze względu na dobre mechaniczne właściwości, zwłaszcza twardość. Robi się z niego nawet podstrunnice. Klon to gatunek powszechny w kraju, ale w ofercie tartaków właściwie go nie ma, więc potrzebna mi była pomoc przyjaciela, aby dotrzeć do źródła takiej tarcicy. Udało się, materiał jest dobry, suchy i wysezonowany, bo przeleżał w pewnej stolarni chyba parę lat. Na początek postanowiłem zrobić z niego szyjkę kolejnej gitary - gotowy półfabrykat, sklejony z 2 części ze wstawką usztywniającą z sapelli widać na dalszych zdjęciach, a na końcu - już prawie gotową szyjkę, z oklejoną główką i ukształtowanym tzw hiszpańskim obcasem - to część łącząca ją z korpusem gitary. Sama gitara też się buduje, wg zupełnie nowej, autorskiej koncepcji. Zobaczymy, czy ten eksperyment zakończy się sukcesem czy klęską.