14/07/2026
Gdy pojawia się wieść o śmierci bliskiej osoby, czujemy obecność, a równocześnie dojmującą pustkę.
Jedno krzesło za stołem traci użyteczność.
Telefon milczy...
Życie ludzkie jest jak Księga.
Ma swój początek, rozwinięcie i zakończenie.
Nie znana jest nam tylko objętość tomu, ilość stron, które mieszczą się w okładkach.
Kompozycja dla wszystkich jednaka.
W miniony czwartek zgromadziliśmy się na cmentarzu, aby zamknąć Księgę Życia Hanny Rubas.
Jakże Ona lubiła książki.
Kochała książki i ludzi.....
Pamiętam Ją z dawnych lat, gdy jako świeżo upieczona maturzystka, rozpoczęłam pracę w Pałacu Kultury. Zawiadywał tą instytucją wtedy Jan Szajek.
Pamiętam wizyty Pani Hani w Pałacu, dzisiaj "Zamku" - była zawsze elegancko ubrana.
Z gracją nosiła własnoręcznie uszyte sukienki i garsonki.
Na przegubie jej dłoni lśniła zawsze srebrna bransoletka. Połyskiwała jeszcze bardziej, gdy podniosła dłoń z papierosem do ust.
Było w tym tyle szyku i elegancji, że zdawało mi się iż jestem w teatrze.
Roztaczała wokół siebie aurę niezwykłości.
Byłam nią oczarowana.
Myślę, że mój szef także.
..
Właśnie zamyka się Jej Księga życie na ziemi.
Pani Hanna zmienia perspektywę.
Będzie na nas patrzeć z Wyższej wysokości.
Tak jak cenne książki kładziemy na Najwyższej półce.
Tak Ona, od teraz z Najwyższej Półki, będzie patrzeć, widzieć dobrze co dzieje się w kulturze w tym mieście.
Będzie sekundować swoim następczyniom: Małgosi Grupińskiej, która szefuje po Niej Bibliotece Wojewódzkiej na Prusa, Katarzynie Kamińskiej, która tak włada Biblioteką Raczyńskich, że Jej Patron uśmiecha się z satysfakcją zza grobu, widząc, iż Jego dziedzictwo jest w dobrych rękach...
Stoimy tutaj dziś przy grobie z nosami spuszczonymi na kwintę, z oczami wbitymi w ziemię, bo trochę nam wstyd, że dawno Pani Hani nie odwiedzaliśmy, nie posłaliśmy Jej kwiatów, ani życzeń na imieniny...
Tak lubiła nas gościć!
Przyjmowała nas wytwornie, częstowała własnoręcznie wykonanymi specjałami. Opowiadała anegdoty. Śmiechom, śpiewom i żartom nie było końca!
A dziś, żeby odkupić choć troszkę nasze winy, stopić ten wstyd, możemy podarować kwiat, choćby jeden, komuś, kto dawno nie dostał kwiatów - jakaś samotna osoba na naszej ulicy, w naszej okolicy...
Na pewno jest ktoś taki.
Możemy wybrać książkę, znaleźć jakiś wiersz i przeczytać go sobie. Sprawdzić czy przenika jeszcze do nas poezja.
Czy rozumiemy sens metafory.
Jeszcze lepiej by było przeczytać go ukochanej osobie.
I rzec: to o Tobie, to dla Ciebie.
Jesteś dla mnie ważna.
No i dziecku, czytać dziecku - koniecznie!
Nie zwlekać.
Nie czekać z wypowiadaniem ważnych słów, bo nasze jest dziś...
Tylko "dziś" jest nasze.
Zrobić z tego „dziś” dobry użytek.
Tylko tyle.
To wystarczy.
Tak oto Pani Hania znów będzie miała swój wkład w ten świat.
Ktoś obdarowany Dobrym Słowem uśmiechnie się, wzruszy, odzyska wiarę w siebie, w dobro.
Dajmy temu szansę.
Wzniećmy w sobie odwagę.
Trzeba być odważnym, aby być dobrym.
Pani Hania będzie nas w tym zasilać swoim wspomnieniem.
Będzie się uśmiechać widząc ile dziś osób, dostanie niespodzianie kwiaty, książkę, wiersz.....
Fragment laudacji, jaką wygłosiłam przy grobie Hanny Rubas.
Jestem celebrantką i projektantką humanistycznych ceremonii pogrzebowych, opartych na empatii i szacunku.
Prowadzę indywidualne ceremonie pogrzebowe i wspomnieniowe.
Robię to w kontakcie z najbliższymi - z szacunkiem, uważnością i empatią.
Pracuję w taki sposób, by każda ceremonia była osobistą opowieścią o człowieku, którego życie upamiętniamy.
Na Państwa życzenie pomogę w przygotowaniu dzieci do wejścia w stratę po Zmarłej Osobie, do udziału w pogrzebie oraz w przeżywaniu żałoby.
Wierzę w to, że śmierć bliskiej osoby, pomimo bólu utraty, nie musi oznaczać końca relacji i miłości.
Ci którzy są po drugiej stronie życia wciąż, mogą być obecni w naszej codzienności.
Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, jest jego naturalną częścią i jest w nie wpisana od pierwszego tchnienia.
W mojej pracy wspiera mnie literatura, poezja, refleksja, uważność - wszystkie cechy, które wyrobiłam w sobie przez 35 lat łączenia Czytelników z książkami.
Będę o tym mówić w Radiu Poznań w piątkową noc, tuż po północy.
Polskie Radio Poznań
Instytut Dobrej Śmierci
Biblioteka Wielkopolska im. Stanisława Barańczaka
Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego
Fundacja Powszechnego Czytania
Instytut Filologii Słowiańskiej UAM
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Tomasz Siuda
Robert Poczekaj
.
