Od najdawniejszych czasów człowiek doskonalił swoje narzędzia pracy, co dawało mu możliwości coraz skuteczniejszego opanowywania przyrody, a tym samym życie człowieka stawało się pełniejsze i łatwiejsze. Można mówić o postępie technicznym, który trwa od prehistorii po dzień dzisiejszy i rozwijać się będzie tak długo, jak długo będzie egzystował człowiek. Decydującą rolę w procesie cywilizacyjnym c
złowieka odegrały maszyny (rozumiane bardzo szeroko). maszyny proste, które dawały ówczesnemu człowiekowi olbrzymie możliwości w zakresie "dźwigania". Maszyny te podniosły efektywność siły wydatkowanej przez człowieka i między innymi umożliwiły wznoszenie budowli, które przetrwały do dnia dzisiejszego jak się więc należy domyślać dźwigi nie są wynalazkiem czasów najnowszych, ale znane były już wiele stuleci temu. Powstanie około 3000 lat przed naszą erą koncepcji wznoszenia wielkich niezniszczalnych budowli, wykonywanych z ciężkich kamiennych lub marmurowych bloków, postawiło przed budowniczymi zagadnienie transportu poziomego i pionowego wielkich mas materiałów budowlanych. Kubatura piramidy Cheopsa wynosi około 2.500.000 m3 , wysokość jej sięga 146,5m, zbudowana jest z około 2.000.000 bloków wapiennych, przy czym ciężar niektórych bloków dochodzi do 350 ton. Wielka świątynia w Karnakau liczy 134 kolumny złożone z walców kamiennych, dwanaście z tych kolumn ma średnicę 3,57 m. Wysokość większych obelisków egipskich przekracza 30m, a ciężar ich dochodzi do 1000 ton. Przytoczono tu zaledwie kilka przykładów konieczności transportowania mas o takiej wielkości, iż nawet dla dzisiejszej techniki nie byłoby zadaniem łatwym. Ogromna większość prac transportowych była wykonywana wysiłkiem wielotysięcznych rzesz niewolników, ale miały już zastosowanie równia pochyła w postaci nasypów ziemnych lub ramp ceglanych i powstały pierwsze, przenośne, proste w swoich konstrukcjach urządzeniach dźwignicowe. Zostały one zastosowane do budowy piramid ok. 2690 roku p.n.e. i według przekazu Herodota, potwierdzone przez badania. współczesne, zasady działania dźwignic były analogiczne do zasad działania żurawia studziennego. Dalszym postępem w rozwoju dźwignic było zastosowanie do ich napędu energii spadku wody. Pierwsze urządzenia tego rodzaju, uruchamiane za pomocą koła łopatkowego napędzanego wodą, znalazły zastosowania przy podnoszeniu bram wjazdowych w świątyniach i pałacach, jak również przy wyładunku towarów z barek, przy podnoszeniu elementów mostów itp. Wznoszenie wysokich budowli wymagało nie tylko przewożenia ludzi budujących i nadzorujących budowę. Stąd wynikły pierwsze pomysły konstruowania dźwigów osobowych roboczych a w ślad za tym dźwigów osobowych dla użytku możnych ówczesnego świata. Rzymianie znali i stosowali dźwigi osobowe i towarowe. Dźwigi były budowane w pałacach patrycjuszy rzymskich a nawet w domach czynszowych. Jest znany dźwig w Pałacu Cesarza Nerona „Domus Aurea" wybudowany w 64r. Dźwig ten miał wysokość podnoszenia 40 m, kabinę wykonaną z drewna sandałowego, poruszała się w szybie po czterech prowadnicach z twardego drewna. Przewidziane były już pomysłowe środki bezpieczeństwa na wypadek zerwania się liny. Jedno z oryginalnych urządzeń zabezpieczających to przymocowana pod kabiną poduszka skórzaną nadmuchaną powietrzem, która amortyzowała spadek kabiny w przypadku zerwania się lin nośnych. Podobne dźwigi znajdowały się w niektórych wielopiętrowych domach rzymskich. Następnymi ciekawymi rozwiązaniami to zastosowanie 12 dużych dźwigów w Coloseum Rzymskim, wybudowanym w latach 75 - 80 n. ery, przeznaczonych do przewożenia widzów w dzisiejszym rozumieniu. Przez długi czas urządzenia takie były jednak środkiem transportu przeznaczonym niemal wyłącznie dla władców. Przykładem może być zbudowanie w V wieku n. ery dźwigu Cesarzowi Konstantemu VII, w sali tronowej jego Pałacu w Konstantynopolu. Był to pierwowzór dźwigu wypychowego, w którym zamiast kabiny podnoszony był tron cesarski. Podnoszenie tronu odbywało się przy pomocy złożonego w harmonijkę miecha skórzanego napełnianego powietrzem przez kilka pomp prostej konstrukcji. Otwarcie zaworu powodowało opadanie tronu. W drugiej dekadzie XVIII wieku za niecodzienne uznano założenie w Pałacyku Japońskim w Dreźnie windy, przeznaczonej dla króla polskiego i saskiego – Augusta Mocnego. Za panowania cesarzowej Marii Teresy wiedeński pałac Schoenbrunn wyposażony był w dźwig, do obsługi której wyznaczony był specjalny windziarz. Również Napoleon I korzystał z podobnego urządzenia. W drugiej połowie XIX wieku dźwigi stosowano już w szerszym zakresie i dla nieco mniej arystokratycznych użytkowników. Rewolucja przemysłowa dokonywała się przy minimalnym udziale nauk technicznych, które w ówczesnych czasach nie reprezentowały należytego poziomu, większość wynalazków była dziełem uzdolnionych samouków lub rzemieślników, a intuicja i doświadczenie odgrywały główną rolę. Jedne z ciekawszych rozwiązań zastosowanych to:
- W 1672 r. mieszkaniec Jeny (Niemcy) wybudował w swoim domu dźwig napędzany ręcznie za pomocą liny przy użyciu wielokrążka. Dźwig ten uznany był przez współczesnych za jeden z "siódmych cudów Jeny" i przeniesiony został później do tzw. Japońskiego Pałacu w Dreźnie.
- W 1687 r. matematyk Erhard Weigel wybudował u siebie dźwig w postaci, umieszczonego we wnęce na szynach jezdnych, jadącego krzesła. Urządzenie miało przeciwwagę i napęd ręczny. Anglicy Strutt i Frost zastosowali maszynę parową do napędu mechanicznego dźwigu osobowego.
- W 1853 na wystawie światowej w Paryżu firma OTIS zademonstrowała aparat chwytny blokujący.
- W 1857 r. na terenie Nowego Jorku w pięciopiętrowym budynku biurowym ta sama firma instaluje dźwig osobowy.
- W 1876 r. Anglik Turmer zbudował pierwszy dźwig okrężny (paternoster) dla głównego urzędu pocztowego w Londynie.
- W 1879 r. Zastosowanie napędu elektrycznego w komunikacji i przemyśle.
- W 1880 r. Zakłady Siemensa zbudowały pierwszy dźwig o napędzie elektrycznym
- W 1886 r. Zakłady Siemensa w Niemczech do napędu dźwigu pierwsze zastosowały silnik prądu stałego
- W 1898 r. Niemiec Carl Flohr do napędu dźwigów pierwszy zastosował silnik prądu zmiennego, co spowodowało rewolucyjne przemiany w konstrukcjach budowanych dźwigów. W ten sposób zapoczątkowana została era dźwigów o napędzie elektrycznym, stanowiącym podstawowy rodzaj napędu dźwigów współczesnych. Intensywny rozwój budownictwa mieszkaniowego, wielopiętrowego zapoczątkowany w latach trzydziestych: XX w. Stał się bodźcem przyspieszającym rozwój konstrukcji dźwigów osobowych. (http://www.spbd.org.pl/artykul/28,historia-dzwigow-w-polsce-i-na-swiecie.html)
Obecnie ciężko wyobrazić sobie pracę firm mających siedziby w wysokich biurowcach, życie mieszkańców w coraz to wyższych budynkach mieszkalnych bez tych fenomenalnych urządzeń. Jeżeli na co dzień stykasz się z dźwigami pionowymi - windami, jesteś ich fanem lub pracujesz w branży dźwigowej, serdecznie zapraszamy do dołączenia do naszego fanpage'a!
