11/07/2026
ทำไมประเทศนี้ยิ่ง “จน” ถึงยิ่งต้องจ่าย “แพง”? ตรรกะบิดเบี้ยวของสังคมไทยที่นายทุนไม่เคยบอกคุณ
เคยสังเกตไหมครับว่าระบบทุนนิยมในประเทศนี้มันถูกออกแบบมาเพื่อเอื้อคนมีตังค์ขนาดไหน?
ถ้าคุณเป็นคนมีเงิน มีเงินก้อนไปเดินห้างค้าส่ง ซื้อของทีกักตุนทียกลัง คุณจะได้ราคาส่งที่โคตรถูก หรือถ้าคุณมีเครดิตดี มีบัตรเครดิตหรูๆ รูดปุ๊บได้แต้ม ได้ส่วนลด ได้ Cashback เงินคืน... สรุปคือ ยิ่งคุณรวย คุณยิ่งมีเครื่องมือทางการเงินที่ทำให้ซื้อของได้ในราคา “ถูกลง”
ตัดภาพกลับมาที่คนหาเช้ากินค่ำ เงินเดือนชนเดือน หรือพี่ๆ น้องๆ ที่รับเงินค่าแรงขั้นต่ำรายวัน พวกเขาไม่มีเงินก้อนไปกักตุนของทีละมากๆ หรอกครับ วันนี้มีเงินจำกัดก็ซื้อได้แค่ชิ้นเดียวขวดเดียว และสิ่งที่พวกเขาต้องเจอคือการซ้ำเติมจากระบบ ด้วยการต้องซื้อสินค้าใน “ราคาปลีก” ที่บวกกำไรไปแล้วมหาศาล
กลายเป็นว่าคนจนต้องซื้อของแพงกว่าคนรวย... นี่มันตรรกะวิบัติอะไรวะ?
🛑 ระบบกดขี่คนจน ที่ถูกฉาบหน้าด้วยคำว่า "กลไกตลาด"
สังคมไทยเราปล่อยให้เกิดการเอาเปรียบและริดรอนโอกาสคนจนจนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ทุนผูกขาดและพวกอีลิทเสวยสุขบนโครงสร้างที่บิดเบี้ยวนี้มานานเกินไป การคอรัปชั่นเชิงนโยบายที่เอื้อประโยชน์ให้พวกพ้อง ทำให้ทางเลือกของประชาชนลดลงทุกวัน
บางคนบอกว่า "ก็ถ้าอยากได้ของถูก ก็ซื้อเยอะๆ สิ" ถุย... พูดออกมาได้ยังไง? คำพูดแบบนี้มันสะท้อนถึงความเพิกเฉยต่อความจริงที่ว่า คนอีกค่อนประเทศเขาไม่มีแม้กระทั่ง "โอกาส" จะเลือกด้วยซ้ำ การเข้าถึงสินค้าราคาถูกไม่ควรเป็นอภิสิทธิ์เฉพาะของคนรวยที่มีเงินกักตุน แต่ควรเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ทุกคน—ไม่ว่าจะซื้อ 1 ชิ้น หรือ 100 ชิ้น—ต้องได้ราคาที่ยุติธรรมเท่ากัน!
ผมฝันอยากให้มีซักร้านที่ ไม่สนว่าคุณจะมีบัตรเครดิตกี่ใบ หรือคุณจะมีเงินในบัญชีกี่หลัก ร้านที่ใครก็ได้ที่เดินเข้าไปหา หรือกดสั่งซื้อ ผมจะได้เป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกันกับทุกคน มีสิทธิ์ที่จะได้ของราคาถูกที่สุดเท่าที่เค้าให้ได้เท่ากันทุกคน
ผมแม่งเบื่อเต็มทีแล้วกับประเทศไทยที่คนจนโดนกดขี่และโดนเอาเปรียบในทุกมิติ ถ้าโครงสร้างสังคมมันไม่ยอมเปลี่ยน... งั้น "กู" นี่แหละจะเป็นคนเริ่มเปลี่ยนมันเองจากสิ่งใกล้ตัว
เพราะความจนไม่ใช่ความผิด และการเข้าถึงของถูก... ไม่ควรเป็นสิทธิพิเศษของใครทั้งนั้น!