02/09/2026
အစားထိုးမရတဲ့.....ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိသူသို့🥺
လူတွေက ထင်တတ်ကြတယ်... အထီးကျန်တယ်ဆိုတာ ဘေးနားမှာ ဘယ်သူမှမရှိဘဲ တစ်ယောက်တည်း ပစ်ပယ်ခံထားရတာမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်အစစ်အမှန် ဆိုးရွားလွန်းတဲ့ အထီးကျန်ခြင်းက လူတွေအများကြီးကြားထဲမှာ ဆူညံသံတွေကြားထဲကမှ လာတတ်တာကိုတော့ သတိမထားမိကြဘူး။
ကိုယ့်ရင်ဘတ်ရဲ့ တစ်နေရာမှာ... ဘယ်သူနဲ့မှ အစားထိုးလို့မရတဲ့၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ပေးမဝင်ချင်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့ရင်ပေါ့။
သူ့နောက်မှာ နောက်ထပ် လူပေါင်းများစွာ ကိုယ့်ဘဝထဲ ရောက်လာပါစေဦး... နှိုင်းယှဉ်စရာမလိုအောင်ကို သူ့နေရာက သီးသန့်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို အစားထိုးမရတဲ့သူကိုမှ "ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိဘူး" ဆိုတဲ့ ကံကြမ္မာအမှန်တရားကို သိလိုက်ရတဲ့အချိန်ဟာ နှလုံးသားကို အစိမ်းလိုက် ခွဲစိတ်ခံလိုက်ရသလိုပါပဲ။
ချစ်နေရလျက်နဲ့ လက်တွဲခွင့်မရှိဘူး... လွမ်းနေရလျက်နဲ့ ဖုန်းခေါ်ခွင့်မရှိဘူး... သတိရနေလျက်နဲ့ အနားကို သွားခွင့်မရှိတော့ဘူး။
တစ်ခါတလေ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အယုတ်မာဆုံး ကံကြမ္မာဆိုတာ... ချစ်ခွင့်ပေးပြီး ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မပေးတာပဲ။
ဘဝထဲက ထွက်သွားပြီးသားလူတစ်ယောက်ကို စိတ်ကူးထဲမှာတင် ပိုင်ဆိုင်ရတာဟာ တစ်သက်လုံးစာအတွက် သေဒဏ်ကျခံလိုက်ရတဲ့ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်လိုပါပဲ။
မေ့ပစ်ဖို့ ကြိုးစားတိုင်းလည်း ပိုပြီး ထင်ရှားလာတတ်တာ အလွမ်းရဲ့ သဘာဝမို့... ဒီအတိုင်းပဲ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဆူးတစ်ချောင်းလို စိုက်ဝင်နေတဲ့ အဲ့ဒီအလွမ်းကိုပဲ ဖက်တွဲပြီး တစ်သက်လုံး လွမ်းနေရတော့မှာပေါ့။
ဘေးနားမှာ လူတွေဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေပါစေ... ကိုယ်အလိုချင်ဆုံး အဲ့ဒီတစ်ယောက်တည်းသောသူ မရှိခြင်းကပဲ ကိုယ့်ကို သေလုမတတ် အထီးကျန်စေတာပါ။
#ဂျူး
