15/07/2026
Arkamda bir ordu varmış gibi yürüyorum.
Oysa arkamda kimse yok.
İnsan en dik duruşunu,
yaslanacak omuz bulamadığında öğreniyor.
Beni güçlü yapan,
yanımda duran insanlar değil;
herkes giderken bile yürümeye devam etmiş olmam.
Çünkü bir yerden sonra insan,
kalabalıklarla değil,
kendine verdiği sözle ayakta kalıyor.
Ve o noktadan sonra…
hiç kimse eskisi kadar korkutamıyor..
