24/06/2026
Günaydın 🧡 Hayatımın her döneminde salıncağa binmeyi çok sevdim… Çocukken her şey çok kolaydı da biraz yaş alınca ve elalem ne derle büyüyünce, işler zorlaştı ☺️ Mesela çocuk parkındaki salıncakları görünce kalbim çarpardı ama önce etrafı bir kolaçan etmek , laf edebilecek ileri yaşlı amca , teyze var mı diye bakmak gerekirdi hep … Ama tabii ki ilk öncelik çocuklarındı, onlar biniyorsa arzumu kalbime gömer yoluma devam ederdim….
Yıllar geçip , salıncağa binme arzum azalmadıkça çok düşündüm acaba neden bu kadar hoşuma gidiyor diye… Sanırım gökyüzüne, bulutlara ufak ufak yaklaşmanın yarattığı o küçük kaçış , rüzgarın yüzüne değdiği andaki o özgürlük hissi , yükseldikçe kalbinin ürpertili hoplamasıyla gelen o çocuksu neşeydi sebep….
Bütün bu hislere Libella’nın ‘Düş Salıncağı’ ile bir de düş kurmak girdi… İtiraf etmeliyim ki hiç sakinlikle sallanmadığım için pek de düş kurmak aklıma gelmiyordu ama kendime sakinliği, yavaşlığı öğretmeye çalıştığım şu dönemde artık sallanmak hayal kurmak için de bir fırsat gibi…
Merak ediyorum siz de salıncak sever misiniz ? Yaşınız kaç olursa olsun hala sallanır mısınız?
Düş Salıncağı
Elde çizilip , dijital olarak basılmıştır .
Malzemesi %100 Pamuk
Ebatı 140cm x 140cm
Kenarları ise elde çevrilmiştir.
