Die BoekStop Parys

28/09/2026

Fanus Rautenbach: Die president van Flinkveria - die wakkerword-program wat die volk geleer het om te lag, met die leuse "Humor regeer".

Fanus Rautenbach (23/09/1928 – 29/01/2011) het homself nie beskou as 'n grapmaker of grapjas nie, maar as 'n humoris. Hy is die skrywer van radiovervolgverhale, dramas en romans, asook 'n verjaardagboek*.

Dié woordemaker het geglo dat jy nie net woorde uit Engels vertaal nie, maar eerder nuwe woorde moet skep. Hy het 'n Artes-toekenning vir "Die Hemelkinders" (1980) ontvang. Sy bekendste programme was sekerlik "Flink uit die vere" en "Staal Burger".

Fanus is in 2007 met 27 000 stemme aangewys is as die radiolegende van die afgelope 70 jaar.

Gedurende die eerste paar jaar van sy loopbaan is die Republiek van Flinkveria gestig met Fanus as president en sy gereeldste inbellers as kabinet. Die leuse van Flinkveria was: "Humor regeer."

"Flink uit die Vere" het deel geword van meer as 500 000 luisteraars se daaglikse roetine. Dié gewilde program met sy "Penniefluitjie-kwêla" eindig op 28 Junie 1974, dertien jaar ná die eerste uitsending.

Prof. Anna Neethling-Pohl het Rautenbach gevra om 'n jeugvervolgverhaal te skryf met die naam van 'n held in die titel. Só het Staal Burger ontstaan.

Fanus is ook 'n liriekskrywer: "Jy naby my" soos gesing deur Louis van Rensburg; die refrein van Randall Wicomb se "Kopersmid"; Leon Schuster
se "Water op sy knieë"; "Tweebuffelsmeteenskootmorsdoodgeskietfontein", wat Anton Goosen bekend gemaak het, en die vertaling van Jacques Brel se "Ne me quitte pas" (Moenie weggaan nie), die lied gesing deur Laurika Rauch.

Rautenbach is op 23 September 1928 op Lichtenburg gebore. Hy het ná Normaalkollege op Groblersdal gaan skoolhou as Afrikaans-onderwyser en het begin stories skryf vir Huisgenoot, Sarie en Rooi Rose onder die skuilnaam Fanus Bach. Rautenbach het Pretoria toe getrek om as draaiboekskrywer by KARFO te begin werk. Daarna het sy roemryke loopbaan as radioman begin.

Ons salueer Fanus Rautenbach, die president van Flinkveria!

Blouwillem Theron het tydens 'n glansgeleentheid op Saterdagoggend 15 November 2025 by NALN, hulde aan Fanus Rautenbach gebring .

[Berig: A. Diedericks]

Kontak die Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN): [email protected]

Grafika: My City Bloemfontein

28/09/2026

Ela Spence: "Almal wil tog van die liefde lees", vertel Leana Lategan.

Ela Spence (23/9/1909 - 2/5/1997) is in Burgersdorp gebore, en was die enigste kind van haar ouers. Van haar kinderjare vertel sy dat sy 'n dromer was wat geselskap sommer vinnig kon ontduik ter wille van die lees van 'n boek. Dat hierdie verbeelding haar skrywersloopbaan ten beste gepas het, is duidelik as 'n mens sien dat sy 53 kinderboeke en sowat 136 liefdesromans geskryf het. Sy het ook vier operettes geskryf. Haar skryfloopbaan begin in 1946 met "Bevryding", en strek tot die laaste publikasie in 1998. Herdrukke word hierna vir lesers in 'n byderwetse formaat uitgeggee, en ook as grootdrukboeke en braille-weergawes gepubliseer . Sy kon vinnig skryf aan 'n verhaal, en verskeie avontuurlustige maniere vind om feite te versamel en sodoende die liefdestema substansie gee. Verskeie oorsese reise het neerslag gevind in haar werk, en vir 'n opdragreeks het sy letterlik 'n tyd in die hospitaal deurgebring om die omstandighede van die verpleegster eerstehands te kon beleef. Die "Suster Wanda" - reeks, gebaseer op die lewe en werk van Florence Nightingale, was die resultaat.

Dit was egter nie net volwassenes wat gebaat het by Ela se ryk verbeelding nie. Sy begin trouens om vir kleiner kinders te skryf, want die jare '40 en' 50 was maar skaars jare vir kinderleesstof.

Jeugverhale was egter ewe gewild en veral die "Soekie" - reeks en die "Tessa" - reeks (lg. onder haar nooiensnaam Elizabeth Stander geskryf) is opgeraap.

Ela Spence het 'n droom gehad om as operasanger te kon werk, maar 'n lang siekbed het haar musiekstudie kortgeknip. Daarna het sy as joernalis by verskeie tydskrifte en koerante betrokke geraak , totdat sy uiteindelik voltyds begin skryf het, en net nooit weer opgehou het nie. J. P. Van der Walt, later LAPA, het die Ela Spence - medalje vir liefdesverhale as eerbewys ingestel.

Ela was getroud met Reginald Spence, en het twee dogters gehad. Dié fyn, kort, hartlike vroutjie het 'n ganse era van lesers in die holte van haar hand gehad. Op my ma se boekrak staan daar 'n hele ry liefdesverhale in gelid, en word Ela gekoester tussen skrywers soos Sophie Roux, Sanet te Groen, Susanna M Lingua en C. F. Beyers Boshof. Die bladsye is vergeel en al effens bros, die omslae te veel gehanteer, die prys van nege sjielings en vyf pennies 'n geldaanduiding so oud soos die teks self. Maar ek herlees hulle steeds, en herroep 'n jongmenstyd waarin ook hierdie Klubboeke soveel kleur in my lewe gebring het.

Grafika: My City Bloemfontein

𝙆𝙤𝙣𝙩𝙖𝙠 𝙙𝙞𝙚 𝙉𝙖𝙨𝙞𝙤𝙣𝙖𝙡𝙚 𝘼𝙛𝙧𝙞𝙠𝙖𝙖𝙣𝙨𝙚 𝙇𝙚𝙩𝙩𝙚𝙧𝙠𝙪𝙣𝙙𝙞𝙜𝙚 𝙈𝙪𝙨𝙚𝙪𝙢 𝙚𝙣 𝙉𝙖𝙫𝙤𝙧𝙨𝙞𝙣𝙜𝙨𝙚𝙣𝙩𝙧𝙪𝙢 (𝙉𝘼𝙇𝙉): 𝙣𝙖𝙡𝙣@𝙨𝙖𝙘𝙧.𝙛𝙨.𝙜𝙤𝙫.𝙯𝙖

25/09/2026

Cecilia Nortjé is 'n lektor in die week en skrywer oor naweke. Sy het al 19 Romanzas geskryf en haar nuwe boek word binnekort uitgegee. Sy het kom inloer by Die BoekStop Parys. Daar is van haar boeke beskikbaar in die winkel en by die BoekStop Kaalvoet Kafee.

25/09/2026

Sweet Surrender nou beskikbaar by Die BoekStop Parys. Die boek is deel 4 van die Torture Games Reeks wat die tonge laat klap. Gelukkig gaan dit gepaard met 'n giggel, 'h hyg of twee en natuurlik 'n konstante bloos. As jy braaf genoeg is kom kry jou kopie.

21/09/2026

Today in 1937, JRR Tolkien’s The Hobbit is published.

Send a message to learn more

19/09/2026

New Arrival / Nuut op die Rak
Die BoekStop Parys
The Bell Tower
71 Bree Street
Rene 083 408 0272

19/09/2026

Ons onthou Nina Smit, een van Suid-Afrika se bekendste en gewildste skrywers van Christelike literatuur. Sy het ongeveer 200 boeke geskryf en artikels in Sarie, Rooi Rose, LIG, en Die Kerkbode gepubliseer. Nina Smit was ook ’n gewilde spreker.

Nina Smit (16 September 1944 – 31 Januarie 2020) is veral bekend vir haar Bybeldagboeke en inspirerende boeke vir vroue. Sy het ook talle gesogte boeke vir kinders geskryf. Haar jeugboek “Net jy en Jesus 1” het die CBSA Beste Publikasie Toekenning in 1997 ontvang. Die Nederlandse vertaling van “Dagboek vir die vrou” en “Asemskep-oomblikke met God” het die weg gebaan vir internasionale blootstelling.

Smit en haar man Johan, was die predikantspaar in onder meer die NG kerk Bellville-Oos en die Helderberg-gemeente op Somerset-Wes tot met sy aftrede in 2001. Hulle het talle boeke saam geskryf, onder meer “Die klassieke Kinderbybel-storieboek” en “Meer as ‘n ja-woord”. Johan is in 2016 in die ouderdom van 73 jaar oorlede.

Nina Smit sal onthou word vir haar lewensvreugde, sprankelende styl, geestelike insig en besonderse woordvermoë.

Grafika: My City Bloemfontein

19/09/2026

Hendri Leon Francious Maré was 'n vertaler en skilder, asook skrywer van romans, kortverhale, jeugverhale en dramas. Leon Maré is op 14 September 1889 in Pietersburg gebore. Maré het in 1920 die Hertzogprys vir prosa ontvang vir “Ou Malkop”(1919).

Sy ouma was ‘n suster van die Voortrekkerleier Andries Pretorius en sy vader was goed bevriend met pres. Paul Kruger. Die Tweede Vryheidsoorlog het ’n onuitwisbare indruk op Maré gemaak en hom met ’n gees van vaderlandsliefde besiel.

Maré se werk word getipeer deur ’n fyn waarneming en raak beskrywing van die mens.

Hy het in 1962 ‘n erepenning van die Afrikaanse Skrywerskring ontvang. Op sy 93e verjaarsdag verras die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing (RGN) hom met ’n unieke bundel, “Verspreide geskrifte”, wat saamgestel is uit sy ongepubliseerde werke.

Maré se eerste kortverhaal “Vertrek van Dassiefontein” is in 1938 deur Het Westen van Potchefstroom gepubliseer. Dit handel oor ’n denkbeeldige Voortrekkergesin wat hulle plaas in die ou Kaapkolonie verlaat. Daarna publiseer hy gereeld verhale in Die Brandwag.

Maré het sy beste werk in sy eerste twee bundels gelewer. Hulle was die realistiese “Die nuwejaarsfees op Palmietfontein” (1918) en die deernisvolle “Die Putgrawer” (1919). Hy skryf ook toneelstukke soos “Mooi Annie” en “Die jonge Du Pree”, waarin hy F.W. Reitz se gedig verwerk.

Leon is op 1 Mei 1983 ná ’n siekbed van vier maande in Pretoria oorlede.

Grafika: My City Bloemfontein

19/09/2026

My hart verlang na die stilte / van die wye wuiwende veld . . . J.R.L. van Bruggen (15/9/1895 - 9/5/1948)

"Maar ten spyte van al hierdie skynbare genietinge was ek nie gelukkig [in Amsterdam] nie. Dit is vir my altyd 'n raaisel dat ek, wat tog 'n afstammeling van Nederlandse ouers is, nooit in Holland kon aard nie. Sy druilende winterlug, wat laag oor huise, strate en gragte toesak, die ingehokte gevoel wat rye en rye soortgelyke vier-vyfverdiepinghuise op 'n mens maak, en buite die stad die ewige versperring van waterslote en kanale, sy gebrek aan vergesigte en son, het seker ook op die Hollandse temperament ingewerk wat ek stug, begrens en, eienaardig genoeg, as jingoïsties aangevoel het. Dit was gedurende hierdie periode dat ek o.a. my gediggie "Heimwee" gekrywe het, waarin my verlangens na my vaderland vorm gevind het:" *

𝐻𝑒𝑖𝑚𝑤𝑒𝑒

𝑀𝑦 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑖𝑙𝑡𝑒
𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑒 𝑤𝑢𝑖𝑤𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑣𝑒𝑙𝑑 -
𝑣𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑑𝑠𝑔𝑒𝑙𝑢𝑖𝑑𝑒
𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑙𝑖𝑛𝑘𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑘𝑙𝑎𝑛𝑘 𝑣𝑎𝑛 𝑔𝑒𝑙𝑑.

𝐸𝑘 𝑖𝑠 𝑚𝑜𝑒𝑔 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑢𝑠'𝑙𝑜𝑠𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒
𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑚 𝑒𝑛 𝑔𝑎𝑎𝑛,
'𝑘 𝑊𝑖𝑙 𝑡𝑒𝑟𝑢𝑔 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑟𝑦𝑒 𝑟𝑢𝑖𝑚𝑡𝑒𝑠
𝑤𝑎𝑎𝑟 '𝑛 𝑠𝑖𝑒𝑙 𝑖𝑛 𝑤𝑜𝑜𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛."

𝑂, '𝑘 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑙𝑑𝑒
𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑤𝑖𝑔𝑒 𝑏𝑙𝑜𝑢 𝑙𝑢𝑔 𝑏𝑜,
𝑒𝑛 𝑚𝑦 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑠𝑘𝑖𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑙 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑒𝑖𝑚𝑤𝑒𝑒,
𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑟𝑜𝑚𝑒 𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛 𝑚𝑦 𝑜𝑒̈.

𝑂, 𝑒𝑘 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑦𝑙-𝑏𝑙𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑟𝑔𝑒,
𝑑𝑎̀𝑎̀𝑟 𝑣𝑒̀𝑟 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑠𝑡𝑒𝑟𝑘𝑖𝑚,
𝑒𝑛 '𝑘 𝑤𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑤𝑒𝑒𝑚𝑜𝑒𝑑
𝑠𝑜 𝑠𝑒𝑒𝑟 𝑢𝑖𝑡 𝑚𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑑𝑒𝑟𝑒 𝑘𝑙𝑖𝑚;

𝐾𝑙𝑖𝑚 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑟𝑦𝑠 𝑙𝑢𝑔 𝑏𝑜 𝑚𝑦,
𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑖𝑠𝑡𝑒 𝑘𝑤𝑦𝑛,
𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑜, 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑙𝑑𝑒,
𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑤𝑖𝑔𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑛𝑒𝑠𝑘𝑦𝑛.

Jan Reinder Leonard van Bruggen is in Johannesburg gebore, kort nadat sy ouers uit Nederland geëmigreer het. Vanaf 1916 verskyn daar gedigte van hom onder die skuilnaam Kleinjan in Die Brandwag. Hy publiseer die digbundel 'Lente-stemme' in 1919, wat te koop is in die Vriende van NALN Vereniging se Museumwinkel (eerstehands). Die skrywer en Hertzogpryswenner Jochem van Bruggen was sy ouer broer.

*Aanhaling en gedig uit: Nienaber, P.J. Jonger skrywers oor eie werk (Afrikaanse Pers Boekhandel, 1951). [Die derde vers verskyn nie in bogenoemde bron nie.]

Variasies van die gedig bestaan. Die formaat verskyn as volg in: Uit ons letterkunde: 'n Bloemlesing vir Sts. IX-X saamgestel deur dr. P.J. Nienaber e.a. (Afrikaanse Pers Boekhandel, 1966). Die gedig het oorspronklik verskyn in "Gedigte", Van Schaik, 1925:

𝐌𝐲 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚 𝐝𝐢𝐞 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐭𝐞
𝐕𝐚𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐲𝐞 𝐰𝐮𝐢𝐰𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐯𝐞𝐥𝐝,
𝐕𝐞𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐬𝐭𝐚𝐝𝐬𝐠𝐞𝐥𝐮𝐢𝐝𝐞
𝐄𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐤𝐥𝐢𝐧𝐤𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐤𝐥𝐚𝐧𝐤 𝐯𝐚𝐧 𝐠𝐞𝐥𝐝.

𝐄𝐤 𝐢𝐬 𝐦𝐨𝐞𝐠 𝐯𝐢𝐫 𝐝𝐢𝐞 𝐫𝐮𝐬'𝐥𝐨𝐬𝐞 𝐥𝐞𝐰𝐞
𝐕𝐚𝐧 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞 𝐰𝐚𝐭 𝐤𝐨𝐦 𝐞𝐧 𝐠𝐚𝐚𝐧,
'𝐤 𝐖𝐢𝐥 𝐭𝐞𝐫𝐮𝐠 𝐧𝐚 𝐝𝐢𝐞 𝐯𝐫𝐲𝐞 𝐫𝐮𝐢𝐦𝐭𝐞𝐬,
𝐖𝐚𝐚𝐫 '𝐧 𝐬𝐢𝐞𝐥 𝐢𝐧 𝐰𝐨𝐨𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧.

𝐎, '𝐤 𝐬𝐢𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐝𝐢𝐞 𝐬𝐨𝐧 𝐨𝐩 𝐝𝐢𝐞 𝐯𝐞𝐥𝐝𝐞
𝐄𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐞𝐰𝐢𝐠𝐞 𝐛𝐥𝐨𝐮 𝐥𝐮𝐠 𝐛𝐨,
𝐄𝐧 𝐦𝐲 𝐡𝐚𝐫𝐭 𝐬𝐤𝐢𝐞𝐭 𝐯𝐨𝐥 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐢𝐦𝐰𝐞𝐞,
𝐖𝐚𝐭 𝐝𝐫𝐨𝐦𝐞 𝐛𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐦𝐲 𝐨𝐞̈.

𝐎, 𝐞𝐤 𝐬𝐢𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐝𝐢𝐞 𝐲𝐥𝐛𝐥𝐨𝐮 𝐛𝐞𝐫𝐠𝐞,
𝐃𝐚̀𝐚̀𝐫 𝐯𝐞̀𝐫 𝐚𝐚𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐰𝐞𝐬𝐭𝐞𝐫𝐤𝐢𝐦,
𝐄𝐧 '𝐤 𝐰𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐨𝐦 𝐰𝐞𝐞𝐦𝐨𝐞𝐝
𝐒𝐨 𝐬𝐞𝐞𝐫 𝐮𝐢𝐭 𝐦𝐲 𝐥𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐤𝐥𝐢𝐦;

𝐊𝐥𝐢𝐦 𝐧𝐚 𝐝𝐢𝐞 𝐠𝐫𝐲𝐬 𝐥𝐮𝐠 𝐛𝐨 𝐦𝐲,
𝐖𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐢𝐞 𝐬𝐨𝐧 𝐢𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐦𝐢𝐬𝐭𝐞 𝐤𝐰𝐲𝐧,
𝐖𝐚𝐧𝐭 𝐨, 𝐞𝐤 𝐯𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚 𝐝𝐢𝐞 𝐯𝐞𝐥𝐝𝐞,
𝐍𝐚 𝐝𝐢𝐞 𝐞𝐰𝐢𝐠𝐞 𝐬𝐨𝐧𝐧𝐞𝐬𝐤𝐲𝐧.

Luister na Mimi Coertse se vertolking van "Heimwee", getoonset deur S le Roux Marais:
https://g.co/kgs/a6ywzp

Cecilia Wessels se weergawe van "Heimwee" is beskikbaar by die volgende skakel:
https://youtu.be/r6B7HuoisoE

https://youtu.be/KSmTBR7AGqM?si=ewr2sD7AHuiCqot9

Die bariton Hans van Heerden se weergawe: https://youtu.be/KSmTBR7AGqM?si=g65TRrd03jwuN9me

[Artikel saamgestel deur A. Diedericks]

Kontak die Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN): [email protected]

Grafika: My City Bloemfontein

19/09/2026

Die groot eetkamertafel in die Swartlandse pastorie het as verhoog gedien vir die toneelstukkies wat die tienjarige Helena Johanna Francina Lochner geskryf het. Helena J.F. Lochner (15 September 1892 – 15 Julie 1951), skrywer en illustreerder van leesboekies vir jong kinders, was die tiende van 14 kinders en is op 15 September 1892 in Moorreesburg gebore.

Haar eintlike skrywersloopbaan het begin in 1926 as 34-jarige toe adv. J.H.H. de Waal 'n artikel van haar na “Die Huisgenoot” gestuur het sonder haar medewete. Dit is gepubliseer.

Helena se verloofde, die portretskilder George Crosland Robinson (1858-1930), het haar aangespoor om haar illustrasietalent te ontwikkel. George se onverwagte dood het daartoe bygedra dat sy as 37-jarige onderwyseres nooit getrou het nie. Sy het haar ouers versorg tot albei se dood.

"Kinderland" is 'n versamelbundel wat selfs volwassenes intrek in die diep, ver wonderwêreld, gevul met haar pragtige humoristiese illustrasies, stories, speletjies en versies. Hier verloor jy tred met die harde werklikheid, terwyl jy ontsnap na 'n "kinderland" waar "Die lui dwergie" deur die bos- water-, boom- en berghekse bestorm word, of "Die agterstevoor ou vrou" wat net mooi niks kon klaarkry nie. "Die Stokkies-familie" se kampkaskenades in tekenprentvorm gryp die verbeelding aan wanneer hulle met valskerms van kranse af spring of deur 'n krokodil gejaag word. Dan is daar ook nog uittel-rympies, versies oor 'n nat kat, hekse, hasies, skapies en varkies en die seuntjie met "Die gaatjie in sy broekie". Prent-raaisels, aanwysings hoe om skadu-prente by lamplig te maak, kode-briewe en die spore van diere in versvorm sou pret waarborg op reëndae. "Ou Vader Krismis" fluit vir sy span takbokke en daar trek die slee "oor al die lande, deur wolke, deur die blou lug, want Ou Vader Krismis moet in een nag deur die hele wêreld reis" (p. 139).

Altesaam 62 van haar boekies is gepubliseer en bevat meer as 100 verhaaltjies. Drie groot versamelbundels is na haar dood op 57 jaar, heruitgegee nl. “Sprokieland” (1969), “Kinderland" (1969) en “Kammaland” (1970).

Die versamelbundel "Die mooiste stories van Helena Lochner" word in
Oktober 2021 deur Human & Rousseau vrygestel.

Helena het graag sprokies en legendes van ander lande versamel, tydens haar internasionale reise en deur intensiewe navorsing in biblioteke te doen. Sy het ook vir die "Afrikaanse Kinderensiklopedie" geskryf.

Elsabe Steenberg skryf: "Vir die Afrikaanse kinderliteratuur het Helena Lochner baanbrekerswerk gedoen – nie net omdat sy met haar gewilde stories in 'n dringende behoefte voorsien het vir die verskyning van kinderboeke wat werklik vir kinders geskik sou wees. Sy het ingewikkelde en abstrakte woorde vir kleuters vermy en deur die gebruik van koppeltekens lang woorde makliker leesbaar vir die kleintjies gemaak. Sy het daarvoor gesorg dat haar boeke in groot druk verskyn het en van gekleurde buiteblaaie en genoeg illustrasies, wat sy self gemaak het, voorsien was. Deur haar lewe het sy haar onvermoeid beywer vir groter erkenning van die kinderboek as onontbeerlike deel van 'n volk se literatuurskat."
.. “Onder die lang, swart rok, het hy ’n man se klere aan en die broek steek onder uit. Aan sy groot voete is ’n paar tamaai, stukkende velskoene. Almal ken hul spore in die rooi stof orals deur die hele land...

“A-ja-a! Vanaand gaan ek lekker die rondloop-kinders vang. Dis mos my kans as hulle nie vroeg wil gaan slaap nie! Hê-hê-hê-hê!” lag ou Antjie Somers .” *

* Uit: Lochner, Helena J.F. Kinderland. Kaapstad: Nasionale Pers, 1948, pp. 45-46.

Berig saamgestel deur A. Diedericks.

Grafika: My City Bloemfontein